Τα παιδιά είναι ευτυχία.

Ποιος δεν έχει ακούσει ή πει αυτήν την κλισέ φράση? Φαντάζομαι όλοι μας. Το πως καταλαβαίνει κανείς αυτήν την ευτυχία (αν την καταλαβαίνει) είναι κάτι σχετικό νομίζω. Όσον αφορά  εμένα μετά από μία εβδομάδα τώρα που έχω άρρωστα τα μικρά και δεν έχω καταφέρει ακόμα να κοιμηθώ σερί ένα βράδυ, μάλλον το τελευταίο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό σκεπτόμενη τις τελευταίες μέρες είναι η ευτυχία. Αυτό ακριβώς αναρωτιόμουν και πριν κάνω τα δικά μου παιδιά όταν έβλεπα καταταλαιπωρημένους γονείς. Που είναι τέλος πάντων αυτή η περιβόητη ευτυχία? Δεν την έβλεπα πραγματικά.
Τώρα νομίζω πως νιώθω που βρίσκεται. Μέσα από την κοινή ζωή με τα παιδιά νιώθεις ότι παρατείνεται και η δική σου, νιώθεις να την ζεις ξανά απ' την αρχή, είσαι έτοιμος να προσφέρεις όλες τις ευκαιρίες που εσύ δεν είχες,  βλέπεις και ξαναζείς τα δικά σου βήματα μεγαλώματος που πλέον είχες ξεχάσει, νιώθεις ξανά σαν παιδί ολοκαίνουριος.

Θέλω να ευχηθώ λοιπόν σε όλους σας αυτά τα Χριστούγεννα, να βρείτε ο καθένας τον τρόπο του να νιώσει ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ και έτοιμος να ζήσει την ζωή του όπως ακριβώς την θέλει σαν να γεννήθηκε μόλις εχθές!

Από τα πρώτα μας Χριστούγεννα.

Καλά Χριστούγεννα λοιπόν σε όλους μας!

Ο χρόνος είναι...

... πολύ αργός για όσους περιμένουν
πολύ γρήγορος για όσους φοβούνται
πολύ μακρύς για όσους υποφέρουν
πολύ σύντομος για όσους χαίρονται
και αιώνιος για όσους αγαπούν.

Henry Van Dyke

Το βρήκα στην τελευταία σελίδα του ημερολογίου που αγόρασα για το 2009, μου άρεσε και θέλησα να το μοιραστώ μαζί σας.

Τα φετινά Χριστούγεννα είναι πολύ διαφορετικά για μένα από άλλες χρονιές. Έχουν άλλο νόημα πλέον. Σίγουρα δεν περιμένω ούτε να ξεκουραστώ ούτε να διασκεδάσω. Αλλά δεν με νοιάζει καθόλου αυτό. Εύχομαι να 'μαι καλά και έχω χρόνια μπροστά μου για αυτά.

Εύχομαι να περάσετε όλοι σας όμορφα αυτές τις γιορτές, με αυτούς που αγαπάτε πιο πολύ, και ο καινούργιος χρόνος να πραγματοποιήσει τα όνειρα σας.

Χρόνια μας πολλά!

Το τι είναι εύκολο είναι σχετικό! - Updated!

Μια γυναίκα επέστρεφε σπίτι της από την αγορά με ένα ταξί. Αλλά ο ταξιτζής έτρεχε σαν τρελός. Πήγαινε ζικ ζακ και ανά πάσα στιγμή μπορούσε να γίνει δυστύχημα.
Πήγαινε πολύ γρήγορα και η γυναίκα ήταν πολύ ανήσυχη. Καθόταν στην άκρη του καθίσματος και του έλεγε κάθε τόσο "Πρόσεχε! Μην τρέχεις τόσο! Φοβάμαι!"
Εκείνος όμως δεν έδειχνε να συγκινείται.
Όταν είδε και απόειδε, του λέει : " Άκου! Στο σπίτι με περιμένουν δώδεκα παιδιά. Αν συμβεί κάτι τι θα γίνουν τα δώδεκα παιδιά?"
Τότε γυρνά ο ταξιτζής και της λέει : " Και μετά λες εμένα απρόσεκτο!"

