Angel or Evil?

Ένας αχταρμάς!

2011-08-04T10:01:00.000+03:00

Εχθές είχα γενέθλια. Πάτησα αισίως τα σαράντα και μπορώ για ένα εξάμηνο ακόμα να λέω ότι είμαι 39! Μια μικρή περίοδος χάριτος. Στα αυτιά μου το 39 ακούγεται σαφώς καλύτερα από το 40, οπότε ας είναι.

Τώρα που γράφω είναι πρωί, ενώ τα μικρά κοιμούνται και πριν με εγκαταλείψουν οι δυνάμεις μου, πράγμα σίγουρο πια προς το τέλος της μέρας. Θα αναφέρω επιγραμματικά (τρόπος του λέγειν) τα "νέα" μου από την τελευταία φορά που έγραψα εδώ μέσα, άσχετα μεταξύ τους και αμφιβόλου ενδιαφέροντος.
Part I - Ευχάριστα
Χάθηκα διαδικτυακά, είναι αλήθεια. Είχα αρχίσει από πολύ πριν αλλά το αποκορύφωμα ήρθε τον προηγούμενο μήνα που είχαμε πάει οικογενειακώς διακοπές και κατάφερα να αποτοξινωθώ κάπως από το διαδίκτυο μιας και η πρόσβαση εκεί που ήμουν ήταν σχεδόν αδύνατη. Αυτό μου έκανε καλό γενικά, με ξεκούρασε και τώρα απλά χρησιμοποιώ το διαδίκτυο για να συγκρίνω τιμές για κάποια είδη που χρειάζομαι ενόψει χειμώνα, για να διαβάζω καμιά άποψη και να ενημερώνομαι υποτυπωδώς για τα τεκταινόμενα και φυσικά να παίζω το δικό μου εθιστικό παιχνίδι στο facebook το οποίο ελπίζω να μην καταφέρει μια μέρα να με αποβλακώσει εντελώς. Τι να κάνουμε? Ο καθένας με τα πάθη και τις αδυναμίες του.

Τα μικρά μου μεγαλώνουν και κάθε μέρα που περνά και συνειδητοποιώ ότι από μωράκια έγιναν πλέον παιδάκια χαίρομαι όλο και περισσότερο. Ναι. Προτιμώ σαφώς τα παιδάκια από τα μωράκια και δεν μου λείπει καθόλου η μωρουδίστικη ηλικία. Μου αρέσει που μπορώ να συνεννοούμαι μαζί τους, που μπορώ να παίζω μαζί τους (άσχετα που το μπάσκετ δεν είναι το φόρτε μου. Θα προτιμούσα να ντύνω και να χτενίζω κούκλες αλλά τι να κάνουμε? Γούστα είναι αυτά!) που μπορούμε να βολτάρουμε για ώρες χεράκι χεράκι και που πλέον τρώνε μόνα τους! Άμα ανεξαρτητοποιηθούν περισσότερο νομίζω θα περνάμε ακόμα πιο όμορφα. Αυτόν τον μήνα είμαστε σπίτι και κάνουμε training για την τουαλέτα, ξυπνάμε αργά, παίζουμε "μπάλα μπακετ" πάμε για μπάνια στην θάλασσα και λιώνουμε ενίοτε μπροστά από μια τηλεόραση βλέποντας Cars ασταμάτητα. Είναι η νέα μας εμμονή μετά τον Nemo, Shrek, και Bolt. Μέχρι τον Σεπτέμβρη που ξεκινάμε παιδικό και αναγκαστικά η τηλεόραση και ο πρωινός ύπνος θα ελαττωθούν σημαντικά!
Part II - Δυσάρεστα
Οι διακοπές μάλλον μου έκαναν και άλλο καλό γιατί έπαψα να βλέπω τηλεόραση εντελώς. Πριν φύγω έβλεπα περίπου για μία ώρα το πρωί το πρωινό του Σκάι. Ειδήσεις έχω πάψει να βλέπω χρόνια τώρα και μόνο τυχαία ίσως παρακολουθούσα μια στο τόσο. Είχα την εντύπωση λοιπόν από αυτή την ενημέρωση που είχα (όπως έγραφα στο προηγούμενο μου post ) ότι κάτι καλό πάει να γίνει ανάμεσα στα δεινά που συμβαίνουν καθημερινά. Νόμιζα ότι θα διορθωθεί κάτι στην καθημερινότητα μου. Νόμιζα ότι είναι καλό να συνεχίσουμε με το ευρώ. Τελικά καταλήγω να λέω ότι δεν με νοιάζει τι νόμισμα θα έχουμε αρκεί ο κόσμος να μπορεί να βγάζει το ψωμί του και να ζει αξιοπρεπώς. Η εικόνα που έχω σήμερα από το άμεσο μου περιβάλλον είναι τραγική και σε καμιά περίπτωση δεν δείχνει ότι κάτι καλό πάει να γίνει. Το αντίθετο. Και είναι ακόμα καλοκαίρι και το νησί είναι πήχτρα στον κόσμο. Από που να ξεκινήσω να λέω? Ότι η ξαδέρφη μου δίπλα έσπασε πριν ενάμιση χρόνο και βάλε το πόδι της και τραβιέται ακόμα γιατί μια οι γιατροί απεργούν και μια τα νοσοκομεία δεν έχουν υλικά? Ο πατέρας μια φίλης μου έμεινε άνεργος στα 60 του γιατί για πρώτη φορά φέτος δεν ανανεώθηκε η σύμβαση του? Ότι σκάνε ακάλυπτες επιταγές μέρα την μέρα? Ότι ο αδερφός μου είναι απλήρωτος εδώ και ένα τρίμηνο? Ότι όλες οι υπηρεσίες του δημοσίου υπολειτουργούν ενώ θα έπρεπε να εργάζονται φουλ? Ότι ανοίγουν τρύπα στον δρόμο και δεν τον φτιάχνουν ξανά? Όχι δεν φταίει η χαλαρότητα του Αυγούστου. Το ίδιο θα είναι και τον Σεπτέμβρη.
Αυτά και άλλα πολλά σε ένα μέρος που σφύζει από ζωή. Και έρχονται μετά τα ελεεινά ΜΜΕ να μου πουν ότι για την κατάντια μας φταίει ο ανάλγητος φορτηγατζής και το ταξιτζής, φταίει ο δημόσιος υπάλληλος με τον παχυλό του μισθό, φταίει ο ελεύθερος επαγγελματίας με την φοροδιαφυγή του φταίει ο ένας και ο άλλος συνάνθρωπος μου και δεν φταίνε τα μεγαθήρια οι τράπεζες που μας ξεζουμίζουν και δεν φταίνε αυτοί που οργάνωσαν αυτό το πλαίσιο για να μπορεί ο καθένας να συνεισφέρει στο ποσοστό που του αναλογεί στην κατάντια αυτής της χώρας? Στρέφουν τον έναν εναντίον του άλλου. Αυτό κάνουν για να μπορούν αυτοί να κάνουν την δουλειά τους ανενόχλητοι.

Δεν ξέρω πως ήταν η ζωή στον καιρό της χούντας γιατί ήμουν πολύ μικρή για να θυμάμαι. Όμως το σήμερα δεν μου θυμίζει και πολύ δημοκρατία. Τέλος η ανωνυμία στο διαδίκτυο, χημικά στις πλατείες μόνο και μόνο για να μην φάει καμιά ξώφαλτση ροχάλα κάποιος από τους αναίσχυντους εκπροσώπους μας που για άλλο πράγμα ψηφιστήκαν και το αντίθετο κάνουν, Ουσιαστική μονοφωνία και προπαγάνδα στα ΜΜΕ κ.α. Τι άλλο ακόμα πιο οφθαλμοφανές?

Part III - Βιβλία
Τώρα το καλοκαίρι με το άπλετο φως του ήλιου λέει πολύ το διάβασμα. Τα απογεύματα λοιπόν που δροσίζει και λίγο πριν ξυπνήσουν τα μικρά από τον μεσημεριανό τους ύπνο, διαβάζω λίγο και αυτήν την εποχή έχω τα εξής που περιμένουν να τα τελειώσω κάποια στιγμή:
1. Πως να μιλήσετε στα παιδιά σας για το σεξ
2. Οι φιλόσοφοι και ο έρωτας
Ωραίος συνδυασμός ε?

Καλό μήνα να έχουμε!

Ω! Ναι! Χρωστάμε παντού τα πάντα όλα

2011-06-02T19:50:00.001+03:00

Αναλογιζόμενη το θέμα του προηγούμενου μου post σκεφτόμουν πως δεν κολλάει καθόλου με το γενικό κλίμα που διαμορφώνεται γύρω μου. Το οποίο είναι ένα μείγμα από μείωση εσόδων, περικοπή εξόδων και "ειρηνικές" διαδηλώσεις.
Δεν γίνεται να με απασχολούν άλλα κι άλλα όταν εδώ ο κόσμος χάνεται. Δεν είμαι εγώ ΓΑΠ να τρέχω σε διεθνή ημερίδες με θέμα τα ναρκωτικά και το κατά πόσο πρέπει να νομιμοποιηθούν κάποια από αυτά όταν υποτυπωδώς κυβερνά κάτι μήνες τώρα την χώρα αυτή. Αισθάνομαι λίγο ανεύθυνα. Το μόνο ίσως πράγμα για το οποίο νομιμοποιούμε να ομιλώ χωρίς να παρεξηγούμε, είναι για μωρουδίστικα, παιδιάστικα και λοιπά θέματα που έχουν να κάνουν με τα μπουμπούκια μου και τα κατορθώματα τους.

Σκεπτόμενη απαισιόδοξα (ή μήπως να πω ρεαλιστικά) από την φύση μου, δεν μπορώ παρά να κάνω μερικές αρνητικές σκέψεις σχετικά με τις συγκεντρώσεις στις πλατείες ανά την Ελλάδα.
Αναρωτιέμαι τι το διαφορετικό συνέβηκε και αποφάσισε όλος αυτός ο κόσμος να βγει αυτήν την δεδομένη στιγμή έξω στις πλατείες.

Ανακοινώθηκαν περισσότερα μέτρα που έθιγαν μεγαλύτερο κομμάτι του πληθυσμού? Μάλλον όχι
Ζέστανε επιτέλους ο καιρός (μας έβγαλε την πίστη φέτος)? Μάλλον ναι
Πλήθυναν οι φήμες,ότι δεν θα πάρουμε την δόση του Ιουλίου και το ενδεχόμενο στάσης πληρωμών ήρθε πιο κοντά? Μάλλον ναι
Συνειδητοποίησαν πλέον και αυτοί που δεν το θεωρούσαν πιθανό ότι θα πουλήσουν όλη τη δημόσια περιουσία μας όσο και αν απεργούν οι συνδικαλιστές? Μάλλον ναι

Έπειτα σκέφτομαι τον σκοπό και το αποτέλεσμα που επιδιωκουν να έχουν όλοι αυτοί οι αγανακτισμένοι.
Τι περιμένουν να συμβεί όντας στις πλατείες κάθε απόγευμα? Υπάχνει κάποιος κοινός στόχος? Κάποιο ελάχιστο σημείο επαφής κοινό για όλους?

Δεν απαξιώνω και σε καμιά περίπτωση δεν είμαι εναντίον αυτών των κινητοποιήσεων. Ισα ίσα. Περιμένω όμως να δω πως θα εκφραστεί όλο αυτό έμπρακτα στις πρώτες εκλογές που θα κληθεί ο κόσμος να ψηφίσει. Εκεί θα φανεί το τι πραγματικά σημαίνει.

Και μετά σκέφτομαι την θέση που βρισκόμαστε ως κράτος. Είμαστε ένα χρεωμένο κράτος μέχρι το λαιμό. Τα δάνεια τα πήραμε όλοι μας. Μπορεί εγώ να μην πήρα π.χ δάνειο αλλά μπορώ να απαρριθμήσω πάρα πολλούς στο στενό μου περιβάλλον που χρεώθηκαν για να πάρουν ένα σπίτι-γήπεδο. Οχι γιατί δεν είχαν σπίτι να μείνουν και έμεναν στο νοίκι ή τους φιλοξενούσε κάποιος. Οχι. Απλά γιατί ήθελαν ένα καινούργιο, μεγάλο σπίτι. Με αυτήν την λογική πήγαν και χρεώθηκαν. Με μια άλλη αντίστοιχη λογική χρεώθηκε και συνέχισε να χρεώνεται το κράτος. Δεν χρεωθηκε για να επενδύσει σε κατι που θα απέφερε κερδος μακροπρόθεσμα. Χρεώθηκε για την βραχυπρόθεσμη ευημερία Συνεχώς έδινε, συνεχώς προσλάμβανε και δεν έδινε σημασία που το ισοζύγιο έσοδα μείον έξοδα ήταν αρνητικό. Μου θυμίζει την περίπτωση μιας φίλης μου παλιά που μου ζήτησε δανεικά (εμένα και κάποιων άλλων) γιατί βρισκόταν σε μια πολύ δύσκολη θέση με κάποια καταναλωτικά δάνεια που είχε πάρει (για να κανει καποια ταξίδια, να αγορασει ρουχα και να αλλάζει κινητά) τα οποία δεν μπορούσε να ξεπληρώσει και δεν ήταν να περάσουν 2-3 μήνες και ήρθε μια μέρα σπίτι μου, όχι φυσικά για να μου επιστρέψει τα δανεικά αλλά για να μου δείξει την καινούργια βιντεοκάμερα που πήρε με δόσεις των 20 ευρώ τον μήνα για δεν ξέρω και εγώ πόσα χρόνια!
Και λέω εγώ τώρα... Καλά, εγώ είμαι βλάκας και θύμα. Και καλά να πάθω τώρα. Θα πληρώσω τον λογ/σμό μαζί με όλους τους άλλους. Θα πέσει και το δικό μου βιοτικό επίπεδο πιο κάτω από ότι ήδη είναι. Ο Γερμανός πολίτης όμως και ο κάθε Γερμανός, (εννοώντας όλους όσους τσοντάρουν για να μην κηρύξουμε στάση πληρωμών και τους πάρει και αυτούς η μπάλα) όμως τι φταίει να πληρώνει για μας? Και μας φταίει και από πάνω! Αυτό είναι το αστείο!

Εν κατακλείδι. Αν θέλουμε να συνεχίσουμε να έχουμε ένα δυνατό νόμισμα στην τσέπη μας νομίζω πως πρέπει να προσαρμοστούμε στην νέα πραγματικότητα που μας επιβάλλεται. Δεν έχουμε άλλη επιλογή. Εγώ θα ήθελα να τα καταφέρουμε προς αυτήν την κατεύθυνση αν και δεν το βλέπω.

Υπάρχουν βέβαια και αυτοί που θεωρούν πως το να φύγουμε από το ευρώ είναι η καλύτερη λύση. Όπως λέει και ένας από τους πιο ενδιαφέροντες blogger που ξέρω ο Νewmanifesto, καλύτερα ένα φρικτό τέλος παρά μια φρίκη δίχως τέλος.
Γιατί όμως νομίζω ότι φρίκη δίχως τέλος θα είναι να μείνει ίδιο το χάλι που έχουμε ήδη και να φύγει και το ευρώ μαζί... Μετά την φρίκη και το φρικτό τέλος θα ακολουθήσει το ΔΡΑΜΑ.

Men vs Women

2011-05-20T18:41:00.000+03:00

Πριν μια - δυο μέρες και με αφορμή μια συνηθισμένη καθημερινή κουβέντα που είχα με την φίλη μου, σχετικά με την συμπεριφορά μας απέναντι στους συζύγους και την δική τους συμπεριφορά προς εμάς, μου ήρθε συνειρμικά στο νου μια κουβέντα που είχα με μια μαία τότε που ήμουν στην κλινική μέσα διασωληνωμένη, περιμένοντας να έρθει η ώρα να γεννήσω.
Την εποχή εκείνη τύγχανε να γεννιούνται σχεδόν συνέχεια κορίτσια. Η αναλογία για τις 20 περίπου μέρες που πέρασα εκεί ήταν σχεδόν 1-2 αγόρια για 6-7 κορίτσια. Θυμάμαι ότι ένιωθα κάπως που δεν θα έκανα κορίτσι μιας και πάντα ήταν η προτίμηση μου στο φύλο που θα ήθελα να έχει το παιδί μου. Θεωρούσα τα θηλυκά πιο πολυδιάστατα όντα σε σχέση με τα αρσενικά και ίσως για αυτό απογοητευτικά αρχικά όταν άκουσα για το φύλο των δικών μου παιδιών. Σε μια χαλαρή κουβέντα που είχα ένα βραδάκι με μια μαία (από αυτές που τιμούν το επάγγελμα τους) σχολιάσαμε αυτό το γεγονός του πόσα πολλά κορίτσια γεννήθηκαν τους τελευταίους μήνες σε σχέση με τα αγόρια και τότε της είπα τον πόνο μου. Ότι δηλαδή ανέκαθεν ήθελα κορίτσι.
Και τότε γυρνά και μου λέει με την φυσικότητα ενός ανθρώπου που έχει δεχτεί την μοίρα του και με μια βαθιά λύπη για αυτά τα θηλυκά πλάσματα,"καλύτερα που κάνεις γιους. Έρχονται σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία και έχουν κάποιες πιθανότητες να ευτυχίσουν. Τα κορίτσια τι προοπτική νομίζεις έχουν? Τα περισσότερα από αυτά θα δυστυχήσουν στην ζωή τους."
Τότε μου φάνηκε υπερβολική. Δεν ζούμε δα και σε καμιά τριτοκοσμική χώρα.
Τώρα όμως που το ξανασκέφτομαι...Τελικά με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, σε όποιο μέρος και αν γεννηθούν, οι γυναίκες είναι πάντα υποτελής των αντρών. Και ας μην φαίνεται με την πρώτη ματιά.

Alone...

2011-04-17T22:22:00.001+03:00

Παρακολουθούσα τις προάλλες το πρώτο επεισόδιο του έκτου κύκλου της σειράς Desperate Housewifes, όπου σε ένα σημείο η μία εκ των απελπισμένων, η Lynette Scavo-Felicity Huffman ( αυτή με τα 4 παιδιά που στον πρώτο κύκλο ήταν μονίμως αναμαλλιασμένη, κακοντυμένη και σε απόγνωση) βρίσκετε στην αίθουσα αναμονής του γυναικολόγου της γιατί είναι για άλλη μια φορά έγκυος, και σε μια κουβέντα που έχει με μια άλλη έγκυο που περιμένει και αυτή στον ίδιο χώρο, προσπαθώντας να την προειδοποιήσει για το τι πραγματικά να περιμένει, της λέει:

Για το υπόλοιπο της ζωής σου θα είναι τόσες οι στιγμές που θα νιώθεις μοναξιά αλλά δεν θα είσαι ποτέ μόνη.

So true...

Light It Up Blue

2011-04-01T16:01:00.002+03:00

Σήμερα εκτός από πρωταπριλιά είναι και μια από τις 2 μέρες που είναι αφιερωμένες στον αυτισμό (1 & 2 Απριλίου). Ότι γνωρίζω σχετικά προέρχεται από ότι διαβάζω δεξία και αριστερά στο net και αφορμή για αυτό το ελάχιστο ενδιαφέρον μου στάθηκε μια μαμά blogger, η Maria-Maria, που γράφει χρόνια τώρα τις προσωπικές της εμπειρίες δίνοντας μου την ευκαιρία να καταλάβω ελάχιστα την θέση στην οποία βρίσκεται. Με το σημερινό της post μας ζητά αυτό το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε όλοι, άσχετα το πόσο βιώνουμε τον αυτισμό στην ζωή μας. Να την κατανοήσουμε. Αυτήν και όλους τους γονείς με αυτιστικά παιδιά.

Μια μικρή ιδέα του τι περνάς ένας γονιός με αυτιστικό παιδί μας δίνει το βίντεο που μας προτείνει να δούμε. Πατήστε εδώ για να το δείτε.

Ανεξάρτητα πάντως από το πόσο μας αφορά ο αυτισμός ή όχι, επιβάλλεται να γνωρίζουμε για αυτόν. Πρέπει να ξέρουμε για το πως λειτουργούν τα αυτιστικά άτομα και τον τρόπο σκέψης τους, γιατί έτσι έχω την εντύπωση ότι μπορούμε να διευκολύνουμε την συναναστροφή μας μαζί τους και με τις οικογένειες τους.
Προσωπικά γνωρίζω ένα ζευγάρι φίλους, που ζουν όμως μακριά, και που στην ηλικία των 3-4 περίπου ανακάλυψαν ότι το πρώτο τους αγοράκι είναι αυτιστικό, και κάνουν ότι μπορούν να το βοηθήσουν και γνωρίζω επίσης και ένα άλλο ζευγάρι του οποίου η μαμά ήταν φίλη από τα παιδικά μου χρόνια που είναι σε άρνηση και όχι μόνο δεν κάνει κάτι για να το βοηθήσει αλλά είναι έτοιμη να τσακωθεί με οποιονδήποτε υπαινιχθεί το παραμικρό για το παιδί της . Και αυτό είναι εκτός από λυπηρό και τραγικό επιπλέον.

Σχετικά link εδώ:
http://www.lightitupblue.org/
http://www.autismdikepsy.gr/

Για να ξεκινήσει καλά η χρονιά...

2011-01-11T15:40:00.000+02:00

...λέω να τσιγκλίσω την καρδιακιά μου φίλη Ηλιαχτίδα δείχνοντας της ποιος πραγματικά είναι ο Θεός σε αυτόν τον κόσμο που ζούμε! Και φυσικά δεν είναι ο απελπιστικός (για να μην χρησιμοποιήσω άλλη λέξη) Μπουράκ Χακί !!!!

Θεός με τα όλα του είναι όμως ο εξαίσιος David Ganty! Ο οποίος με κάνει να καταλήξω στο βαθυστόχαστο συμπέρασμα ότι οι Άγγλοι είτε θα είναι κούκλοι είτε δεν θα βλέπονται, ότι αν ήταν ηθοποιός θα τα έσπαγε, αλλά (so far) έχει το γνώθι σ'αυτόν και λέει πως δεν θέλει να είναι ένας ατάλαντος ηθοποιός και αρκείτε στο να είναι απλά άλλο ένα male model και ο οποίος δηλώνει straight και κάνει ευτυχισμένο τον γυναικείο πληθυσμό αυτής της γης!

Απολαύστε τον στο διαφημιστικό για τους Dolce & Gabbana που παραθέτω πιο κάτω και όσοι ενδιαφέρεστε μπορείτε να τον δείτε να μιλάει και να γελάει σε μια συνέντευξη που έδωσε στον Jonathan Ross εδώ .
Αυτό είναι που λένε " αν έχεις ομορφιά διάβαινε!" ;-)

Τα παιδιά είναι ευτυχία.

2010-12-22T17:59:00.000+02:00

Ποιος δεν έχει ακούσει ή πει αυτήν την κλισέ φράση? Φαντάζομαι όλοι μας. Το πως καταλαβαίνει κανείς αυτήν την ευτυχία (αν την καταλαβαίνει) είναι κάτι σχετικό νομίζω. Οσον αφορά εμένα μετά από μία εβδομάδα τώρα που έχω άρρωστα τα μικρά και δεν έχω καταφέρει ακόμα να κοιμηθώ σερί ένα βράδυ, μάλλον το τελευταίο πράγμα που μου έρχετε στο μυαλό σκεπτόμενη τις τελευταίες μέρες είναι η ευτυχία. Αυτό ακριβώς αναρωτιόμουν και πριν κάνω τα δικά μου παιδιά όταν έβλεπα καταταλαιπωρημένους γονείς. Που είναι τέλος πάντων αυτή η περιβόητη ευτυχία? Δεν την έβλεπα πραγματικά.
Τώρα νομίζω πως νιώθω που βρίσκεται. Μέσα από την κοινή ζωή με τα παιδιά νιώθεις ότι παρατείνεται και η δική σου, νιώθεις να την ζεις ξανά απ' την αρχή, είσαι έτοιμος να προσφέρεις όλες τις ευκαιρίες που εσύ δεν είχες, βλέπεις και ξαναζείς τα δικά σου βήματα μεγαλώματος που πλέον είχες ξεχάσει, νιώθεις ξανά σαν παιδί ολοκαίνουργιος.

Θέλω να ευχηθώ λοιπόν σε όλους σας αυτά τα Χριστούγεννα, να βρείτε ο καθένας τον τρόπο του να νιώσει ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ και έτοιμος να ζήσει την ζωή του όπως ακριβώς την θέλει σαν να γεννήθηκε μόλις εχθές!

Από τα πρώτα μας Χριστούγεννα.

Καλά Χριστούγεννα λοιπόν σε όλους μας!

Μη λιθοβολείτε τους απέχοντες. Τελούν άκρως πολιτική πράξη.

2010-11-24T15:58:00.000+02:00

Πολλά ειπώθηκαν για την αποχή όλο αυτό το διάστημα μετά τις εκλογές και ο καθένας έχει την δική του άποψη του τι μπορεί να σημαίνει και τι είδους άνθρωποι ήταν αυτοί που απήχαν. Διαβάζοντας το τελευταίο post της εξαιρετικής x-psilikatzou το οποίο στην ουσία καταδικάζει ως απαθείς όλους τους απέχοντες, αισθάνθηκα την ανάγκη να υπερασπιστώ τον εαυτό μου ως πολίτη που τον νοιάζει πραγματικά το τι μέλλει γενέσθαι και η ενέργεια μου αυτή κάθε άλλο παρά αποτέλεσμα απάθειας ήταν! Ήταν η μόνη μου πραγματικά επιλογή σε αυτόν τον τόπο που ζω αυτή ειδικά την χρονική περίοδο.
Θα αναδημοσιεύσω δύο post του πολυαγαπημένου blogger Phivou τα οποία καλύπτουν την θέση μου πέρα για πέρα και θέλω να πιστεύω όχι μόνο την δική μου.

Η αποχή σαν όπλο 20/6/2005

Μπορείς, να πεις ότι δεν συμφωνείς μ' αυτά που σού σερβίρουν

Χρόνια σας το κοπανάω ότι ο μόνος τρόπος να φύγει αυτό το σύστημα, πουλημένοι πολιτικοί, σαπίλα ιδέες, δικομματισμός, εκπροσώπηση της πλάκας, δεν είναι η κόντρα - έτσι κι αλλοιώς πάντα οι αδύνατοι θάμαστε - αλλά η αδιαφορία. Τού γυρνάς την πλάτη και το αφήνεις να χτυπιέται μόνο του στη γωνιά του.

Και να που τα γεγονότα έρχονται να με δικαιώσουν: στην Ιταλία, 12 Ιουνίου, δημοψήφισμα για την τεχνητή γονιμοποίηση. Αναγκάστηκαν να το ακυρώσουν, λόγω ασήμαντης συμμετοχής του κόσμου (μόνο 20%)!

Και δε λέω, εδώ δε συμφωνώ με τη μη συμμετοχή, διότι το δημοψήφισμα είναι αληθινή συμμετοχή στη λήψη των αποφάσεων, δεν έχει καμιά σχέση με τις εκλογές. Δεν συμφωνώ ούτε με το τι εκφράζει αυτή η αποχή - στην πραγματικότητα, άκρατο συντηρητισμό, αφού την αποχή αυτή υποκινούσε η καθολική εκκλησία. Δεν είναι το περιεχόμενο που με ενδιαφέρει, αλλά ο μηχανισμός. Είναι το γεγονός ότι δεν μπορούν να προχωρήσουν, αν ο κόσμος δεν συμμετέχει. Γι'αυτό μιλάμε.

Αυτή είναι η μέθοδος!

Licence to Kill 26/08/2007

Ο Κυρίαρχος Λαός στα παραμύθια της Χαλιμάς

Αν πας να ψηφίσεις, θεωρώ ότι είσαι αφελής. Αν ψηφίσεις τους δυο που με το 90% τους καταστρέφουν εδώ και δεκαετίες τη χώρα, θεωρώ ότι είσαι ανόητος.

Αν συνειδητά επιλέξεις έναν απ'τους δυο, γιατί πιστεύεις ότι είναι ικανοί και σωστοί, θεωρώ ότι είσαι επικίνδυνος βλάκας!

Οπως και νάχει, μπαίνοντας πίσω απ'την κουρτίνα, ανανεώνεις their Licence to Kill!

Σε ένα τρίτο του post εξηγεί γιατί θεωρεί πως η αποχή δίνει ένα ξεκαθαρο πολιτικό μήνυμα (πράγμα που έχουν μυριστεί όλοι οι πολιτικοί μας) το οποίο καταλήγει με την εξής φράση:
"Και μη λιθοβολείτε τους απέχοντες. Τελούν άκρως πολιτική πράξη. Οσοι τουλάχιστον καταλαβαίνουν τι κάνουν!"

Η αποχή δεν είναι απάθεια.

2010-11-09T23:46:00.003+02:00

Και όσοι δεν το κατάλαβαν ήρθε ο καιρός να το καταλάβουν.

Θυμήθηκα ένα post που είχε κάνει ο εξαίρετος blogger Cyrus (μας λείπει) πριν περίπου ένα χρόνο με τίτλο Οργισμένοι μεν, απαθείς δε... στο οποίο καταδίκαζε την αποχή ως μια ανύπαρκτη πολιτική στάση. Εξαιρετικό post το οποίο πλαισιωνόταν από εξίσου ενδιαφέροντα σχόλια. Αξίζει να διαβαστεί.

Δύο πράγματα έχω να πω σήμερα για αυτό το θέμα που είναι για άλλη μια φορά και πάλι επίκαιρο.

Πρώτο, ότι τελικά η αποχή τους προβλημάτισε ΟΛΟΥΣ τόσο ΠΟΛΥ που άρχισαν ΟΛΟΙ να ανησυχούν και να επανεξετάζουν την στάση τους. Κατα την άποψη μου αυτό από μόνο του είναι τεράστια πρόοδος.
Δεν σημαίνει λοιπόν η αποχή μόνο απάθεια. Σημαίνει πολλά περισσότερα. Αλλά κυρίως δίνει ένα μήνυμα στους πολιτικούς. "Εμένα δεν με έχεις και χρειάζεται να προσπαθήσεις περισσότερο για να με κάνεις δικό σου" .
Βγαίνει ο Σγουρός και μέσες άκρες λέει "καλώ όλους όσους για τους δικούς τους λόγους δεν προσήλθαν στις κάλπες να το κάνουν αυτή την φορά γιατί εσείς είστε η δύναμη μας...", και λέω εγώ... και γιατί να δώσω σε εσένα δύναμη? ή στον κάθε ένα που την ζητάει αλλά δεν την αξίζει?

Βγαίνει η Φοζενμπερκ (ούτε ξέρω πως την λένε και βαριέμαι να την γκουγκλάρω κιόλας για να την γράψω σωστά) και μας λέει επίσης μέσες άκρες ότι όποιος απέχει δεν θα έπρεπε να έχει ίσα δικαιώματα με αυτόν που ψηφίζει. Σώπα ρε μανταμίτσα! Επειδή δεν θέλω να συμμετέχω στην βρωμιά σας θα με τιμωρήσεις και από πάνω?

Βγαίνει ένας άλλος, Βορίδης και λέει τις δικές τους απαξιωτικές ιδέες για όλους αυτούς που δεν τους έκαναν την τιμή να πάρουν μέρος σε αυτό το τσίρκο που το λένε εκλογές και το μόνο που του λείπει είναι ο κλόουν. Ολα τα ζώα είναι παρόντα.

