Το τι είναι εύκολο είναι σχετικό! - Updated!

Μια γυναίκα επέστρεφε σπίτι της από την αγορά με ένα ταξί. Αλλά ο ταξιτζής έτρεχε σαν τρελός. Πήγαινε ζικ ζακ και ανά πάσα στιγμή μπορούσε να γίνει δυστύχημα.
Πήγαινε πολύ γρήγορα και η γυναίκα ήταν πολύ ανήσυχη. Καθόταν στην άκρη του καθίσματος και του έλεγε κάθε τόσο "Πρόσεχε! Μην τρέχεις τόσο! Φοβάμαι!"
Εκείνος όμως δεν έδειχνε να συγκινείται.
Όταν είδε και απόειδε, του λέει : " Άκου! Στο σπίτι με περιμένουν δώδεκα παιδιά. Αν συμβεί κάτι τι θα γίνουν τα δώδεκα παιδιά?"
Τότε γυρνά ο ταξιτζής και της λέει : " Και μετά λες εμένα απρόσεκτο!"

Δεν ξέρω αν είναι τόσο εύκολο να κάνει κανείς παιδιά όσο ακούγεται, αλλά προφανώς θα είναι πιο εύκολο από το να τα μεγαλώσεις!!

(Την φώτο μου την έστειλε με mail πριν καιρό η φίλη μου η Μαρία !! Απίστευτη δεν είναι?)

Τον τελευταίο καιρό έχω παραμελήσει το blog γιατί δεν αντέχω σχεδόν να γράψω ένα ποστ και να απαντήσω τα σχόλια που μου έχουν αφήσει. Και όποτε νιώθω να έχω αρκετές δυνάμεις για κάτι τέτοιο, ίσως να μην έχω την διάθεση. Αυτό η αλήθεια, δεν φανταζόμουν να μου συνέβαινε. Έτσι το έχω ρίξει στο διάβασμα μόνο κάποιων προσφιλών blog και μόλις κουραστώ από τον υπολογιστή το ρίχνω στο διάβασμα βιβλίων! (Thanks again Philos!!). Εννοείται ότι εξαιρούνται τα μεγάλα και βαριά βιβλία! Κουράζονται τα χέρια μου να τα κρατάω!

Το τελευταίο δε διάστημα ο ύπνος μου είναι αρκετά διαταραγμένος κυρίως λόγου του πόνου στην πλάτη που δεν μου επιτρέπει να κοιμηθώ κάπως αλλιώς εκτός από ανάσκελα. Το να σηκωθώ από το κρεβάτι αρχίζει να γίνεται μια καινούργια δοκιμασία κάθε φορά. Πλησιάζω την φάση που πρέπει να αποφεύγω να κάθομαι χαμηλά γιατί για να σηκωθώ μετά θα θέλω οπωσδήποτε κάποιον να με τραβήξει!

Για περπάτημα ούτε λόγος. Με το παραμικρό λαχανιάζω! Το να ανεβώ τα σκαλιά μέχρι τον πρώτο όροφο που είναι το σπίτι μου αρχίζει και γίνεται άθλος. Μου κόβεται η αναπνοή. Σε λίγο θα πρέπει να κάνω και στάσεις για να μην πέσω λιπόθυμη κάτω προτού φτάσω την πόρτα μου!

Εντω μεταξύ όσο περνά ο καιρός, οι κινήσεις των μικρών γίνονται όλο και περισσότερο ορατές. Μερικές φορές κάθομαι και χαζεύω την κοιλιά μου και νιώθω όλο και πιο παράξενα κάθε φορά που την βλέπω να κουνιέται και δεν ευθύνεται για αυτό το κούνημα η αναπνοή μου!!
Σε αυτήν την φάση θυμήθηκα την Tassoula που μου είχε πει ότι σε λίγο καιρό θα ξεσαλώνουν όταν κάνω κάτι που τους αρέσει! Εχθές που είχα πάει να κάνω κάποιες από τις καθιερωμένες πλέον μικροβιολογικές εξετάσεις, έπρεπε να κάνω και για το σάκχαρο το οποίο στις εγκυμοσύνες συνήθως ανεβαίνει. Από την στιγμή λοιπόν που ήπια την γλυκόζη και μετά, ήταν τόσο έντονες οι κινήσεις του ενός που νόμιζα ότι θα τις δουν από απέναντι! Έτσι μέχρι τώρα έχω αντιληφθεί ότι στον δεξί αρέσουν τα γλυκά και στον αριστερό οι μουσικές και τα γέλια!Update!!