Δεν ξέρω αν είναι τόσο εύκολο να κάνει κανείς παιδιά όσο ακούγεται, αλλά προφανώς θα είναι πιο εύκολο από το να τα μεγαλώσεις!!

(Την φώτο μου την έστειλε με mail πριν καιρό η φίλη μου η Μαρία !! Απίστευτη δεν είναι?)

Τον τελευταίο καιρό έχω παραμελήσει το blog γιατί δεν αντέχω σχεδόν να γράψω ένα ποστ και να απαντήσω τα σχόλια που μου έχουν αφήσει. Και όποτε νιώθω να έχω αρκετές δυνάμεις για κάτι τέτοιο, ίσως να μην έχω την διάθεση. Αυτό η αλήθεια, δεν φανταζόμουν να μου συνέβαινε. Έτσι το έχω ρίξει στο διάβασμα μόνο κάποιων προσφιλών blog και μόλις κουραστώ από τον υπολογιστή το ρίχνω στο διάβασμα βιβλίων! (Thanks again Philos!!). Εννοείται ότι εξαιρούνται τα μεγάλα και βαριά βιβλία! Κουράζονται τα χέρια μου να τα κρατάω!

Το τελευταίο δε διάστημα ο ύπνος μου είναι αρκετά διαταραγμένος κυρίως λόγου του πόνου στην πλάτη που δεν μου επιτρέπει να κοιμηθώ κάπως αλλιώς εκτός από ανάσκελα. Το να σηκωθώ από το κρεβάτι αρχίζει να γίνεται μια καινούργια δοκιμασία κάθε φορά. Πλησιάζω την φάση που πρέπει να αποφεύγω να κάθομαι χαμηλά γιατί για να σηκωθώ μετά θα θέλω οπωσδήποτε κάποιον να με τραβήξει!

Για περπάτημα ούτε λόγος. Με το παραμικρό λαχανιάζω! Το να ανεβώ τα σκαλιά μέχρι τον πρώτο όροφο που είναι το σπίτι μου αρχίζει και γίνεται άθλος. Μου κόβεται η αναπνοή. Σε λίγο θα πρέπει να κάνω και στάσεις για να μην πέσω λιπόθυμη κάτω προτού φτάσω την πόρτα μου!

Εντω μεταξύ όσο περνά ο καιρός, οι κινήσεις των μικρών γίνονται όλο και περισσότερο ορατές. Μερικές φορές κάθομαι και χαζεύω την κοιλιά μου και νιώθω όλο και πιο παράξενα κάθε φορά που την βλέπω να κουνιέται και δεν ευθύνεται για αυτό το κούνημα η αναπνοή μου!!
Σε αυτήν την φάση θυμήθηκα την Tassoula που μου είχε πει ότι σε λίγο καιρό θα ξεσαλώνουν όταν κάνω κάτι που τους αρέσει! Εχθές που είχα πάει να κάνω κάποιες από τις καθιερωμένες πλέον μικροβιολογικές εξετάσεις, έπρεπε να κάνω και για το σάκχαρο το οποίο στις εγκυμοσύνες συνήθως ανεβαίνει. Από την στιγμή λοιπόν που ήπια την γλυκόζη και μετά, ήταν τόσο έντονες οι κινήσεις του ενός που νόμιζα ότι θα τις δουν από απέναντι! Έτσι μέχρι τώρα έχω αντιληφθεί ότι στον δεξί αρέσουν τα γλυκά και στον αριστερό οι μουσικές και τα γέλια!Update!!