Τους ένοιαξε όλους η αποχή. Γιατί θέλουν να μας έχουν μαντρωμένους και σημαδεμένους με ταμπέλες. Όταν δεν εντάσσεσαι στο σύστημα αυτό φοβούνται.

Το δεύτερο που θέλω να σημειώσω σχετικά είναι ότι το σχόλιο που είχα κάνει τότε σε εκείνο το post με εκφράζει απόλυτα μέχρι σήμερα. Το αντιγράφω ξανά εδώ:

Δεν πρόκειται να πάω να ψηφίσω γιατί έτσι απλά θα πω το προφανές. Το ότι "Δεν με εκφράζει κανείς σας". Δεν θα ψηφίσω κάποιον με μισή καρδιά μόνο και μόνο για να έχω ήσυχη την συνείδηση μου ότι εξάσκησα το δικαίωμα της ψήφου.

Για μένα πλέον οι πολιτικοί και η πολιτική στην χώρα μας είναι σαν κάποιους ατάλαντους ηθοποιούς που αποφασίζουν μια στο τόσο όποτε το θυμηθούν να ανεβάσουν μια παράσταση στην οποία πρέπει και εγώ να δώσω το παρόν και ας μην μου αρέσει.
Ε! Αυτή τη φορά, απλά δεν θέλω να είμαι μέσα στο κοινό τους...

Η (μεγάλη) αποχή ίσως φέρει την αλλαγή...

Ένα πολύ εύστοχο σχετικό άρθρο από την Μαρία Χούκλη στο Protagon. Απέχω, άρα υπάρχω. Διαβάστε το.

Απέχω. απέχω, απέχω και θα απέχω...

2010-11-04T09:52:00.001+02:00

Παρατηρώ την προεκλογική διαδικασία και αναρωτιέμαι πραγματικά...
Υπάρχει κανείς που παίρνει στα σοβαρά όλους αυτούς τους ανθρώπους που εμπλέκονται ενεργά στα κοινά του τόπου μας?
Υπάρχει κανείς που πιστεύει ότι πραγματικά κάτι θα αλλάξει προς το καλύτερο για τον τόπο του την επόμενη μέρα?

Όσον αφορά την περιφέρεια μου, βλέπω ότι αυτή την φορά θέτουν υποψηφιότητα κάτι απίθανα άτομα, κάποιοι που ποτέ πριν δεν είχα ακούσει να πάρουν μέρος έστω σε μια πολιτική συζήτηση, κάποιοι που αν μου ζητούσαν να τους περιγράψω με μια λέξη αυτή που θα τους χαρακτήριζε στο έπακρο θα ήταν μόνο μία: ατομιστές.
Πως λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι θέλουν να με πείσουν σήμερα ότι τους ενδιαφέρουν τα κοινά αυτού του τόπου και η πρόοδος όλων μας?

Προσωπικά απέχω και θα απέχω από κάθε εκλογική διαδικασία μέχρι να παρουσιαστεί αυτό το κάτι που θα με κάνει να νιώσω ότι αξίζει έστω τον κόπο να πάω μέχρι την κάλπη.
Σε όλους αυτούς που με κατακρίνουν για αυτήν μου την στάση λέγοντας μου ότι απαξιώνω το ιερό δικαίωμα μου (όχι υποχρέωση έτσι?) της ψήφου, που γι΄αυτό αγωνίστηκαν γενιές και γενιές ανθρώπων έχω απλά να πω ότι ευχαρίστως να το ασκήσω όταν θα έχει κάποιο νόημα. Στην χώρα που ζούμε φαίνεται ότι η ψήφος έχει απαξιωθεί εντελώς γιατί η πλειοψηφία την πουλάει έναντι κάποιου τιμήματος και μας ζητείται μόνο όταν δεν έχει σημασία πραγματικά ποιος θα εκλεγεί μιας και στο τέλος όλοι τα ίδια θα κάνουν.

Πιο περίτρανη απόδειξη από αυτό που ζήσαμε πρόσφατα όλοι μας δεν υπάρχει. Πάντα μας τάζανε τον ουρανό με τα άστρα πριν τις εκλογές και μετά κάνανε ο καθένας τα δικά του, αλλά ποτέ τα εντελώς αντίθετα από αυτά που είχαν προαναγγείλει και ειδικά για άκρως σημαντικά ζητήματα. Ούτε καν λοιπόν σε αυτήν την περίπτωση δεν είχαν την ευθιξία να ενημερώσουν τον κόσμο και να του δώσουν το δικαίωμα μέσα από ένα δημοψήφισμα να πάρει μέρος της ευθύνης για την τύχη του. Τι νόημα έχει λοιπόν να ψηφίζω όταν μετά τις εκλογές πάνε όλα περίπατο και κάνουν ότι θέλουν μόνο και μόνο γιατί πριν μήνες κάποια πλειοψηφία τους επέλεξε να κυβερνήσουν? Οι άλλοι που δεν τους ψήφισαν πως ακριβώς εκπροσωπούνται μετά?

Πραγματικά νιώθω ότι αυτό το δικαίωμα της ψήφου είναι εικονικό. Σαν να μην υπάρχει. Εξαφανίστηκε με τα χρόνια περίπου όπως εξαφανίστηκαν μέσα σε μια βραδιά τόσα και τόσα δικαιώματα μας και κανείς δεν φαίνεται να νοιάζεται. Μήπως τελικά το πολίτευμα μας δεν είναι δημοκρατία και δεν μας το λένε για να μην μας τρομάξουν? Μάλλον...

Μέχρι να ξυπνήσουμε λοιπόν από το λήθαργο τι να μας ευχηθώ?
Καλός μας μεσαίωνας?
Μια χαρά μου ακούγεται...

Disappointment...

2010-11-03T15:36:00.000+02:00

Photo from : http://www.sheilawhite.com.au

Διάβασμα μετά διδύμων... part 2

2010-10-14T12:52:00.000+03:00

Πέρασε πολύς καιρός από τότε που είπα να γράψω κάτι για το δεύτερο ( και τελευταίο) βιβλίο που μου φάνηκε χρήσιμο στην μετά παιδιών εποχή. Μετά απλά έπαψα να διαβάζω.
Δεν ξέρω πως τα καταφέρνουν (αν τα καταφέρνουν) άλλες γυναίκες και μπορούν έχοντας μικρά παιδιά, να μην χάνουν τον εαυτό τους, να μην παρατάνε τις συνήθειες τους, να μην αποξενώνονται από τους φίλους τους, να νιώθουν έτοιμες να παλέψουν, ενώ την ίδια στιγμή παλεύουν για τις ίδιες για όλους και για όλα όλη μέρα, κάθε μέρα χωρίς ανάπαυλα. Ειλικρινά δεν ξέρω.
Πολλές φορές αισθάνομαι πολύ λίγη διαβάζοντας άλλα μαμαδομπλογκ που παραπέμπουν σε ιδανικές μητέρες και λίγο προτού με πάρει τελείως από κάτω θυμάμαι ότι όλος ο κόσμος δεν γυρνάει γύρω από αυτήν την ιδιότητα και μόνο.

Για να γυρίσω λοιπόν στο θέμα μου, που είναι το βιβλίο " Ο πλήρης οδηγός για την ανατροφή και την ευτυχία των παιδιών σας" της Jan Parker και Jan Stimpson, και παρόλο που ο τίτλος του παραπέμπει σε πατέντες, δογματικές θέσεις και οδηγίες χρήσεων για μωρά και παιδιά, δεν είναι καθόλου έτσι.
Για την ακρίβεια είναι το ακριβώς ανάποδο. Προτείνει λύσεις για προβλήματα που πιθανόν αντιμετωπίσεις αλλά όχι ως αυθεντία, αναφέροντας συνεχώς ότι κάθε παιδί όπως κάθε άνθρωπος είναι είναι διαφορετικό, και αυτός που το γνωρίζει καλύτερα είναι ο γονιός του και μόνο αυτός μπορεί να κρίνει τι μπορεί να έχει αποτέλεσμα στο παιδί του.
Με λίγα λόγια, δίνει ιδέες, συστήνει συμπεριφορές, εξηγεί πως κατανοεί τον κόσμο ένα μικρό παιδί και απλά σου δίνει να καταλάβεις τα λάθη σου χωρίς όμως να σε γεμίζει ενοχές.

Η κεντρική του ιδέα επικεντρώνετε στην εξής απλή έννοια: Οι επιλογές που κάνει ένας γονιός όσον αφορά το παιδί του πρέπει να είναι αυτές που τον κάνουν να αισθάνεται καλύτερα γιατί μόνο τότε θα μπορεί να μεταδώσει θετικά μηνύματα στους γύρω του και κατ' επέκταση στο ίδιο του το παιδί.

Εκεί βρήκα νομίζω γραμμένο και το πιο αισιόδοξο μήνυμα που μπορούσα να πάρω εκείνη την εποχή που νόμιζα ότι για όλη μου την υπόλοιπη ζωή θα ξυπνούσα από ένα κλάμα:

Κάθε μέρα είναι μια καινούργια μέρα και σε τίποτα δεν θα μοιάζει με την προηγούμενη.

Και όντως έτσι είναι...

Reflections of motherhood Greek version

2010-10-14T08:57:00.000+03:00

Αυτή λοιπόν είναι η ελληνική έκδοση (η πρώτη απόπειρα τουλάχιστον μιας και έχω την αίσθηση ότι θα ακολουθήσουν και άλλες) του διάσημου video Reflections of Mortherhood. Η ιδέα ήταν του Philos και η υλοποίηση έγινε από την Aspaonline, δύο από τους δημιουργούς του Μαμά...δες Μπαμπά...δες!.

Το θέμα του video αυτού, για όσους δεν έχουν υπόψη τους το πρωτότυπο, είναι διάφοροι γονείς να απαντάνε στην εξής ερώτηση : "Αν μπορούσατε να γυρίσετε στην προ παιδιών εποχή, τι θα λέγατε στον εαυτό σας?"

Δείτε το. Είναι και η αφεντιά μου μέσα ;-)

Ο καθένας από αυτούς που συμμέτειχαν έβγαλε αυτό το κάτι που τον χαρακτηρίζει ίσως περισσότερο. Εγώ βλέποντας το, με τα μάτια μιας μαμάς πλέον, κάποιες από αυτές τις απαντήσεις με έκαναν και γέλασα, κάποιες άλλες μου έφεραν ξεχασμένες μνήμες στο νου και κάποιες άλλες ούτε καν μπόρεσαν να μου πουν κάτι.

Αναρωτιέμαι όμως πραγματικά...
Όλες αυτές οι απαντήσεις τι λένε σε κάποιον που δεν έχει παιδιά?
Τι εντύπωση κάνουν σε όλους αυτούς τους εν δυνάμει γονείς που το σκέφτονται αλλά δεν το αποφασίζουν?
Ποιά αίσθηση αφήνουν σε μια έγκυο για πρώτη φορά που είναι έτσι και αλλιώς χαμένη στις σκέψεις του πως θα αλλάξει η ζωή της?

Πολύ θα ήθελα να ήξερα...

Διάβασμα μετά διδύμων... part 1

2010-09-09T15:44:00.000+03:00

Μια παρατημένη σχεδόν συνήθεια τείνει να επανέλθει και πάλι πίσω στην καθημερινότητα μου.

Από τότε που γέννησα (και αρκετά πιο πριν θα έλεγα) είχα σταματήσει τελείως το διάβασμα. Ή μάλλον την αγάπη μου για τα λογοτεχνικά βιβλία την αντικατέστησε το ενδιαφέρον μου για βιβλία πρακτικού περιεχομένου.

Θα αρχίσω να αναφέρω κάποια από τα βιβλία που διάβασα και μου φάνηκαν χρήσιμα.
Κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης είχα παραμάσχαλα, σαν ευαγγέλιο ένα πράμα, έναν οδηγό εγκυμοσύνης για δίδυμα που περιέγραφε με λεπτομέρειες τις διάφορες φάσεις που περνούσα τότε και ένιωθα ότι είχα κάποιον που καταλάβαινε επακριβώς τι περνούσα.
Μου είχαν κάνει δώρο και έναν που αφορούσε κυρίως γυναίκες που κυοφορούσαν ένα μωρό, και παρόλο που στα περισσότερα θέματα δεν είχαν μεγάλες διαφορές, βρήκα αυτόν που αφορούσε τις πολύδυμες κυήσεις πολύ πιο κοντά σε μένα. Ίσως είχε να κάνει με τον τρόπο που ήταν γραμμένος, δομημένος και την πληρότητα που είχε. Γιατί δεν εστίασε μόνο στην εγκυμοσύνη αυτή καθ' αυτή αλλά και στο μετά απ΄αυτή.
Ίσως εστίαζε τόσο αρκετά και στο μετά, που θυμάμαι ότι αφότου γέννησα. και άρχισα να τα βρίσκω σκούρα σε κάποια θέματα, ανέτρεξα ξανά πίσω σε αυτόν για να διαβάσω πιο προσεκτικά τις τελευταίες του σελίδες τις οποίες είχα ξεπετάξει με απίστευτη γρηγοράδα όταν ακόμα ξάπλωνα ήσυχη ήσυχη χαϊδεύοντας και καμαρώνοντας την κοιλιά μου!

Το βιβλίο ήταν το Δίδυμα Χρήσιμες συμβουλές για την εγκυμοσύνη, τη γέννηση και το μεγάλωμα των διδύμων της Παναγιωτίδου - Πράπα, Αγγέλικα

Το βιβλίο αυτό με βοήθησε σε αρκετά πράγματα. Με προϊδέασε για το τι με περιμένει. Η φράση που με έβαλε μέσα στο νόημα ήταν: Εκμεταλευσου όποια βοήθεια μπορείς να έχεις.
Αν έχεις την δυνατότητα να πάρεις στεγνωτήριο π.χ. πάρτο. Το πήρα και το μακαρίζω κάθε χειμωνιάτικη μέρα!

Το άλλο που βρήκα εκεί γραμμένο και έμελλε να το νιώσω σε όλο του το μεγαλείο, είναι το " δύο χέρια ένα παιδί". Όταν συμβαίνει το δύο χέρια δυο παιδιά, τότε σίγουρα ούτε το ένα ούτε το άλλο θα έχει αυτό που του αξίζει.

Γιατί ένα είναι σίγουρο. Ακόμα και αν έχεις μεγαλώσει παιδιά το μεγάλωμα το διδύμων είναι κάτι διαφορετικό. Έχει τις ιδιαιτερότητες του και τις αντίστοιχες δυσκολίες και ευκολίες.

Καθ-όλη την διάρκεια του μεγαλώματος τους ακούω διάφορα από άλλες μαμάδες σχετικά με το τι κάνουν εκείνες με τα παιδιά τους και σκέφτομαι πόσο "ριγμένα" είναι τα δικά μου που δεν μπορώ να κάνω τα ίδια.
Ή άλλες που προσφέρονται να μου δώσουν τα φώτα τους λέγοντας μου τι εκαναν εκείνες στο δικό τους παιδί ξεχνώντας ότι εκείνες είχαν ένα, άντε δυο, με το ένα από τα δύο, 2-3 χρόνια μεγαλύτερο. Τεράστια διαφορά. Και όταν λέω τεράστια εννοώ τεράστια.
Αυτό το βιβλίο λοιπόν μου άφησε τις πρώτες ενδείξεις που προμήνυαν ότι η μητρότητα δεν είναι λουσμένη σε ροζ και σιέλ αστερόσκονη....

Και κάπου εκεί ήρθε το επόμενο βιβλίο που το επιβεβαίωσε...To be continued...

Life & Death

2010-08-15T22:45:00.000+03:00

Πριν λίγο καιρό έχασα την γιαγιά μου. Αυτήν που σαν σήμερα θα γιόρταζε. Την τελευταία μου γιαγιά. Αυτήν που με μεγάλωσε. Αυτήν που ζούσε σε ένα σπίτι δίπλα στο πατρικό μου. Αυτήν που μέχρι πριν γεννήσω, κάθε σ/κ που πήγαινα στο χωριό περνούσα ώρες ατέλειωτες σπίτι της κουβεντιάζοντας. Μετά την γέννα χαθήκαμε κάπως. Δεν υπήρχαν πια διαθέσιμες τόσες πολλές ώρες. Ένα καινούργιο κομμάτι ζωής προστέθηκε στην ήδη υπάρχουσα. Τα παιδιά. Γέμισαν την καθημερινότητα μου. Την άλλαξαν.
Μέχρι τότε δεν ήξερα πως είναι να χάνεις ένα τόσο κοντινό σου πρόσωπο. Αναρωτιόμουν, αλλά δεν είχα περιέργεια να μάθω. Πριν κάνω τα παιδιά νόμιζα ότι θα είναι αβάσταχτο. Μετά που ήρθαν αυτά στην ζωή μου, απλά δεν έκανα πια τέτοιες σκέψεις. Και μια μέρα έρχεται η απώλεια. Ξαφνικά για μένα που δεν είχα στενή επαφή με την πορεία της υγείας της, και κρίνοντας από την διαύγεια πνεύματος που είχε και την ικανότητα της να αυτοεξυπηρετείται.
Και τότε ένιωσα σαν να χάθηκε ένα κομμάτι από την ζωή μου. Η καθημερινότητα μου φτώχυνε, μόνο με το γεγονός ότι δεν θα πάρω ξανά τηλέφωνο και θα ακούσω την φωνή της και ούτε πρόκειται να κουβεντιάσω μαζί της ξανά τα σ/κ που πάω στο χωριό.
Φτώχυνε πραγματικά. Μόνο που δεν ένιωσα αυτή την φτώχεια σε όλο της το μεγαλείο... και αυτό συνέβη γιατί τώρα έχω στην ζωή μου δυο μικρά που με κάνουν πιο πλούσια με τον δικό τους τρόπο... και ταξιδεύουν το μυαλό μου ευχάριστα αλλού και αλλού...

Photo from : http://www.bodyofcaroline.com

Ελληνικό δημόσιο...

2010-08-04T12:13:00.000+03:00

Τι πονεμένη ιστορία και αυτή!

Διάβαζα πριν αρκετό καιρό το post του kaltsovrako και γελούσα με τα κωμικοτραγικά που χρειάστηκε να αντιμετωπίσει. Εννοείται πως αν ήμουν στην θέση του θα έκλαιγα από τα νεύρα μου και ένιωσα απίστευτη ανακούφιση που δεν χρειάστηκε να συνδιαλλαγώ με το δημόσιο εδώ και αρκετό καιρό.
Έλα όμως που προχθές χρειάστηκε να το κάνω και ξεκίνησα το πρωί της Δευτέρας να διεκπεραιώσω κάτι που υπολόγιζα ότι δεν θα μου έπαιρνε πάνω από μία ώρα και τελικά γύρισα σπίτι κοντά στις 2 το μεσημέρι με τα νεύρα τσατάλια!
Το ιστορικό έχει ως εξής: Ο αδερφός μου έχει βιβλία ως ελεύθερος επαγγελματίας τα οποία διατηρεί χωρίς να εξασκεί στην ουσία το επάγγελμα μιας και εργάζεται με την ίδια ειδικότητα ως μισθωτός. Εννοείτε πως είναι τυπικά εντάξει σε όλες τους τις υποχρεώσεις προς το κράτος έστω και αν αυτές είναι απλά η υποβολή μηδενικών δηλώσεων ΦΠΑ κτλ. Επρεπε λοιπόν να πάει να αλλάξει στο μητρώο τους ΚΑΔ (κωδικούς αριθμούς δραστηριοτήτων) μιας και κάποια στιγμή το ΚΡΑΤΟΣ-ΔΗΜΟΣΙΟ τους άλλαξε γιατί αυτοί που είχαν δωθεί πως χρήση αρχικά κρίθηκαν ελλιπείς και απαρχαιωμένοι. Στην αντιστόιχιση που έκανε από το net έγινε ένα λάθος οπότε έπρεπε να πάει στο μητρώο της εφορίας να κάνει την σωστή αντιστοίχιση. Εκεί, η υπάλληλος που μας εξυπηρέτησε ήταν ευγενέστατη εξυπηρετική και απολύτως συνεργάσιμη. Δεν είχαμε κανένα παράπονο. Γιατί ξέρω πολύ καλά πως μπορεί κάποιος υπάλληλος να σε εξυπηρετεί μεν αλλά να στην "σπάει" με το γάντι. Αυτή λοιπόν ήταν πολύ καλή. Μόνο που για να μπορέσει να κάνει την δουλειά της έπρεπε να της φέρουμε ασφαλιστική ενημερότητα και στην προκειμένη ήθελε απαλλακτικό από τον ΟΑΕΕ (ΤΕΒΕ) παρόλο που από τα εκκαθαριστικά φαινότανε ότι είχε εισόδημα μόνο από μισθωτες υπηρεσίες χρόνια τώρα.
Κάπου εκεί θυμήθηκα ένα παλιό μου εργοδότη που συγχιζόταν απίστευτα με κάτι τέτοια γιατί όπως έλεγε, "στο δημόσιο χρειάζεται να αποδείξει κανείς ότι δεν είναι ελέφαντας".
Εστω και έτσι δεν υπήρχε πρόβλημα γιατί ήξερα ότι είμασταν τυπικά εντάξει οπότε είπαμε να πάμε στο ΤΕΒΕ να βγάλουμε την βεβαίωση που χρειαζόταν για να μπορέσει να προχωρήσει. Αναρρωτήθηκα όμως... αν δεν γινόταν εξαρχής λάθος στην αντιστοίχηση μέσω net τότε κανείς δεν θα ζητούσε αυτό το χαρτί... Γιατί λοιπόν το ζητάνε όταν παρουσιάζεσαι αυτοπροσώπος? Μήπως λέει πουθενά στο κούτελο μας ότι έχουμε ώρες για χάσιμο???

Πάμε λοιπόν στο ΤΕΒΕ και εκεί κόντεψε να γίνω πύραυλος από την ηλιθιότητα της υπάλληλου!
Καταρχήν με το που της είπαμε τι θέλαμε και τις προσκομίζουμε όλα τα εκκαθαριστικά εκτός από ένα του ενός πρώτου, στα οποία φαινόταν ότι είχε μόνο μισθωτές υπηρεσίες, έχει την απαίτηση να της πάμε το μπλοκ των αποδείξεων για να ελέγξει ότι πράγματι δεν έχει εκδοθεί άλλο παραστατικό εκ των υστέρων! Όταν την ρωτάω, "συγνώμη αλλά αφού σας έχω δώσει τα εκκαθαριστικά και φαίνεται από εκεί ότι δεν έχει εισόδημα από ελευθέρια επαγγέλματα τι εξυπηρετεί αυτό?" τι μου απαντάει το βούρλο??? "Και που ξέρουμε εμείς ότι δεν έχετε εκδώσει παραστατικό και δεν το έχετε δηλώσει? (!!!!!!!). Μας είπε στην ουσία κλέφτες και φοροφυγάδες και μου ήρθε μια γλύκα να της πω : "Και που ξέρεις μωρή ηλίθια πόσα μπλοκ και πόσες σειρές παραστατικών έχει?" αλλά δεν το είπα γιατί δεν ήθελα να της ανοίξω τα μάτια της ηλίθιας για να με στέλνει να της φέρνω άλλα και άλλα που να αποδεικνύουν τα αυτονόητα! Κάνω την καρδιά μου πέτρα και λέω στο αδερφό ότι θα πεταχτώ εγώ να το φέρω. Πάω στην άλλη άκρη της πόλης, φέρνω το μπλοκ αποδείξεων και της το δίνω και αφού το ελέγχει ότι όντως το τελευταίο παραστατικό είχε εκδοθεί το 2004 και πάω να ξεφυσύξω από ανακούφιση ότι χαλάλι ο κόπος, αφού τελειώνουμε, μου ήρθε η επόμενη κεραμίδα.
"Α!" μου λέει... "Δεν μου έχετε φέρει το εκκαθαριστικό του 2004"." Μα πως" της λέω "αφού έχουμε πάρει προσωρινή απαλλαγή πριν χρόνια. Τι χρειάζεται και αυτό?" "Μα όχι" μου λέει. "Χρειάζεται." Άρχισα να χάνω την ψυχραιμία μου. Ρωτά ο αδερφός μου αν υπάρχει κάποιος υπολογιστης με internet στην υπηρεσία για να το εκτυπώσει επιτόπου. Του λένε πως δεν έχουν!!!!!!!!!! Και κάπου εκεί πριν γίνω τουρμπο μου λέει να κάνω υπομονή και θα πήγαινε εκείνος την άλλη άκρη πάλι της πόλης να το φέρει αφού είναι απαραίτητο. Οση ώρα έλειπε λοιπόν ο αδερφός μου αυτή ψαχνότανε με τα χαρτιά, το συζητούσε το θέμα με τους άλλους ηλίθιους συναδέρφους της που κουνούσαν συγκαταβάτικά το κεφάλι τους και υποκλίνονταν στην επιδεξιότητα της συναδέρφου τους που έκανε τόσο μα τόσο σωστά την δουλειά της, κάπου εκεί ενδιάμεσα αποφασίζει η ΠΑΝΗΛΙΘΙΑ να σηκώσει τον κωλο της από την καρέκλα και να πάει να αναζητήσει τον προσωπικό φάκελο του αδερφού μου στα αρχεία της! Και τι βρίσκει ανάμεσα στα άλλα η πανηλίθια?? Το εκκαθαστικό εκείνο που ζητούσε και έστειλε ελαφρά την καρδία τον άλλον να πάει να το φέρει! Και το βλέπω εκεί στα χαρτιά που ξεφύλιζε και λέω τώρα θα μου πει ότι το βρήκε! ΑΜ δε! Αναγκάζομαι και της λέω εγώ : "Μήπως είναι μέσα το εκκαθαριστικό που θέλετε για να τον πάρω τηλέφωνο να επιστρέψει"
"Ναι" μου λέει σαν κλαμένη κότα χωρίς ούτε ένα συγνώμη για την ταλαιπωρία που μας έβαλε χωρίς τίποτα! Η ΠΑΝΗΛΙΘΙΑ.
Βρίζω εδώ, γιατί τελικά κρατήθηκα και δεν έβρισα εκεί. Γιατί τους χρειαζότανε ολωνών εκεί μέσα!
Και τότε θυμήθηκα την εξτρεμιστική άποψη που είχε ο πρώην εργοδότης μου σχετικά με το πως θα μπορούσε να συμμόρφωνε μέσα σε μια μέρα όλο τον δημόσιο τομέα! "Θα είχα όλους τους δημόσιους υπάλληλους όρθιους και τους πολίτες προς εξυπηρέτηση καθιστούς". Γέλασα τότε γιατί μου φάνηκε πολύ βάρβαρο αλλά με τα νεύρα που είχα προχθές την θεώρησα εξαιρετική ιδέα την πρόταση του!

Πνευματικά δικαιώματα, προσωπικά δεδομένα και φωτογράφοι...

2010-07-08T13:35:00.000+03:00

Ήταν Φεβρουάριος ακόμα όταν ήρθε ο ξαδερφούλης μου περιχαρής να μου ανακοινώσει ότι θα κάνουμε στα μικρά μια φωτογράφηση. Εάν και εφόσον έβγαιναν κάποιες καλές φωτογραφίες θα παρουσιάζονταν σε μια έκθεση που θα γινόταν μερικούς μήνες αργότερα. Κάπως έτσι έγινε. Η φωτογράφος επέλεξε έξι φωτογραφίες τις παρακάτω τις οποίες συμπεριέλαβε στην έκθεση.

Ως χαζομαμά της είχα ζητήσει να μου δώσει κόπιες από όλες τις φωτογραφίες που τραβήχθηκαν εκείνη την μέρα. Μου είπε φυσικά ότι θα μου δώσει, αλλά μετά την παρουσίαση στην έκθεση για ευνόητους λόγους. Καμία αντίρρηση. Είπα ότι είμαι χαζομαμά, όχι και παράλογη χαζομαμά. Οπότε περίμενα υπομονετικά (παρόλο που από πολύ νωρίς είχα τις πρωτότυπες κόπιες που δημοσιεύω εδώ) μέχρι που η έκθεση έλαβε μέρος ...

... και ακόμα περισσότερο μέχρι να βρεθούμε με την φωτογράφο για να μου δώσει τις κόπιες.

Δεν αναφέρω το όνομα της φωτογράφου επίτηδες, λόγω αυτού που επακολούθησε. Μου έδωσε το dvd με τις φωτογραφίες, οι οποίες δεν ήταν όλες όσες τραβήχτηκαν εκείνη την μέρα, στις οποίες είχε φροντίσει να γράψει στο κάτω μέρος της κάθε μιας το ονοματεπώνυμο της. Κανένα πρόβλημα και πάλι. Την επόμενη μέρα που πήρα τις φωτογραφίες, ανέβασα στο Facebook τις έξι από αυτές που είχαν παρουσιαστεί στην έκθεση αναφέροντας φυσικά το όνομα της φωτογράφου, άσχετα που ήταν γραμμένο πάνω σε κάθε μια από τις φωτογραφίες. Μερικές ώρες μετά λανβάνω ένα μήνυμα της που με παρακαλούσε να τις αποσύρω γιατί λέει το facebook δεν είναι ασφαλές χώρος λόγω υποκλοπών και γι' αυτό δεν παρουσιάζει και η ίδια την δουλειά της εκεί.

Δεν ξέρω τι άποψη έχετε εσείς επί του θέματος. Εγώ πάντως έμεινα σύξυλη από αυτήν την εξέλιξη. Για πολλούς και διάφορους λόγους. Εγώ έδωσα την συγκατάθεση μου να τις παρουσιάσει στο κοινό της και εκείνη δεν μου δίνει την δική της να τις παρουσιάσω στο δικό μου κοινό! Καταρχήν θεωρώ ότι πρώτα από όλα εγώ θα έπρεπε να έχω το πρόβλημα και όχι εκείνη. Τα δικά μου παιδιά εκθέτω στα μάτια κάθε λογής ανθρώπου και κατά δεύτερο λόγο εκτίθεται η δουλειά της σε κίνδυνο λόγω υποκλοπών κτλ. Δεν ξέρω αλήθεια πως το βλέπει, αλλά το να θέλει να χρησιμοποιήσει κάποιος την δουλειά σου είναι κάτι καλό νομίζω έστω και αν το κάνει χωρίς να πληρώσει. Εξάλλου την συγκεκριμένη δουλειά δεν θα μπορούσε να την πουλήσει ακόμα και να ήθελε. Άρα γι' αυτήν είναι διαφήμιση. Αυτήν την εποχή που η πληροφορία διαχέεται κυρίως μέσω του διαδικτύου, μου φαίνεται αδιανόητο ένας νέος άνθρωπος να σκέφτεται με αυτόν τον τρόπο.
Μετά από αυτό το σκηνικό μου ήρθε στον νου η φωτογράφιση της βάπτισης τους στην οποία τουλάχιστον ο φωτογράφος είχε την εντιμότητα (αφού φυσικά πρώτα πληρώθηκε για τις υπηρεσίες του) να μου δώσει ΟΛΕΣ τις φωτογραφίες που τράβηξε τις οποίες και χρησιμοποίησα πολύ όμορφα για να φτιάξω μερικά πολύ όμορφα photo books από το blurb για συγγενείς και φίλους.
Κάπου εκεί θυμήθηκα και την πολυαγαπημένη Jojo32 η οποία τώρα περιμένει να υποδεχτεί το νέο της μωράκι και η οποία εκθέτει την δουλειά της στο διαδίκτυο χρόνια τώρα. Και είναι μάλιστα πολύ ταλαντούχα φωτογράφος.
Όπως και να έχει είναι νομίζω λίγο μπερδεμένη ιστορία το θέμα πνευματικά δικαιώματα και φωτογράφοι λόγω του ότι εμπλέκονται και τα προσωπικά δεδομένα σε αυτή.
Το αποτέλεσμα πάντως ήταν οι φωτογραφίες να μείνουν αναρτημένες στο facebook και απλά να μην είναι ορατές στην φωτογράφο... sad.

