Πέρασα πια στην τελική ευθεία...

Τον τελευταίο καιρό, όντας πλέον στα μέσα του ογδόου, μοιάζω να είμαι πραγματικά έγκυος! Καιρός δεν ήταν? Ίσα που μείνανε 3-4 εβδομάδες!

Καταρχήν άρχισε να με βαραίνει η κοιλιά, τουτέστιν δυσκολεύομαι να σηκωθώ όταν κάθομαι και ειδικά όταν είμαι ξαπλωμένη! Ειδικά για το δεύτερο πρέπει να προσέχω να βρίσκομαι κοντά στην άκρη έτσι ώστε γυρνώντας στο πλάι να μπορώ να κατεβάσω τα πόδια μου στο έδαφος. Αν κατά λάθος βρεθώ πιο μακριά πρέπει να καταβάλω τρελές προσπάθειες για να φθάσω την άκρη και τελικά να σηκωθώ. Σε κάτι τέτοιες στιγμές αισθάνομαι σαν την χελώνα που έχει πέσει με το καβούκι στο έδαφος και τα πόδια πάνω!! Και φυσικά όταν όντας σε αυτήν την θέση τα καταφέρνω τελικά να σηκωθώ μου έχει βγει η γλώσσα έξω από το ζορι!! Και βέβαια μπορείτε να φανταστείτε πόσο χαριτωμένη δείχνω σε κάθε μου τέτοια προσπάθεια! Είμαι ένα όνειρο!!

Έπειτα έχω, θέλοντας και μη, υιοθετήσει το βάδισμα της εγκύου-πάπιας! Και αυτό εξίσου χαριτωμένο! Αλλά όσο και αν προσπαθώ να θυμηθώ (ούτε κατα διάνοια να πετύχω) τον τρόπο που βάδιζα πριν όντας ανάλαφρη, αποτυγχάνω παταγωδώς! Να μην πω για το σεξ στην προ εγκυμοσύνης εποχή. Σε αυτήν την φάση νιώθω λες και ήμουν μια ζωή έγκυος. Μου φαίνεται ότι θα μου φανεί παράξενο αν μια μέρα ξυπνήσω και δεν έχω αυτήν την τεράστια κατ' εμέ, κανονική κατά τους άλλους, κοιλιά μπροστά μου.

Α! Ναι!! Επίσης νομίζω πως είμαι πλέον ανίκανη να κόψω τα νύχια των ποδιών μου!!

Ο γιατρός μου απαγόρευσε τα πολλά τα σούρτα φέρτα, και μου τόνισε ιδιαίτερα ότι το βάδισμα μπορεί να είναι καλό για άλλες εγκύους προς το τέλος της εγκυμοσύνης τους αλλά όχι για μένα γιατί λόγω διδύμων προσπαθούμε να τα κρατήσουμε όσο περισσότερο γίνεται μέσα στην κοιλιά. Λες και άμα μου έλεγε να βαδίζω θα το έκανα! Εδώ λαχανιάζω με το παραμικρό!
Μου απαγόρευσε επίσης να κάθομαι σαν άνθρωπος! Πλέον μου λέει θα κάθεσαι ημιξαπλωμένη!! Και έτσι όπου κάτσω απλώνομαι παντελώς! Το θέμα όπως είπα είναι το πως σηκώνεσαι μετά αλλά αυτό δεν φαίνεται να απασχολεί εκείνον! Μόνο εμένα! Μου τόνισε επίσης να μην ξεχνιέμαι και διπλώνομαι μπροστά στον υπολογιστή. Αλλά πέραν από το γεγονός ότι πλέον δεν σπαταλάω τόσο πολύ χρόνο μπροστά του όπως πριν, αυτό το είχα προνοήσει από νωρίς και έψαχνα να βρω ένα δίσκο πρωινού από αυτούς με τα ποδαράκια! Μπορεί να μην βρήκα να αγοράσω αλλά ευτυχώς είχε και μου δάνεισε έναν η φιλη μου η Ηλιαχτίδα και τώρα που σας γράφω έχω το λαπτοπάκι μου πάνω του και εγώ είμαι σχεδόν ξάπλα! Cool!!