Σας ευχαριστώ όλους για τις ευχές σας, Χριστουγεννιάτικες και μη!
Δυστυχώς βρίσκομαι στο χωριό και η dial up σύνδεση εδώ με κάνει να νομίζω ότι έχω γυρίσει κάτι χρόνια πίσω τον χρόνο και μου καθιστά αδύνατο το να μπω έστω στου καθενός σας τα blog και να του αφήσω τις ευχές μου. Μιλάμε ότι σέρνεται στην κυριολεξία!! Ήδη για να γράψω αυτό το update πλησιάζει να εξαντληθεί η υπομονή μου!! Ευτυχώς και το bloglines και μπορώ τουλάχιστον να σας διαβάζω!

Εύχομαι σε όλους σας, να περάσετε χαρούμενες γιορτές και ο καινούργιος χρόνος να κάνει πραγματικότητα έστω μια ευχή σας όπως μοιάζει να έχει δρομολογήσει και για μένα με την περσινή ευχή μου!

Φιλιά πολλά σε όλους σας!

Τι θα ήθελα να μου φέρει φέτος ο Αγιος Βασίλης?

Είχα πει ότι ήθελα να γράψω ένα post για το τι θέλω να μου φέρει ο Αι Βασίλης φέτος. Όσο και αν το σκεφτόμουν δεν μπορούσα να καταλήξω πουθενά. Όχι γιατί ήταν τόσα πολλά αυτά που ήθελα αλλά γιατί συνειδητοποίησα ότι δεν πιστεύω στον Αι Βασίλη. Και δεν εννοώ στην κυριολεξία φυσικά. Σαν ιδέα. Διαπίστωσα ότι εδώ και πάρα πολλά χρόνια έχει απομυθοποιηθεί στο μυαλό μου σε τέτοιο βαθμό που ούτε καν την κλασική ερώτηση δεν κάνω για αυτόν στα βαφτιστικά μου. "Τι σας έφερε ο Αι Βασίλης?"

Χωρίς καμιά αμφιβολία, πρόκειται για ένα όμορφο μύθο. Δίνει απίστευτη χαρά στα παιδιά. Δίνει ελπίδα! Την παραμονή των Χριστουγέννων, σ' ολόκληρο τον κόσμο, τα παιδιά κρεμούν τις κάλτσες τους και περιμένουν με λαχτάρα τον Αϊ-Βασίλη... Προικισμένος με εξαιρετικές δυνάμεις, δεν έχει τους ανθρώπινους περιορισμούς, μπορεί να κάνει το γύρο του κόσμου μέσα σε μία και μόνη νύχτα και δεν έχει καμια δυσκολία να βρίσκεται ταυτόχρονα σε αμέτρητα μέρη. Δίνει μια αίσθηση παραμυθιού στην πεζότητα της ζωής.

Έτσι λοιπόν, αυτό που θα ήθελα φέτος από τον νέο χρόνο είναι να ξανανιώσω και πάλι πως είναι να περιμένεις τον Αι Βασίλη να σου φέρει δώρα. Να νιώσω ότι ζω και πάλι έστω για λίγο το παραμύθι. Να ξαναπιστέψω στο όνειρο έστω για αυτές τις λίγες μέρες τον χρόνο. Και ξέρω ότι αυτό δεν μπορώ να το κάνω να συμβεί μόνη μου. Μόνο ένα παιδί μπορεί να σε κάνει να νιώσεις έτσι. Ένα μικρό παιδί. Αυτοί που έχουν παιδιά νομίζω το νιώθουν. Ή τουλάχιστον έχουν την δυνατότητα αυτή.
Θα θέλα λοιπόν να έχω και εγώ κάποια στιγμή αυτή την δυνατότητα.

Καλά Χριστούγεννα σε όλους!