Εικονική πραγματικότητα λίγο πριν...

2010-06-07T13:40:00.002+03:00

Υπάρχουν πολλοί που δεν έχουν καταλάβει ότι έχουμε πτωχεύσει με όλη την έννοια της λέξης και περιμένουν να τους το ανακοινώσουν για να το εμπεδώσουν. Αλλά ακόμα και αν ζουν σε αυτήν την εικονική πραγματικότητα δεν θα περάσει πολύς καιρός που βίαια θα αναγκαστούν να ζήσουν την αισχρή πραγματικότητα που μας έχουν ετοιμάσει οι πολιτικοί και τα media του τόπου μας.
Υπάρχουν πολλοί που νομίζουν ότι η "κρίση" θα διαρκέσει λίγο (σχετικό για τον καθένα) και μετά όλοι μας θα γυρίσουμε στους παλιούς καλούς ρυθμούς ζωής που είχαμε. Δεν αντιλαμβάνονται ότι το βιοτικό επίπεδο θα πέσει κατακόρυφα για όλους.

Υπάρχουν πολλοί που νομίζουν ότι η κυβέρνηση που έχουμε τώρα όπως και οι προηγούμενες εργάζονται για το καλό μας και δεν αντιλαμβάνονται ότι και αυτή όπως και οι προηγούμενες εργάζονται για να απολαμβάνουν οι λίγοι όπως φαίνεται περίτρανα από τους νόμους που θεσπίζει για το ασφαλιστικό. Νομοθετεί κάτι άδικο και μετά ρίχνει το μπαλάκι στην τρόικα ότι και καλά αυτοί το επέβαλαν. Το ότι βγαίνει η τρόικα και το διαψεύδει με επίσημες ανακοινώσεις στον τύπο αυτό δεν τους κάνει ούτε καν να ντρέπονται για τα ψέμματα που συνεχίζουν να λένε ενώ ο κόσμος αρχίζει και πεινάει. Λέω αρχίζει γιατί ακόμα δεν φθάσαμε στο σημείο εκείνο της απελπισίας. Εδώ που ζω εγώ τουλάχιστον θα αρχίσει να φαίνεται μετά τον Σεπτέμβρη που θα φεύγουν σιγά σιγά και οι τελευταίοι τουρίστες από τους κάθε χρονιά και λιγότερους που τιμούν την χώρα μας και έρχονται για τις διακοπές τους. Μετά θα γίνει ο απολογισμός, μετά δεν θα κουνιέται φύλλο στην αγορά. .

Δεν συμμερίζομαι την άποψη ότι φταίει ο κόσμος που ψήφιζε αυτούς που ψηφηζε για αυτήν την κατάσταση. Δεν νομίζω ότι είχε άλλη επιλογή. Οι επιλογές του ήταν μετρημένες και ήταν όλες σκάρτες. Καμιά ψήφος δεν θα έκανε την διαφορά. Γιατί όπως λέει πολύ σωστά και ο Γρηγόρης Ψαριανός με τα εκλογονοθευτικά συστήματα που έχουμε το 38% γίνεται 65% στην βουλή. Ο κόσμος ξεγελάστηκε. Του πετούσαν ένα επίδομα, μια πρόωρη παχυλή συνταξιοδότηση, μια θέση μόνιμη όπου κανείς δεν θα είχε δικαίωμα να τον διώξει ποτέ, ένα καλό μισθό και έτσι κατάφερναν να του κλείσουν το στόμα αλλά και τα μάτια για να μην βλέπει ότι το μπάνιο του Τζοχατζόπουλου στοίχιζε όσο η ακίνητη περιούσία όλου του σογιού του μαζί. Να μην το ψάχνει καν. Να ακούει τον σιχαμερό Πρετεντέρη και την παγοκολώνα από τις πλαστικές και από την αναισθησία Τρέμη και να νομίζει για 2 μήνες και βάλε ότι ο Ζαχόπουλος είναι όντως φοβερό πρώτο θέμα. Όποιος έβλεπε τότε ειδήσεις ήταν σαν να πήγαινε εκούσια για ύπνωση.

Τον τελευταίο καιρό δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο. Θα ήθελα να μπορούσα να σκέφτομαι τα παιδάκια μου και το μέλλον μας όσο πιο ρόδινα γίνεται. Αυτή όμως όλη η κατάσταση με κάνει και σκέφτομαι ότι τόσα χρόνια με την ανοχή όλων μας καταφέραμε να εξασφαλίσουμε στα παιδιά μας ένα ζοφερό μέλλον, με ανύπαρκτη παιδεία, ανύπαρκτη περίθαλψη και ανύπαρκτη προοπτική.

Αναρχικά συνθήματα...

2010-05-06T15:53:00.001+03:00

Πάντα μου άρεσαν τα συνθήματα που διάβαζα γραμμένα στους τοίχους. Με εξίταρε το γεγονός ότι μπορούσαν μερικές αράδες να εκφράσουν τόσες πολλές ιδέες και ότι αυτές οι λίγες λέξεις μπορούσαν να περιέχουν τόσα νοήματα και να περικλείουν τόση "δύναμη". Η οποία δύναμη πολλαπλασιαζόταν μόνο με το γεγονός ότι κάποιοι παθιάστηκαν τόσο που ξενύχτησαν γράφοντας με σπρέι στους τοίχους για να διαδώσουν τις ιδέες τους, να επηρεάσουν και να παροτρύνουν όλους εμάς που δεν "ξυπνάμε", πόσο μάλλον να πάρουμε τα σπρέι στα χέρια και να αρχίσουμε να γράφουμε.
Είχα χρόνια όμως να διαβάσω κάποιο σύνθημα της προκοπής, και ειδικά κάποιο που να μην έχει την υπογραφή του ΚΚΕ και να εκφράζει πεπαλαιωμένες ιδέες που αφορούσαν άλλες εποχές και δεν είχαν καμία θέση στο τώρα. Με μια αναζήτηση όμως που έκανα στο net διαπίστωσα ότι σε άλλα μέρη τα συνθήματα συνέχιζαν να γράφουν την δική τους ιστορία.

Πριν από λίγο καιρό, σε ένα τοίχο ενός σπιτιού που βρίσκεται σε ένα σχετικά κεντρικό δρόμο της πόλης ο οποίος οδηγεί στο κέντρο, είχα διαβάσει το εξής σύνθημα με αφορμή τα τότε έκτροπα με την αστυνομία στην Αθήνα:

" Όπου ακούς ~~ασφάλεια~~ Χρυσοχοϊδη, αίμα και σάρκα ανθρώπινη μυρίζει"

Υπογραφή :

Εχθές που κατηφόριζα τον ίδιο δρόμο, βλέπω το σύνθημα αυτό να είναι σβησμένο πρόχειρα με ένα χρώμα σε απόχρωση του χρώματος του τοίχου κάνοντας τον φαίνεται πουά και από πάνω να είναι γραμμένο με μεγάλα χοντρά μαύρα γράμματα ένα νέο σύνθημα.

"Οι τοίχοι έχουν μνήμη και οι μικροαστοί αναφυλαξία."

Χαμογέλασα και σκέφτηκα ότι είναι κρίμα που δεν κατάφερα να βγάλω φωτογραφία το αρχικό και ότι τελικά έχω την εντύπωση ότι η αναρχία μου είναι ιδιαίτερα συμπαθής!

Μήπως είμαι αναρχική και δεν το ξέρω?

“Θαυμαστός Καινούργιος Κόσμος” VS “1984″

2010-04-29T22:24:00.000+03:00

Δύο βιβλία που φαντάστηκαν ένα μέλλον που έγινε το παρόν μας.

Ποιο τελικά κατάφερε να προβλέψει με μεγαλύτερη ακρίβεια αυτό που ζούμε σήμερα;

Αναδημοσίευση από το http://www.antidogma.gr

Αγοράστε Ελληνικά… ΠΟΥ, ΠΟΙΟΣ, ΠΟΤΕ & ΓΙΑΤΙ?

2010-04-18T09:14:00.000+03:00

Ένας από τους πιο ενδιαφέροντες blogger που γνωρίζω, ο Heliotypon, μου ζήτησε να αναδημοσιεύσω την ανάρτηση του με τίτλο Αγοράστε Ελληνικά…
Είναι όντως πολύ επίκαιρο. Υπάρχει όμως ένα σοβαρό πρόβλημα για να γίνει αυτό πράξη. Δεν υπάρχουν ελληνικά προϊόντα. Και αν υπάρχουν είναι δυσεύρετα, είναι πανάκριβα και αμφίβολης ποιότητας πολλές φορές. Πραγματικά η χώρα μας δεν παράγει σχεδόν τίποτα πλέον. Τα ξεπουλήσαμε και τα ξεφτιλίσαμε όλα και απλά το εισόδημα μας το δίνουμε στους ξένους για να έχουμε μούτρα να τους ζητάμε δανεικά.
Όσα ελληνικά ρούχα φόρεσα εγώ ή τα παιδιά μου μετά το πρώτο πλύσιμο ήταν τσόλια για να μην αναφέρω το πόσο κακοραμμένα ήταν.Όσα απορρυπαντικά χρησιμοποίησα δεν καθάριζαν.
Όσον αφορά τα φρούτα λαχανικά κτλ είναι γεγονός ότι η αγροτιά πεθαίνει μιας και αυτός που κάνει την σκληρή δουλειά, ο παραγωγός δηλαδή, την βγάζει με πενταροδεκάρες ενώ αναγκάζετε να επενδύσει χρήμα στην επιχείρηση του ανελλιπώς κάθε χρονιά σε αντίθεση με τους μεσάζοντες και τους εμπόρους που βγάζουν τα πενταπλάσια απ' αυτόν μόνο με το να κάθονται στο γραφείο τους και να κάνουν λογ/σμούς χωρίς κανένα ρίσκο. Έχει καταντήσει να φέρνουν τα σούπερ μάρκετ λαχανικά από την Βραζιλία ή την Χιλή π.χ.και αυτά να είναι φθηνότερα από τα ελληνικά και πολλές φορές εξαιρετικά καλής ποιότητας. Προφανώς και ο αγρότης εκεί αμείβεται με πενταροδεκάρες επίσης, αλλά είναι άξιο απορίας πως αυτό το προϊόν που διασχίζει έναν ολόκληρο ωκεανό είναι φθηνότερο από αυτό που φυτρώνει ακριβώς δίπλα μας. Προφανώς κάποιος αισχροκερδεί εις βάρος μας και εμείς νομίζουμε ότι αρκεί να έχουμε "ελληνική" καταναλωτική συνείδηση για να σωθούμε από την λαίλαπα που μας περιμένει. Μου φέρνει στον νου όλη αυτήν την σιχαμερή προπαγάνδα με την οποία μας λούζουν τα τελευταία χρόνια έτσι ώστε να αποκτήσουμε οικολογική συνείδηση και να κάνουμε οικονομία στην ενέργεια που ξοδεύουμε για να σώσουμε τον πλανήτη ενώ μεγαθήρια εταιρειών ασελγούν πάνω του. Μπάστα ρε!

Δεν παράγουμε λοιπόν σχεδόν τίποτα. Πολλά από αυτά που παράγουμε δεν είναι καν ανταγωνιστικά. Υπάρχουν βέβαια και κάποια προϊόντα που έχουμε και είναι καλά... αλλά είναι τόσο, μα τόσο λίγα....
Να μην πω τι αισχροκέρδεια υπάρχει στα εισαγόμενα προϊόντα για τα οποία δεν υπάρχουν αντίστοιχα ελληνικά. Οι φακοί επαφής μου, αν τους αγοράσω από Ελλάδα μου στοιχίζουν 15 ευρώ το ζευγάρι, ενώ αν μου τους αγοράσω από Αμερική μου στοιχίζουν τόσο τα 3 ζευγάρια.
Διάφορα εργαλεία που χρησιμοποιεί ο άντρας μου, στοιχίζουν αν τα αγοράσεις από Ελλάδα τουλάχιστον 2 φορές πάνω από ότι αν μπεις στο ebay και τα πάρεις από το εξωτερικό.
Η μπαταρία που ήθελα να πάρω για το laptop μου στοίχιζε εδώ 200 ευρώ περίπου και από Αμερική 50.
Οι 250 εκτυπωμένες φωτογραφίες από την Ολλανδία μου στοιχίζουν 25 ευρώ και από εδώ τουλάχιστον 50.
Και η λίστα δεν έχει τελειωμό (ας είναι καλά το internet). Από όλα αυτά φαίνεται ότι κάτι δεν πάει καλά στο εμπόριο στην Ελλάδα, ή κάνω λάθος?
Προτείνει λοιπόν ο Heliotypon να ενισχύσουμε τον ελληνικό τουρισμό. Όντας από τουριστικό νησί, το έχω ζήσει στο πετσί μου το όλο σκηνικό χρόνια τώρα. Εγώ για να φύγω από το νησί πληρώνω θέλοντας και μη. Θέλω να πάω κάπου στην Ελλάδα το καλοκαίρι και μου βγαίνουν τα εισιτήρια μόνο της οικογένειας κοντά στα 1000€. Μόνο τα εισιτήρια. Δεν συζητώ διαμονή ούτε το να νοικιάσω αυτοκίνητο για την μετακίνηση. Ανοίξτε μια εφημερίδα και δείτε πόσο θα μου στοιχίσει αν θέλω να πάω στο Παρίσι. Αν όχι φθηνότερα τουλάχιστον το ίδιο. Θέλω να κλείσω διαμονή σε ξενοδοχείο εδώ και μου λένε 100 € την βραδιά το δωμάτιο και κλείνει ο Γερμανός στο ίδιο ξενοδοχείο την ίδια εποχή και του βγαίνει 15€ την βραδιά. Κάτι δεν λειτουργεί σωστά ή μου φαίνεται?
Προφανώς οι Γερμανοί ή είναι όντως αρία φυλή και χαίρει ιδιαίτερης μεταχείρισης ή απλά έχουν κυβερνήσεις που προασπίζονται τα συμφέροντα των πολιτών τους. Όχι σαν τις δικές μας που σκέφτονται μόνο πως θα εξασφαλίσουν τους εαυτούς τους και τα παιδιά τους και ας πάνε όλοι οι άλλοι να πνιγούν. Έτυχε να δω τον Πάγκαλο της προάλλες και μου ήρθε να κάνω εμετό. Αυτός που πάω στοίχημα έχει όλες τις καταθέσεις του στο εξωτερικό να μου λέει ότι χρωστάω, πρέπει να πληρώσω και να είμαι και ευγνώμων από πάνω.
Λυπάμαι που το λέω Heliotypon όμως δεν πρόκειται ποτέ να αποκτήσουμε ελληνική καταναλωτική συνείδηση. Θα γίνει μόνο αν αναγκαστούμε. Αν κάνουμε όπως οι Ισλανδοί που είχαν τα κότσια ( για να μην πω τίποτα άλλο) και τους γράψανε όλους, δανειστές, ΔΝΤ, EU κτλ κουραφέξαλα και είπαν αδυνατούμε να πληρώνουμε τα χρέη μας, δεν θέλουμε άλλα δάνεια και θα κάνουμε κουμάντο μόνοι μας. Να δεις για πότε θα γεμίσει η αγορά ελληνικά προϊόντα. Στο άψε σβήσε.
Αλλά όπως φαίνεται δεν έχουμε τα κότσια να πετάξουμε κάτω όλους αυτούς τους ανίκανους που μας κυβερνούν δεκαετίες τώρα και θα χρειαστεί να πεινάσουμε πριν το κάνουμε. Η πείνα θα γίνει η αφορμή. Και θα το δεις και εσύ και όλοι. Είναι κρίμα αλλά κάπως έτσι είναι τα πράγματα...

Happy DEPENDANT DAY Greece

2010-03-26T13:43:00.001+02:00

"Hmmmm I don't think Greece is so Independent today if they are looking for help from other countries!!! So Happy DEPENDANT DAY Greece!! Lol"

Αυτό διάβασα εχθές, 25η Μαρτίου στο status του facebook μιας Ελληνοαμερικανίδας.

Φαντάζομαι πολλοί από εσάς θα έχετε συγγενείς και φίλους που ζουν στο εξωτερικό. Τυγχάνει να έχω σε Ευρώπη, Καναδά και Αυστραλία. Έτυχε να φύγουν σε νεαρή ηλικία από την Ελλάδα και έφτιαξαν τις ζωές τους εκεί. Όλους τους συνδέει μια κοινή παράμετρος. Δεν τίθεται θέμα επιστροφής στην Ελλάδα. Αυτή η νέα πατρίδα στην οποία κατέληξαν να ζουν, μπορεί να μην διαθέτει τον ξάστερο ουρανό ουρανό, τις καταγάλανες ακτές, τις ηλιόλουστες μέρες, τα νόστιμα λαχανικά και φρούτα - και ότι άλλο νομίζει κανείς ότι είναι πλεονέκτημα της χώρας αυτής- διαθέτει όμως τόσα άλλα που ανεβάζουν το βιοτικό τους επίπεδο και τα οποία κανείς δεν είναι διατεθειμένος να απαρνηθεί. Τον τόπο αυτόν τον θεωρούν απλά τόπο για τις διακοπές τους και αυτό νομίζω ότι θα συμβαίνει μέχρι την στιγμή που υπάρχει ακόμα ζωντανός κάποιος συγγενής που θέλουν να δουν. Μελλοντικά θα χαθεί ακόμα και αυτή η υποτυπώδης επαφή με την μαμά πατρίδα.
Μετά δε τις τελευταίες οικονομικές εξελίξεις όχι μόνο δεν υπάρχει κανένα ενδεχόμενο να γυρίσουν αυτοί που έφυγαν αλλά τίθεται πλέον θέμα να φύγουν και άλλοι που ίσως μέχρι σήμερα δεν τους είχε περάσει καν από το μυαλό σαν πιθανότητα.
Θέλω όμως να αναφερθώ σε αυτό το σχόλιο στο status το οποίο στάθηκε αφορμή για αυτό το post και για να το πλαισιώσουν πολλά πικρόχολα κατά βάση και εξευτελιστικά για τους Έλληνες σχόλια κυρίως από συγγενείς και φίλους της Ελληνοαμερικανίδας που το έγραψε. Παρόλο που έχουν όλοι ελληνικότατα ονόματα και είναι νέοι σε ηλικία, μιλούν απαξιωτικά για την Ελλάδα και για τους Έλληνες που ζουν ακόμα σε αυτήν. Αυτό φαίνεται εξάλλου και από το ύφος του status. Στην συζήτηση αυτή πήρε μέρος και ένας άλλος Έλληνας που ζει στην Αυστραλία, ο οποίος δεν συμμεριζόταν τις θέσεις των υπολοίπων, και σε κάποια απάντηση του έφτασε στο σημείο να γράψει το εξής: " I'm not a γενιτσαρος like you! I'm proud to be Greek and I wouldn't be anything else! You should change your last name to an anglosaxon one..."

Παρόλο που ειλικρινά απογοητεύτηκα και στεναχωρήθηκα με τα λεγόμενα της ελληνοαμερικανίδας και της παρέας της, δεν μπορώ όμως να την κακίσω. Ο καθένας διαμορφώνει κρίση ανάλογα με τα βιώματα του. Ζει σε μια χώρα που τους αγκάλιασε, τους έδωσε ευκαιρίες ανταπέδωσε τους κόπους τους και τους παρέχει ασφάλεια για να ονειρεύονται ένα καλύτερο μέλλον για αυτούς και τα παιδιά τους.
Πολλές φορές με πιάνω να σκέφτομαι για την Ελλάδα και τους ανθρώπους της άσχημα. Γιατί βλέπεις την αδικία, την ζεις, την τρως στην μάπα κάθε μέρα. Μέχρι εχθές ακόμα όλοι ήθελαν να μπουν στο δημόσιο.Γιατί εκεί βασιλεύει άλλος θεός από ότι στον ιδιωτικό τομέα. Η πολιτική μας ηγεσία ήταν πάντα για τα μπάζα αλλά εμείς ήμασταν εκεί να την στηρίζουμε. Βλέπω τώρα στην Γαλλία αυτό το 50% και βάλε που απείχε από τις πρόσφατες εκλογές και τους ζηλεύω. Ζηλεύω που συμπνέουν τόσοι πολίτες και δείχνουν κάπως την δυσαρέσκεια τους. Πράγμα που εμείς δεν κάναμε ή ήμασταν ανίκανοι να κάνουμε.

Κάποιος έγραψε στο Buzz του Google ( συγνώμη που δεν θυμάμαι ποιος) την εξής ερώτηση : Μήπως έχουμε χάσει το ταλέντο μας στις εξεγέρσεις? Ήθελα να του αφήσω σχόλιο, αλλά όταν έχεις μικρά είναι πολλά αυτά που θες να κάνεις αλλά συνεχώς αναβάλλεις γιατί δεν είναι η κατάλληλη στιγμή. Λοιπόν νομίζω ότι ποτέ κανείς δεν χάνει το ταλέντο αυτό.
Απλά δεν υπάρχει η αφορμή ακόμα.
Δεν πεινάσαμε αρκετά.

Ψεύτικο το τεστ για Η1Ν1

2009-11-24T11:50:00.001+02:00

Αναδημοσίευση από το http://www.eoniosiniohos.gr/dialogos/index.php?topic=1907.0

http://colonelqubit.wordpress.com/2009/11/05/h1n1-how-we-test-for-it-and-why-theres-no-fda-cleared-test/
"At this time, no FDA-approved/cleared tests that identify the existence of 2009 H1N1 influenza virus in clinical specimens are available in the United States. Therefore, the Centers for Disease Control and Prevention (CDC) has developed this test to detect novel influenza A (H1N1) infections."
Με άλλα λόγια το τεστ δεν υπάρχει, αλλά .... το CDC έβγαλε ένα - έτσι για να υπάρχει!!!!
Δειλά δειλά εμφανίζονται οι πρώτοι σκεπτικιστές για την γνησιότητα της ανίχνευσης του νέου ιού, όσοι καταφέρουν και ξεφεύγουν από τη εγκεφαλική παράλυση της φθορίωσης του νερού και άλλων κατευναστικών που χύνονται στη σούπα της ύπαρξης μας.
Είναι γεγονός ότι σε όλες τις φτωχές σε τεχνολογία χώρες η εξάρτηση από τη μαμά Αμερική καταντά μια επικίνδυνη στερεοτυπία. Η επιβεβαίωση για την ύπαρξη του περιβόητου "νέου" ιού Η1Ν1με τα πυροτεχνήματα των απόψεων των "ειδικών" (που απλά πήραν ένα μέηλ από το αφεντικό ενώ χρειάζεται να διαβάσουν για να θυμηθούν τι είναι το rRT- PCR) γίνεται με μιά μέθοδο που ανιχνεύει υλικό των ανθρώπινων κυττάρων!!!
Κανείς απο τους "ειδικούς" δεν μπήκε στο κόπο να εξηγήσει στον εαυτό του πρώτα -και μετά στο κοινό- τι είναι αυτό το Ν και τι το Η στην ονομασία του ιού. Η αιμαγλουτινίνη λοιπόν και η νευραμινιδάση δεν είναι παρά ουσίες των δικών μας κυττάρων!!! Τότε πώς στο καλό ανιχνεύουν έναν ιό που βλάπτει τον οργανισμό μας;
Είναι εντυπωσιακό ότι αυτή τη στιγμή αν βάλεις τις λέξεις CDC protocol rRT-pcr H1N1 στο pubmed, ΣΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ ΣΑΗΤ ΠΟΥ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΝΕΙ ΌΛΑ ΤΑ ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΑ ΙΑΤΡΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
ΘΑ ΒΓΑΛΕΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ
No items found. δηλαδή δεν ασχολήθηκε κανείς .
θα έλεγε κανείς ότι είναι εκπληκτικό να ανακοινώνεται με τόσες φανφάρες ένας νέος ιός και να μην τον έχει ανακαλύψει κανείς επιστήμονας πιο πριν, παρά μόνο να ανακοινώνεται ξαφνικά και επίσημα από τα όργανα που λίγο -πολύ έχουν καταντήσει ντουντούκες του φαρμακευτικού καρτέλ.

Sexy Sexy Jenson Button - Simply Gorgeous!!!

2009-10-18T23:15:00.006+03:00

Με αφορμή την κατάκτηση του πρώτου τίτλου της καριέρας του αυτού του τίτλου της Formula 1 για το έτος 2009, είπα να γράψω δυο λόγια για τον μοναδικό πιλότο της formula 1 που θα μπορούσε κανείς να τον μπερδέψει με φωτομοντέλο!

Εκανε το άλμα φέτος ξεκινώντας να αγωνιστεί με μια εντελώς νέα ομάδα (Brawn GP) και δεν έχασε. Το αντίθετο.
Ακολουθούν προσωπικά στοιχεία του να πλαισιώσουν το οφθαλμόλουτρο (!!) των φωτογραφιών που παραθέτονται.

Ονομα: Jenson Alexander Lyons Button
Εθνικότητα: Βρετανός
Ημερ.Γενν.: 19 Ιανουαρίου 1980
Τόπος Γέννησης: Frome, Somerset, England
Κατοικεί: Monaco
Ύψος: 1.83m
Βάρος: 70.5kg
Οικογ.Κατάσταση: Εργένης
Ενδιαφέροντα: Θαλάσσια σπόρ, αυτοκίνητα, μουσική κ.α. (και γυναίκες να προσθέσω εγώ!)
Website: http://www.jensonbutton.com

Όπως καταλάβατε (από τον τίτλο κιόλας) το post αυτό δεν έχει κανένα αθλητικό ενδιαφέρον! Είναι καθαρά γυναικείου ενδιαφέροντος!

(Άσχετο: Το γούστο μου από μελαχρινό τείνει να γίνει κατάξανθο !!! Μιλάμε για στροφή 180 μοιρών!!)

Αν σας πω...

2009-10-13T22:16:00.002+03:00

... ότι αυτό το τραγούδι το άκουσα πρώτη φορά προχθές...

... θα το πιστέψετε?

Breathless - Dan Wilson

HOME - A "Must See" Project

2009-10-07T00:03:00.008+03:00

Ήταν ακόμα καλοκαίρι όταν άρχισα να μελετάω να κάνω ένα post για το καταπληκτικότερο βίντεο-ντοκιμαντέρ που είδα ποτέ με θέμα την ζωή στον πλανήτη, την οικολογία, το περιβάλλον και κυρίως τον άνθρωπο.

Ο λόγος για το ΗΟΜΕ, δημιουργός του οποίου είναι ο Yann Arthus - Bertrand ο οποίος είναι φωτογράφος γνωστός σε όλο τον κόσμο για τις φωτογραφίες του της γης από ψηλά.
Προβλήθηκε από την τηλεόραση του ΣΚΑΪ με αφορμή τη Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, όπως προβλήθηκε επίσης την ίδια μέρα σε άλλες 50 χώρες. Δεν ξέρω αν εδώ στην Ελλάδα είχε την ανταπόκριση που του άξιζε. Προσωπικά ο τρόπος που έφτασε στα αυτιά μου δεν ήταν η τηλεόραση, μιας και σχεδόν δεν την ανοίγω πια καθόλου, αλλά η προτροπή ενός φίλου ο οποίος ζει στο εξωτερικό.

Μπορείτε να το δείτε στο Youtube σε πολύ καλή ποιότητα και για όσους χρειάζονται ελληνικούς υπότιτλους (σαν και του λόγου μου) μπορείτε να το κατεβάσετε με torrent και να χρησιμοποιήσετε τους υπότιτλους που διατίθενται.

Μια μικρή γεύση από τις εικόνες που θα δείτε στο βίντεο βλέπετε εδώ και φαντάζομαι είναι περιττό να σας πω πόσο θα σας μαγέψει αυτό που θα δείτε. Επίσης περιττό είναι να σας πω ότι αυτή τη μιάμιση ώρα που διαρκεί θα σας καθηλώσει.

Εμβολίων συνέχεια....

2009-08-31T02:00:00.003+03:00

Μόλις γύρισα από ένα μικρό ταξιδάκι αστραπή, που ελπίζω να είναι το τελευταίο αυτού του καλοκαιριού, γιατί ξεθεώθηκα να τριγυρνάω με τα μικρά, και ενώ ετοιμαζόμουν να γράψω για μια ταινία-ντοκιμαντέρ που με ξετρέλανε, αποφάσισα να το αφήσω για λίγο αργότερα γιατί θεωρώ πιο επίκαιρο το παρακάτω βιντεάκι που έχει να κάνει με τα εμβόλια που αποφάσισα ότι πλέον ΔΕΝ θα κάνω στα παιδιά μου!
Δεν θα αναφέρω τι απίστευτα άκουσα από το στόμα του γιατρού μου όταν του ανακοίνωσα την απόφαση μου να μην κάνω άλλα εμβόλια στα παιδιά μου. Αναρωτιέμαι μόνο ένα πράγμα.

Άραγε οι γιατροί όταν αποφοιτούν, διαβάζουν, ενημερώνονται, μαθαίνουν, ψάχνονται ή επαναπαύονται σε αυτά που τους έμαθαν οι πρεσβύτεροι τους και υιοθετούν μόνο τις απόψεις που διατυπώνονται σε συνέδρια τα οποία διοργανώνουν και χρηματοδοτούν φαρμακευτικές εταιρείες?

Δεν ξέρω εσείς τι λέτε, όσοι είσαστε ή δεν είσαστε γονιοί, αν το ψάξατε το θέμα ή απλά επαναπαύεστε στο ότι "οι γιατροί ξέρουν", εγώ όμως, όταν ενημερώθηκα αρκετά, γέμισα τύψεις που δεν το έκανα νωρίτερα και άφησα να γίνουν στα παιδιά μου όλα αυτά τα εμβόλια.
Αν έχετε κάποια άποψη για το θέμα είναι σίγουρα σεβαστή. Αλλά καλό είναι να ενημερωθείτε για το θέμα. Αν δεν σας καλύπτουν όσα μπορεί να βρείτε στο Internet, αρκεί να διαβάσετε το βιβλίο του κ. Κων.Μουρούτη - ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ όπου μέσα περιέχει αναφορές, στοιχεία και αποδείξεις τέτοιες που θα σας κάνουν να αισθάνεστε απίστευτα ανεύθυνοι που ενώ προσέχατε την υγιεινή του παιδιού σας επιμελώς, την κοινωνικότητα του και την διατροφή του ψάχνοντας τα ράφια με τα βιολογικά προιόντα εναγωνίως, να διαπιστώσετε ότι ταυτόχρονα του κάνατε άθελα σας το μεγαλύτερο κακό στην υγεία του.

Δεν θα επεκταθώ άλλο. Ήδη σε όσους έχω μιλήσει σχετικά με κοιτάνε λες και ήρθα από άλλο πλανήτη. Όχι από αυτόν που η χρησιμότητα των εμβολίων θεωρείται δεδομένη (ενώ δεν είναι).
Τέλος πάντων! Σκοπός μου δεν είναι να σας αλλάξω την γνώμη που έχετε πασάροντας σας την δική μου ως την σωστή. Ο καθένας κρίνει και αποφασίζει μόνος του.

Το παρακάτω βίντεο που στάθηκε αφορμή για αυτό το post στόχο έχει να μας ευθυμήσει όλους! Υπέρμαχους των εμβολίων και μη!
Απολαύστε το ! Και σκεφτείτε το διπλά πριν πάτε να κάνετε το εμβόλιο της γρίππης στα παιδιά σας.!