Σας ευχαριστώ όλους για τις ευχές σας, Χριστουγεννιάτικες και μη!
Δυστυχώς βρίσκομαι στο χωριό και η dial up σύνδεση εδώ με κάνει να νομίζω ότι έχω γυρίσει κάτι χρόνια πίσω τον χρόνο και μου καθιστά αδύνατο το να μπω έστω στου καθενός σας τα blog και να του αφήσω τις ευχές μου. Μιλάμε ότι σέρνεται στην κυριολεξία!! Ήδη για να γράψω αυτό το update πλησιάζει να εξαντληθεί η υπομονή μου!! Ευτυχώς και το bloglines και μπορώ τουλάχιστον να σας διαβάζω!

Εύχομαι σε όλους σας, να περάσετε χαρούμενες γιορτές και ο καινούργιος χρόνος να κάνει πραγματικότητα έστω μια ευχή σας όπως μοιάζει να έχει δρομολογήσει και για μένα με την περσινή ευχή μου!

Φιλιά πολλά σε όλους σας!

Και να που έφθασα στον 5ο μήνα....

Και αυτό που κατάλαβα είναι ότι ένα πράγμα είναι σίγουρο. Μια εγκυμοσύνη σε καταβάλει ολοκληρωτικά σε κάθε επίπεδο.

Πρώτα από όλα διαπιστώνεις ότι οι συζητήσεις σου και κυρίως οι ανησυχίες σου περιτριγυρίζουν όλες γύρω από αυτό το θέμα. Είτε το θέλεις είτε όχι. Ακόμα και αν θες να αλλάξεις το θέμα υπάρχει πάντα μια κοιλιά μπροστά σου να στο θυμίζει και μια δυσφορία για να σε επαναφέρει στην πραγματικότητα, η οποία είναι μία. Είσαι έγκυος.

Έπειτα σε σωματικό επίπεδο μια γυναίκα την εξουθενώνεται στην κυριολεξία. Καταπονεί τον οργανισμό της στο έπακρο. Όσο πάει μειώνονται οι αντοχές της, χώρια που αλλάζει δραματικά το σώμα.
Σε αυτήν την φάση βρίσκομαι εδώ και λίγο καιρό. Εδώ και μερικές μέρες υποφέρω από πόνους στην πλάτη. Το πρωί είμαι καλά βέβαια, το απόγευμα μετά την δουλειά νιώθω άβολα και μέχρι να φτάσει το βραδάκι υποφέρω και χρειάζομαι επειγόντως ξάπλα! Για αυτό όλο το συμβάν, λένε τα γραφτά, φταίει η προγεστερόνη, μια ορμόνη που εκκρίνουν οι έγκυες με σκοπό την χαλάρωση των μυών της μήτρας. Μαζί με αυτούς όμως τους μυς χαλαρώνουν και όλοι οι υπόλοιποι! Και λόγω του ότι μεγαλώνει η κοιλιά σιγά σιγά αλλάζει και το κέντρο βάρους του σώματος και δεν θέλει και πολύ να αρχίσεις να πονάς. Ειδικά αν υπερεκτιμάς τις δυνάμεις και την ενέργεια που (νομίζεις ότι) έχεις!

Η κοιλιά μου πλέον είναι εμφανής παρόλο που πριν μερικές μέρες ένας συνάδερφος ο οποίος με βλέπει καθημερινά δεν την είχε πάρει χαμπάρι! Προφανώς νόμιζε ότι είχα πάρει βάρος απλά και εξεπλάγην όταν του το είπα με αφορμή το γεγονός ότι κάποια στιγμή θα σταματήσω από την δουλειά!