Πραγματικά, δεν περίμενα καθόλου, ότι με αυτήν μου την κίνηση να στείλω μια απλή ηλεκτρονική καρτούλα θα είχα τέτοια θερμή αποδοχή από όλους σχεδόν.
Σας ευχαριστώ όλους πάρα πολύ! Σας έχω όλους στο μυαλό μου χωρίς υπερβολή. Έχετε μια ξεχωριστή (έστω και αν είναι ελλιπής) υπόσταση , με τις ιδιαιτερότητες της ο καθένας σας, για μένα. Εσείς και τα blog σας είναι πλέον μέρος της ζωής μου τους τελευταίους τουλάχιστον οκτώ μήνες. Παρόλο που τους περισσότερους από εσάς δεν σας ξέρω προσωπικά, είσαστε συντροφιά μου όλο αυτόν τον καιρό και ελπίζω για πολύ ακόμα.Ζητώ συγνώμη από όσους ξέχασα. Ακόμα και από αυτούς που δεν είχα mail τους και έτσι και αλλιώς δεν θα μπορούσα να κάνω διαφορετικά από το να μην τους στείλω.Αφού περάσουν τα Χριστούγεννα θα τα ξαναπούμε και πάλι. Έχω να γράψω για 1-2 θέματα σχετικά με τις γιορτές. Το ένα είναι σαφώς το τι θέλω να μου φέρει ο Άι Βασίλης. Από μικρή η μαμά μου τα δώρα μου τα έδινε Πρωτοχρονιά.. Και έτσι στον δικό μου παιδικό κόσμο ο Άγιος Βασίλης ερχόταν Πρωτοχρονιά. Άρα έχω ακόμα λίγο καιρό...να σκεφτώ τι θέλω. Γιατί τα άλλα δώρα, αυτά που τα προσφέρουν άνθρωποι, τα κανονικά, θα τα ανοίξω σήμερα το βράδυ! (δεν κρατιέμαι μέχρι αύριο!).
Καλά να περάσετε όλοι! Να διασκεδάσετε και να εκμεταλλευτείτε το τετραήμερο όσο το δυνατόν καλύτερα!

Χριστουγεννιάτικες κάρτες. Μια αγαπημένη συνήθεια.

Φέτος έσπασα μια παράδοση χρόνων. Δεν έστειλα χριστουγεννιάτικες κάρτες πουθενά. Επί χρόνια, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, σχεδόν ένα μήνα πριν τα Χριστούγεννα άρχιζα τις ετοιμασίες για να στείλω τις ευχετήριες κάρτες μου στα αγαπημένα μου πρόσωπα. Συνήθως παράγγελνα κάρτες από τα παιδιά SOS, ή έπαιρνα τις Unicef από το ταχυδρομείο και αν στο τέλος βρισκόμουν σε έλλειψη από λάθος υπολογισμό έπαιρνα και μερικές από αυτές τις χλιδάτες που έφερναν τα βιβλιοπωλεία συνήθως. Ετοίμαζα την λίστα με τα ονόματα και τα τελευταία χρόνια τύπωνα τις διευθύνσεις τους σε αυτοκόλλητο χαρτί για πιο ευκολία. Μετά έκανα επιλογή ποια κάρτα θα έστελνα σε ποιον και κατέληγα στο πιο δύσκολο μέρος της όλης διαδικασίας. Στο να γράψω τις ευχές. Αυτό για να γίνει έπρεπε να νιώθω καλά και να είχα διάθεση να γράψω στον καθένα ξεχωριστά την ευχή του. Έπειτα κλείσιμο και βουρ για το ταχυδρομείο. Ηταν μια αγαπημένη συνήθεια.

Κάθε χρόνο απολάμβανα αυτήν την διαδικασία. Φέτος όμως δεν μου βγήκε καθόλου… Ούτε καν το σκέφτηκα. Πλησιάζοντας οι μέρες που άλλη χρονιά θα τις είχα ήδη στείλει, μου πέρασε από το μυαλό, αλλά πάλι δεν ένιωθα να θέλω.