Και μη χειρότερα...

2009-06-18T14:13:00.004+03:00

Παλιότερα, (προ παιδιών) όταν το άκουγα αυτό το "και μη χειρότερα", εκνευριζόμουν. Πάρα πολύ όμως. Εκνευριζόμουν δε, ακόμα περισσότερο, όταν το άκουγα από την μάνα μου. Της έλεγα τον πόνο μου, το πόσο άτυχη στάθηκα μια δεδομένη στιγμή, πόσο άσχημα πήγαν τα πράγματα και εκείνη μες την "αναισθησία" μου έλεγε να μην παραπονιέμαι γιατί υπάρχουν και χειρότερα. Τότε φούντωνα ακόμα περισσότερο και της υπενθύμιζα ότι δεν υπάρχουν μόνο τα χειρότερα αλλά και τα καλύτερα και αυτά συμβαίνει να με αποφεύγουν εντέχνως.

Να όμως που ο καιρός έχεις γυρίσματα όντως, και έχω φτάσει στο σημείο εκείνο που το "μη χειρότερα" με εκφράζει πλέον απόλυτα. Αφορμή για αυτό υπήρξαν να παιδιά μου. Με έκαναν να φοβάμαι λίγο παραπάνω για όλα αυτά που η ζωή επιφυλάσσει αλλά και να είμαι ευγνώμων λίγο περισσότερο για όλα αυτά που η ζωή μου έχει δώσει και πολύ περισσότερο για όλα αυτά που η ζωή δεν μου στερεί.

Ναι. Κάθε φορά που ένα από τα μικρά πέφτει και χτυπάει και σημαδεύει το κορμάκι του δεν λέω "αχ γιατί να το πάθει". Λέω ευτυχώς που δεν έπαθε τίποτα πιο σοβαρό. Κάθε φορά που φτάνω στα όρια μου γιατί οι αντοχές μου εξαντλούνται και θέλω να ξαποστείλω κόσμο στο διάολο, σκέφτομαι πόσο άδεια θα ήταν η ζωή μου αν δεν υπήρχαν όλοι αυτοί γύρω μου να μου τεντώνουν τα νεύρα.
Νιώθω πλέον ευγνώμων για πολλά πράγματα που παλιότερα θεωρούσα δεδομένα.

Αν και στην μετά παιδιών εποχή διαπίστωσα και πολλά άλλα για τον εαυτό μου που πριν ούτε καν τα φανταζόμουν...
Όπως το πόσο πολύ μπορώ να βάλω τον εαυτό μου σε δεύτερη μοίρα και το πόσο πολύ "νιώθω το μυαλό μου να μικραίνει"...

Χάθηκα και πάλι!

2009-05-09T01:13:00.002+03:00

Ανωτέρα βία! Ο μεγάλος μου άρχισε να βγάζει τους τραπεζίτες του και μαζί με αυτούς βάλθηκε να βγάλει και την δική μου πίστη! Με τόσο πυρετό, ανορεξία, εμετούς και διάρροια νόμιζα πως είχε κολλήσει καμιά ίωση. Αλλά όχι. Όλα ήταν από τα δόντια. Δεν μπορώ να σας περιγράψω τι καταστάσεις απείρου κάλλους έζησα, αλλά φαντάζομαι οι μυημένοι υποψιάζεστε! Είμαστε στα 11 δόντια τώρα! Ελπίζω να μην έχω τέτοια και για όλα τα υπόλοιπα που απομένουν! Οχι τίποτα άλλο αλλά αν αρχίσει και ο άλλος τέτοια δεν με βλέπω καθόλου καλά!

Μιλούσα με μια φίλη μου στο τηλέφωνο τις προάλλες και της έλεγα πόσο δυσκόλεψαν τα πράγματα από το ειδυλλιακό εκείνο διάστημα μεταξύ 6 και 11 μηνών. Τώρα δεν μπορώ να κάνω σχεδόν τίποτα όσο είναι ξύπνια αυτά και μετά δυσκολίας φέρνω βόλτα τα απολύτως απαραίτητα μιας και μπλέκονται όλη μέρα μες τα πόδια μου. Περιμένω να κοιμηθούν το μεσημέρι για να κάνω οτιδήποτε χρειάζεται ησυχία, αυτοσυγκέντρωση και χαρτιά απλωμένα! Μου έλεγε λοιπόν ότι αυτό το 1-2 όπως το λέει (από τον πρώτο χρόνο να πάνε στο δεύτερο) ήταν κατά την γνώμη της το πιο δύσκολο. Και μπορώ να το καταλάβω τώρα που το ζω. Είναι στην φάση των μεγάλων αλλαγών. Σε αυτό το διάστημα μιλάνε, περπατάνε, μαθαίνουν να τρώνε κτλ. Παρόλα αυτά για μένα το χειρότερο διάστημα ήταν και συνεχίζει να είναι εκείνο απίστευτα άυπνο πρώτο τρίμηνο.
Τώρα κοιμούνται! Όλα μπορώ να τα αντέξω την μέρα! Μόνο που ξέρω ότι 9:30 ώρα είναι στα κρεβατάκια τους και θα ξυπνήσουν μετά από 11-12 ώρες το πρωί πάλι στις 9:30 εγώ αναπληρώνω μέχρι τότε δυνάμεις! Χορταίνω ησυχία και ύπνο!

O καιρός όσο πάει και φτιάχνει και αυτό μ' αρέσει πάρα πολύ. Αρχίσαμε να εξοπλιζόμαστε εν τω μεταξύ. Βάλαμε τέντα στην βεράντα, αγοράσαμε καινούργια ψησταριά, και περιμένουμε να μπει για τα καλά το καλοκαιράκι για να την βγάζουμε έξω οικογενειακώς πια. Ο καλός μου δε, φρόντισε να βγάλει εκεί έξω και καλώδια δικτύου (το ασύρματο δίκτυο είναι προς το παρόν απενεργοποιημένο σπίτι μας λόγω των παιδιών), πήρε το παλιό μου το λαπτοπάκι, και είναι εκεί έξω άρχοντας! Τρώει, πίνει, ακούει μουσική, σερφάρει, βλέπει tv, γενικά την έχει καταβρεί όσο εγώ προσέχω τα ζιζάνια μέσα!
Όταν το είπα αυτό στο ξαδερφάκι μου στο Λονδίνο τι γύρισε και μου είπε ο αθεόφοβος? "Με δυο παιδιά μέσα στο σπίτι, πάλι καλά που έχει πάει μέχρι την βεράντα! Εγώ εκτός χώρας θα είχα φύγει!"

Είναι τα εμβόλια επικίνδυνα? Είναι η αποτελεσματικότητα τους τεκμηριωμένη??

2009-04-21T11:48:00.003+03:00

Τελικά μάλλον πρέπει να γίνουμε οι ίδιοι γιατροί του εαυτού μας. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξα όταν εντελώς τυχαία έπεσα πάνω σε ένα παλιότερο post του Blog μιας μαμάς (ναι, τελευταία τριγυρνάω σε μαμαδίστικα blog πολύ!) όπου καταπιανόταν με το θέμα του εμβολίου MMR του οποίου την ύπαρξη αγνοούσα μέχρι πρότινος. Το εν λόγω εμβόλιο θεωρείται υπαίτιο από πολλούς στο ότι μπορεί να προκαλέσει αυτισμό και γι' αυτό και έχουν γίνει και συνεχίζονται να γίνονται έρευνες επ' αυτού. Το συγκεκριμένο εμβόλιο είναι υποχρεωτικό εδώ στην Ελλάδα γι' αυτό καλό είναι να διαβάσετε το παραπάνω post για να ενημερωθείτε σχετικά.

Σε αυτό το post λοιπόν κάποιος ανώνυμος αφήνει έναν σύνδεσμο ο οποίος παραπέμπει σε ένα forum σχετικό με ενυδρεία όπου στην κατηγορία επί παντός επιστητού (όλα τα forum έχουν την παιδική τους χαρά) υπήρχε ανοιγμένο θέμα σχετικά με τα εμβόλια το οποίο το άνοιξε ένας πατέρας με την εξής απλή ερώτηση προς τα άλλα μέλη του forum

Καλημερα,ο γιος μου που ειναι 2 ετων εχει κανει μεχρι τωρα 20 εμβολια ,το καθε εμβολιο Χ 3 φορες η καθε δοση.Ξερετε τη παιζετε νομιζω και με αυτα τα εμβολια [τα εσοδα απο τα κερδη ειναι τεραστια],το θεμα ειναι αν δε τα κανει το παιδι μετα θα εχει προβλημα δεν θα μπορει να παρει χαρτι απο το γιατρο για να παει σχολειο και τα σχετικα.

1]Εσεις σαν γονεις πως το αντιμετωπιζετε αυτο και τι κανετε ?

2] Υπαρχει καμια λιστα η κανενα σαιτ να ανοιξουν λιγο τα ματια μας, για το τι εμβολια πρεπει να κανει η οχι το καθε παιδι ?

Τα δικά μου μέχρι 11 μηνών είχαν κάνει 10 εμβόλια (4 ειδών)!!!

Η συζήτηση εκεί έχει απίστευτο ενδιαφέρον, θίγονται πολλά καυτά θέματα όχι μόνο ιατρικής φύσεως αλλά και θέματα ελευθερίας του λόγου γενικά και σε σχέση με το μέσο που λέγεται διαδίκτυο. Είναι κρίμα που τελικά κάποιος από τους admin αποφάσισε να κλείσει το θέμα. Είμαι απόλυτα σίγουρη ότι ο άνθρωπος που το έκανε είναι και αυτός υπέρμαχος της "αλήθειας" και της "ελευθερίας". Αρκεί αυτή η αλήθεια να μην του χαλάει την βόλεψη και να μην πάει κόντρα στην δική του "αλήθεια".

Από εκεί έμαθα πολλά, βρήκα και άλλους συνδέσμους και τρόμαξα με αυτά που διάβασα όταν συνειδητοποίησα πόσο απροστάτευτοι είμαστε μπροστά στα συμφέροντα των φαρμακοβιομηχανιών, πόσα λίγα γνωρίζουμε για αυτά που βάζουμε στο σώμα μας και στα σώματα των παιδιών μας, πόσο ευάλωτοι είμαστε σε κάθε προπαγάνδα και πόσο ευκολόπιστοι είμαστε σε θέματα σημαντικά που θα άξιζε να ψαχτούμε ενώ είμαστε κριτικοί σε θέματα που λίγη σημασία έχουν στην ζωή μας.

Μια συγκέντρωση κάποιων από αυτών που ελέχθησαν στο forum καθώς και άλλους συνδέσμους σχετικούς θα βρείτε σε αυτό εδώ το link από όπου προέρχονται και τα παρακάτω αποσπάσματα που παραθέτω. Αξίζει να το διαβάσετε όλο. Ειδικά όσοι είστε γονείς.

Οτι υπάρχουν κάποια εμβόλια που περιέχουν δήθεν εξασθενημένα μικρόβια αυτό είναι ρητορική και όχι επιστήμη, γιατί αν πάρεις μια κοινωνία ζώων, που έχουν εκτεθεί σε μια δυσμενή συνθήκη, θα βρείς κάποια από αυτά να έχουν αντέξει και να τα πήγαν καλά. Αυτό είναι συνέπεια ενός φυσικού νόμου που συναντούμε ακόμα και στη κβαντική φυσική στη θεωρία του φρέατος δυναμικού. Το ίδιο συμβαίνει και με τα μικρόβια. Αν τα εκθέσουμε σε μια δυσμενή συνθήκη για να τα εξασθενήσουμε, κάποια από αυτά παραμένουν γερά, για να κάνουν την δουλειά τους.

Ενας υγιής οργανισμός δεν κινδυνεύει από μια ίωση ή από ένα εμβόλιο. Οι ευαίσθητοι όμως θα πάθουν ζημιές, που μπορεί να είναι και μοιραίες. Και μπορεί η ζημιά που θα εμφανισθεί να είναι άσχετη με την νόσο από την οποία υποτίθεται ότι προστατεύει. (Αυτό φάνηκε και με το εμβόλιο κατά της ηπατίτιδας Β που προκαλεί σκλήρυνση κατά πλάκας και ρευματοειδή αρθρίτιδα σε παιδιά.- Πράγμα που οδήγησε και τη Γαλλία να απαγορέψει τη χρήση αυτού του εμβολίου από το 1998 )

Μερικοί παραλληλίζουν τα εμβόλια με τα φάρμακα. Το φάρμακο είναι ένα σκεύασμα, χημικό συνήθως, που δρα σε κάποιο σημείο του οργανισμού, σε κάποια κύτταρα, όργανα κλπ για να αλλάξει τη λειτουργία τους. Αντίθετα ο εμβολιασμός είναι μια τεχνητή και σκόπιμη μόλυνση του οργανισμού με ένα, υποτίθεται, εξασθενημένο μικροοργανισμό, με την ελπίδα ότι ο οργανισμός θα ανταποκριθεί και θα τον νικήσει, σε κατοπινή έκθεση.

Σε μια τέτοια μόλυνση οι πολύ αδύνατοι οργανισμοί πεθαίνουν, ενώ οι πολύ δυνατοί δεν παθαίνουν τίποτα. Βέβαια οι πολύ αδύνατοι και οι πολύ δυνατοί είναι εξαιρέσεις. Το όλο θέμα αφορά τα συνήθη άτομα που έχουν μια μεσαία υγεία. Τι γίνεται με αυτά; Σώζονται από κάποια έκθεση στο μικρόβιο από το οποίο προστατεύει το συγκεκριμένο εμβόλιο; Εδώ είναι ένα θέμα. Και τι γίνεται αν ένα τέτοιο άτομο δεν πρόκειται να συναντήσει ποτέ στη ζωή του το υπόψη μικρόβιο; Δεν εκτίθεται σε μια μόλυνση άδικα; Ποιές είναι οι μακροπρόθεσμες βλάβες στην υγεία του; Κανείς δεν ξέρει με βεβαιότητα, γιατί οι μελέτες είναι πολύ περιορισμένες και όπως είπα αλλού είναι, σε ορισμένες περιπτώσεις, αναξιόπιστες.

Η εμπειρία δείχνει ότι, στα συνήθη άτομα, οι επιδράσεις μιας σκόπιμης μόλυνσης στο νευρικό σύστημα είναι εύκολα αντιληπτές από ένα προσεκτικό γονιό, πατέρα ή μητέρα ή και από κοντινό συγγενή. Νομίζω ότι η πρώτη δόση κάθε εμβολίου είναι πολύ σημαντική. Όσοι γονείς έχουν κάνει πρόσφατα πρώτο εμβόλιο στα παιδιά τους καλό είναι να παρατηρήσουν, αν διαπίστωσαν μια αλλαγή στο χαρακτήρα τους, που κράτησε κάπως πιο μόνιμα.

Δηλαδή αν παρατήρησαν ότι μετά το εμβόλιο το παιδί έγινε πχ πιο γκρινιάρικο ή ο,τιδήποτε άλλο. Δεν το λέω τυχαία. Η επιθετικότητα που παρατηρείται στα αμερικανικά σχολεία έχει αποδοθεί από κάποιους στον υπερεμβολιασμό των αμερικανόπαιδων.

Το εμβόλιο για το καρκίνο του τραχήλου έχει παρατηρηθεί ότι προκαλεί ανακοπή τα πρώτα 15 λεπτά μετά τη χορήγηση του. Οι φήμες λένε ότι τα 102 επίσημα σοβαρά περιστατικά κατά τη διάρκεια των δοκιμών του εμβολίου της Μερκ περιλάμβαναν 17 Θανάτους κοριτσιών. Πρέπει λοιπόν να παρακολουθούνται τα παιδιά για 15 λεπτά, σύμφωνα με τους επίσημους οργανισμούς. Δεν ξέρουν βέβαια τι μπορεί να γίνει μετά τα 15 λεπτά, δηλαδή μετά ένα μήνα, ένα έτος κλπ γιατί κανείς δεν κάνει μακροπρόθεσμες μελέτες τέτοιου τύπου. Και αν ένα επείγον περιστατικό πάει ένα χρόνο μετά στο νοσοκομείο, κανείς δεν ρωτάει τι εμβόλια έχει κάνει το παιδί .

Σύμφωνα πάντα με επίσημες μελέτες σε περιοδικά και ανακοινώσεις του Οργανισμού Φαρμάκων της Αμερικής, το εμβόλιο αυτό δεν εξαλείφει τον ιό ΗΡV από τις κοπέλες, ούτε τις εργαστηριακές ενδείξεις ύπαρξης του ιού σε ενεργή κατάσταση. (Παρεμπιπτόντως το 80% ανδρών και γυναικών έχουν τον ιό ήδη, που κολλά με τη σεξουαλική επαφή. Μόνο το 1% των γυναικών θα κάνει καρκίνο του τραχήλου. Ο Οργανισμός Φαρμάκων έχει παραδεχθεί σε άσχετο χρόνο ότι δεν κάνει καρκίνο ο ΗΡV αλλά τα τελευταία χρόνια το πήραν πίσω)

Αυξάνει το εμβόλιο την πιθανότητα κατά 44,6% να πάθει προκαρκινικές καταστάσεις όποιο κορίτσι έχει τον ιό ήδη- . Με άλλα λόγια για να είναι ασφαλές το εμβόλιο πρέπει να είναι παρθένα. Δηλαδή θα πηγαίνει στο γιατρό το κορίτσι και ενώπιον των γονιών του θα το ρωτάει αν είναι παρθένα!!! Δηλαδή αν πει ψέμματα το παιδί, θα κινδυνεύσει περισσότερο;

Δεν καλύπτει, τέλος, όλους τους ιούς το εμβόλιο. Αυτό αναφέρεται επίσημα.

Σχετικά με το υποχρεωτικό των εμβολιασμών. Υπάρχει περίπτωση το κοινωνικό περιβάλλον να σε έχει πατήσει σαν οδοστρωτήρας και να μην έχεις πια εαυτό δικό σου. Να κάνεις ό,τι κάνει το περιβάλλον χωρίς καμιά αντίσταση. Η άλλη περίπτωση είναι να είσαι ο εαυτός σου και μόνον αυτό, χωρίς να δίνεις σημασία καμία στο περιβάλλον σου, να το αγνοείς, και το χειρότερο όλων, να θέλεις να επιβληθείς σε αυτό και να κάνει - το περιβάλλον σου- αυτό που θέλεις εσύ. Η χρυσή τομή είναι να σέβεσαι το περιβάλλον σου, αλλά και να μην παύεις να είσαι ο εαυτός σου. Και αυτό είναι δύσκολο.

Στο θέμα των εμβολίων θα έπρεπε να εφαρμόζεται το ίδιο. Δεν επιτρέπεται κάποιος να επιβάλλει στους άλλους μία άποψη. Συνεπώς η υποχρεωτική τήρηση των εμβολιασμών, σύμφωνα με τις οδηγίες που δίνει ένα στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα, κι αμφίβολης επιστημονικής ποιότητας κέντρο, είναι απαράδεκτη και αυτό πρέπει να κατανοήσει η κοινωνία μας και να αντισταθεί. Φυσικά όσοι θέλουν να κάνουν εμβόλια στα παιδιά τους ας το κάνουν, είναι ελεύθεροι. Θα ήταν απαράδεκτο εγώ να απαιτήσω από κάποιον να μην κάνει το εμβόλιο στα παιδιά του, αν αυτός πιστεύει στα εμβόλια και το θέλει. Αυτοί όμως που δεν θέλουν θα πρέπει να προστατεύονται εξίσου.

Εγώ πάντως μετά από όλα αυτά που διάβασα ένα είναι σίγουρο. Ότι την επόμενη φορά που θα πάω στην καθιερωμένη πλέον μηνιαία επίσκεψη στον παιδίατρο μου (αφού λέω να του υπολογίζω μηνιάτικο κανονικά) θα τον ρωτήσω ευθέως για όλα αυτά. Είναι παράξενο που κάθε παιδίατρος ακολουθεί άλλη σειρά για τα εμβόλια και άλλη συχνότητα. Ήδη τον ρώτησα μια φορά γιατί μου φάνηκαν απίστευτα πολλά τα εμβόλια αλλά η απάντηση που πήρα μπορεί να με κάλυψε τότε αλλά μετά από όλα αυτά που διάβασα δεν με καλύπτει πλέον.

Θα κλείσω αυτό το post με τον επίλογο του υπογράφοντα των παραπάνω αποσπασμάτων που παραθέτω κ.Μπολάνη Παντελή - Βιοπαθολόγου . Νομίζω ότι κλείνει ιδανικά αυτό το θέμα.

Η γνώση πρέπει να ελέγχεται. Δεν λέω να πιστεύουμε κάθε θεωρία συνωμοσίας αλλά λέω να μην είμαστε εύπιστοι και να ελέγχουμε αυτό που μαθαίνουμε. Ούτε σε μένα να πιστέψετε αλλά θα σας πρότεινα να μελετήσετε περισσότερο χωρίς να νομίζετε ότι γνωρίζετε επειδή διαβάσατε κάτι στο βιβλίο του λυκείου. Αναζητείστε στοιχεία και σκεφθείτε πάνω σε αυτά και σταματήστε να ψάχνετε όταν σας το πει η καρδιά σας. Η καρδιά μπορεί να ελέγχει τη γνώση, αν είναι άγρυπνη.

Σαν γενική αρχή: δεν μπορεί το σάπιο δένδρο να παράγει υγιείς καρπούς. …

Update: Εδώ άλλο ένα σχετικό post από το blog μιας ακόμα μαμάς που άφησε σχόλιο.

Η αλήθεια για το Aids

2009-04-18T00:09:00.002+03:00

Ενάμιση χρόνο πριν έγραφα τις ενστάσεις μου σχετικά με την πληροφόρηση που έχουμε γύρω από το Aids. Και να που τώρα μετά από αυτήν την μαρτυρία της κ.Μαρία Παπαγιαννίδου - Σεν Πιερ δικαιώθηκαν οι αντιρρήσεις μου.
Τελικά η προσωπική εμπειρία ενός και μόνο ανθρώπου μπορεί να σε πείσει ευκολότερα για μια αλήθεια από οποιαδήποτε επίσημη θέση οργανισμών που κατά βάση χρηματίζονται για να μας κρατάνε στο σκοτάδι, να μας φοβίζουν και κατ' επέκταση να μας ελέγχουν.

Παρόλο που δεν είναι ευρέως γνωστό και δεν προβλέπεται να γίνει έτσι όπως έχει η κατάσταση είναι παρήγορο και μόνο που ξέρω ότι το Aids είναι μια πλάνη. Ας είναι. Κάτι είναι και αυτό.

Το παρακάτω βίντεο είναι εξίσου ενδιαφέρον.

Εύχομαι σε όλους Καλή Ανάσταση, κυρίως πνευματική!

Ένας αξιοθαύμαστος άνθρωπος...

2009-04-16T22:58:00.002+03:00

Θέλω απλά να πω για έναν άνθρωπο που εκτιμώ πάρα πολύ μέσα από τα blog και αυτός δεν είναι άλλος από την Maria-maria. Μια μάνα που πραγματικά θαυμάζω για το κουράγιο της, την δύναμη της, τις αντοχές της, την ψυχοσύνθεση της και γενικά όλο της το είναι που πραγματικά δεν έχω λόγια να το περιγράψω...

Αυτό το post θα μπορούσα να το είχα γράψει χρόνια πριν αλλά δεν θα είχε την βαρύτητα που έχει τώρα που ξέρω από πρώτο χέρι πόσο δύσκολο, ψυχοφθόρο και κουραστικό είναι να μεγαλώνεις παιδιά και ιδιαίτερα δύο ταυτόχρονα.
Φαντάζομαι πόσο δύσκολο θα είναι για την Maria-Maria που μεγαλώνει τρία μαζί τα δύο εκ των οποίων δίδυμα.

Αν μη τι άλλο της αξίζει μια αναγνώριση.

Είναι ένας αξιοθαύμαστος άνθρωπος.

Έλλειψη αγάπης...

2009-04-06T02:18:00.004+03:00

Όλα όσα είναι άρρωστα μέσα στους ανθρώπους εμφανίζονται εξαιτίας της έλλειψης αγάπης. Όλα όσα είναι λανθασμένα στον άνθρωπο, συνδέονται κάπου με την αγάπη - δεν είναι σε θέση να αγαπήσει ή δεν είναι σε θέση να πάρει αγάπη ή δεν είναι σε θέση να μοιραστεί την οντότητα του.

Αυτό είναι η δυστυχία.
Αυτό προκαλεί όλα τα είδη των συμπλεγμάτων μέσα του.

Αυτές οι πληγές μπορούν να βγουν στην επιφάνεια με πολλούς τρόπους. Μπορούν να γίνουν σωματικές αρρώστιες, μπορούν να γίνουν νοητικές αρρώστιες, κατά βάθος όμως, οι άνθρωποι υποφέρουν από έλλειψη αγάπης.

Osho

Photo from: http://www.artbywicks.com

Αυτό με το να σβήσουμε τα φώτα...

2009-03-29T11:48:00.002+03:00

...δεν το κατάλαβα καθόλου! Τι ακριβώς πέτυχαν όλοι όσοι ακολούθησαν της προσταγές της "Ώρα της γης" και συντονίστηκαν να κλείσουν τα φώτα εχθές το βράδυ εκτός ίσως από το να κάνουν οικονομία στην τσέπη τους? Άντε και να κάνουν ίσως ρομαντική ατμόσφαιρα!
Γιατί νομίζω ότι ήταν μια παντελής ανούσια κίνηση εφόσον τα εργοστάσια της ΔΕΗ ανά την Ελλάδα συνέχιζαν να καίνε καύσιμο για να λειτουργούν? Ακόμα και αν η συμμετοχή ήταν καθολική, το μόνο που θα συνέβαινε θα ήταν να ζημιωθεί η ΔΕΗ μιας και τα εργοστάσια θα συνέχιζαν να λειτουργούν αλλά χωρίς να έχουν καθόλου έσοδα για εκείνη την ώρα. Δεν ξέρω. Ίσως να κάνω λάθος, αλλά δεν νομίζω. Εκτός και αν η λάμπα που καίει σπίτι μου προκαλεί κάποια ρύπανση και δεν το ξέρω!

Αξίζει να αναφέρω πως ενημερώθηκα για το γεγονός. Ήρθε περιχαρής να με ενημερώσει η ξαδερφούλα μου που μένει δίπλα μου. Της είπα ότι επειδή έχω τα μωρά και εκείνη την ώρα λίγο προτού την πέσουν για ύπνο, παίζουν μάλλον δεν θα συντονιστώ. Το αποτέλεσμα ήταν να μείνει σπίτι μας, στο άπλετο φως, παίζοντας με τα μικρά! Είναι και αυτός ένας τρόπος για να συντονιστείς!!!

The mom song

2009-02-10T10:50:00.005+02:00

Το παρακάτω βίντεο μου το έστειλαν με mail και προέρχεται από μια εκκλησία, την Northland Church, μια από τις εκατοντάδες που υπάρχουν στις Η.Π.Α., η οποία ούτε ξέρω τι πρεσβεύει και ούτε θέλω να μάθω για την ακρίβεια.
Παρόλο που είναι γνωστή η απέχθεια μου για τις παντώς είδους εκκλησίες ανά τον κόσμο, αυτή εδώ φαίνεται αν μη τι άλλο τουλάχιστον να έχει χιούμορ, γι' αυτό και είπα να μοιραστω το βίντεο αυτό.

Α! Και γιατί σε λίγο καιρό μάλλον θα με εκφράζει απόλυτα!

Σαν όμορφος άλλος θεός...

2009-02-02T00:55:00.007+02:00

Γι' αυτό λατρεύω το internet!

Πριν μερικές ώρες ήμουν μέσα στο αυτοκίνητο, στον δρόμο για το σπίτι και έτυχε να ακούσω στο ραδιόφωνο ένα τραγούδι του οποίου ένας στίχος του μου έκανε κλικ. Με το που έφτασα σπίτι τον σημειώνω κάπου για να μην τον ξεχάσω και αρχίζω να ετοιμάζω τα μωρά για ύπνο. Με το που ησύχασε το σύμπαν, ανοίγω τον γκούγκλη και πληκτρολογώ "πονάς άγγελε μου" και περιμένω να δω τα αποτελέσματα για να μάθω επιτέλους ποιο τραγούδι ήταν αυτό που άκουγα. Ένα από τα αποτελέσματα ήταν από μια σελίδα με στίχους και μεταφράσεις τραγουδιών, ποιημάτων κτλ την http://www.stixoi.info.

Από εκεί έμαθα ότι το τραγούδι ήταν το Ξέχασε το των C:Real το οποίο μπορείτε να ακούσετε πατώντας το play στο Gcast στο πλάι ή να το κατεβάσετε από εδώ.

Το επίσημο βιντεοκλιπ του τραγουδιού το οποίο είδα στο youtube μου φάνηκε άθλιο, γι΄αυτό και δεν το βάζω και εδώ. Λίγο έλειψε να μου ακυρώσει όλη την καλή εντύπωση που μου έκαναν οι στίχοι του τραγουδιού. Παρόλα αυτά όποιος θέλει να το δει μπορεί να το κάνει πηγαίνοντας εδώ.

Αλλά δεν ήταν μόνο αυτό που με κάνει να λέω ότι λατρεύω το Internet! Ανάμεσα στα υπόλοιπα αποτελέσματα που βγήκαν για το τραγούδι ήταν και ένα που προερχόταν από το http://www.polyvore.com μια σελίδα τύπου social media tool στην οποία μπορεί κανείς να "δημιουργήσει" κολάζ συνθέσεων που έχουν σαν βάση τα ρούχα και τα αξεσουάρ αλλά περιλαμβάνουν ταυτόχρονα αποφθέγματα, φωτογραφίες και κείμενα κάθε είδους που πλαισιώνουν και εμπλουτίζουν το κολάζ.

ΣΑΝ ΟΜOΡΦΟΣ ΑΛΛΟΣ ΘΕΟΣ - by Dakota Swan on Polyvore.com

Βρήκα λοιπόν εκεί μέσα αυτήν τη σύνθεση την οποία έχει δημιουργήσει η Dakota Swan και η οποία εκτός από τους στίχους του περί ο λόγος τραγουδιού, περιλαμβάνει ως και φωτογραφία του χειρόγραφου love letter που έστειλε ο Βασιλιάς της Αγγλίας Henry VIII, γνωστός για τους έξι γάμους του, στην Anne Boleyn δεύτερη κατά σειρά σύζυγο του.

The letter, above, is a love letter written by Henry VIII to Anne Boleyn,
scanned from The Six Wives of Henry VIII, by Alison Weir.

Γι' αυτό λατρεύω το internet! Γιατί ψάχνεις κάτι απλό και καταλήγεις να βρίσκεις μαζί με αυτό και χιλιάδες άλλα πράγματα που μπορεί απλά να σου φανούν ενδιαφέροντα μέχρι ακόμα και να σε συγκινήσουν!

Έχεις υπόσταση σαν άτομο?

2009-01-19T13:35:00.005+02:00

Πόσο αγαπώ την αρχή των πραγμάτων: το πρώτο φέγγος της μέρας, την πρώτη λέξη σε μια άδεια σελίδα, το πρώτο χαμόγελο ενός παιδιού, όλες εκείνες τις στιγμές που η ζωή μοιάζει γεμάτη δυνατότητες και νιώθει κανείς πως μπορεί να κάνει τα πάντα, σχεδόν τα πάντα, για να παρατείνει το θαύμα. Verweile doch, du bist so schon! "Αν πω προς τη στιγμή που περνά: Μη φεύγεις, μείνε' είσαι τόσο ωραία!" όπως έλεγε ο Φάουστ.