Το ότι πήρα κάποια κιλά τα πήρα! Και περιμένω πως και πως να πάω στον γιατρό την επόμενη εβδομάδα για να ζυγιστώ και να μου πει αν το έχω παρακάνει ή όχι γιατί όσο να πεις τον τελευταίο καιρό μου έχει ανοίξει η όρεξη κυρίως ως προς τα γλυκά εδέσματα και όχι μόνο φυσικά! Και μιας και ούτε προ εγκυμοσύνης κρατιόμουν σε αυτά, τώρα το βρίσκω απείρως πιο δύσκολο! Πως ξεχνάει μια έγκυος ότι κάθε μέρα γίνεται όλο και πιο χοντρή? Πως λέμε πίνει για να ξεχάσει? ΕΕ!! Αυτό!! Τρώει για να ξεχάσει!

Αφήστε που πάνω που είχα αρχίσει να χαίρομαι που επιτέλους είχα το στήθος των ονείρων μου, μέσα σε χρόνο dt άρχισε να προεξέχει από αυτό η κοιλιά μου και μου έφυγε όλη η χαρά!!!

Παρόλα αυτά βέβαια, θα ήμουν αχάριστη αν έλεγα ότι έχουν μεγαλύτερη σημασία αυτές οι ταλαιπωρίες μπροστά στην σπουδαιότητα του όλου γεγονότος. Επιμένω όμως πάντα ότι αυτό που σε αποζημιώνει είναι το μετά και όχι η διαδρομή μέχρι να φτάσεις σε αυτό το μετά. Η μητρότητα αρχίζει και βιώνεται μετά τον τοκετό νομίζω.

Τα μικρά υποθέτω ότι είναι καλά! Το ότι μεγαλώνει η κοιλιά είναι καλό σημάδι! Νιώθω να κουνιούνται κάθε τόσο, κυρίως όποτε βρίσκομαι σε ηρεμία! Το ένα βρίσκεται κάτω αριστερά και το άλλο πάνω δεξιά! Οπότε ξεχωρίζω ποιο είναι ποιο όταν κουνιέται και ήδη έχω σταμπάρει ποιος από τους δυο είναι πιο "ταραξίας"!!
Κάποιες φορές νιώθω ένα "σπρώξιμο" και όταν βάζω το χέρι μου εκεί νιώθω την κοιλιά μου πολύ σκληρή! Και αν χαϊδέψω λίγο εκείνο το σημείο μαλακώνει! Και μετά σκέφτομαι ότι μάλλον κάποιο σπρώχνει να κάνει χώρο να βολευτεί και εγώ το πειράζω και του χαλάω την βόλεψη!! Ελπίζω να μην το πάρουν προσωπικά και προσπαθούν μετά να κάνουν την δική μου ζωή δύσκολη! :-)

Photo from: http://pregnancy.baby-gaga.com

Με ή χωρίς παιδί...

Μην βλέπετε που ίσως δείχνω πολύ ενθουσιασμένη από την εγκυμοσύνη μου. Νομίζω ότι θα μπορούσα να είμαι και περισσότερο ενθουσιασμένη από όσο είμαι. Αν αναλογιστεί κανείς ότι μέχρι να φτάσω τα 35 μου ούτε κατά λάθος δεν είχα ξαναμείνει έγκυος.
Από την μια πάντα πρόσεχα, και από την άλλη δεν ήθελα από πάντα παιδί. Αργότερα ο ασυνείδητος φόβος που μπορεί να είχα μπροστά στο ενδεχόμενο να κάνω παιδί νομίζω πως ήταν ένα πολύ αποτελεσματικό αντισυλληπτικό.

Και μπορεί κοινωνικά, η άτεκνη γυναίκα να μην περιθωριοποιείται πλέον όπως στο παρελθόν, όμως δεν παύει να πρέπει να παλέψει μέσα της πολύ για να μπορέσει να ισορροπήσει σε ένα κόσμο που η τεκνοποιία θεωρείται το δώρο των δώρων.
Ήδη τα τελευταία χρόνια, όταν μου έκαναν την ερώτηση "έχεις παιδιά?" και συνέχιζαν με την αμέσως επόμενη "και πόσον ετών είσαι?" ένιωθα ότι κάπου είμαι λάθος. Ότι δεν προσπαθώ αρκετά, ότι δεν το θέλω αρκετά, ότι κάτι τέλος πάντων πάει στραβά. Και ανάμεσα σε όλα αυτά να προσπαθώ να συμφιλιωθώ με την ιδέα ότι μπορεί και να μην είχα ποτέ την τύχη να κάνω παιδί. Δεν ήταν και ότι καλύτερο μπορεί να ζήσει κανείς. Όλο αυτό το συναισθηματικό μπάχαλο πρέπει να έχεις πολύ μεγάλο σθένος για να μπορέσεις να το κουμαντάρεις και να μην το αφήσεις να σε πάρει από κάτω.