Έτσι φέτος αποφάσισα να στείλω μόνο ηλεκτρονικές κάρτες και να συμπεριλάβω στους παραλήπτες και τους καινούργιους φίλους που απέκτησα μέσα από το blog. Όσους τουλάχιστον με το σχόλιο τους μου ερχόταν και το email τους. Ελπίζω να μην ξέχασα κάποιον (ήδη έχω κάνει την πατάτα και σε κάποιους έστειλα κάρτα 2 φορές! Γιορτές είναι όμως και θα δείξουν κατανόηση! Θέλω να πιστεύω!!!!) αν και νομίζω ότι θα συμβεί το αντίθετο. Πολλοί θα με έχουν ξεχάσει και θα αναρωτιούνται από πού τους ήρθε. Όσοι τουλάχιστον ανοίξουν τα mail τους και δεν έχουν ξαμοληθεί για τα ψώνια της τελευταίας στιγμής και τις ετοιμασίες των ρεβεγιόν!

Το ρόδι και η ροδιά!

"Χίλιοι μύριοι καλογέροι σ' ένα ράσο τυλιγμένοι"
Τι είναι;
Το ξέρετε φαντάζομαι το εν λόγω αίνιγμα. Η απάντηση του είναι το το ρόδι που είναι σύμβολο αφθονίας, γονιμότητας και καλής τύχης. Σε πολλά μέρη της Ελλάδας κρεμούσαν στο κάθε σπίτι, από το φθινόπωρο, ένα ρόδι. Μετά τη Μεγάλη Λειτουργία της Πρωτοχρονιάς το πετούσαν με δύναμη στο κατώφλι για να σπάσει σε χίλια κομμάτια κι έλεγαν:
"Χρόνια Πολλά! Ευτυχισμένος ο καινούριος χρόνος!"

Δυο ερωτήσεις έχω να κάνω.
Το Ρόδι κρεμασμένο εκεί από το φθινόπωρο, δεν χαλούσε???
Εγώ που έχω ολόκληρη ροδιά έξω από το σπίτι, χρειάζομαι επίσης να πετάξω ρόδι για να έχω καλή τύχη ή καλύπτομαι από το δέντρο???!!!

Η "Αλλαγή" μου!

Η δυστυχία εμφανίζεται επειδή δεν επιτρέπουμε να συμβεί η αλλαγή. Είμαστε προσκολλημένοι, θέλουμε τα πράγματα να είναι σταστικά. Αν είσαι ερωτευμένος με μια γυναίκα, τη θέλεις να είναι δική σου αύριο, ίδια όπως είναι σήμερα.
Μ’αυτόν τον τρόπο εμφανίζεται η δυστυχία. Κανένας δεν μπορεί να είναι βέβαιος για την επόμενη στιγμή.
Η ζωή αλλάζει διαρκώς. Η ζωή είναι αλλαγή. Μόνο ένα πράγμα είναι μόνιμο και αυτό είναι ίδια η αλλαγή. (Osho)

Άσχετο ( ή σχετικό μπορεί), άλλαξα λοιπόν! Μόλις πριν λίγο τελείωσα με το στόλισμα του δέντρου! Ήρθε η Ηλιαχτίδα κουβαλώντας τσάντες με στολίδια και στην ουσία εκείνη μου το στόλισε! Εγώ έβαζα που και που κανένα στολίδι, την περισσότερη ώρα παίζαμε με το μωρό, και επιδόθηκα κυρίως σε αυτό που ήξερα καλύτερα να κάνω (καθότι παντελώς ανίδεη από στολίσματα), στο να θαυμάζω!!
Είχαμε χώσει τους άντρες να στήσουν το δέντρο (τις βαριές δουλειές), την μουσική υπόκρουση είχε επιμεληθεί ο εργοδότης μου που όλως τυχαίως χωρίς να ξέρει ότι απόψε θα στόλιζα δέντρο μου έγραψε και εμένα ένα cd όπως κάνει σε φίλους του με διάφορα χριστουγεννιάτικα τραγούδια και ευτυχώς (όχι ακόμα τουλάχιστον) δεν βγήκε αληθινή η ευχή του Reactor! Μου έπεσε όμως ένα ξωτικό και έσπασε το χέρι του!! Γούρι που λέει και η Ηλιαχτίδα!