Το παραπάνω απόσπασμα είναι από το βιβλίο του Stephen Mitchel l, "Κάποτε υπήρχαν πρίγκηπες - Ένα παραμύθι για συναινετικούς ενηλίκους" * το οποίο έτρωγε η σκόνη σε κάποιο ράφι της βιβλιοθήκης μου από τον Δεκέμβρη του 2000 που το αγόρασα μέχρι τώρα που αξιώθηκα να αρχίσω να το διαβάσω! Η πρώτη εντύπωση πάντως είναι εξαιρετικά θετική!

Λοιπόν αυτόν τον καιρό είμαι πηγμένη θα έλεγε κανείς στις πρωτιές των μωρών μου, τόσο που δεν υπάρχει χώρος άλλος στην ζωή μου για οτιδήποτε άλλο. Αυτό μου φέρνει στον νου κάθε φορά την ερώτηση που μου έκανε μια διαδικτυακή φίλη μια φορά και ένα καιρό σε κάποιο chat...:Έχεις υπόσταση σαν άτομο ή πλέον πας πακέτο με τα μικρά?"

Νομίζω ότι όσο και αν προσπαθώ να δω τον εαυτό μου μόνο του έστω και για λίγο, δεν το καταφέρνω. Είναι πολύ νωρίς ακόμα και τα μικρά είναι ακόμα εντελώς εξαρτημένα από την παρουσία μου. Φαντάζομαι ότι όσο μεγαλώνουν και ανεξαρτητοποιούνται, τόσο θα μου αφήνουν χώρο να δω τον εαυτό μου ως άτομο. Αυτός είναι και ένας λόγος που δεν γράφω πια σε αυτό το blog γιατί έχω δεν έχω ότι και αν γράψω θα έχει να κάνει με αυτά. Θα προσπαθήσω να επανέλθω με όσο το δυνατόν πιο γενικού περιεχομένου θέματα.

* Όσο και αν έψαξα δεν μπόρεσα να βρω ελληνικό link για το βιβλίο, ούτε ακόμα και στις εκδόσεις Λιβάνη του οποίου είναι έκδοση το συγκεκριμένο βιβλίο.

Ο χρόνος είναι...

2008-12-24T13:23:00.004+02:00

... πολύ αργός για όσους περιμένουν
πολύ γρήγορος για όσους φοβούνται
πολύ μακρύς για όσους υποφέρουν
πολύ σύντομος για όσους χαίρονται
και αιώνιος για όσους αγαπούν.

Henry Van Dyke

Το βρήκα στην τελευταία σελίδα του ημερολογίου που αγόρασα για το 2009, μου άρεσε και θέλησα να το μοιραστώ μαζί σας.

Τα φετινά Χριστούγεννα είναι πολύ διαφορετικά για μένα από άλλες χρονιές. Έχουν άλλο νόημα πλέον. Σίγουρα δεν περιμένω ούτε να ξεκουραστώ ούτε να διασκεδάσω. Αλλά δεν με νοιάζει καθόλου αυτό. Εύχομαι να 'μαι καλά και έχω χρόνια μπροστά μου για αυτά.

Εύχομαι να περάσετε όλοι σας όμορφα αυτές τις γιορτές, με αυτούς που αγαπάτε πιο πολύ, και ο καινούργιος χρόνος να πραγματοποιήσει τα όνειρα σας.

Χρόνια μας πολλά!

Cell Block Tango (Chicago)

2008-11-24T18:48:00.005+02:00

Αφιερωμένο σε όλες όσες σκέφτονται κατά καιρούς να δολοφονήσουν τους άντρες τους!
Είμαι σίγουρη πως δεν είναι λίγες!

Για να μην είναι παραπονεμένοι οι άντρες μπορούν να απολαύσουν το οφθαλμόλουτρο ξένοιαστοι μη δίνοντας σημασία στους στίχους!

Πέρα από την πλάκα είναι μια καταπληκτική χορογραφία της ταινίας Chicago η οποία είναι ένα από τα πιο πετυχημένα μιούζικαλ που έχω δει!

Ορίστε και οι στίχοι εδώ:

Cell Block Tango Lyrics

Τα μωρά μου ξεκαρδίζονται...

2008-11-01T08:01:00.002+02:00

... και εγώ συνεχίζω να λέω "κακά λόγια"!

"Φτου κακά¨ χαζομαμά!

Καλό μήνα σε όλους μας!

Όλοι μου λένε... ... "Είσαι τυχερή,...

2008-10-27T14:28:00.004+02:00

...γιατί τα μωρά σου είναι ήσυχα". Αυτοί όμως δεν ήταν εδώ όταν εγώ τα μεγάλωνα μόνη μου. Το να ακούς το κλάμα ενός μωρού σε καταρρακώνει ψυχικά. Πόσο μάλλον να το ακούς εις διπλούν!
Δεν υπάρχει μωρό που να μην κλαίει. Όλα κλαίνε. Το θέμα είναι πόσο πολύ κλαίνε, γιατί κλαίνε και τι κάνουμε εμείς οι γονιοί για αυτό.

Μεγαλώνοντας δίδυμα, έπεσα στα βαθιά και ευτυχώς κατάφερα την ασχετοσύνη μου στο θέμα "φροντίδα μωρών" να την μετατρέψω γρήγορα σε γνώση. Κατέληξα τελικά στα εξής συμπεράσματα:

Η επικοινωνία με τα μωρά και ειδικά με τα βρέφη είναι πολύ δύσκολη, πράγμα που κάνει την σωστή μαντεψιά το Α και το Ω για να μπορείς να περνάς καλά. Πολλά μπορεί να κάνουν ένα μωρό να κλαίει. Με εξαίρεση τον πόνο (τον οποίο μπορούμε να ξεχωρίσουμε από τον τρόπο που κλαίει) τα δύο βασικά και πιο συνηθισμένα είναι ή να πεινάει ή να νυστάζει. Μια σωστή μαντεψιά μας γλυτώνει από το πολύ κλάμα Αν αυτό πεινάει και εσύ προσπαθείς να το κοιμήσεις την έβαψες. Πολλές φορές κοιτούσα το ρολόι και έλεγα ότι μάλλον δεν πεινάει γιατί πέρασε λίγη ώρα από το προηγούμενο γεύμα του και εκεί έκανα το μοιραίο λάθος! Δυστυχώς τα μωρά, και ιδιαίτερα όταν είναι ακόμα βρέφη που μερικές μέρες πριν η συνήθεια τους μέσα στην κοιλιά ήταν να τρώνε όποτε ήθελαν και όσο ήθελαν, δεν κοιτάνε ρολόι. Μέχρι να το συνειδητοποιήσω πέρασα αρκετές δύσκολες ώρες ακούγοντας το κλάμα τους. Αν πάλι νυστάζει και εσύ κρατάς μπιμπερό ή το κουτάλι πάλι την έβαψες, αλλά λιγότερο αυτή την φορά μιας και κάποιο τρόπο θα βρει το μωρό να σου δείξει τι πραγματικά θέλει. Αρκεί να έχεις τις κεραίες τεντωμένες να πιάσεις το σήμα.
Όλα τα μωρά δεν είναι ίδια. Άλλα σου κάνουν την ζωή εύκολη και με άλλα πρέπει να προσπαθήσεις για να κάνεις την ζωή σου (και τους) εύκολη. Τρανό παράδειγμα τα δικά μου. Μπορεί να βγήκαν από μια κοιλιά αλλά είναι τόσο διαφορετικά μεταξύ τους. Ο ένας ο μεγάλος είναι ένα παιδί που σχεδόν μεγαλώνει μόνο του. Έχει ελάχιστες απαιτήσεις και είναι αύταρκες. Συνήθως είναι ικανοποιημένο όπου και αν είναι. Αν εξαιρέσουμε το τελευταίο διάστημα που λόγω δοντιών είναι πιο γκρινιάρικο από ότι συνήθως, κατά τα άλλα είναι ένα παιδί που ελάχιστα ζορίζει τους γονιούς του. Σε αντίθεση με τον μικρό μου που ακόμα και όταν βαρεθεί, τσιρίζει. Όντας βρέφος αυτός ο μικρός ήταν ένα δράμα. Γεννήθηκε ελλιποβαρής και έπρεπε να πίνει γάλα για να αναπληρώσει. Έλα όμως που δεν του άρεσε το γάλα. Το όποιο γάλα. Ποτέ δεν ήπιε, μέχρι τώρα ακόμα, σημαντικές ποσότητες γάλα. Φαντάζεστε να μεγαλώνετε ένα παιδί που η μόνη του τροφή είναι το γάλα και αυτού να μην του αρέσει? Άλλα μωρά κλαίνε όταν πρέπει να μάθουν να τρώνε με το κουτάλι. Ο δικός μου έκλαιγε με το που έβλεπε το μπιμπερό! Ξεφύσηξα με ανακούφιση όταν άρχισε να τρώει με το κουτάλι! Ήρθαμε στα συγκαλά μας!
Τα όρια και οι κανόνες θέτονται από πολύ νωρίς. Αν σκεφτούμε μόνο το ότι από 7 μηνών τα μωρά καταλαβαίνουν το ΟΧΙ φαντάζεστε πόσα άλλα πράγματα καταλαβαίνουν? Που σημαίνει ότι άσχετα που είναι μωρά, δείχνω τα συναισθήματα μου. Αν την ώρα που εγώ προσπαθώ να το ταΐσω εκείνο παίζει, σε σημείο που να μην τρώει, του δείχνω την δυσαρέσκεια μου. Και ναι, υψώνω και την φωνή μου για να βάλω την τάξη. Σίγουρα δεν καταλαβαίνουν επακριβώς τι τους λέω, ούτε και γίνονται άγγελοι αυτομάτως, αλλά να είστε σίγουροι το γενικό νόημα το πιάνουν. Εγώ απλά μένω πιστή στην τακτική μου και μακροπρόθεσμα έχω το αποτέλεσμα που θέλω. Γι' αυτό και ο μεγάλος μου, που στην αρχή το κουτάλι δεν του άρεσε καθόλου σε σημείο να έχουμε κάποιου είδους δράματα στα πρώτα μας γεύματα, έχει γίνει υπόδειγμα παιδιού όταν τρώει. Έχει φθάσει στο σημείο να έχουμε γεύματα που δεν λερώνει καν την ποδίτσα του! (Να 'σαι καλά ρε Jojo! Πολύ καιρό θα σε μακαρίζω! ;-))
Είναι νόμος: Ποτέ μην ενοχλείς ένα παιδί όταν είναι ήσυχο! Πάει να πει, όταν εκείνο κάθετε κάπου ήσυχο, ακόμα και αν δεν κάνει τίποτα, δεν του μιλάμε, δεν προσπαθούμε να το παίξουμε, δεν το σηκώνουμε αγκαλιά. Όλα αυτά είναι πολύ καλά, αλλά έρθει η στιγμή που ούτως η άλλως θα τα ζητήσει μόνο του και τότε είναι η ιδανική στιγμή να του τα προσφέρουμε. Δεν έχει νόημα να ξεσηκώνουμε ένα παιδί με όλες τις καλές μας προθέσεις και όταν έρθει η ώρα που εκείνο θα θέλει να ξεσηκωθεί να θυμηθούμε ότι έχουμε να κάνουμε άλλες δουλειές, ότι είμαστε κουρασμένοι, ότι δεν έχουμε διάθεση κτλ. Όπως επίσης το να είσαι πάντα διαθέσιμος σε ότι και αν σου ζητήσουν οποιαδήποτε ώρα είναι εξίσου λάθος.

Παρόλα αυτά ανησυχώ μήπως κάτι που κάνω σήμερα χωρίς να το σκέφτομαι, έχει κάποια αποτελέσματα στο μέλλον που μου κάνουν δύσκολη την ζωή. Γι' αυτό και ότι και αν κάνω το σκέφτομαι ξανά πάντα με γνώμονα το μέλλον.

Για την ώρα so far so good. :-)

Το νησί της Hislop και το μυστήριο που έμεινε μυστήριο!

2008-10-23T23:57:00.004+03:00

Μόλις εχθές βράδυ τελείωσα το διάβασμα του μυθιστορήματος "Το νησί" της V ictoria Hislop.

Η ιστορία έχει να κάνει με την ζωή μιας οικογένειας που ζούσε σε ένα χωριό της Κρήτης, την Πλάκα, το οποίο βρισκόταν απέναντι ακριβώς από την Σπιναλόγκα το νησί στο οποίο απομόνωναν όσους έπασχαν από λέπρα, προτού ανακαλυφθεί η θεραπεία της.

Είναι καλογραμμένο, ρεαλιστικό και συγκινητικό κατά βάση. Σε άλλους κατάφερε να προκαλέσει δάκρυα. Σε μένα που βαδίζω στην ολική αναισθητοποίηση, δεν κατάφερε σπουδαία πράγματα. Για να μπορέσει κανείς να συγκινηθεί πρέπει να ταυτιστεί σε τέτοιο σημείο με τον ήρωα έτσι ώστε ο πόνος του να γίνει δικός του. Δεν ταυτίστηκα με κανένα από τα πρόσωπα του βιβλίου. Κάθε πρόσωπο ήταν στο προσκήνιο για λίγο, έτσι ώστε πριν προλάβεις να το "νιώσεις", χανόταν και την θέση του έπαιρνε ένα άλλο.

Περιγράφει μια πραγματικότητα πολύ γνώριμη σε εμάς τους Έλληνες και ιδιαίτερα τους νησιώτες. Τα ήθη και τα έθιμα είναι ίδια σχεδόν με σήμερα και περιγράφονται με ακρίβεια.
Διαβάζοντας το αισθανόμουν ότι διαβάζω την περίληψη των ζωών 3 γενεών ανθρώπων. Ο χρόνος εκεί μέσα κυλούσε την μια πολύ αργά και την άλλη πολύ γρήγορα.
Ήταν ένα καθαρά "γυναικείο" βιβλίο. Ένας άντρας διαβάζοντας το, πολύ πιθανόν να έπληττε.

Εν τω μεταξύ, όσο με ενθουσίασε η αρχή του, άλλο τόσο με απογοήτευσε το τέλος του. Με απογοήτευσε τελικά γιατί μου φάνηκε ότι ο πρόλογος στον οποίο δινόταν η αφορμή να ειπωθεί η κυρίως ιστορία και κατ' επέκταση και ο επίλογος ήταν περιττός. Με τον πρόλογο μου δημιουργήθηκε η ατμόσφαιρα ενός μυστηρίου η οποία με τον επίλογο ξεφούσκωσε τόσο απότομα που σου άφηνε ένα κενό που ακόμα και η δύναμη που κουβαλούσε το κυρίως θέμα του βιβλίου δεν μπορούσε να το καλύψει. Τόσο ατυχές ήταν νομίζω.

Παρόλα αυτά σε κερδίζει με την αμεσότητα του, είναι παραστατικό και ευκολοδιάβαστο. Ότι πρέπει για χαλάρωμα.
Τι και αν δεν πρόκειται για αριστούργημα λογοτεχνίας?

Δεν ξέρω τι τιμωρία...

2008-10-09T10:13:00.001+03:00

... θα προτείνατε εσείς για τους βλάκες που αφαιρούν τις εξατμίσεις από τα μηχανάκια τους και προσφέρουν άπλετη "ήχο" και "καυσαέριο" ρύπανση. Μην μου πείτε για τίποτα τιμωρίες τους στυλ, αφαίρεση διπλώματος, κατάσχεση οχήματος κτλ. Δεν πιάνουν σε βούρλα!

Για αρχή προτείνω να κλείνονται σε ένα απομονωμένο δωμάτιο για μια ολόκληρη μέρα και να ακούνε συνεχώς τον ηχογραφημένο θόρυβο που δημιουργούν και ενίοτε να αναπνέουν και λίγη από την βρώμα που εκπέμπουν! (Το "λίγη" γιατί είμαι φιλεύσπλαχνη!!!)

Έχω την εντύπωση ότι είναι η πιο δίκαιη και παραδειγματική τιμωρία που μπορεί να τους επιβληθεί!

Είμαι εντελώς ενθουσιασμένη!!

2008-10-07T00:04:00.000+03:00

Με την τηλεοπτική σειρά Weeds! Τόσο που στο τσακ δεν έψαξα να βρω φούντα!
Μέχρι πρότινος προβαλλόταν η τρίτη σαιζόν της σειράς σε κάποιο από τα NovaCinema κανάλια της Nova. Εγώ μόλις παρακολούθησα και το τελευταίο επεισόδιο της τελευταίας μέχρι στιγμής τέταρτης σαιζόν το οποίο κατέβασα από εδώ μέσω torrent και περιμένω ήδη ανυπόμονα να βγουν τα καινούργια επεισόδια!
Δεν έχω ξαναδεί πιο έξυπνη, σέξι, σαρκαστική και πιο ευρηματική μαύρη κωμωδία! Επίσης δεν είναι καθόλου σεμνότυφη! Γι' αυτό και ένα επεισόδιο στην 2η σαιζόν έχει τίτλο "MILF Money"! Ούτε σεξιστική. Τουτέστιν δεν βλέπεις μια στο τόσο μόνο γυναικείους κώλους αλλά συχνά πυκνά και αντρικούς!
Η σεναριογράφος Jenji Kohan είναι πραγματικά απίστευτη! Καταφέρνει σε κάθε επεισόδιο να σου κρατάει το ενδιαφέρον αμείωτο, να σου κάνει το χαμόγελο όλο και πιο πλατύ, να σε προβληματίζει χωρίς να σε ψυχοπλακώνει καθώς σε κάνει να βρίσκεις τις βωμολοχίες εξαιρετικά χαριτωμένες για να μην πω εμπνευσμένες!!

Αυτή η σειρά σε κάθε σαιζόν γίνεται όλο και καλύτερη! Το στόρυ έχει να κάνει με την ζωή μιας νέας χήρας μητέρας δυο αγοριών στην προεφηβική και εφηβική ηλικία, της Νάνσυ, που μετά το θάνατο του άνδρα της, αρχίζει να πουλάει μαριχουάνα σε γνωστούς και φίλους για να συντηρήσει την οικογένειά της. Έτσι κάπως ξεκίνησε και μετά έπεσε στα βαθιά. Αλλά πόσο όμορφα πέφτει κάθε φορά! Οι υπόλοιποι χαρακτήρες της σειράς είναι όλοι τους φοβερά ενδιαφέροντες και παρόλο που διαφέρουν πολύ δένουν απίστευτα όμορφα όλοι μαζί κάνοντας την σειρά εξαιρετικά απολαυστική
.
Η μουσική επένδυση της σειράς είναι εξίσου πολύμορφικη.Το 5ο επεισόδιο της τέταρτης σαιζόν με τίτλο "No Man is Pudding" τελειώνει με μουσική υπόκρουση το Borino Oro των Mucca Pazza, το οποίο έπαιξε αρχικά στην ταινία "Ο καιρός των τσιγγάνων" και διασκεύασε με τρομερή επιτυχία η Άλκηστις Πρωτοψάλτη. Μπορείτε να ακούσετε το πρωτότυπο ή να το κατεβάσετε αν θέλετε, εδώ.

Τελειώνοντας, θα ήθελα να προτείνω σε όλους όσους δεν έχετε παρακολουθήσει την σειρά να το κάνετε σύντομα! Θα εθιστήτε!
Μπορείτε να κατεβάσετε την σειρά με όποιο πρόγραμμα torrent θέλετε (εγώ χρησιμοποίησα το μtorrent) από εδώ. Ελληνικούς υπότιτλους θα βρείτε, σε διάφορα site όπως το subs4u, το greektvsubs κ.α.

Περισσότερες πληροφορίες για την σειρά μπορειτε να βρείτε www.sho.com, στο www.imdb.com και στο Facebook από όπου βούτηξα και τις φώτο που πλαισίωσα αυτό εδώ το post!

Στο μεταξύ μπορείτε να απολαύσετε ένα 8λεπτο βιντεάκι με σκηνές από την σειρά εδώ και να δείτε την Nancy Botwin "να τα παίζει" εδώ εδώ!!

Δεν ζηλεύω τίποτα...

2008-10-06T00:04:00.005+03:00

... στον κόσμο,

εκτός από αυτούς,

που έχουν βρει,
το άλλο τους μισό...

Photo from: http://photobucket.com

Τον τελευταίο καιρό...

2008-10-03T14:59:00.005+03:00

... νιώθω απίστευτα κουρασμένη.Τα μωρά "τραγουδάνε" αυτήν την ώρα στο δωμάτιο τους και βρήκα την ευκαιρία να γράψω μερικές γραμμές. Ελπίζω μετά το τραγούδι να ρίξουν και ένα υπνάκο μπας και ησυχάσει το σύμπαν.

Μετά από δύο εβδομάδες συνεχής κλεισούρας από το πρωί ως το βράδυ με τα μικρά, μάλλον μου βγαίνει η κούραση... Ξυπνάω το πρωί και νιώθω να είμαι πιασμένη σχεδόν παντού, λες και την προηγούμενη μέρα έσκαβα και παρόλο τον ύπνο δεν κατάφερα να ξεκουραστώ. Αυτή η κούραση είναι πολύ διαφορετική από την κούραση των πρώτων ημερών. Είναι κυρίως σωματική. Και καθόλου ευκαταφρόνητη!

Ο καιρός άλλαξε εν τω μεταξύ και παρόλο που συνεχίζει να είναι ακόμα ζέστη, ο ουρανός πλέον στολίζεται καθημερινά από συννεφάκια και κάποιες μέρες όπως η σημερινή είναι μες την μαυρίλα έτοιμος να αδειάσει επάνω μας τόνους βροχή. Ευκαιρία να ποτιστούν και τα λουλούδια στην βεράντα μου που είναι σχεδόν παρατημένα μιας και τα ποτίζω όποτε το θυμηθώ. Οχι ότι πριν τα πότιζα συχνότερα αλλά τουλάχιστον είχα μια δικαιολογία ότι έλειπα από το σπίτι αρκετές ώρες. Τώρα που είμαι όλη μέρα σε αυτό? Φανταστείτε ότι και στο μπαλκόνι βγαίνω αραιά και που πλέον! Ίσως γιατί αν το κάνω συχνότερα θα θυμάμαι ότι έχω και άλλες δουλειές που έχω να κάνω! Όπως το να ποτίσω τα λουλούδια και να το καθαρίσω. Λες και έχω ήδη λίγες! Μόνο να ταΐζω τα μικρά φτάνει! Πάει η μισή μέρα!

Δεν μου έφταναν όλα αυτά, ξεκίνησα να διαβάζω το Νησί της Victoria Hislop και κόλλησα! Παρόλο που του αντιστάθηκα όταν το είδα στο ράφι του βιβλιοπωλείου αρκετές φορές, επιλέγοντας κάποιο άλλο στην θέση του, τελικά έμελλε να το δανειστώ για να το διαβάσω. Ο λόγος που το άρχισα ήταν η προτροπή της ξαδέρφης μου που μου το δάνεισε. Και παρόλο που στην αρχή μου φαινόταν να μοιάζει λίγο με ιστορία άρλεκιν, καθώς προχωρούσα στο διάβασμα του, κατάφερε να με κερδίσει. Και όταν ένα βιβλίο μου αρέσει από την αρχή του δεν υπάρχει περίπτωση να μην το τελειώσω. Θα επανέλθω σε αυτό όταν με το καλό το τελειώσω και βρω χρόνο να γράψω πέντε πράγματα. Ο Κούντερα μάλλον μου πέφτει βαρύς για αυτήν την εποχή!! Εγώ τώρα θέλω παραμυθάκια! Και ας μην έχουν καλό τέλος!

Η εικόνα είναι ένας πίνακας του αγαπημένου ζωγράφου της γιαγιάς μου! Ναι έχει αγαπημένο ζωγράφο! Είναι αυτός ο τύπος με τα αφρο μαλλιά που ζωγραφίζει κάθε μεσημέρι στην ΝΕΤ αν δεν κάνω λάθος και τον λένε Bob Ross! Προφανώς αν της ζωγράφισε κάτι τέτοιο δεν θα συντονιζόταν καθημερινά στην συχνότητα που εκπέμπει για να τον παρακολουθήσει! Έλα όμως που σε ένα τέταρτο της ώρας της έχεις φτιάξει ένα τοπίο που πολύ θα ΄θέλε να επισκεφθεί! Να, σαν και αυτό εδώ!

Μέχρι να τελειώσω αυτό εδώ το post, τα μικρά και κοιμήθηκαν και ξύπνησαν! Πέρασαν 2 ώρες και δεν το κατάλαβα για πότε! Σας αφήνω γιατί το καθήκον με καλεί!

Photos from: http://silviahartmann.com

Ψάχνω αλλά δεν βρίσκω!

2008-09-27T00:19:00.004+03:00

Μ' αυτά και μ' αυτά πέρασε κοντά μισός χρόνος που σταμάτησα να διαβάζω άλλα blogs πέρα από αυτά που έχω στον reader μου (και αυτά όχι επιμελώς οφείλω να ομολογήσω). Είπα όμως να αρχίσω να ρίχνω μια ματιά τι γίνεται παραέξω. Έτσι λοιπόν άνοιξα 1-2 aggregators από αυτούς που συνεχίζουν να λειτουργούν (αρκετοί από αυτούς που είχα υπόψη μου έχουν κλείσει) και άρχισα να διαβάζω τίτλους και σε κάποιες περιπτώσεις την πρώτη παράγραφο των posts.

Απογοητεύτηκα οικτρά. Στην πλειοψηφία των blogs είχα την αίσθηση ότι διάβαζα ένα και μοναδικό blog το οποίο γκρίνιαζε μονίμως για την εγχώρια πολιτική σκηνή, λες και ήταν κανένας λαϊκιστής Παπαδάκης και Αυτιάς. Και να πεις ότι η πολιτική και οι πολιτικοί μας αξίζουν να ασχολούμαστε τόσο μαζί τους, θα έλεγα τέλος πάντων. Είναι όμως τόσο "μπάζο" η όλη κατάσταση. Τόσο αδιάφορη, που ότι και να γραφεί δεν κάνει πλέον αίσθηση. Κάποτε ρώτησαν τον Χατζηνικολάου γιατί αποφάσισε να παίρνει συνεντεύξεις από ηθοποιούς και τραγουδιστές στην εκπομπή που παρουσίαζε και θυμάμαι είχε απαντήσει ότι πολύ θα ήθελε να μην χρειαζόταν να το κάνει αλλά δυστυχώς γι' αυτόν οι συνεντεύξεις των πολιτικών προσώπων και γενικά οι πολιτικές συζητήσεις δεν παρουσίαζαν αντίστοιχο ενδιαφέρον και φυσικά δεν είχαν αντίστοιχη τηλεθέαση. Θέλω να πω, του άλλου (του Χατζηνικολάου ντε) που ήταν και η δουλειά του αυτή είπε να βάλει φρένο. Μετά από τόσα χρόνια, με την κατάσταση να έχει επιδεινωθεί, δεν περίμενα τόσα blog να έχουν αυτήν την "αντί-τουριστική" θεματολογία!
Ίσως βέβαια να κάνω λάθος και να μου φάνηκαν πολλά τα blog με αυτήν την θεματολογία. Και πως να μην μου φανούν πολλά όταν το καθένα έστελνε 5-10 posts μαζεμένα. Προφανώς λοιπόν εργάζονται πολλά άτομα στο καθένα από αυτά. Μιλάμε πλέον για επαγγελματική προσέγγιση.
Κατέληξα να ψάχνω να βρω, σαν τον ψύλλο στα άχυρα, posts που να τα έχουν γράψει άνθρωποι, με ευαισθησία, με πραγματικές ανησυχίες, με σκέψεις απλές, χωρίς ατέρμονη γκρίνια, με γραφή που σε καθηλώνει, με χιούμορ, που σε κάνει να χαμογελάς. Έψαχνα να βρω ένα post που πίσω του κρύβεται ένας άνθρωπος. Όχι ένας επίδοξος δημοσιογράφος. Δυστυχώς δεν βρήκα. Δεν είχα και πολύ χρόνο να διαθέσω. Ίσως χρειαζόταν να πάω μερικές σελίδες ακόμα πιο πίσω. Ίσως μια άλλη φορά.
Τουλάχιστον μου λύθηκε η απορία γιατί κλείνουν σιγά σιγά ένας ένας οι aggregators. Με αυτήν την νέα τάξη πραγμάτων, δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν ιδιαίτερα τον απλό αναγνώστη.

Κρίμα. Γιατί μια φορά και ένα καιρό ήταν εξαιρετικά χρήσιμοι...

Να και κάτι που μου έφτιαξε την διάθεση!

2008-09-26T17:16:00.000+03:00

Ολα τα posts ένα προς ένα είναι για πολλά γέλια! Δεν παίρνω και όρκο φυσικά μιας και δεν τα διάβασα όλα, αλλά μερικά που διάβασα στην τύχη ήταν ένα και ένα!
Τι να σχολιάσω? Για τα γραφόμενα τίποτα. Μια που μου έφτιαξε το κέφι μην το χαλάσω από μόνη μου!

Αυτό όπως που πρέπει να συνηθίσω είναι την νέα τάξη πραγμάτων! ΌΛΟΙ πλέον είμαστε "μέσα στην τεχνολογία"!
Μόνο η κουμπάρα μου έμεινε απέξω. Η οποία παρόλο που έχει δυο παιδιά που πάνε σχολείο στο δημοτικό, αρνείται να πάρει υπολογιστή στο σπίτι.

Τον θεωρεί άκαιρο και μη απαραίτητο!!! Απίστευτο ε?

Η συνέχεια του προηγούμενου...

2008-09-26T10:42:00.001+03:00

...καταθλιπτικού σχεδόν post!
Ξημέρωσε αλλά η διάθεση έμεινε ίδια. Ορίστε λοιπόν το σχετικό ποίημα που έταξα...

Αν και τα φύλλα είναι πολλά η ρίζα είναι μία.
Σ' όλες τις μέρες που περάσανε της νιότης μου
Τον ήλιο με τα φύλλα και τα άνθη μου χαιρέτησα
Τώρα μπορώ να μαραθώ μες την αλήθεια.

W.B.Yeats

Photo from: http://ldahakl.deviantart.com

Περνάει ο καιρός...

2008-09-26T00:54:00.003+03:00

...και δεν τον παίρνω χαμπάρι.Οι μέρες κυλάνε απίστευτα γρήγορα. Όχι, δεν βλέπω διαφορά στον καθρέφτη. Ποιος βλέπει άλλωστε? Βλέπεις τον εαυτό σου καθημερινά. Πως να προσέξεις την αλλαγή? Μόνο αν δει κανείς παλιές του φωτογραφίες τότε συνειδητοποιεί τον χρόνο που περνά.
Βλέπω τα μικρά που μεγαλώνουν και με κάνουν να σκέφτομαι όλο και πιο έντονα ότι κάθε μέρα που περνά δεν ξαναγυρνά. Και η πλάκα είναι ότι αυτό δεν το συνειδητοποιώ απλά βλέποντας τα. Βλέπω τα ρούχα τους που μικραίνουν και αντί να σκεφτώ πρώτα πόσο μεγάλωσαν αυτά, σκέφτομαι πόσο μίκρυναν τα ρούχα τους!