Δεν μπορώ να ξεχάσω λοιπόν τώρα όλα αυτά τα χρόνια που πέρασα με την αμφιβολία αν μπορέσω ποτέ να μείνω έγκυος και να φέρω στον κόσμο ένα παιδί. Δεν μπορώ να εξιδανικεύσω αυτές τις στιγμές που ζω έναντι όλων όσων προηγήθηκαν. Δεν ήταν οι προηγούμενες συναισθηματικές καταστάσεις που ζούσα ρηχές και είναι αυτές εδώ, ή οι επόμενες πιθανόν, αυτές που πραγματικά αξίζουν τον κόπο. Είναι νομίζω απλά διαφορετικές. Δεν παίζει το μωρό τον ρόλο του σωτήρα στην ζωή μου και ούτε έχω καμιά προσδοκία ότι η ζωή μου θα αλλάξει ντε και καλά προς το καλύτερο. Το μόνο που είναι σίγουρο είναι το ότι θα αλλάξει.

Ήδη ο τρόπος σκέψης μου έχει επηρεαστεί πάρα πολύ από την εγκυμοσύνη αυτή. Αλλά το βρίσκω λογικό. Είναι κάτι που συντελείται μέσα μου. Όπως σε επηρεάζει ένας πονοκέφαλος, έτσι ακριβώς σε επηρεάζει και η κυοφορία (στο πολλαπλάσιο). Μόνο που αυτή διαρκεί πολύ πολύ περισσότερο από έναν πονοκέφαλο!

Photo from: http://fineartamerica.com

Συγνώμη αν...

...σας πρήζω με τα μωρά μου αλλά ακόμα για σήμερα συγχωρήστε με. Πριν μερικές ώρες επέστρεψα από τον γιατρό μου και δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτα άλλο.
Το πρώτο πράγμα που κοίταξε στον υπέρηχο ήταν να επιβεβαιώσει το φύλο και κατέληξε για άλλη μια φορά στο αρχικό συμπέρασμα ότι τα μωρά θα είναι αγοράκια. Για του λόγου του αληθές μου τράβηξε δύο φωτογραφίες στον υπέρηχο, μια για το καθένα, στις οποίες φαίνονται τα τσουτσουνάκια τους και και μου έγραψε επάνω τους την λέξη SOVRAKO! Πολύ τον πάω τον γιατρό μου!!
Μετά που γύρισα αφού πρώτα πήρα το καθιερωμένο πια ημερήσιο τηλέφωνο στην Ηλιαχτίδα μου, άρχισα να ψάχνω στο net για τίποτα widgets να βάλω στο blog. To ένα από αυτά το βρήκα από το blog της άλλης συν-εγκυμονούσας Jojo και το στόλισα αριστερά στο sidebar του blog.
Αλλά αυτό που είναι όλα τα λεφτά είναι η γελιογραφία που βρήκα στο http://pregnancy.baby-gaga.com στην σελίδα της εβδομάδας που έχω ήδη κλείσει!! Έριξα το γέλιο!!

Και ναι!

Προχθές το βράδυ ένιωσα για πρώτη φορά το ένα από τα δύο ζουζουνάκια μου! Νομίζω δηλαδή γιατί δεν έχω προηγούμενη εμπειρία για να ξέρω. Ένιωσα κάτι σαν χάδι, σαν φτερούγισμα πεταλούδας το οποίο κράτησε ίσα ίσα 1-2 δευτερόλεπτα και επαναλήφθηκε 2-3 φορές. Ποτέ πριν δεν είχα ξανανιώσει κάτι τέτοιο. Και μιας και διέφερε εντελώς σαν αίσθηση από ότι αισθάνθηκα ποτέ να συμβαίνει στο εσωτερικό του σώματος μου, και εφόσον στην εβδομάδα που διανύω τώρα, (την 17η) είναι σύνηθες να ξεκινάνε οι έγκυες να νιώθουν τις κινήσεις των μωρών τους, πήγε εκεί το μυαλό μου.