Άντε και καλές γιορτές να έχουμε όλοι!!

Τα χριστουγεννιάτικα δέντρα και εγώ.

Φέτος δεν πρόκειται να στολίσω δέντρο απλά επειδή πρέπει ή επειδή ήρθε η ώρα. Μέχρι και σήμερα και δεν υπάρχει τίποτα στο σπίτι μου που να θυμίζει χριστουγεννιάτικη διακόσμηση εκτός από ένα αγιοβασιλιάτικο σκούφο που αγόρασα χθες ανάμεσα στα άλλα, από την καταναλωτική μανία που με είχε πιάσει.

Παρόλο που για κάποιο λόγο νιώθω μια ανεξήγητη προσμονή για τα Χριστούγεννα, δεν σκοπέυω να στολίσω δέντρο αν δεν νιώσω ότι θέλω να το κάνω και θα φχαριστηθώ όπως πρέπει την συγκεκριμένη διαδικασία. Που σημαίνει ότι μπορεί να φτάσουν παραμονές Χριστουγέννων και να μην έχω το έχω στολίσει ακόμα!

Κάθε χρόνο στολίζω (και ξεστολίζω φυσικά!) γύρω στα 3 δέντρα μίνιμουμ. Ένα στο σπίτι που μένω, ένα στο σπίτι στο χωριό που πάω τα σαββατοκύριακα και ένα αυτό της μαμάς μου που την βοηθάω (αυτό ευτυχώς δεν το ξεστολίζω!). Πέρσυ δε, βοήθησα και στο στόλισμα του δέντρου της εξαδέρφης μου!!
Παρόλο που κατά βάση ευχαριστιέμε την ασχολία αυτή (και την προηγούμενη-την αγορά στολιδιών) πρέπει μάλλον να το παράκανα.

Οπότε φέτος λέω να κάνω μια σχετική απότοξίνωση μιας και η διαδικασία αυτή κάθε άλλο παρά χαλαρωτική είναι. Είδικά όταν εργάζεσαι εκείνες τις μερες και πρέπει να στριμώξεις τις υποχρεώσεις όσο πιο πολύ μπορείς για να χωρέσεις και το στόλισμα του δέντρου. Αν και νομίζω πως φέτος ίσως κάποια "ψυχή" με κάνει να δω με άλλα μάτια την όλη διαδικασία!

Το πως έγινε και κατέληξε το στολισμένο έλατο να αποτελεί βασικό Χριστουγεννιάτικό σύμβολο βρίσκεται γραμμένο σε διάφορα site. Ενα από αυτά είναι και το παρακάνω:

Πότε, πώς και γιατί χρησιμοποιήθηκε το χριστουγεννιάτικο δέντρο σαν σύμβολο;