Που και που με πιάνει το ψυχοπλακωτικό μου και σκέφτομαι πως αν είμαι τυχερή (ή άτυχη-κανείς δεν ξέρει) μια μέρα θα καλωσορίσω τα γηρατειά και μαζί με αυτά και την ανημποριά. Ναι. Αυτό που με "σκοτώνει" είναι ότι δεν θα μπορώ να κάνω και σπουδαία πράγματα. Θα είμαι ευτυχής να αυτοεξυπηρετούμαι. Για να διασκεδάζω την πλήξη μου δεν νομίζω πως θα τα καταφέρνω. Τότε μάλλον θα μου νοστιμίσει η τηλεόραση που έχω κάτι χρόνια και καιρούς να ανοίξω. Δεν θέλω να σκέφτομαι πόσο απίστευτα αργά θα κυλάνε οι μέρες τότε.

Είχα διαβάσει κάποτε ένα πολύ όμορφο ποιηματάκι σχετικό. Θα ψάξω να το βρω και θα επανέλθω. Το πρωί με την δροσούλα όμως γιατί το παράκανα σήμερα και είμαι σχεδόν κομμάτια.

ActionAid SMS campaign

2008-09-24T14:43:00.005+03:00

Ok. Για να πω την αλήθεια μου δεν πολύ-γούσταρα όλες αυτές τις "φιλανθρωπικές-μη κερδοσκοπικές-ανθρωπιστικές-περιβαλλοντικές κ.ο.κ." πιο ξέρει τι οργανώσεις. Πριν αρκετό καιρό όμως, είχα διαβάσει ένα post του Dralion σχετικά το οποίο με έκανε κάπως να αναθεωρήσω την άποψη μου.

Κρίμα μόνο που δεν μπορείτε να το διαβάσετε γιατί για κάποιο λόγο το link δεν δουλεύει (ελπίζω να δουλέψει κάποια στιγμή) και το feed του εν λόγω post έδινε μόνο τις πρώτες γραμμές του κειμένου.

Υπάρχει λοιπόν μια εκστρατεία κατά της πείνας, που ξεκίνησε από προχθές 22/09/08 και θα διαρκέσει εώς και τις 29/09/08, σε συνεργασία με 3 από τις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας στην χώρα μας την Cosmote, Vodafone και Wind. Έπεσα πάνω της (που αλλού?) στο Facebook!

Αντιγράφω από την σελίδα της εν λόγω εκστρατείας στο facebook.

Παρακαλώ δείτε το σχετικό video στο http://www.youtube.com/watch?v=LOi25tHnhu8 και προωθήστε το στους φίλους σας! Και στείλτε με SMS τη λέξη ΑΑ στο 19454 - είναι μόλις 1 Ευρώ!

Κάθε 6’’ ένα παιδί στις χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου πεθαίνει από την πείνα.
Έχουμε
7 ημέρες για να βοηθήσουμε όσους περισσότερους ανθρώπους μπορούμε. Από
τις 22 έως και τις 29 Σεπτεμβρίου, δηλώνουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη
μας και συνεισφέρουμε ουσιαστικά στέλνοντας με sms ένα μήνυμα ζωής
(αξίας 1E + ΦΠΑ) και φωνάζοντας “όχι στην πείνα”.
Στείλτε και
εσείς με ένα sms τη λέξη ΑΑ στο 19454. Τα έσοδα που θα συγκεντρωθούν θα
διατεθούν από την ActionAid για την καταπολέμηση της πείνας.
Για περισσότερες πληροφορίες μπείτε στο www.actionaid.gr και ενημερωθείτε πλήρως για το επταήμερο ελπίδας.

Η δράση υποστηρίζεται από τις εταιρίες κινητής τηλεφωνίας Cosmote, Vodafone και Wind.

Μπορείτε επίσης, να βοηθήσετε στην εκστρατεία κατά της πείνας απλά υπογράφοντας σε αυτήν εδώ την σελίδα το κείμενο που έχουν ετοιμάσει οι άνθρωποι της action aid.

Μέχρι τώρα έχω δει και μερικά άλλα post σχετικά.

Ένα ακόμα δεν βλάπτει νομίζω! ;-)

Online "friends" are not really your friends.

2008-09-23T14:27:00.004+03:00

...λέει ο Georgi Hadzhizhekov από την γειτονική Βουλγαρία σε μια εφαρμογή του Facebook (MineKey) και "θέλει" να του πω αν συμφωνώ ή διαφωνώ.

Πόσες φορές δεν αναρωτήθηκα και εγώ για αυτό. Υπήρχαν στιγμές που συμφώνησα. Αυτά όμως είναι θέματα που αλλάζεις γνώμη ανάλογα την ψυχοσύνθεση της στιγμής. Υπήρχαν στιγμές που ο" online φίλος" μου στάθηκε, με άκουσε, με έκανε να ξεχαστώ, να γελάσω, μου έδωσε ιδέες, με έκανε να αισθανθώ όμορφα όπως κανένας "πραγματικός" φίλος δεν κατάφερε να κάνει.
Τι και αν δεν μπορούμε να πιούμε ένα καφέ μαζί? Τι και αν δεν μπορεί να μου κρατήσει το χέρι όταν έχω τα μαύρα μου τα χάλια? Τι και αν δεν μπορεί να βρεθεί κοντά μου στην χαρά μου?

Ετσι και αλλιώς την χαρά του και την λύπη του ο καθένας μας την ζει στην ουσία μόνος του. Κανείς δεν μπορεί να σε νιώσει πραγματικά.

Είτε είναι δίπλα σου, είτε χιλιόμετρα μακριά.

A friend is someone
who reaches for your hand
and touches your heart.

Photo from: http://www.bnr-art.com

Parenthood gallop

2008-09-22T22:49:00.002+03:00

Όλες οι προβλέψεις πέφτουν έξω, και αυτό είναι μια από τις ελάχιστες βεβαιότητες που δόθηκαν στον άνθρωπο, λέει ο Κούντερα και συμφωνώ και εγώ μαζί του.

Παρόλα αυτά, προσπαθώ να μαντέψω τι με περιμένει και θέλω να ξέρω αν μπορώ να ξεφυσήξω με ανακούφιση θεωρώντας ότι πέρασαν τα δύσκολα ή να ανασκουμπωθώ προετοιμαζόμενη για τα χειρότερα.

Γι' αυτό ετοίμασα γκάλοπ. Την ψήφο σας στα αριστερά παρακαλώ! :-)

Έχω την εντύπωση πως...

2008-09-18T10:37:00.008+03:00

... τα ζευγάρια που δεν έχουν παιδιά και ζουν μαζί χρόνια χωρίς τελικά να χωρίζουν σημαίνει ότι αγαπιούνται πραγματικά πολύ.

Ποιος θα άντεχε να ασχολείται με τον εαυτό του και με τον άλλον τόσο πολύ καιρό και στο τέλος να μην χώριζε?

Τα παιδιά σου δίνουν την αφορμή να ασχοληθείς με ένα κοινό σκοπό, τέτοιον, που δύσκολα μπορείς να επινοήσεις αντίστοιχο, και να μείνεις πιστός σε αυτόν.
Σου προσφέρουν μια συνεχή απασχόληση, με αποτέλεσμα να μην έχεις τον χρόνο να να διαπιστώσεις καν τα προβλήματα που έχεις.
Είναι εκεί για να σου θυμίζουν ότι είναι το "δημιούργημα " σου. Η περηφάνια σου.
Σου τρέφουν το εγώ γιατί για αυτά θα είσαι πάντα μια μοναδική και αναντικατάστατη ύπαρξη.Όσο και να αλλάξεις εμφανισιακά, αυτά δεν θα τα νοιάζει. Τι και αν δεν αρέσεις στον έναν και στον άλλον? Στα δικά τους μάτια η μορφή σου θα είναι δευτερεύουσας σημασίας.
Σου δίνουν την ευκαιρία να "ζήσεις" μια δεύτερη ζωή (και τρίτη και τέταρτη, ανάλογα με το πόσα θα κάνεις).

Τελικά το να κάνεις παιδιά είναι μάλλον μια άκρως εγωιστική πράξη.

Βαφτίσια τέλος!

2008-09-16T09:51:00.014+03:00

Πάει και αυτό! Πάει τελείωσε!

Βαφτίστηκαν και αφού τους δόθηκε όνομα, ησύχασαν όλοι μιας και τώρα έχουν πως να τα φωνάζουν πια! Γιατί εγώ συνεχίζω να τα προσφωνώ ο μεγάλος και ο μικρός! Ή με τα χαιδευτικά τους στις μεταξύ μας συνομιλίες!! Τουτέστιν "πουφουλάκι" και "μπουρμπουλάκι"!!

Δεν γινόταν φυσικά να γίνει η βάφτιση και να μην ξεχαστεί κάτι, και αυτό το κάτι στην περίπτωση μας ήταν οι λαμπάδες! Κάποιοι είχαν την ιδέα να αφήσουμε την βάφτιση και να τρέχουμε για τις λαμπάδες! Ευτυχώς πρεσβευσε η λογική και συνεχίσαμε με συνοπτικές διαδικασίες και δυο κεριά που με λίγο τούλι τα ντύσαμε λαμπάδες!

Όλα πήγαν καλά! Όπως περίπου τα περίμενα. Η βάφτιση έγινε έξω στην ύπαιθρο, οι καλεσμένοι κάθονταν γύρω γύρω, και οι πρωταγωνιστές της ιστορίας, μωρά νονοί και παπάδες στην μέση. Ευτυχώς γιατί δεν θα το άντεχα να ήμασταν ο ένας πάνω στο άλλο! Ο μεγάλος μου λίγο ήθελε να μην κλάψει καθόλου. Είναι τέτοιο το στυλ του παιδιού. Είναι λίγο τραβάτε με και ας κλαίω, χωρίς το κλαίω! Παράδωσε τα όπλα όταν πέσανε τα λάδια πάνω του. Ο μικρός τώρα έδωσε ρέστα στο κλάμα όπως ήταν αναμενόμενο! Έκλαψε αρκετά και για τους δύο! Το καλό ήταν ότι μερικά λεπτά αφού τελείωσε η βάφτιση, κοιμήθηκαν και οι δύο του καλού καιρού και όταν ξύπνησαν ήταν σαν να μην συνέβη απολύτως τίποτα.

Μπορώ να μιλάω (και να γράφω) ώρες για τα μικρά μου και τα κατορθώματα τους. Μου φαίνονται όλα τόσο αστεία και ενδιαφέροντα! Ευτυχώς συνειδητοποιώ ότι είναι αστεία και ενδιαφέροντα μόνο για μένα! Μιλάω γι' αυτά συνέχεια λες και δεν είχα ξαναδεί μωρά στην ζωή μου. Όλη μου η μέρα είναι αφιερωμένη στην φροντίδα τους η οποία όσο περνά ο καιρός αλλάζει μορφή αλλά μένει ίδια χρονικά. Ο ελεύθερος μου χρόνος πια είναι εκτός από περιορισμένος και κατακερματισμένος κατά την διάρκεια της μέρας. Τώρα πια χρειάζεται να τους μαγειρέψω και να καθαρίζω το χάλι που δημιουργείτε όταν τρώνε. Πράγμα που όσο έπιναν γάλα το μόνο που λερωνόταν ήταν η σαλιάρα τους, άντε και το ρούχο τους. Μόνο όταν βραδιάσει και επιτέλους κοιμηθούνε, μόνο τότε υπάρχει απόλυτη ησυχία και ηρεμία μέσα στο σπίτι που μου θυμίζει με νοσταλγία την προ μωρών εποχή. Το καλό είναι ότι τώρα πια μπορώ να διαβάσω ένα βιβλίο σε αντίθεση με τις αρχές που από την αυπνία δεν έβλεπα την ώρα να κλείσω τα μάτια μου και όχι να τα ανοίξω και να διαβάζω.

Διάβαζοντας προχθές post φίλων, έπεσα πάνω στο Pop Cern, ένα συλλογικό post δύο φίλων μου, του Philos και του Dealsend μαζί με άλλους τρεις bloggers, τους Teleologikos, Spdd και Attackta, το οποίο στάθηκε αφορμή να "ενημερωθώ"¨για το πείραμα Cern! Μπορείτε να φανταστείτε πόσο καιρό έχω να ανοίξω τηλεόραση και να διαβάσω ειδήσεις? Ζω στον απόλυτο μικρόκοσμο μου!

Ετσι σκέφτομαι μήπως ήρθε η ώρα να αρχίσω να γράφω ότι μπορώ, και ότι μου κατεβαίνει σε αυτό το blogaki που το έχω παραπεταμένο τόσο καίρο. Ας είναι και μία γραμμή. Μου έλειψε πολύ αυτό.

Εύχομαι να είστε όλοι καλά!

Βαφτίσια εν όψιν

2008-07-29T20:14:00.004+03:00

Εδώ και μερικές μέρες έχω αρχίσει τις ετοιμασίες για τα βαφτίσια.Το πρώτο πράγμα που φρόντισα σχεδόν βγαίνοντας από το μαιευτήριο, ήταν να κλείσω την εκκλησία για την ημέρα που ήθελα.

Όσοι από εσάς γνωρίζεται τις ιδέες μου σχετικά με την θρησκευτική μου συνείδηση και την σχετική απέχθεια που τρέφω για τους παπάδες και τα σχετικά, θα αναρωτηθείτε πως και ασχολούμαι με κάτι τέτοιο. Μακάρι να μπορούσα να κάνω και αλλιώς. Ή, για την ακρίβεια... Αξίζει τον κόπο να κάνω αλλιώς? Το θέμα θέλει συζήτηση αλλά νομίζω πως όχι.

Στον κόσμο υπάρχουν πολλοί δυστυχισμένοι άνθρωποι και οι θρησκείες βοηθούν να υπομείνουν την δυστυχία τους. Τους παρηγορούν λέγοντας τους ότι ναι μεν σήμερα είστε δυστυχισμένοι, αύριο όμως θα είστε ευτυχισμένοι. Όταν αυτό το αύριο δεν έρχεται ποτέ, αλλάζει το τροπάρι και την θέση του "αύριο" την παίρνει η "επόμενη ζωή". Ας είσαι δυστυχισμένος σε αυτή την ζωή. Αρκεί να είσαι ηθικός, υπάκουος και πειθήνιος, και στην επόμενη ζωή θα είσαι ευτυχισμένος. Μ' αυτά και μ' αυτά περνά η ζωή και χάνεται...

Έτσι μιας και για μένα αυτό το "μυστήριο", όπως και όλα τα υπόλοιπα "μυστήρια" αποτελούν μέρος μιας παράστασης που καλούμαστε να πάρουμε μέρος, ήθελα να έχει όσο το δυνατόν λιγότερη θρησκευτική χροιά. Μιας λοιπόν και είναι καλοκαιράκι, ήθελα να γίνει έξω από εκκλησία, στην ύπαιθρο. Και μιας και είμαι περισσότερο του βουνού παρά της θάλασσας, επέλεξα σαν μέρος τον ναό της Φιλέρημου ο οποίος είναι από τους αρχαιότερους του νησιού, στην κορυφή ενός καταπράσινου λόφου περιτριγυρισμένου από πεύκα, που γλύτωσε ευτυχώς από την πρόσφατη πυρκαγιά που έκαψε 50.000 στρέμματα πευκοδάσους από τα λίγα που έχουν πλέον απομείνει στην Ρόδο.

Το μέρος εκεί ήταν ναός της θεάς Αθηνάς και του Δία κατά τον 3ο και 2ο αιώνα π.χ. Έξω από το ναό, υπάρχει ένα σταυροειδές βαπτιστήριο απομεινάρι μιας παλαιοχριστιανικής εκκλησίας που χτίστηκε τον 5ο αιώνα μ.χ. πάνω στα ερείπια του αρχαίου ναού. Σε εκείνο βαπτιστήριο γίνονται όλες οι σύγχρονες βαπτίσεις.

Στον περιβάλλοντα χώρο είναι επίσης χτισμένη, σε χαμηλότερο επίπεδο από το μοναστήρι της Ζωοδόχου πηγής, το οποίο χτίστηκε από τους Ιππότες και αναστηλώθηκε στη σημερινή του μορφή από Ιταλούς αρχαιολόγους,, μια υπόγεια βυζαντινή εκκλησία προς τιμή του Αγίου Γεωργίου, χτισμένη περίπου τον 14ο με 15ο αιώνα μ.χ. .Προφανώς, όπως καταλαβαίνεται και εσείς, από αρχαιοτάτων χρόνων, εκεί, ήταν τόπος λατρείας.

Απέναντι τώρα από την είσοδο του αρχαιολογικού χώρου υπάρχει ένας λιθόστρωτος διάδρομος που στην μια πλευρά του υπάρχουν βάθρα με χαλκογραφίες που αναπαριστούν τα πάθη του Ιησού, και ο οποίος καταλήγει σε ένα μεγάλο πέτρινο σταυρό. Η θέα από εκεί είναι εντυπωσιακή. Από εκεί ψηλά βλέπει κανείς όλη την Ρόδο.

Τι λέτε? Θα περάσετε καμιά βόλτα?

Μετασεισμικές δονήσεις

2008-07-16T09:43:00.002+03:00

Εχθές πρωί πρωί αντί να μας ξυπνήσουν τα μωρά, μας ξύπνησε ο σεισμός, ο οποίος μου φάνηκε ατέλειωτος. Από τους σεισμούς που κάνει κάθε τόσο στην Ρόδο, αυτός ήταν διαφορετικός για μένα. Για πρώτη φορά ένιωσα τόσο δυνατό και τόσο μεγάλης διάρκειας σεισμό και για πρώτη φορά δεν είχα να σκεφτώ μόνο τον εαυτό μου και το ότι πρέπει να ντυθώ για να βγω στους δρόμους αλλά και τα μωρά! Μετά αναρρωτήθηκα τι θα κάνω αν κατά την διάρκεια της μέρας που είμαι μόνη κάνει σεισμό. Ποιον θα πρωτοπιάσω???

Σήμερα το βράδυ, κατά τις 3 και κάτι, πετάχτηκα πάλι πάνω με ένα ανεπαίσθητο σχεδόν κούνημα από έναν (ελπίζω) μετασεισμό. Ο άντρας μου κοιμόταν του καλού καιρού. Όπως κάθε φορά που κάνει σεισμό! Μου κάνει εντύπωση γιατί γενικά κάνει ελαφρύ ύπνο και ξυπνάει σχεδόν με το παραμικρό. Τους σεισμούς όμως δεν τους παίρνει χαμπάρι καθόλου. Σε αντίθεση με εμένα που δεν γίνεται σεισμός χωρίς να τον αντιληφθώ.

Ίσως γιατί φοβάμαι τον σεισμό πιο πολύ από κάθε άλλο φυσικό φαινόμενο που προκαλεί καταστροφή. Τον φοβάμαι ίσως υπερβολικά γιατί δεν μπορείς να προστατευτείς από αυτόν κυρίως γιατί δεν προειδοποιεί. Από μια πυρκαγιά, μια πλημμύρα, έναν τυφώνα κτλ έχεις κάτι να σου κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Ο σεισμός δεν δίνει κανένα σημάδι για την εμφάνιση του. Έρχεται ξαφνικά, προκαλεί άμεσο πανικό και απλά ελπίζεις να μην είναι καταστροφικός.

Ίσως πάλι κάνω λάθος όταν λέω ότι τίποτα δεν μας προειδοποιεί για ένα σεισμό. Και φυσικά δεν αναφερόμαι στους σεισμολόγους οι οποίοι δεν ξέρουν την τύφλα τους και αναρωτιέμαι και εγώ όπως ο Mogwai σε ένα παλιότερο του post, τι ενημέρωση μας προσφέρουν τελικά με τις πληροφορίες που μας δίνουν. Ίσως η ίδια η φύση μας προειδοποιεί, και εμείς απλά είμαστε πολύ απασχολημένοι να την ακούσουμε (ή απλά κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου!). Τα ζώα γενικά αντιλαμβάνονται αμέσως έναν επικείμενο κίνδυνο, γιατί λειτουργούν σε άμεση επαφή με το περιβάλλον τους και με τα αρχέγονα ένστικτα τους. Αν αντιληφθούν κίνδυνο, ή κρύβονται ή σιωπούν περιέργως ή μπορεί και να δείχνουν την ανησυχία τους.
Σημασία έχει ότι νιώθουν τον κίνδυνο. Σε αντίθεση με τον άνθρωπο που μπορεί να έχει αναπτύξει την νοημοσύνη του, αλλά με κόστος την αποκοπή του από την μητέρα φύση και τα ένστικτα του. Αυτό το αντιλήφθηκα όταν το πρωί του σεισμού που ξυπνήσαμε διαπίστωσα ότι δεν ακουγόταν τίποτα. Ούτε πουλί να κελαηδάει, ούτε σκυλί να γαβγίζει, ούτε τζιτζίκι να τραγουδάει όπως άλλες μέρες. Ακούγονταν μόνο οι φωνές αυτών που είχαν βγει έξω από τα σπίτια τους και ο θόρυβος των αυτοκινήτων στους δρόμους. Μόλις πέρασε ένα μισάωρο από την ώρα του σεισμού, προστέθηκε και πάλι του τραγούδι της φύσης. Και τότε άφησα ένα ουφ ανακούφισης!

Αλήθεια, ξέρει κανείς γιατί οι σεισμοί γίνονται κατά βάση καλοκαίρι και συνήθως πρωινές ώρες? Έχουν πει τίποτα οι σεισμολόγοι για αυτό ή είναι και αυτό ένα από τα θέματα που ερευνούν και πόρισμα δεν βγάζουν?

Καλοκαίριασε πια...

2008-06-23T10:42:00.003+03:00

...και βγάλαμε τα μπουτάκια μας έξω! Τελικά είναι τέλεια να γεννάς άνοιξη! Γιατί όταν ξεπεταχτούν τα μικρά και έχουν στρουμπουλέψει, τα έχεις ελαφροντυμένα ή και τελείως γυμνά πράγμα που σου δίνει την δυνατότητα να τα τσιμπάς να τα δαγκώνεις και να τα ζουλάς συνεχώς!!! Καταλαβαίνεται φυσικά τι τραβάνε τα καημένα μαζί μου!

Τώρα που και τα δυο πλέον δεν ξυπνάνε την νύχτα επιστρέφω σιγά σιγά στις παλιές μου συνήθειες, που πάει να πει ότι το βράδυ και αφού έχουν κοιμηθεί οι άντρες του σπιτιού, βάζω το ποτάκι μου ή παίρνω την παγωμένη μου μπυρίτσα και την αράζω παρέα με το λαπτοπάκι μου είτε σερφάροντας είτε παρακολουθώντας ξένες τηλεοπτικές σειρές που κατεβάζω. Πράγμα που στις αρχές ούτε να το διανοηθώ δεν μπορούσα! Δεν έβλεπα την ώρα να πάω για ύπνο! (Κάπου εδώ πρέπει να σημειώσω ότι ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα ενός pc είναι το μέγεθος του σκληρού δίσκου. Όσο και να έχει κανείς ποτέ δεν είναι αρκετός!)

Θάλασσα ακόμα δεν πήγαμε, και ευτυχώς που δεν είμαι και πολύ φανατική με το αντικείμενο γιατί το να ξεκουβαληθείς με δύο μωρά να τρέχεις στην παραλία είναι σχεδόν άθλος! Αστε που η κοιλιά ενθύμιο από την εγκυμοσύνη συν τα επιπλέον κιλά υπάρχουν ακόμα και βασιλεύουν! Εγώ που δεν χρειάστηκε ποτέ να κάνω δίαιτα αντιλαμβάνομαι τώρα πόσο δύσκολο πράγμα είναι να πρέπει να στερήσε την τροφή!! Η διατροφή μου ήταν τέτοια που όσο και να έτρωγα απλά διατηρούσα τα κιλά μου. Και τώρα το ίδιο συμβαίνει απλά διατηρώ τα επιπλέον κιλά! Άντε τώρα τέτοια εποχή να πρέπει να στερηθώ το παγωτό το οποίο τσάκιζα στην κυριολεξία. Για να το ευχαριστηθώ έπρεπε να είναι τουλάχιστον μισόκιλο!!

Μερικά άλλα πράγματα που διαπίστωσα σχετικά με την εγκυμοσύνη και την μετά από αυτήν εποχή είναι τα εξής:

Οι γυναίκες δεν λένε ποτέ στις άλλες γυναίκες υποψήφιες προς κυοφορία τις μικρές πικρές λεπτομέρειες σχετικά με το γεγονός. Όπως το ότι θα φταρνίζεσαι ή θα γελάς και θα έχεις ταυτόχρονα και ακράτεια.
Είναι μύθος ότι το στήθος το χαλάει η εγκυμοσύνη. Η βαρύτητα είναι αυτή που κάνει την ζημιά και αυτό εξαρτάται από πολλούς άλλους παράγοντες πέρα από την εγκυμοσύνη.
Είναι επίσης μύθος ότι πολλά αλλάζουν με το σαράντισμα του μωρού. Το μόνο που διαπίστωσα να αλλάζει είναι ότι εγώ συνήθισα την νέα τάξη πραγμάτων έτσι ώστε να μην μου φαίνεται τόσο κουραστική όπως στην αρχή.
Γίνεσαι βαρετή. Στην περίοδο της εγκυμοσύνης, τα θέματα που μονοπωλούσαν τις συζητήσεις μου ήταν σχετικά με αυτήν, τώρα στις συζητήσεις μου τα θέματα που παίζουν είναι σχετικά με τα μωρά και είναι κυρίως του τύπου, πόσο τρώνε, τι πάνες είναι καλές και πόσο κοιμούνται. Απίστευτα "ενδιαφέροντα"!!

Άντε και καλό καλοκαίρι να έχουμε!

Firefox 3 - Download Day 17-06-08

2008-06-16T15:55:00.003+03:00

Πριν λίγο καιρό έμαθα διαβάζοντας ένα post που είχε ανεβάσει ο DealSend σχετικά, ότι ο Firefox βγαίνει σε νέα έκδοση, αναβαθμισμένη σε θέματα ασφάλειας, με νέες δυνατότητες και πιο γρήγορος από ποτέ, και ζητάει απλά να του κάνουμε μια χάρη. Να τον κατεβάσουμε όλοι μαζί την ίδια μέρα έτσι ώστε να κάνει παγκόσμιο ρεκόρ!

Επειδή το ζητάει ευγενικά, επειδή έτσι και αλλιώς θα τον κατέβαζα γιατί είναι ο αγαπημένος μου browser, θα του κάνω την χάρη!

Ελπίζω και εσείς, είτε τον χρησιμοποιήτε είτε όχι! Ευκαιρία να τον δοκιμάσετε όσοι δεν το κάνατε ακόμα! Εξάλλου δεν στοιχίζει τίποτα!! Ένα λεπτό μόνο από το χρόνο μας χρειάζεται να διαθέσουμε!

Επιτέλους!!

2008-06-02T18:18:00.002+03:00

Ήρθε η ώρα να το γιορτάσω μου φαίνεται! Σήμερα, για πέμπτη συνεχή βραδιά, ο μεγάλος μου κοιμάται από τις 10 το βράδυ και ξυπνάει στις 7-8 το πρωί!! Μου έρχεται να κάνω πάρτι! Λέω όμως να το αφήσω για όταν και ο μικρός αντί να ξυπνάει στις 4 τα ξημερώματα, μιμηθεί τον αδερφούλη του και με αφήνει να κοιμάμαι απερίσπαστη τα βράδια!! Τότε ναι! Θα μπορώ να ξενυχτίσω κάνοντας πάρτι για να το γιορτάσω!!

Συγχωρήστε με που σπανίως σας διαβάζω πια και ακόμα πιο σπανίως επισκέπτομαι αυτό εδώ το blog, όμως δεν μπορούσα καθόλου. Η στέρηση ύπνου είναι μια μορφή βασανιστηρίου που σε εξαντλεί. Αν δεν κάνω λάθος, περισσότερο αντέχει ένας άνθρωπος χωρίς φαΐ ή νερό παρά χωρίς ύπνο. Ήταν δύσκολο, έως αδύνατο να μπορέσει το μυαλό μου να λειτουργήσει νορμάλ υπό αυτές τις συνθήκες. Έτσι ο ελεύθερος μου χρόνος ανάμεσα στα γεύματα των μικρών αφιερωνόταν κυρίως σε δουλειές που ήταν απαραίτητο να γίνουν, σε λίγο σερφάρισμα που και που, κυρίως στο facebook, και σε λίγο διάβασμα βιβλίων που έχουν να κάνουν με την ανατροφή, διαπαιδαγώγηση και το παιχνίδι των μωρών. Επενδύω στο μέλλον μπας και την περάσω όσο το δυνατόν πιο χαλαρά!

Θέλω να πω μερικά λόγια για το facebook το οποίο μου φάνηκε εξαιρετικά χρήσιμο και πριν γεννήσω αλλά και τώρα, που οι ελέυθερες μου ώρες είναι περιορισμένες και θέλω κάτι ανάλαφρο να τις περνάω που να μη με κουράζει. Το facebook λοιπόν είναι η ιδανική απασχόληση!

Κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, τις ατέλειωτες εκείνες ώρες τις ξάπλας (γιατί το να κινηθώ πιο πολύ από το να περπατήσω από το ένα δωμάτιο στο άλλο μου ήταν εξαιρετικά δυσάρεστο) η απασχόληση μου στο facebook, το οποίο αν θέλεις να σκοτώσεις τον χρόνο σου είναι το ιδανικότερο, ήταν ότι έπρεπε! Δεν ξέρω πόσα τεστ για κάθε βλακεία που μπορεί κανείς να φανταστεί έκανα, δεν θυμάμαι πόσα κουίζ απάντησα, δεν θυμάμαι πόσα applications εγκατέστησα και απεγκατέστησα επίσης και πόσων τα νεύρα έσπασα με τα επανειλημμένα invitations που τους έστελνα!!

Στην μετά εγκυμοσύνης εποχή, μπορεί να μην είχα την πολυτέλεια του χρόνου να κάνω τεστ και να απαντάω κουίζ, όμως μου φάνηκε εξαιρετικά χρήσιμο γιατί σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα κάνω upload αρκετές φωτογραφίες από τα μικρά, οι οποίες είναι προσβάσιμες εύκολα και γρήγορα από πολλούς συγγενείς και φίλους οι οποίοι βρίσκονται μακριά. Μου αρέσει γιατί κρατάω μια επαφή με τους φίλους μου και μαθαίνω νέα τους χωρίς καν να χρειάζεται να μιλήσω μαζί τους, γιατί βρίσκω παλιούς φίλους που είχαμε χαθεί για αρκετό καιρό, γιατί βρίσκω εκεί φίλους που έχω γνωρίσει από τα blog και ανακαλύπτω και άλλες διαστάσεις της προσωπικότητας τους εκτός από αυτής του blog τους και ένα σωρό άλλους λόγους που με έχουν κάνει να βλέπω με καλό μάτι όλο αυτό το διαδικτυακό φακέλωμα που λέγεται facebook.

Οταν όμως κάποιος ακούει διαδικτυακό φασκέλωμα κάπου μπορεί να στραβομουτσουνιάσει και με το δίκιο του ίσως. Γιατί πέρα από το χα χα και χου χου που μοιάζει να είναι το facebook δεν παύει να είναι ένα φακέλωμα. Με την καλή έννοια καταρχήν. Το μέλλον θα δείξει αν είναι και με την κακή έννοια.