Δεν ξέρω πως να περιγράψω το τι αισθάνθηκα εκείνη την ώρα. Δεν ανυπομονούσα να συμβεί και ούτε το περίμενα και μου ήρθε κάπως ξαφνικό. Ήταν παράξενη σαν αίσθηση και μου φάνηκε επίσης κάπως ανατριχιαστική! Ίσως γιατί ήταν κάτι πρωτόγνωρο. Ίσως αν την συνηθίσω να μην μου φαίνεται έτσι! Αν και αφού πλέον δεν περνά μέρα να μην τα νιώσω έστω και μια φορά μάλλον θα το συνηθίσω θέλοντας και μη! Η μαμά μου, πάντως μου λέει ότι ως μωρό οι κινήσεις μου στην κοιλιά της ήταν απότομες και ιδιαίτερα νευρικές σε σημείο που να την κάνουν να νομίζει πως δεν είχε μωρό μέσα της αλλά ένα alien που προσπαθούσε να βγει έξω κλωτσώντας όπου έβρισκε! Σε αντίθεση με τον αδερφό μου που οι κινήσεις του ήταν ήρεμες και αραιές!

Ο Φαζούλης μου τρελάθηκε όταν του είπα ότι κάτι ένιωσα, και έβαλε το χέρι του πάνω στην κοιλιά μου μήπως μπορέσει να αισθανθεί κάτι! Μάταια βέβαια γιατί ακόμα είναι πολύ νωρίς για να μπορεί να αισθανθεί οτιδήποτε εξωτερικά!

Κατά τ' άλλα, όλα πάνε καλά μέχρι στιγμής. Η κοιλιά αρχίζει και φαίνεται πια. Σε μένα φαίνεται τεράστια (άσχετα που ακόμα δεν είναι) σε αυτούς που ξέρουν ότι είμαι έγκυος τους φαίνεται χαριτωμένη, ενώ αυτοί που δεν το ξέρουν, δεν φαίνεται να είναι ικανή να τους κάνει να το καταλάβουν!

Πλέον δεν μπορώ να κάνω απότομες κινήσεις όπως συνήθιζα, και νιώθω άβολα όταν σκύβω. Το πιο δύσκολο κομμάτι της εγκυμοσύνης θα είναι αυτό νομίζω. Το να ζητάω βοήθεια και να εξαρτώμαι από τους άλλους, κάτι που δεν έκανα σχεδόν ποτέ. Πάντα ήθελα να νιώθω ανεξάρτητη και αυτάρκης. Πράγμα που πρέπει να αρχίσω να το ξεχνάω σιγά σιγά μάλλον!

Photo from: http://www.omresort.ca

TV news VS Hollywood news = 0-1

Μου φαίνεται ότι η πιο γλοιώδης παρουσιάστρια της TV πρέπει να είναι η Δρούζα! Ειδικά όταν παίρνει ύφος δήθεν αυστηρό και απαιτεί διευκρινήσεις για τα αυτονόητα! Όταν πέφτω κατά λάθος πάνω σε εκπομπή της κάνω το εξής πείραμα! Περιμένω να μιλήσει για να επιβεβαιωθώ για την ξεδιαντροπιά που την διακρίνει και μετά αλλάζω κανάλι! Συνήθως αυτό δεν αργεί γιατί έχει την τάση να διακόπτει άγαρμπα τους καλεσμένους της!
Βρήκα αυτήν την φώτο στο Mediablog και λέω να την βάλω και στο sidebar του blog μου!








Και κάτι ευχάριστο από το Hollywood! H J.Lo κατά πάσα πιθανότητα είναι έγκυος και ίσως κυοφορεί και αυτή δίδυμα αλλά δεν το λέει! Περιμένει μάλλον και αυτή να κλείσει το τρίμηνο πρώτα!
Αυτό το 2008 θα είναι μάλλον πολύ παραγωγικότατο! Ήδη από το στενό μου περιβάλλον ξέρω τρία ζευγάρια που περιμένουν μωρά στο 2008. Εξαιρουμένα αυτά των blog!!

Powered by ScribeFire.