Σύμφωνα με μερικούς ερευνητές, οι χριστουγεννιάτικες γενικά δοξασίες και παραδόσεις, αποτελούν ένα μίγμα από κατάλοιπα της λατρείας του Σατούρνο (μιας θεότητας που ταυτίζεται με τον Κρόνο) κι άλλων δοξασιών που αναμίχθηκαν με τις χριστιανικές, για να ξεχαστεί στο πέρασμα των αιώνων η αρχική τους προέλευση.
Τον 4ο αιώνα μ.Χ. η 25η Δεκεμβρίου καθιερώθηκε ως η μέρα της Γέννησης του Χριστού και ταυτόχρονα σαν η πρώτη μέρα του χρόνου. Ωστόσο υπάρχουν μαρτυρίες ότι τα Χριστούγεννα γιορτάζονταν στη Ρώμη στις 25 Δεκεμβρίου από το 336. Κι η ίδια αυτή μέρα ήταν κι η Πρωτοχρονιά.
Το δέντρο, σαν χριστουγεννιάτικο σύμβολο, χρησιμοποιήθηκε μετά τον 8ο αιώνα. Εκείνος που καθιέρωσε το έλατο σαν χριστουγεννιάτικο δέντρο ήταν, σύμφωνα με την παράδοση, ο ΄Αγιος Βονιφάτιος, που για να σβήσει την ιερότητα που απέδιδαν οι ειδωλολάτρες στη δρυ, έβαλε στη θέση του το έλατο, σαν σύμβολο χριστιανικό και ειδικότερα σαν σύμβολο των Χριστουγέννων.
Φυσικά, στο πέρασμα των αιώνων, το νόημα του χριστουγεννιάτικου δέντρου πήρε αναρίθμητες μορφές. Κι αρχικά, για να συμβολίσει την ευτυχία που κρύβει για τον άνθρωπο η γέννηση του Χριστού, άρχισε να γεμίζει το δέντρο-σύμβολο με διάφορα χρήσιμα είδη- κυρίως φαγώσιμα κι αργότερα ρούχα κι άλλα είδη καθημερινής χρήσης, συμβολίζοντας έτσι πρακτικά την προσφορά των Θείων Δώρων, για να εξελιχτεί προοδευτικά σ' ένα απαραίτητο διακοσμητικό είδος της μέρας αυτής, που αργότερα πήρε και τη θέση της "Δωροθήκης"- του χώρου δηλαδή που σ'αυτόν τοποθετούσαν οι συγγενείς και φίλοι τα δώρα τους ο ένας για τον άλλο.
Για την Αγγλία ο Τσαρλς Ντίκενς, ο συγγραφέας εκείνης της εποχής, φρόντισε να ξαναπάρουν τα Χριστούγεννα την παλιά χαρούμενη γιορταστική μορφή τους, όσο κανένας άλλος. Κι αν σήμερα σ'ολόκληρο τον κόσμο το χριστουγεννιάτικο δέντρο θυμίζει αυτή τη μέρα, αυτό σίγουρα οφείλεται στον Ντίκενς, που σε διάφορα έργα του και πιο πολύ ακόμα στις χριστουγεννιάτικες ιστορίες του, και το πασίγνωστο Κρίστμας Κάρολ, το προβάλλει σαν βασικό χριστουγεννιάτικο σύμβολο.

Νοικοκυρές στα πρόθυρα νευρικής κρίσης

Διαβάζοντας τα Χριστουγεννιάτικα έθιμα ανα τον κόσμο, έπεσε το μάτι μου σε ένα που με το που το διάβασα ένα πράγμα μου ήρθε στον νου!! Ελληνίδες νοικοκυρές στα πρόθυρα νευρικής κρίσης! Το έθιμο αυτό το οποίο λαβαίνει χώρα στην Γιουγκοσλαβία λέει εν ολίγοις τα εξής:
"Οι Γιουγκοσλάβες νοικοκυρές έχουν ένα ευγενικό αλλά βρώμικο έθιμο: Ραντίζουν τα τραπεζομάντηλά τους με κρασί για να μη ντραπούν οι φιλοξενούμενοί τους αν λερώσουν κάποιο."

Τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται. Είναι ένα έθιμο που με τίποτα δεν θα μπορούσε να συμβαίνει στην Ελλάδα. Τα αλλεπάλληλα εγκεφαλικά σε μια τέτοια περίπτωση θα ήταν θέμα χρόνου! Εμείς εδώ δεν έχουμε τέτοιες ευαισθησίες!

Δεν γιορτάζουν όλοι τα Χριστούγεννα.

Ακόμα και εγώ που δεν νιώθω Χριστιανή με την κλασική έννοια του όρου, θα γιορτάσω τα Χριστούγεννα. Το ίδιο θα κάνουν και πολλοί άλλοι άνθρωποι που εβρισκόμενοι σε έναν τόπο που όλοι οι άλλοι θα γιορτάζουν, θα είναι δύσκολο να το αποφύγουν ακόμα και να θέλουν. Τις γιορτές εξάλλου όταν τις παίρνεις στα σοβαρά χάνεις το νόημα τους. Στο κάτω κάτω της γραφής είναι τέτοιο το μήνυμα των Χριστουγέννων που ακόμα και ένας άθεος μπορεί να γιορτάσει χωρίς βασικές ενστάσεις.