Η φίλη μου η Μαρία μου έστειλε εχθές με mail ένα άρθρο που γράφτηκε σχετικά με το facebook για τον Ελευθερο Τύπο του Σαββάτου το οποίο εν ολίγης καταδίκαζε όλη αυτή την προθυμία που επιδεικνύει τόσος πολύς κόσμος παγκοσμίως να φακελωθεί. Ε! Λοιπόν είναι όντως παράξενο που τόσος πολύς κόσμος έσπευσε να καταχωρήσει τα πραγματικά του στοιχεία σε αυτήν την βάση δεδομένων αλλά δεν παραξενεύομαι γιατί το έκανε και γιατί το κάνει ακόμα. Σε ένα κόσμο που το φακέλωμα είναι αναπόσπαστο μέρος της ζωής μας πλέον το facebook είναι ότι πιο άρτιο υπάρχει αυτή την στιγμή όσον αφορά τις διαδικτυακές υπηρεσίες, οι οποίες άλλες λιγότερο και άλλες περισσότερο κάνουν το ίδιο πράγμα. Ακόμα και τα δωρεάν email που διατηρούμε λογ/σμό κάνουν το ίδιο πράγμα. Μας προωθούν διαφημίσεις ανάλογες των ενδιαφερόντων μας. Πως αλλιώς θα μπορούσε να παραμείνουν δωρεάν άλλωστε? Το ίδιο και το facebook . Το να μείνει δωρεάν στον χρήστη αυτή η υπηρεσία συνεπάγεται ότι κάτι πουλά. Αν αυτό το κάτι είναι τα προσωπικά μου δεδομένα λίγο με νοιάζει. Άσε που δεν θεωρώ τα προσωπικά μου δεδομένα τίποτα ιδιαίτερα σημαντικό, όπως πολύ όμορφα εξηγεί και ο Dralion σε ένα παλιότερο του post, γι΄αυτό άλλωστε και δεν με ενδιαφέρει να τα δημοσιοποιήσω. Εξάλλου άλλοι τα έχουν πουλήσει ήδη από πιο πριν και με πιο άγαρμπο τρόπο από το facebook! Και μάλιστα χωρίς να μου δώσουν τίποτα σαν αντάλλαγμα!

Το καραμουζάκι και το ξεμαλλιαράκι!!

2008-05-04T17:21:00.006+03:00

Αυτά είναι τα πρώτα "χαϊδευτικά" με τα οποία αποκαλώ τα μωρά μου! Μου βγήκαν αυθόρμητα μετά το πρώτο διάστημα της συμβίωσης μας. Θα μου πείτε, τίποτα πιο τρυφερό δεν ήξερα να βρω? Ε! Είπαμε!! Μου βγήκαν αυθόρμητα!! Ελπίζω τουλάχιστον τα επόμενα χαιδευτικά να είναι πιο γλυκά!

Τις τελευταίες εβδομάδες είμαι πλέον μόνη στο σπίτι και αυτό έχει τα καλά του, αλλά έχει και τα κακά του. Τα κακά του είναι ευνόητα. Δεν έχω τον ελευθερο χρόνο που είχα όταν υπήρχε και δευτερο χέρι στο σπίτι, δεν μπορώ να πάω ούτε μέχρι τον φούρνο που είναι δίπλα, οι δουλειές στο σπίτι μένουν πίσω ή δεν γίνονται καθόλου, πολλές φορες τα μωρά κλαίνε περιμένοντας κτλ. Τα καλά πάλι συνοψίζονται στο εξής ένα. Εχω την ψυχική μου ηρεμία. Μην το υποτιμάτε αυτό!! Λίγο είναι να εχεις κάποιον να σου ασκεί κριτική 24 ώρες το 24ωρο?

Να μην πω για το ότι παιδιά που μεγαλώνουν με τις γιαγιάδες τους είναι συνήθως πιο κακομαθημένα γενικώς μιας και δεν τους τίθενται σαφή και σταθερά όρια. Βέβαια το να μεγαλώνει ένα άτομο δυο μωρά και πάλι δεν είναι ότι καλύτερο για κανέναν. Ούτε για τα μωρά τα οποία θα στερηθούν πολλή από την προσοχή που δικαιούνται, ούτε για την μαμά η οποία μπορεί να φτάσει στα όρια των αντοχών της σωματικά μιας και οι σούπερ μαμάδες με το χαμόγελο colgate που βλέπουμε στις διαφημίσεις δεν υπάρχουν!!

Τα πόδια μου είναι στα πρόθυρα να πάθουν τενοντίτιδα από το κούνα κούνα τα ρηλάξ. Ένα στο κάθε πόδι!Οταν δε, είμαι τελείως μόνη και πρέπει να ταΐσω τον έναν και να απασχολήσω τον άλλον μέχρι να τελειώσω που επίσης γκρινιάζει γιατί πεινάει, το να κουνάω με το πόδι μου το ρηλάξ μοιάζει η μόνη λύση! Αν μπορούσα με το περισσευούμενο πόδι να βάζω την πιπίλα στο στόμα όταν πέφτει θα ήταν ιδανικά! Αλλά ακόμα δεν έχω αναπτύξει τέτοιου είδους δεξιότητες!!

Τα μωρά διαφέρουν αρκετά μεταξύ τους και όσο μεγαλώνουν βλέπω ότι αρχίζουν και διαφοροποιούνται όλο και περισσότερο τα εξωτερικά τους χαρακτηριστικά. Και όχι μόνο. Το κάθε ένα μοιάζει να έχει διαφορετικό χαρακτήρα.

Ο μεγάλος ή ξεμαλλιαράκι.
Ήδη βγάζει καινούργια μαλλάκια. Στην επόμενη μας φώτο θα έχουμε (ελπίζω) πλούσια κόμη!!

Ο μεγάλος, είναι παιδί μαμ κακά και νάνι. Ελάχιστες φορές θα γκρινιάξει και δεν θα ξέρεις τι θέλει. Κατά βάση όταν κλαίει συμβαίνει ένα πράγμα και μόνο. Πεινάει. Έχει ήδη φτάσει από την προηγούμενη εβδομάδα τα 4,5 κιλά και όταν πεινάει κλαίει γοερά με παράπονο. Εννοείται ότι τρέχουν δάκρυα από τα μάτια του όταν αργήσεις 5 λεπτά να τον ταΐσεις! Τις περισσότερες ώρες όταν δεν τρώει, ή κάθετε ήσυχος και παίζει κουνώντας τα χέρια του και βγάζοντας αναγνωριστικές κραυγές ή κοιμάται. Κατά τ'αλλα αυτός είναι ο χαδιάρης της οικογενείας μάλλον.Κάνει αστείες γκριμάτσες και μετά το φαί είναι όλο γλύκα και νάζια!

Ο μικρός ή καραμουζάκι.
Είναι αυτός που θα μου βάλει τα δυο πόδια σε ένα παπούτσι μου φαίνεται
(Αν δεν μου τα εχει βαλει ήδη!!).

Ο μικρός τώρα είναι ΤΟ νεύρο!! Ένα απόγευμα μετά από ένα μαραθώνιο ασταμάτητου κλάματος αναρωτηθήκαμε μήπως έχει κολικούς και πονάει και για αυτό έκλαιγε τόσο. Σιγά και μη!! Νεύρα ήταν όλα!! Όταν χορτάσει, τραβάει μια με το χέρι του στο μπιμπερό που αν δεν έχεις τον νου σου θα βρεθεί κανά μέτρο μακριά! Όταν πεινάει, και του δώσεις πιπίλα νομίζεις ότι θα την σκίσει με την μανία που την δαγκώνει! Όταν του δώσεις πιπίλα όταν έχει τα νευρα του θα την βρεις στο πάτωμα από την μανία του να την βγάλει έξω από το στόμα του! Κλαίει δυνατά και τόσο επιτακτικά που σου δίνει την εντύπωση ότι τον σφάζεις. Τελικά ανακάλυψα ότι όταν τον πιάνουν τα νεύρα του το καλύτερο που έχω να κάνω είναι να τον αφήσω μόνο του να κλάψει. Μετά από 5 λεπτά πάω και τον βρίσκω κοιμισμένο!

Άβυσσος η ψυχή των μωρών!!!

Οταν κοιμούνται, είναι αγγελούδια. Δυστυχώς δεν κρατάει πολύ!!

Θέλω αλλά δεν μπορώ.

2008-04-19T19:41:00.002+03:00

Ποιος είπε ότι δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει μόνο δεν θέλω???

Ε! Λοιπόν εγώ έχω πολλά θέλω που δεν τα μπορώ και να μερικά από αυτά!

Θέλω να μην ξυπνάω τα βράδια αλλά δεν μπορώ γιατί πάντα κάποιος πεινάει!
Θέλω να μπορέσω να φάω χωρίς να με διακόψει κάτι αλλά δεν μπορώ γιατί πάντα κάποιος κάτι θέλει!
Για πρώτη φορά στην ζωή μου ΘΕΛΩ να μαγειρέψω αλλά δεν μπορώ γιατί αν το τολμήσω μπορεί και να καεί το σύμπαν!
Θέλω να κλείσω ραντεβού και δεν μπορώ γιατί εξαρτάτε από το πότε θα πεινάσουν και θα φάνε τα μικρά.
Θέλω να φορέσω τα παλιά μου παντελόνια αλλά δεν μπορώ γιατί δεν μου κουμπώνουν λόγω κοιλιάς.

Τελευταία διαπίστωσα, ότι πέραν από αυτά που πρακτικά πλέον δεν μπορώ να κάνω και ας θέλω ,υπάρχουν και αυτά που πάντα ήθελα και πάντα δεν μπορούσα να κάνω.

Όπως το να ανταποδώσω τα ίσα σε κάποιον που μου φέρθηκε στο παρελθόν επιεικώς αναίσθητα.

Αυτό το τελευταίο θα το πολεμήσω γιατί ίσως μπορέσω να το πετύχω. θα προσπαθήσω να φέρω στην μνήμη μου τα τότε συναισθήματα, μπας και μπορέσω να αρνηθώ με την σειρά μου αυτά που μου έχουν αρνηθεί στο παρελθόν, πολλές φορές αναίτια.

Σήμερα, είναι η πρώτη από τις μέρες που θα ακολουθήσουν και θα είμαι εντελώς μόνη με τα μικρά σπίτι. Έχω την εντύπωση ότι είναι καλύτερα έτσι. Ο χρόνος θα δείξει!

Ένα στα γρήγορα...

2008-03-27T10:22:00.004+02:00

...προτού ξυπνήσουν τα μικρά!

Ήρθε και το δεύτερο μικρό στο σπίτι και ο ελεύθερος μου χρόνος έχει πλέον σχεδόν μηδενιστεί! Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν σας διαβάζω πια. Απλά δεν μπορώ να σχολιάζω! Γιατί σας διαβάζω όταν θηλάζω! Και δεν θέλω σχόλια!
Φυσικά και κανακεύω τα μωρά όταν τα ταίζω! Αλλά όπως και να το κάνει κανείς οι ώρες αυτές μοιάζουν πότε πότε ατέλειωτες και μ'αυτόν τον τρόπο καταφέρνω να ψυχαγωγούμε όταν δεν υπάρχει κανείς άλλος στο σπίτι να μου μιλάει εκείνη την ώρα! Αυτή είναι επίσης η μόνη ώρα που μπορώ να μιλήσω με την ησυχία μου στο τηλέφωνο με την φιλενάδα μου! Εκείνη βέβαια νιώθει τύψεις γιατί έχει την αίσθηση ότι με αποσπά από το καθήκον μου, αλλά την διαβεβαιώ ότι κάθε άλλο παρά αυτό συμβαίνει γιατί μου αποσπά την σκέψη από το "ποτε επιτέλους θα τελειώσει?" και "νιώθω λες και θηλαζω έναν αιώνα και έχουν περάσει μόνο 5 λεπτά?"

Η πρώτη μέρα με τα δύο μωρά στο σπίτι ήταν μες την τρέλα! Αφού κοιταζόμασταν με τον άντρα μου και μας έπαιρναν τα γέλια! Δεν ξέραμε τι να πρωτοκάνουμε! Η δεύτερη μέρα κύλησε πιο ήρεμα αν και επίσης το ίδιο κουραστικά! Σε καμιά εβδομάδα θα δω πως θα σταθεροποιηθεί η κατάσταση και αν χρειάζομαι συνεχή βοήθεια με τα μικρά! Αυτό πάντως που σίγουρα χρειάζομαι είναι μια μαγείρισα να μου κάνει να τρώω γιατί νιώθω να πεινάω σαν λύκος!! Και αυτό δεν είναι ότι καλύτερο για να χάσω τα έξι κιλά που μου έμειναν αμανάτι από την γέννα!!

Το πιο σπαστικό πράγμα που μου συμβαίνει είναι όταν πάω να τους αλλάξω και αφού τους έχω καθαρίσει καλά καλά, τους έχω βάλει τις κρεμούλες τους κτλ. και δευτερόλεπτα πριν τους βάλω την πάνα, αρχίζουν να κατουράνε και κάνουνε τον τόπο και τους εαυτούς τους χάλια μαύρα!! Εκεί νιώθω να είμαι έτοιμη να χάσω την υπομονή μου! Επειδή όμως ξέρω ότι δεν το κάνουν επίτηδες, παίρνω βαθιά ανάσα και ξαναρχίζω από την αρχή!!

Το μεγαλύτερο διάστημα που κοιμάμαι συνεχόμενα πλέον είναι 2 ώρες το πολύ! Αφού όταν αρχίσω να κοιμάμαι τουλάχιστον 5 ώρες συνεχόμενες θα μου φανεί σαν ψέμα! Οπως μου φαίνεται το ότι μπορώ επιτέλους να κοιμάμαι ξανά μπρούμυτα μετά από πάνω από επτά μήνες!

Ωπ!! Ακούω μια φωνούλα! Ο μεγάλος ξύπνησε! Πρέπει να βιαστώ γιατί είναι θέμα (λίγου) χρόνου να ξυπνήσει και ο μικρός!
Και όχι τίποτα άλλο, αλλά δεν τα μπορώ τα κλάματα!!

Αργά το σκέφτηκα ε??? ;-)

Και ναι! Ηρθαν στον κόσμο τα ζουζούνια μου!!

2008-03-17T14:24:00.007+02:00

Τα βλέπω και ακόμα δεν το πιστεύω ότι αυτά τα δύο τα είχα μέσα στην κοιλιά μου! Μου φαίνεται πραγματικά απίστευτο!

Το ιστορικό της αντίστροφης μέτρησης έχει ως εξής: Δύο μερές περίπου μετά το τελευταίο μου post στις 20 Φεβρουαρίου έκανα εισαγωγή στην κλινική λόγω πρόωρων συσπάσεων. Φυσικά εγώ ήμουν στον κόσμο μου και δεν είχα πάρει χαμπάρι τίποτα! Σάμπως είχα ξαναγεννήσει? Ας είναι καλά η φιλη μου η Μαρία που τρομοκρατημένη σχεδόν με πίεζε να πάρω τηλέφωνο τον γιατρό μου να του αναφέρω τα συμπτώματα που είχα! Τελικά το έκανα και το αποτέλεσμα ήταν να με στείλει σούμπιτη στην κλινική όπου πέρασα εκεί μέσα τις επόμενες δεκαεφτά μέρες μέχρι που τελικά γέννησα!
Δεν σας λέω πόσο μου κακοφάνηκε στην αρχή αυτή η απότομη αλλαγή στην ζωή μου. Ξαφνικά έχασα την βόλεψη μου του σπιτιού μου και την ηρεμία μου και βρέθηκα με την πεταλούδα με τον ορό στο χέρι σε ένα άγνωστο περιβάλλον! Παιρνόντας όμως οι μέρες, τις οποίες σχεδόν δεν κατάλαβα, μιας και φρόντισα να κάνω την διαμονή μου εκεί όσο το δυνατόν πιο ευχάριστη και σκεφτόμενη φυσικά και τα χειρότερα που γλύτωσα στο τσακ, το να βρεθώ να με τρέχουν Αθήνα να γεννήσω ή να γεννήσω και να μου πάρουν τα μικρά σε κάποιο νεογνολογικό κέντρο ειδικευόμενο σε πρόωρα βρέφη (φυσικά εκτός Ρόδου επίσης), με έκανε να δω λίγο την αισιόδοξη πλευρά της όλης κατάστασης!

Τα άγχη που είχα εκεί μέσα ήταν δύο βασικά. Το ένα ήταν να μου βρίσκουν φλέβα για να τρέχει το φάρμακο! Σε σύντομο χρονικό διάστημα και η καλύτερη φλέβα μου βούλωνε με αποτέλεσμα να θέλει αλλαγή η πεταλούδα! Το άλλο μου άγχος ήταν ότι ο γιατρός μου θα έλειπε για τρεις μέρες περίπου το π/σ/κ της απόκριας γιατί θα πήγαινε στο Αγιο Όρος! Τις 3 τελευταίες μέρες δηλαδή προτού μπω στον 9ο μήνα! Φευγοντας του ευχήθηκα καλό ταξίδι, του πρότεινα ένα βιβλίο για το τριήμερο και του υποσχέθηκα ότι θα τον περιμένω να γυρίσει!

Και έτσι είχα σκοπό να κάνω! Κάποιος άλλος όμως μέσα στην κοιλιά μου ζοριζόταν φαίνεται πολύ και δεν ήταν ιδιαίτερα υπομονετικός! Και έτσι τα ξημερώματα της Καθαρής Δευτέρας ο "μικρός" στα αριστερά της κοιλιάς μου έσπασε τα νερά και έτσι ξεκίνησα τον δρόμο χωρίς επιστροφή. Ο γιατρός μου είχε μόλις γυρίσει από το ταξίδι του και λίγο πριν μπω στο χειρουργείο του έκανα πλάκα και του έλεγα "Ενταξει. Είχα πει να σε περιμένω να γυρίσεις αλλά φαντάζομαι ότι δεν περίμενες ότι με το που πατούσες το πόδι σου στην Ρόδο θα σε έσερνα για δουλειά!". Εκείνος μου είπε ότι ένας γέροντας εκεί του πρότεινε να μείνει άλλη μια μέρα και το σκέφτηκε για κάποια στιγμή αλλά στο τέλος του είπε ότι δεν γινόταν να μείνει γιατί είχε ένα προαίσθημα με μια "άθεη" που κυοφορεί δίδυμα!! Και ο γέροντας του είπε ότι ακόμα και οι άθεοι όταν τα βρουν σκούρα επικαλούνται τα θεία. Ακόμα και τότε, μέσα στον πόνο μου, είχα το κουράγιο να του ανταπαντήσω ότι την άλλη φορά που θα του πει κανείς κάτι τέτοιο να του πει ότι ακόμα και αν συμβαίνει αυτό δεν αποδεικνύει ότι βαθιά μέσα του πιστεύει σ'αυτά όσο το ότι βγαίνει αυθόρμητα από αυτά που ακούγε μια όλοκληρη ζωή από τότε ακόμα που ήταν βρέφος. Αν δεν μεγάλωνε με αυτά προφανώς και δεν θα τα ξεστόμιζε!

Μ' αυτά και μ'αυτά βρέθηκα στο χειρουργικό κρεββάτι ξημερώματα Καθαρής Δευτέρας όπου και είδα τα μωρούλια μου να γεννιούνται! Ο πρώτος, ο μεγάλος, γεννήθηκε περίπου δυομιση κιλά και βγήκε ίσα ίσα ένα λεπτό πιο νωρίς από ότι ο δεύτερος, ο μικρός, ο οποίος γεννήθηκε ίσα ίσα 1600 γραμμάρια και αναγκάστηκε να μείνει στη θερμοκοιτίδα αρκετές μέρες μέχρι να πάρει τα πάνω του και να μπορεί να είναι αυτόνομος! Ήταν αυτός που έσπασε τα νερά προφανώς γιατί ζορίστηκε μιας και είχε πλακωμένη την μία αρτηρία και δεν τρεφόταν σωστά. Χώρια που είχε δέσει κόμπο τον ομφάλιο λώρο!

Σήμερα, μια εβδομάδα μετά την γέννηση τους, νιώθω ήδη πολύ καλύτερα από κάθε άποψη. Ο μικρός έχει μείνει στο μαιευτήριο μέχρι να πάρει λίγο βάρος παραπάνω για να μπορέσω να τον φέρω σπίτι. Αυτό μάλλον δεν θα αργήσει μιας και τρώει κανονικά και συνήθως ζητάει παραπάνω και ήδη έχει πάρει αρκετό βάρος. Το μόνο θετικό του ότι ήρθα σπίτι με ένα από τα δύο μωρά είναι ότι έχω την ευκαιρία να προσαρμοστώ στην νέα τάξη πραγμάτων και να οργανώσω κάποια πράγματα κάπως καλύτερα.
Δεν ξέρω αλήθεια πως θα είναι στο μέλλον, και πόσο θα ζορίσουν τα πράγματα, αλλά προς το παρόν, αφού έχω τον χρόνο να γράψω post, είναι σίγουρα πολύ καλύτερα από όσο περίμενα!!

Πέρασα πια στην τελική ευθεία...

2008-02-20T03:05:00.006+02:00

Τον τελευταίο καιρό, όντας πλέον στα μέσα του ογδόου, μοιάζω να είμαι πραγματικά έγκυος! Καιρός δεν ήταν? Ισα που μείνανε 3-4 εβδομάδες!

Καταρχήν άρχισε να με βαραίνει η κοιλιά, τουτέστιν δυσκολεύομαι να σηκωθώ όταν κάθομαι και ειδικά όταν είμαι ξαπλωμένη! Ειδικά για το δεύτερο πρέπει να προσέχω να βρίσκομαι κοντά στην άκρη έτσι ώστε γυρνώντας στο πλάι να μπορώ να κατεβάσω τα πόδια μου στο έδαφος. Αν κατα λάθος βρεθώ πιο μακριά πρέπει να καταβάλω τρελές προσπάθειες για να φθάσω την άκρη και τελικά να σηκωθώ. Σε κάτι τέτοιες στιγμές αισθάνομαι σαν την χελώνα που έχει πέσει με το καβούκι στο έδαφος και τα πόδια πάνω!! Και φυσικά όταν όντας σε αυτήν την θέση τα καταφέρνω τελικά να σηκωθώ μου έχει βγει η γλώσσα έξω από το ζορι!! Και βέβαια μπορείτε να φανταστήτε πόσο χαριτωμένη δείχνω σε κάθε μου τέτοια προσπάθεια! Είμαι ένα όνειρο!!

Επειτα έχω, θέλοντας και μη, υιοθετήσει το βάδισμα της εγκύου-πάπιας! Και αυτό εξίσου χαριτωμένο! Αλλά όσο και αν προσπαθώ να θυμηθω (ουτε κατα διάνοια να πετύχω) τον τρόπο που βάδιζα πριν όντας ανάλαφρη, αποτυγχάνω παταγωδώς! Να μην πω για το σεξ στην προ εγκυμοσύνης εποχή. Σε αυτήν την φάση νιώθω λες και ήμουν μια ζωή έγκυος. Μου φαίνεται ότι θα μου φανεί παράξενο αν μια μέρα ξυπνήσω και δεν έχω αυτήν την τεράστια κατ' εμέ, κανονική κατά τους άλλους, κοιλιά μπροστά μου.

Α! Ναι!! Επίσης νομίζω πως είμαι πλέον ανίκανη να κόψω τα νύχια των ποδιών μου!!

Ο γιατρός μου απαγόρευσε τα πολλά τα σούρτα φέρτα, και μου τόνισε ιδιάιτερα ότι το βάδισμα μπορεί να είναι καλό για άλλες εγκύους προς το τέλος της εγκυμοσύνης τους αλλά όχι για μένα γιατί λόγω διδύμων προσπαθούμε να τα κρατήσουμε όσο περισσότερο γίνεται μέσα στην κοιλιά. Λες και άμα μου έλεγε να βαδίζω θα το έκανα! Εδώ λαχανιάζω με το παραμικρό!
Μου απαγόρευσε επίσης να κάθομαι σαν άνθρωπος! Πλέον μου λέει θα κάθεσαι ημιξαπλωμένη!! Και έτσι όπου κάτσω απλώνομαι παντελώς! Το θέμα όπως είπα είναι το πως σηκώνεσαι μετά αλλά αυτό δεν φαίνεται να απασχολεί εκείνον! Μόνο εμένα! Μου τόνισε επίσης να μην ξεχνιέμαι και διπλώνομαι μπροστά στον υπολογιστή. Αλλά πέραν από το γεγονός ότι πλέον δεν σπαταλάω τόσο πολύ χρόνο μπροστά του όπως πριν, αυτό το είχα προνοήσει από νωρίς και έψαχνα να βρω ένα δίσκο πρωινού από αυτούς με τα ποδαράκια! Μπορεί να μην βρήκα να αγοράσω αλλά ευτυχώς είχε και μου δάνεισε έναν η φιλη μου η Ηλιαχτίδα και τώρα που σας γράφω έχω το λαπτοπάκι μου πάνω του και εγώ είμαι σχεδόν ξάπλα! Cool!!

Παρόλες όμως τις απαγορευεις του γιατρού, εγώ συνεχίζω να αισθάνομαι αρκετά καλά ακόμα! Απογοητευτηκα λίγο βέβαια γιατί περίμενα ότι όσο περνά ο καιρός θα εκτοπίζεται το στομάχι μου με αποτέλεσμα να μην τρώω πολύ. Τζάμπα περίμενα βέβαια γιατί συνέβη το ακριβώς αντίθετο! Μπορεί πλέον να μην τρώω τόσο συχνά όσο στο 2ο τρίμηνο αλλά τώρα αμα πω να φάω του δίνω και καταλαβαίνει! Για αυτό και πήρα μέσα σε ένα μήνα 4 ολόκληρα κιλά! Θέλω να πιστέυω ότι θα ήταν κάτι λιγότερο αν δεν είχα πάει να ζυγιστώ σχεδόν αμέσως μετά που έφαγα και ήπια! Αλλά τι μισό κιλό πάνω τι μισό κιλό κάτω!! Το θέμα είναι ότι πήρα αρκετά κιλά. Παρηγόριέμαι βέβαια από το γεγονός ότι πήραν και τα μικρά αρκετό βάρος. Ο ένας υπολογίζεται ότι είναι στα 1770 γραμμάρια και ο άλλος στα 1950, κατά προσέγγιση πάντα. Χαίρομαι που πλησιαζουν τα 2 κιλά ο καθένας. Θα είμαι έτσι πιο ήσυχη αν γεννηθούν πρόωρα.

Τα οποία μικρά πλέον δεν με αφήνουν σε ησυχία σχεδόν όλη μέρα! Από τώρα. Που να βγουν κιόλας!

Ενα από τα καλά της εγκυμοσύνης που θα έχω να θυμάμαι για χρόνια νομίζω είναι το ότι εξαιτίας της πέρασα τον πιο θερμό χειμώνα ever! Το τελευταίο κύμα ψύχους ούτε καν το καταλαβα παρόλο που έπεσαν και εδώ οι θερμοκρασίες κοντά στο μηδέν. Εγώ που είχα μονίμως κρύα πόδια, ακόμα και το καλοκαίρι, για πρώτη φορά στην ζωή μου είναι μονίμως ζεστά! Για πρώτη φορά επίσης αντί να είμαι εγώ αυτή που αναβει την θέρμανση ήταν ο άντρας μου. Αντί να είμαι εγώ αυτή που παραπονιέται ότι κρυώνει, ήταν εκείνος! Και το κερασάκι της τούρτας ήταν ότι για πρώτη φορά στα χρονικά είμαι αυτή που παραπονιέται χειμώνα καιρό ότι στον χώρο που βρίσκομαι κάνει πολύ ζέστη ενώ κάνείς άλλος δεν διαπιστώνει τίποτα τέτοιο!

Αυτό βέβαια που με εκνευρίζει περισσότερο στην εγκυμοσύνη και ειδικά τον τελευταίο αυτόν καιρό είναι ότι διαπιστώνω κάθε μέρα όλο και πιο πολύ ότι μου πέφτουν πράγματα από τα χέρια που μετά πρέπει να σκύψω να τα μαζέψω! Αλλος άθλος αυτός!! Το τι συγχιση τραβάω δεν λέγεται! Δεν ξέρω αν και πριν μου έπεφταν από τα χέρια πράγματα με την ίδια συχνότητα και απλά δεν το πρόσεχα γιατί το να σκύψω να τα μαζέψω ήταν κάτι που το έκανα ασυναίσθητα γιατί μέχρι να το σκεφτώ μπορούσα να το είχα μαζέψει και αυτό είχα κάνει. Αλλά έχω την εντύπωση ότι μάλλον μου πέφτουν συχνότερα. Παράδειγμα το κινητό μου το οποίο προ εγκυμοσύνης είχε φάει 2-3 τούμπες και κατά την διάρκεια αυτής πρέπει να έφαγε τουλάχιστον άλλες 10!! Δηλαδή σε διάστημα 2 χρόνων έφαγε 2 τούμπες και σε διάστημα οκτώ μηνών 10!!! Αισθητή διαφορά που του έχει προκαλέσει καποιες βλάβες που εμφανίζονται σε ανύποπτο χρόνο! Οπως το να μην κουδουνίζει όταν με καλούν, να κλείνει μόνο του, να μιλάω εγώ και να μην με ακούν οι άλλοι και διάφορα άλλα τέτοια που με συγχίζουν ακόμα περισσότερο γιατί δεν συμβαίνουν συνέχεια για να το πάρω απόφαση να το αλλάξω αλλά μία στο τόσο!

Οι μέρες περνάνε γρήγορα και σχεδόν δεν καταλαβαίνω πως! Τα βράδια μου τα περνάω ξάπλα βλέποντας επεισόδια από τη σειρά Greys Anatomy της οποίας κατέβασα όλες τις σαιζόν. Σειρά έχει η σειρά Desperate Housewifes!! Κάτι έπρεπε να κάνω μιας και τελείωσα προ πολλού το NipTuck. Στην μετά μωρών εποχή όχι να παρακολουθήσω σειρές δεν θα έχω τον χρόνο αλλά ούτε να κάνω ένα μπάνιο με την ησυχία μου δεν θα μπορώ! Οπότε βγάζω το άχτι μου τώρα! Εξάλλου όσο περνάει ο καιρός, δεν είμαι ικανή και για πολλά πράγματα πλέον!

Είμαι πλέον με όλη την σημασία της λέξης ΑΧΡΗΣΤΗ!!! Και η πλάκα είναι ότι μου αρέσει!

Περί κυνηγιού ο λόγος...

2008-02-04T01:42:00.001+02:00

Ήθελα καιρό να γράψω περί του κυνηγιού, αλλά κάθε φορά το ανέβαλα γιατί η διάθεση μου ήταν υπερβολικά καλή για να χαλαστεί με αυτό το θέμα. Σήμερα όμως ήρθε η ώρα τελικά να το κάνω...