Παρ-όλες όμως τις απαγορεύσεις του γιατρού, εγώ συνεχίζω να αισθάνομαι αρκετά καλά ακόμα! Απογοητεύτηκα λίγο βέβαια γιατί περίμενα ότι όσο περνά ο καιρός θα εκτοπίζεται το στομάχι μου με αποτέλεσμα να μην τρώω πολύ. Τζάμπα περίμενα βέβαια γιατί συνέβη το ακριβώς αντίθετο! Μπορεί πλέον να μην τρώω τόσο συχνά όσο στο 2ο τρίμηνο αλλά τώρα άμα πω να φάω του δίνω και καταλαβαίνει! Για αυτό και πήρα μέσα σε ένα μήνα 4 ολόκληρα κιλά! Θέλω να πιστεύω ότι θα ήταν κάτι λιγότερο αν δεν είχα πάει να ζυγιστώ σχεδόν αμέσως μετά που έφαγα και ήπια! Αλλά τι μισό κιλό πάνω τι μισό κιλό κάτω!! Το θέμα είναι ότι πήρα αρκετά κιλά. Παρηγοριέμαι βέβαια από το γεγονός ότι πήραν και τα μικρά αρκετό βάρος. Ο ένας υπολογίζεται ότι είναι στα 1770 γραμμάρια και ο άλλος στα 1950, κατά προσέγγιση πάντα. Χαίρομαι που πλησιάζουν τα 2 κιλά ο καθένας. Θα είμαι έτσι πιο ήσυχη αν γεννηθούν πρόωρα.

Τα οποία μικρά πλέον δεν με αφήνουν σε ησυχία σχεδόν όλη μέρα! Από τώρα. Που να βγουν κιόλας!

Ένα από τα καλά της εγκυμοσύνης που θα έχω να θυμάμαι για χρόνια νομίζω είναι το ότι εξαιτίας της πέρασα τον πιο θερμό χειμώνα ever! Το τελευταίο κύμα ψύχους ούτε καν το κατάλαβα παρόλο που έπεσαν και εδώ οι θερμοκρασίες κοντά στο μηδέν. Εγώ που είχα μονίμως κρύα πόδια, ακόμα και το καλοκαίρι, για πρώτη φορά στην ζωή μου είναι μονίμως ζεστά! Για πρώτη φορά επίσης αντί να είμαι εγώ αυτή που ανάβει την θέρμανση ήταν ο άντρας μου. Αντί να είμαι εγώ αυτή που παραπονιέται ότι κρυώνει, ήταν εκείνος! Και το κερασάκι της τούρτας ήταν ότι για πρώτη φορά στα χρονικά είμαι αυτή που παραπονιέται χειμώνα καιρό ότι στον χώρο που βρίσκομαι κάνει πολύ ζέστη ενώ κανείς άλλος δεν διαπιστώνει τίποτα τέτοιο!

Αυτό βέβαια που με εκνευρίζει περισσότερο στην εγκυμοσύνη και ειδικά τον τελευταίο αυτόν καιρό είναι ότι διαπιστώνω κάθε μέρα όλο και πιο πολύ ότι μου πέφτουν πράγματα από τα χέρια που μετά πρέπει να σκύψω να τα μαζέψω! Άλλος άθλος αυτός!! Το τι σύγχυση τραβάω δεν λέγεται! Δεν ξέρω αν και πριν μου έπεφταν από τα χέρια πράγματα με την ίδια συχνότητα και απλά δεν το πρόσεχα γιατί το να σκύψω να τα μαζέψω ήταν κάτι που το έκανα ασυναίσθητα γιατί μέχρι να το σκεφτώ μπορούσα να το είχα μαζέψει και αυτό είχα κάνει. Αλλά έχω την εντύπωση ότι μάλλον μου πέφτουν συχνότερα. Παράδειγμα το κινητό μου το οποίο προ εγκυμοσύνης είχε φάει 2-3 τούμπες και κατά την διάρκεια αυτής πρέπει να έφαγε τουλάχιστον άλλες 10!! Δηλαδή σε διάστημα 2 χρόνων έφαγε 2 τούμπες και σε διάστημα οκτώ μηνών 10!!! Αισθητή διαφορά που του έχει προκαλέσει κάποιες βλάβες που εμφανίζονται σε ανύποπτο χρόνο! Όπως το να μην κουδουνίζει όταν με καλούν, να κλείνει μόνο του, να μιλάω εγώ και να μην με ακούν οι άλλοι και διάφορα άλλα τέτοια που με συγχύζουν ακόμα περισσότερο γιατί δεν συμβαίνουν συνέχεια για να το πάρω απόφαση να το αλλάξω αλλά μία στο τόσο!