Κάποιοι άλλοι άνθρωποι όμως που υπακούν σε άλλες θρησκείες, θα πρέπει, αν ζουν σε ένα χριστιανοκρατούμενο τόπο να αποφύγουν εντέχνως να γιορτάσουν τα Χριστούγεννα. Δεν μου είχε περάσει ποτέ από το μυαλό αυτό (παρόλο που το θεωρούσα αυτονόητο) μέχρι που μια μέρα παρακολουθούσα το sex and the city στην φάση που η μια φιλενάδα από τις τέσσερεις θέλοντας να παντρευτεί τον καλό της έπρεπε να ασπαστεί την δική του θρησκεία (εβραϊκή) και κατά συνέπεια τα Χριστούγεννα, ούτε να στολίσει δέντρο, ούτε να φωτίσει το σπίτι με τα κλασικά λαμπιόνια, ούτε να μαγειρέψει γαλοπούλα και γενικά έπρεπε να απέχει από κάθε τι που υποδήλωνε εορτασμό για την γέννηση του Ιησού.

Είναι σαφές όμως ότι η 25^η Δεκεμβρίου δεν είναι η ημέρα που γεννήθηκε ο Ιησούς. Αυτό καθορίστηκε πολύ μετά από τον θάνατο του επιλέγοντας την ημέρα που σχεδόν όλες οι παγανιστικές θρησκείες προ χριστιανισμού γιόρταζαν την γέννηση των δικών τους σωτήρων. Ίσως αναφερθώ κάποια στιγμή πιο αναλυτικά σε αυτό.

Τι σημαίνουν όμως Χριστούγεννα για μένα?

Είναι απλά μια αφορμή να γιορτάσουμε την ζωή. Την νέα ζωή που έρχεται στον κόσμο. Την ελπίδα που φέρνει μαζί της αυτή η νέα ζωή.

Αυτό από μόνο του είναι ένας πολύ καλός λόγος!

Μπήκε ο Δεκέμβρης...Έρχονται Χριστούγεννα!!

Πρώτη του Δεκέμβρη σήμερα και αρχίζω την αντίστροφη μέτρηση ως τα Χριστούγεννα! Την πιο όμορφη γιορτή του χρόνου τις οποίας το πνεύμα μας κάνει έστω για λίγες μέρες καλύτερους ανθρώπους. Μας κάνει να νιώσουμε ότι αγαπάμε όλον τον κόσμο.

Και ας το ξεχνάμε τις υπόλοιπες μέρες.

Έτσι λοιπόν από σήμερα ο Μανολιός (δηλαδή εγώ) βάζει τα ρούχα του αλλιώς και αλλάζω template για την περίοδο. Μόνο template όμως, ίσα για να μπούμε στο mood των Χριστουγέννων γιατί η θεματολογία θα μείνει η ίδια (αν όχι χειρότερη!).

Δεν βοηθάει και ο καιρός για να νιώσουμε ότι έρχονται χριστούγεννα. Εδώ χτυπάει κάτι 20αρια κάθε μέρα. Μόνο χειμώνα δεν θυμίζει. Όχι ότι δεν μου αρέσει. Ίσα ίσα θα έλεγα. Είμαι απο αυτούς που θα ήθελα να ζήσω χριστούγεννα στην Αυστραλία, εν μέσω παραλίας!!

Παρόλα αυτά, μιας και δεν βλέπω, να βλέπω πραγματικό χιόνι, είπα να βάλω λίγο εικονικό να πέφτει!

Τελικά είναι πολύ πιο εύκολο να στολίσεις ένα blog από το να στολίσεις ένα σπίτι! Το οποίο παρεμπιπτόντως θα αργήσει μάλλον πολύ να στολιστεί!!