Καταρχήν, η σχέση που έχω με το άθλημα είναι θα μπορούσε να πει κανείς από ανύπαρκτη έως στενή. Ανύπαρκτη γιατί δεν έχω ασχοληθεί ποτέ με αυτό και στενή γιατί οι άνθρωποι με τους οποίους μεγάλωσα μαζί στο χωριό μου και συναναστρέφομαι συχνά πυκνά μέχρι τώρα, έχουν εκείνοι πολύ στενή σχέση με το κυνήγι. Για την ακρίβεια οι περισσότεροι συγχωριανοί μου σαν χόμπι στον ελεύθερο χρόνο τους είτε κυνηγούν, είτε ψαρεύουν, είτε είναι καπνίζουν και πίνουν στα καφενεία και τις καφετέριες. Σε αυτές ακριβώς τις δραστηριότητες εξαντλείται το ενδιαφέρον τους. Οι εξαιρέσεις απλά επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Τις προάλλες μας είχαν καλέσει να μας κάνουν το τραπέζι οι κουμπάροι μας. Το βασικό έδεσμα του τραπεζιού θα ήταν ο λαγός, ο οποίος ήταν θύμα του κουμπάρου από την τελευταία κυνηγετική του επιδρομή. Πήγα αλλά δεν έφαγα λαγό και εξήγησα τους λόγους μου. Σε σπίτι κυνηγού δεν θα μπορούσα να αναφέρω τίποτα περί συμπόνιας για τα ζώα, περί περιβαλλοντικών λόγων, και περί της μη αναγκαιότητας του να σκοτώσεις για να φας μιας και δεν τίθεται θέμα επιβίωσης. Θα ακουγόμουν στην καλύτερη των περιπτώσεων γραφική και το πιθανότερο ήταν να με έπαιρναν στο ψιλό. Προτίμησα να πω τις "άλλες" αλήθειες μου σχετικά με τον στιφάδο λαγό. Ότι δηλαδή δεν τον τρώω για δυο πολύ βασικούς λόγους. Καταρχήν όταν δοκίμασα στο παρελθόν δεν ενθουσιάστηκα καθόλου με την γεύση και κατά δεύτερο, αλλά πολύ βασικό, η μορφολογία του σώματος του λαγού (καθώς και του κουνελιού) μου θυμίζει υπερβολικά αυτή του σώματος μιας γάτας. Με λίγα λόγια, μου κάνει σαν να έχω στο πιάτο μου μαγειρεμένο τον γάτο μου!
Αυτό το τελευταίο δε, όταν το ακούν τους μπαίνουν ιδέες και η άκρατη όρεξη για στιφάδο λαγό δηλητηριάζεται από μια σιχασιά στην ιδέα ότι τρώνε κάτι που μοιάζει με γατί! Και αυτό δεν έχει καθόλου να κάνει είτε συμπαθεί κάποιος τα γατιά είτε όχι! Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.

Αφορμή για αυτό το post στάθηκαν δύο γεγονότα που συνέβησαν στο χωριό αυτόν το σ/κ.

Το πρώτο ήταν ένα ατύχημα που συνέβη ανάμεσα σε δύο κυνηγούς. Δύο φίλοι πήγαν μαζί για κυνήγι, και ο ένας εκ των οποίων πυροβόλησε κατά λάθος τον άλλον, με αποτέλεσμα να γεμίσει όλη την πίσω του πλευρά με σκάγια. Αυτός που πυροβόλησε κατά λάθος ήταν γνωστός ατζαμής. Ένα πράγμα σαν την ξαδέρφη μου που κάθε φορά που πάει να πλύνει πιάτα σπάει και από ένα από την ατσαλοσύνη της. Μικρό το κακό βέβαια όταν πρόκειται για πιάτα και ειδικά όταν πρόκειται για πιάτα που δεν είναι δικά σου! Μεγάλο το κακό όμως όταν διαλέγεις για παρέα στο κυνήγι που θα πάς ένα τόσο άτσαλο άτομο!!
Φυσικά ο τύπος με τα σκάγια αναγκάστηκε να πάει στο νοσοκομείο για να του τα αφαιρέσουν. Το αποτέλεσμα ήταν να πρέπει να λογοδοτήσει στην αστυνομία πως έγινε το συμβάν. Και όπως μπορείτε να φανταστείτε δεν "πρόδωσε" τον φίλο του... Για λίγα σκάγια, σιγά τώρα μην έλεγε την αλήθεια στους αστυνομικούς. Αντί αυτού προτίμησε να πει πως δεν ξέρει πως έγινε, και να αφήσει την αστυνομία να σπαταλάει εργατοώρες για να παίρνει καταθέσεις από όλους τους άλλους "κυνηγούς" που βρίσκονταν εκείνη την μέρα στην περιοχή του ατυχήματος. Αλλά τι άλλο μπορεί να περιμένει κανείς από κάποιον που προτιμάει να μείνουν τα σκάγια στο κεφάλι του επειδή αρνείται να το ξυρίσει για να του τα αφαιρέσουν??? Ήθελα όμως να ήξερα τι θα έκανε αν τον έστελνε κατά λάθος σε καμιά εντατική...

Το άλλο γεγονός που το είδα με τα μάτια μου και με σόκαρε κάπως ήταν το εξής. Στην επιστροφή από το χωριό, και λίγο προτού μπούμε στο διπλανό χωριό με το δικό μου, είδα να κάθονται στην δεξιά άκρη του δρόμου τουλάχιστον 5-6 άτομα ανά περίπου είκοσι μέτρα απόσταση το ένα από το άλλο, κρατώντας ντουφέκιακαι κοιτάζοντας τον ουρανό προς την αριστερή πλευρά του δρόμου, και όντας σε ετοιμότητα να πυροβολήσουν στην περίπτωση που κάνει το λάθος καμιά "τσίχλα" και πετάξει μπροστά τους!

Και τα αυτοκίνητα να περνούν μπροστά τους αμέριμνα στα 1-2 μέτρα απόσταση...

Και η αστυνομία που βρισκόταν στα 200 μέτρα παρακάτω που ήταν το αστυνομικό τμήμα του χωριού να κοιμάται τον ύπνο του δικαίου...

Και εγώ να αναρωτιέμαι... Κι αν κάποιος από όλους αυτούς είναι ένας "άτσαλος" κυνηγός?

Τελικά τι χρειάζεται για να πρεσβεύσει η λογική σε αυτόν τον τόπο άραγε?

Update: Σχετικά links προτεινόμενα στα σχόλια
Από Resident : Ένα σκληρό ντοκυμαντέρ
Από Δαίδαλο : Ένα post-πρόταση του Διαγόρα (Fair play στο κυνήγι)

Τα νεότερα από το μέτωπο...

2008-01-18T23:40:00.001+02:00

...με δυο λέξεις είναι πως αισθάνομαι περίφημα!! Και ελπίζω να κρατήσουν έτσι για όσο πιο πολύ γίνεται!
Η πλάκα είναι ότι δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι βαδίζοντας τον έβδομο μήνα θα αισθανόμουν σε σωματικό και ψυχικό επίπεδο πολύ καλύτερα από ότι στον πέμπτο!
Πριν μερικές ώρες επέστρεψα από τον καθιερωμένο μηνιαίο υπέρηχο (του οποίου το ραντεβού ανανεώθηκε για μετά από ένα μήνα πάλι), κατά τον οποίο καταγράφηκε ότι όλα βαίνουν καλώς σε ιατρικό επίπεδο. Το βάρος των μικρών είναι στα φυσιολογικά για την εποχή επίπεδα (γύρω στο ένα κιλό και κάτι γραμμάρια το καθένα), το βάρος το δικό μου επίσης μια χαρά παρόλο που συμπλήρωσα τα 10 κιλά επιπλέον του αρχικού μου βάρους, η πίεση μου δείχνει το πόση μεγάλη αναισθησία με διακατέχει (100/60) και όλες οι υπόλοιπες εξετάσεις επίσης μια χαρά (χωρίς τις δυο τρομάρες)!!!
Νιώθω απίστευτα όμορφα μιας και τίποτα σχεδόν δεν με ζορίζει. Ακόμα τουλάχιστον. Κοιμάμαι άνετα αν και δεν νιώθω να θέλω να κοιμηθώ πολύ όπως στις αρχές. Η κοιλιά δεν με εμποδίζει ιδιαίτερα ούτε στον ύπνο ούτε γενικά στις υπόλοιπες μου δραστηριότητες. Μπορώ και σηκώνομαι ευκολότερα από πριν. Μάλλον την έχω συνηθίσει παρόλο που η περίμετρος της ξεπερνά το ένα μέτρο πια!! Καθετί δυσάρεστο (ζαλάδα, καούρα, πονάκια κτλ) με επισκέπτεται μια φορά και μετά χάνεται δια παντός από το προσκήνιο! Ακόμα και ο πόνος στην πλάτη που είχε πρωτοεμφανισθεί εκεί γύρω στον πέμπτο μήνα και με είχε ταλαιπωρήσει αρκετά έχει εξαφανιστεί σχεδόν μιας και κάθε μου μέρα πλέον κυλάει σε απίστευτα χαλαρούς ρυθμούς! Όταν σε μια συζήτηση που είχα με ένα φιλαράκι, του έλεγα ότι δεν έχω ταλαιπωρηθεί από καμιά σχεδόν από τις ενοχλήσεις που έχουν συνήθως οι έγκυες, μου απάντησε με το πλέον φυσικό ύφος που με έκανε να λυθώ στα γέλια ότι "αυτές είναι ενοχλήσεις για ανθρώπους. Κοίταξε να δεις τι συμπτώματα έχουν οι έγκυες κατσίκες!!". Ξέρω ότι με αγαπάει και ας με αποκαλεί παλιοκατσίκα!!!

Στο μεταξύ απολαμβάνω στο έπακρο τις τελευταίες μέρες ησυχίας στο σπίτι μου! Έχω πέσει με τα μούτρα και βλέπω με την σειρά όλα τα επεισόδια του Nip Tuck! Όποια ώρα βάλω να δω κάποιο επεισόδιο, τα μικρά ξεσαλώνουν και πάνω που πάω να προσηλωθώ νιώθω σαν να έχω έναν άνθρωπο δίπλα μου που με σκουντάει και μου αποσπά την προσοχή. Δεν είναι βέβαια δίπλα μου, αλλά μέσα μου, και εγώ ακόμα να το εμπεδώσω!!
Διαβάζω όποτε έχω κέφια και μαγειρεύω με την άνεση μου και όχι πια με την ψυχή στο στόμα γυρνώντας από την δουλειά και όντας πεινασμένη, και έχω καταφέρει να κόψω τα τάπερ από την μαμά στο χωριό! Τα οποία θα επανέλθουν δριμύτερα, μετά την γέννα βεβαίως βεβαίως!!

Η ασχολία όμως που με χαροποιεί ιδιαίτερα είναι να ψωνίζω και να ετοιμάζω τα απαραίτητα για τον ερχομό των μικρών. Κάνω λίστες με τα απαραίτητα και συλλέγω γνώμες για το ποια είναι αυτά. Η κάθε μια μαμά βεβαίως έχει μια εντελώς υποκειμενική άποψη του τι είναι και τι όχι απαραίτητο και έτσι για την ώρα έχω καταλήξει ότι θα προμηθευτώ τουλάχιστον αυτά που συμφωνούν όλες! Δεν βιάζομαι βέβαια γιατί έτσι και αλλιώς έχω χρόνο μέχρι τα μέσα Μαρτίου που προβλέπεται να τα χρειαστώ και για την ώρα το υποψήφιο παιδικό δωμάτιο είναι στην φάση του βαψίματος!

Αυτό βέβαια που νιώθω να έχει αλλάξει δραματικά είναι το ότι όλα μου φαίνονται ιδιαίτερα ασήμαντα μπροστά στην κατάσταση που ζω. Με έχει καταβάλει τόσο ολοκληρωτικά που λίγα πράγματα πλέον μπορούν να μου κινήσουν το ενδιαφέρον και να με κάνουν να ασχοληθώ με αυτά. Νιώθω να ζω με "μειωμένη αντίληψη" και επιλέγω "ανάλαφρες" σχετικά δραστηριότητες. Έχω παραμελήσει πολλά πράγματα. Τα blog είναι ένα από αυτά. Και αρκετούς ανθρώπους, βέβαια. Τους οποίους συνεχίζω να παραμελώ... Ελπίζω μια μέρα να με συγχωρέσουν...

Περιτομή. Υπέρ ή Κατά?

2008-01-04T22:50:00.001+02:00

Πριν από μερικές μέρες συζητούσα με μια γνωστή μου περι εγκυμοσύνης θέματα ( τι άλλο?) και η κουβέντα έφθασε στους παιδίατρους κάποια στιγμή μιας και εκείνη έχει ήδη ένα αγοράκι εδώ και μερικά χρόνια. Με αφορμή λοιπόν τους παιδίατρους και το πως αντιμετωπίζει ο καθένας τα διάφορα θέματα, φθάσαμε να συζητάμε το θέμα της περιτομής.
Ως γνωστό τα περισσότερα αγόρια γεννιούνται με φίμωση, μια κατάσταση κατά την οποία η βάλανος του πέους τους καλύπτεται από δέρμα το οποίο στην άκρη του είναι τόσο στενό που εμποδίζει την εμφάνιση της βαλάνου. Αυτή η κατάσταση συνήθως δεν είναι κάτι παθολογικό μιας και μέχρι την ηλικία των τρίων ετών περίπου διορθώνεται από μόνο του. Υπάρχει όμως και η περίπτωση η φίμωση αυτή να επιμείνει, σχετικά μικρή βέβαια, αλλά λόγω του ότι δημιουργεί διαφόρων ειδών προβλήματα όπως προβλήματα στην ούρηση, μολύνσεις του πέους, πόνο κατά την σεξουαλική επαφή κ.α. θεωρείται αναγκαίο να γίνει περιτομή σε όσο πιο μικρή ηλικία γίνεται.
Και ενώ στην Ελλάδα η περιτομή είναι κάτι που γίνεται μόνο σε τέτοιες περιπτώσεις που ιατρικοί λόγοι την υπαγορεύουν, σε άλλα κράτη η περιτομή είναι κοινή πρακτική είτε για λόγους υγιεινής, είτε για λόγους θρησκευτικούς είτε ακόμα και κοινωνικούς.

Από μελέτες που έγιναν σε εβραίους και μουσουλμάνους όπου οι περιτομή γίνεται καθολικά επειδή το επιβάλλουν θρησκευτικοί λόγοι, ότι λειτουργεί προληπτικά έτσι ώστε να αποφευχθεί πιθανή εμφάνιση καρκίνου, πιθανές μελλοντικές λοιμώξεις του πέους ή ακόμα και λοιμώξεις των γεννητικών οργάνων των συντρόφων γυναικών αυτών που έχουν κάνει περιτομή.

Αλλά όπως προανέφερα η περιτομή δεν έχει να κάνει μόνο με ιατρικούς ή θρησκευτικούς λόγους. Σε κάποιες χώρες φαίνεται να έχει να κάνει και με καθαρά κοινωνικούς λόγους. Αυτοί που για οποιοδήποτε λόγο δεν έχουν κάνει περιτομή και αποτελούν την μειονότητα αντιμετωπίζονται με τέτοιο τρόπο που σχεδόν τους περιθωριοποιεί όσον αφορά τις σχέσεις τους με τους άλλους και ειδικότερα τις γυναίκες.

Θυμάμαι σε ένα επεισόδιο του Sex and the city όπου η μια από τις 4 φιλενάδες, η Σαρλότ, γνωρίζει ένα τύπο όπου ναι μεν τα πάνε καλά αλλά έχει ένα κουσούρι που τελικά την κάνει να τον χωρίσει. Δεν έχει κάνει περιτομή στο πέος του. Αν θυμάμαι καλά, περιγράφει με μια σχετική απέχθεια το πως της φαίνεται εμφανισιακά.
Ακριβώς το ίδιο πρόβλημα αντιμετωπίζει ο γιος του ενός εκ των δύο πλαστικών χειρούργων του Nip Tuck. Ενώ είναι στην εφηβεία αντιμετωπίζει την χλεύη από τους συμμαθητές του καθώς και την άρνηση της κοπέλας του να ολοκληρώσουν την σχέση τους λόγω του ότι επειδή είχε γεννηθεί πρόωρα δεν του είχε γίνει περιτομή όσο ήταν ακόμα βρέφος.

Εν τω μεταξύ επειδή ζω σε μια χώρα όπως στην Ελλάδα που συμβαίνει
το ακριβώς αντίθετο (αυτοί που έχουν κάνει περιτομή να αποτελούν την
μειονότητα), μου φαίνεται εντελώς παράξενο που συμβαίνει κάτι τέτοιο.
Εδώ η περιτομή αποτελεί την έσχατη λύση ενός προβλήματος και μόνο και
οι νέοι γονείς προσπαθούν να την αποφύγουν όπως ο διάολος το λιβάνι.

Ειλικρινά δεν νομίζω πως θα έπρεπε να δίνεται τόση σημασία στο αν κάποιος έχει κάνει περιτομή ή όχι. Αυτό όμως που με κάνει και αναρωτιέμαι είναι το εξής... Είναι δυνατόν το ανθρώπινο σώμα που οι λειτουργίες του είναι τόσο τέλεια φτιαγμένες να χρειάζεται να επεμβαίνει ο ίδιος ο άνθρωπος να αλλάξει κάτι χωρίς να υπάρχει ουσιαστικός λόγος?

Βλαστικά κύτταρα & κέρδος ασύστολο!

2007-12-27T17:20:00.000+02:00

Τον τελευταίο καιρό άρχισε να με απασχολεί το θέμα των βλαστικών κυττάρων μιας και θα χρειαστεί να πάρω μια απόφαση, όσον αφορά την φύλαξη βλαστικών κυττάρων από το αίμα του ομφάλιου λώρου, σχετικά σύντομα.

Αυτό που μου έκανε εντύπωση καταρχήν είναι ότι τα τελευταία χρόνια βλέπω διαφημιστικά φυλλάδια διαφόρων ιδιωτικών εταιρειών οι οποίες αναλαμβάνουν την φύλαξη αυτών των βλαστικών κυττάρων στο ιατρείο του γυναικολόγου μου. Συναντώ επίσης πληθώρα αντίστοιχων διαφημίσεων είτε σε σχετικά με την εγκυμοσύνη sites στο internet είτε ακόμα και σε καταστήματα βρεφικών ειδών. Γενικότερα οπουδήποτε μπορεί μια έγκυος ή ένας υποψήφιος γονιός να πέσει πάνω.

Τελευταία δε ακούω ότι όλο και πιο πολλοί γονείς προχώρησαν σε φύλαξη βλαστικών κυττάρων.
Αυτό με παραξενεύει ταυτόχρονα γιατί δεν υπάρχει καμιά ενημέρωση σχετικά με το θέμα παρά μόνο από τις ιδιωτικές αυτές εταιρείες που αναλαμβάνουν την φύλαξη και τους γιατρούς-μαιευτήρες που σαφώς δεν παρέχουν αντικειμενική ενημέρωση για ευνόητους λόγους.

Πριν λοιπόν ακούσω τι έχει να μου πει ο γιατρός μου για το θέμα ήθελα να ξέρω περί τίνος πραγματικά πρόκειται, μιας και όλα όσα έφθαναν στα αυτιά μου ήταν "αγγελικά πλασμένα". Η περισσότεροι μου δίνουν την εντύπωση ότι θεωρούν ότι η μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων είναι το λιγότερο πανάκεια.

Καταρχήν ζήτησα πληροφορίες από 2-3 από τις διαφημιζόμενες εταιρείες που έπεσα ήδη πάνω τους. Για όλες πάνω κάτω ισχύουν τα ίδια. Αναλαμβάνουν με ένα αρκετά μεγάλο κόστος την φύλαξη βλαστικών κυττάρων που βρίσκονται στο αίμα του ομφάλιου λώρου για όσο διάστημα επιθυμεί ο γονιός (και μπορεί φυσικά να πληρώσει) μέχρι το ανώτερο τα 20 χρόνια. Το κόστος κυμαίνεται μεταξύ των 1.800 € και 3.200 € περίπου. Δεν είναι και λίγα έτσι?

Επειδή μπορεί μεν να θέλω ότι καλύτερο για τα παιδιά που θα φέρω στον κόσμο, (και τι περισσότερο να θέλω από το να έχουν την υγεία τους), αλλά δεν μου τρέχουν από τα μπατζάκια για να πάρω μια απόφαση χωρίς να εξετάσω τα δεδομένα έτσι ώστε να αξίζει καταρχήν τον "κόπο" και κατά δεύτερο τα χρήματα που θα δώσω, είπα να το ψάξω λίγο.

Ψάχνοντας λοιπόν το αν αξίζει τον "κόπο" διάβασα ότι μέχρι σήμερα οι έρευνες που έχουν γίνει σχετικά με την θεραπευτική χρήση των βλαστικών κυττάρων κατέληξαν ότι εκτός από το πλεονέκτημα που έχουν τα βλαστικά κύτταρα του ομφάλιου λώρου έναντι των βλαστικών κυττάρων του μυελού του οστών (στον οποίον υπάρχουν επίσης αλλά σε μικρότερο αριθμό) να μπορούν να αφομοιωθούν ευκολότερα χωρίς να αντιδράσει το ανοσοποιητικό σύστημα του
λήπτη, υπάρχουν και οι εξής περιορισμοί:

Για να είναι αποτελεσματική η θεραπεία πρέπει η περιεκτικότητα σε βλαστικά κύτταρα να είναι μεγάλη γι' αυτό και μέχρι σήμερα η εφαρμογή της γίνεται μόνο σε παιδικής ηλικίας (άντε και λίγο μεγαλύτερα) άτομα.
Οι έρευνες για να αποδειχθεί η αποτελεσματικότητα των βλαστικών κυττάρων μετά από 18 χρόνια κατάψυξης δεν έχουν καταλήξει σε συγκεκριμένα συμπεράσματα.
Οι μέχρι σήμερα μεταμοσχεύσεις βλαστικών κυττάρων έχουν γίνει σε συμβατό λήπτη και όχι στο ίδιο παιδί- ασθενή από τον οποίο προέρχονται τα βλαστικά κύτταρα καθότι υπάρχει φόβος αν υφίσταται κληρονομική νόσος να επανεμφανιστεί.

(Για αυτό το τελευταίο υπάρχουν κάποιες ενστάσεις)

Όσον αφορά το αν αξίζει το χρήμα εδώ τα πράγματα είναι σχετικά. Μπροστά στην υγεία τα χρήματα σαφώς και δεν έχουν καμιά αξία. Πέρα όμως από αυτή την οπτική γωνία, υπάρχει και μια άλλη που λέει ότι είναι ανήθικο να γίνονται αντικείμενο κερδοσκοπίας μέρη του ανθρώπινου σώματος.

Γιατί με τα σημερινά δεδομένα φαίνεται να μην έχει νόημα η φύλαξη βλαστικών κυττάρων του αίματος του ομφάλιου λώρου σε ιδιωτική εταιρεία από την στιγμή που είναι πρώτον αμφίβολο αν θα χρησιμοποιηθεί ποτέ (αν δεν νοσήσει το παιδί ή παιδί της ίδιας οικογενείας με ασθένεια τέτοια που να μπορεί να χρησιμοποιηθεί-πιθανότητες δηλαδή μικρές, της τάξεως του 1 στις 10000 στην καλύτερη των περιπτώσεων και φτάνουν μέχρι τις 1 στις 200000) και φυσικά δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για επιστημονικές έρευνες των οποίων τα συμπεράσματα θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμα μελλοντικά. Εξάλλου το γεγονός ότι αυτές οι ιδιωτικές εταιρείες φύλαξης βλαστικών κυττάρων εδώ στην Ελλάδα λειτουργούν ανεξέλεγκτα σχεδόν μιας και δεν έχει θεσμοθετηθεί νομοθετικό πλαίσιο σχετικά με την λειτουργία τους με κάνει ακόμα πιο δύσπιστη απέναντι τους.

Το ιδανικό θα ήταν αν η φύλαξη των βλαστικών κυττάρων από το αίμα του ομφάλιου λώρου αντιμετωπιζόταν το ίδιο όπως και η εθελοντική αιμοδοσία. Να γίνεται δωρεάν και να είναι στην διάθεση οποιουδήποτε έχει ανάγκη καθώς επίσης και την ίδιας της επιστήμης. Στο εξωτερικό υπάρχουν τέτοιες δημόσιες τράπεζες, και οργανισμοί μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που αναλαμβάνουν την φύλαξη και την διαχείριση βλαστικών κυττάρων παρέχοντας ανώνυμα πληροφορίες για να διευκολύνουν την εύρεση συμβατού δότη.
Δεν ξέρω αν υπάρχουν στην Ελλάδα δημόσιες τράπεζες φύλαξης βλαστικών κυττάρων και πως ακριβώς λειτουργούν. Υποθέτω πως ακόμα και αν υπάρχουν, είναι σίγουρο ότι θα υπολειτουργούν μιας και κανείς δεν γνωρίζει για αυτές. Αν κάποιος γνωρίζει κάτι σχετικά θα με ενδιέφερε πολύ να μάθω.

Εν κατακλείδι, ένας γονιός ή έστω ένας υποψήφιος γονιός, όσον αφορά την απόφαση του για ένα τέτοιο θέμα αισθάνεται τέτοια ευθύνη απέναντι στην νέα ζωή που φέρνει στον κόσμο, που πολλές φορές η απόφαση του είναι αποτέλεσμα κυρίως συναισθηματικής φόρτισης, και πολύ λιγότερο ορθολογικής σκέψης. Προς το παρόν είμαι ακόμα στο ψάξιμο...

Το τι είναι εύκολο είναι σχετικό! - Updated!

2007-12-21T13:31:00.000+02:00

Μια γυναίκα επέστρεφε σπίτι της από την αγορά με ένα ταξί. Αλλά ο ταξιτζής έτρεχε σαν τρελός. Πήγαινε ζικ ζακ και ανά πάσα στιγμή μπορούσε να γίνει δυστύχημα.
Πήγαινε πολύ γρήγορα και η γυναίκα ήταν πολύ ανήσυχη. Καθόταν στην άκρη του καθίσματος και του έλεγε κάθε τόσο "Πρόσεχε! Μην τρέχεις τόσο! Φοβάμαι!"
Εκείνος όμως δεν έδειχνε να συγκινείται.
Όταν είδε και απόειδε, του λέει : " Άκου! Στο σπίτι με περιμένουν δώδεκα παιδιά. Αν συμβεί κάτι τι θα γίνουν τα δώδεκα παιδιά?"
Τότε γυρνά ο ταξιτζής και της λέει : " Και μετά λες εμένα απρόσεκτο!"

Δεν ξέρω αν είναι τόσο εύκολο να κάνει κανείς παιδιά όσο ακούγεται, αλλά προφανώς θα είναι πιο εύκολο από το να τα μεγαλώσεις!!

(Την φώτο μου την έστειλε με mail πριν καιρό η φίλη μου η Μαρία !! Απίστευτη δεν είναι?)

Τον τελευταίο καιρό έχω παραμελήσει το blog γιατί δεν αντέχω σχεδόν να γράψω ένα ποστ και να απαντήσω τα σχόλια που μου έχουν αφήσει. Και όποτε νιώθω να έχω αρκετές δυνάμεις για κάτι τέτοιο, ίσως να μην έχω την διάθεση. Αυτό η αλήθεια, δεν φανταζόμουν να μου συνέβαινε. Έτσι το έχω ρίξει στο διάβασμα μόνο κάποιων προσφιλών blog και μόλις κουραστώ από τον υπολογιστή το ρίχνω στο διάβασμα βιβλίων! (Thanks again Philos!!). Εννοείται ότι εξαιρούνται τα μεγάλα και βαριά βιβλία! Κουράζονται τα χέρια μου να τα κρατάω!

Το τελευταίο δε διάστημα ο ύπνος μου είναι αρκετά διαταραγμένος κυρίως λόγου του πόνου στην πλάτη που δεν μου επιτρέπει να κοιμηθώ κάπως αλλιώς εκτός από ανάσκελα. Το να σηκωθώ από το κρεβάτι αρχίζει να γίνεται μια καινούργια δοκιμασία κάθε φορά. Πλησιάζω την φάση που πρέπει να αποφεύγω να κάθομαι χαμηλά γιατί για να σηκωθώ μετά θα θέλω οπωσδήποτε κάποιον να με τραβήξει!

Για περπάτημα ούτε λόγος. Με το παραμικρό λαχανιάζω! Το να ανεβώ τα σκαλιά μέχρι τον πρώτο όροφο που είναι το σπίτι μου αρχίζει και γίνεται άθλος. Μου κόβεται η αναπνοή. Σε λίγο θα πρέπει να κάνω και στάσεις για να μην πέσω λυπόθυμη κάτω προτού φτάσω την πόρτα μου!

Εντω μεταξύ όσο περνά ο καιρός, οι κινήσεις των μικρών γίνονται όλο και περισσότερο ορατές. Μερικές φορές κάθομαι και χαζεύω την κοιλιά μου και νιώθω όλο και πιο παράξενα κάθε φορά που την βλέπω να κουνιέται και δεν ευθύνεται για αυτό το κούνημα η αναπνοή μου!!
Σε αυτήν την φάση θυμήθηκα την Tassoula που μου είχε πει ότι σε λίγο καιρό θα ξεσαλώνουν όταν κάνω κάτι που τους αρέσει! Εχθές που είχα πάει να κάνω κάποιες από τις καθιερωμένες πλέον μικροβιολογικές εξετάσεις, έπρεπε να κάνω και για το σάκχαρο το οποίο στις εγκυμοσύνες συνήθως ανεβαίνει. Από την στιγμή λοιπόν που ήπια την γλυκόζη και μετά, ήταν τόσο έντονες οι κινήσεις του ενός που νόμιζα ότι θα τις δουν από απέναντι! Έτσι μέχρι τώρα έχω αντιληφθεί ότι στον δεξί αρέσουν τα γλυκά και στον αριστερό οι μουσικές και τα γέλια!Update!!

Σας ευχαριστώ όλους για τις ευχές σας, Χριστουγεννιάτικες και μη!
Δυστυχώς βρίσκομαι στο χωριό και η dial up σύνδεση εδώ με κάνει να νομίζω ότι έχω γυρίσει κάτι χρόνια πίσω τον χρόνο και μου καθιστά αδύνατο το να μπω έστω στου καθενός σας τα blog και να του αφήσω τις ευχές μου. Μιλάμε ότι σέρνεται στην κυριολεξία!! Ήδη για να γράψω αυτό το update πλησιάζει να εξαντληθεί η υπομονή μου!! Ευτυχώς και το bloglines και μπορώ τουλάχιστον να σας διαβάζω!

Εύχομαι σε όλους σας, να περάσετε χαρούμενες γιορτές και ο καινούργιος χρόνος να κάνει πραγματικότητα έστω μια ευχή σας όπως μοιάζει να έχει δρομολογήσει και για μένα με την περσινή ευχή μου!

Φιλιά πολλά σε όλους σας!

Πόθος

2007-12-17T13:15:00.000+02:00

Πόθος σημαίνει ότι το σεξ είναι το επίκεντρο, το κέντρο των πραγμάτων. Δεν έχεις καμία αίσθηση ομορφιάς, δεν έχεις καμία αισθητική.

Μπορείς να φανταστείς έναν άντρα με αισθητική να πηγαίνει σε μια πόρνη? Αδύνατον. Μπορείς να φανταστείς έναν άντρα με αισθητική να βιάζει μια γυναίκα? Αδύνατον!
Μπορείς να φανταστείς έναν άντρα με αισθητική να χτυπάει μια γυναίκα ή έστω να ακουμπά μέσα στο πλήθος το σώμα μιας γυναίκας με τέτοιο τρόπο, σαν να μην το ήθελε, σαν να συνέβη τυχαία?

Αυτό δεν είναι έρωτας, αυτό δεν είναι ευαισθησία, αυτό είναι πόθος. Πόθος σημαίνει ότι δεν σέβεσαι καθόλου τον άλλο άνθρωπο. Έχεις μια βαθιά καταπιεσμένη επιθυμία, μια καταπιεσμένη σεξουαλικότητα, η οποία βγαίνει με πολλούς διεστραμμένους τρόπους.

Τότε τα μάτια σου καλύπτονται και χρωματίζονται μόνο με σεξουαλικότητα...

Photo from: http://d.j.keller.home.att.net/