Οι μέρες περνάνε γρήγορα και σχεδόν δεν καταλαβαίνω πως! Τα βράδια μου τα περνάω ξάπλα βλέποντας επεισόδια από τη σειρά Greys Anatomy της οποίας κατέβασα όλες τις σαιζόν. Σειρά έχει η σειρά Desperate Housewives!! Κάτι έπρεπε να κάνω μιας και τελείωσα προ πολλού το NipTuck. Στην μετά μωρών εποχή όχι να παρακολουθήσω σειρές δεν θα έχω τον χρόνο αλλά ούτε να κάνω ένα μπάνιο με την ησυχία μου δεν θα μπορώ! Οπότε βγάζω το άχτι μου τώρα! Εξάλλου όσο περνάει ο καιρός, δεν είμαι ικανή και για πολλά πράγματα πλέον!

Είμαι πλέον με όλη την σημασία της λέξης ΑΧΡΗΣΤΗ!!! Και η πλάκα είναι ότι μου αρέσει!

Τα νεότερα από το μέτωπο...

...με δυο λέξεις είναι πως αισθάνομαι περίφημα!! Και ελπίζω να κρατήσουν έτσι για όσο πιο πολύ γίνεται!
Η πλάκα είναι ότι δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι βαδίζοντας τον έβδομο μήνα θα αισθανόμουν σε σωματικό και ψυχικό επίπεδο πολύ καλύτερα από ότι στον πέμπτο!
Πριν μερικές ώρες επέστρεψα από τον καθιερωμένο μηνιαίο υπέρηχο (του οποίου το ραντεβού ανανεώθηκε για μετά από ένα μήνα πάλι), κατά τον οποίο καταγράφηκε ότι όλα βαίνουν καλώς σε ιατρικό επίπεδο. Το βάρος των μικρών είναι στα φυσιολογικά για την εποχή επίπεδα (γύρω στο ένα κιλό και κάτι γραμμάρια το καθένα), το βάρος το δικό μου επίσης μια χαρά παρόλο που συμπλήρωσα τα 10 κιλά επιπλέον του αρχικού μου βάρους, η πίεση μου δείχνει το πόση μεγάλη αναισθησία με διακατέχει (100/60) και όλες οι υπόλοιπες εξετάσεις επίσης μια χαρά (χωρίς τις δυο τρομάρες)!!!
Νιώθω απίστευτα όμορφα μιας και τίποτα σχεδόν δεν με ζορίζει. Ακόμα τουλάχιστον. Κοιμάμαι άνετα αν και δεν νιώθω να θέλω να κοιμηθώ πολύ όπως στις αρχές. Η κοιλιά δεν με εμποδίζει ιδιαίτερα ούτε στον ύπνο ούτε γενικά στις υπόλοιπες μου δραστηριότητες. Μπορώ και σηκώνομαι ευκολότερα από πριν. Μάλλον την έχω συνηθίσει παρόλο που η περίμετρος της ξεπερνά το ένα μέτρο πια!! Καθετί δυσάρεστο (ζαλάδα, καούρα, πονάκια κτλ) με επισκέπτεται μια φορά και μετά χάνεται δια παντός από το προσκήνιο! Ακόμα και ο πόνος στην πλάτη που είχε πρωτοεμφανισθεί εκεί γύρω στον πέμπτο μήνα και με είχε ταλαιπωρήσει αρκετά έχει εξαφανιστεί σχεδόν μιας και κάθε μου μέρα πλέον κυλάει σε απίστευτα χαλαρούς ρυθμούς! Όταν σε μια συζήτηση που είχα με ένα φιλαράκι, του έλεγα ότι δεν έχω ταλαιπωρηθεί από καμιά σχεδόν από τις ενοχλήσεις που έχουν συνήθως οι έγκυες, μου απάντησε με το πλέον φυσικό ύφος που με έκανε να λυθώ στα γέλια ότι "αυτές είναι ενοχλήσεις για ανθρώπους. Κοίταξε να δεις τι συμπτώματα έχουν οι έγκυες κατσίκες!!". Ξέρω ότι με αγαπάει και ας με αποκαλεί παλιοκατσίκα!!!

Στο μεταξύ απολαμβάνω στο έπακρο τις τελευταίες μέρες ησυχίας στο σπίτι μου! Έχω πέσει με τα μούτρα και βλέπω με την σειρά όλα τα επεισόδια του Nip Tuck! Όποια ώρα βάλω να δω κάποιο επεισόδιο, τα μικρά ξεσαλώνουν και πάνω που πάω να προσηλωθώ νιώθω σαν να έχω έναν άνθρωπο δίπλα μου που με σκουντάει και μου αποσπά την προσοχή. Δεν είναι βέβαια δίπλα μου, αλλά μέσα μου, και εγώ ακόμα να το εμπεδώσω!!
Διαβάζω όποτε έχω κέφια και μαγειρεύω με την άνεση μου και όχι πια με την ψυχή στο στόμα γυρνώντας από την δουλειά και όντας πεινασμένη, και έχω καταφέρει να κόψω τα τάπερ από την μαμά στο χωριό! Τα οποία θα επανέλθουν δριμύτερα, μετά την γέννα βεβαίως βεβαίως!!

Η ασχολία όμως που με χαροποιεί ιδιαίτερα είναι να ψωνίζω και να ετοιμάζω τα απαραίτητα για τον ερχομό των μικρών. Κάνω λίστες με τα απαραίτητα και συλλέγω γνώμες για το ποια είναι αυτά. Η κάθε μια μαμά βεβαίως έχει μια εντελώς υποκειμενική άποψη του τι είναι και τι όχι απαραίτητο και έτσι για την ώρα έχω καταλήξει ότι θα προμηθευτώ τουλάχιστον αυτά που συμφωνούν όλες! Δεν βιάζομαι βέβαια γιατί έτσι και αλλιώς έχω χρόνο μέχρι τα μέσα Μαρτίου που προβλέπεται να τα χρειαστώ και για την ώρα το υποψήφιο παιδικό δωμάτιο είναι στην φάση του βαψίματος!

Αυτό βέβαια που νιώθω να έχει αλλάξει δραματικά είναι το ότι όλα μου φαίνονται ιδιαίτερα ασήμαντα μπροστά στην κατάσταση που ζω. Με έχει καταβάλει τόσο ολοκληρωτικά που λίγα πράγματα πλέον μπορούν να μου κινήσουν το ενδιαφέρον και να με κάνουν να ασχοληθώ με αυτά. Νιώθω να ζω με "μειωμένη αντίληψη" και επιλέγω "ανάλαφρες" σχετικά δραστηριότητες. Έχω παραμελήσει πολλά πράγματα. Τα blog είναι ένα από αυτά. Και αρκετούς ανθρώπους, βέβαια. Τους οποίους συνεχίζω να παραμελώ... Ελπίζω μια μέρα να με συγχωρέσουν...

Family & non family men!

Τελικά οι άντρες χωρίζονται χονδρικά σε δύο κατηγορίες. Σε αυτούς που είναι για σπίτι και σε αυτούς που δεν είναι. Και όταν λέω "άντρας για σπίτi" εννοώ τον άντρα που έχει σαν προτεραιότητα το σπίτι του, την οικογένεια του και όλα όσα έχουν να κάνουν με αυτή. Γιατί υπάρχουν και οι άλλοι που είναι αιώνιοι έφηβοι και θεωρούν όλα αυτά εντελώς δευτερεύοντα μπροστά στον εαυτό τους.

Τώρα που το καλοσκέφτομαι, αν γεννιόμουν άντρας σε αυτήν την δεύτερη κατηγορία θα άνηκα μάλλον. Αλλά δεν γεννήθηκα άντρας. Και για καλή μου τύχη ο Φαζούλης μου που γεννήθηκε άντρας δεν ανήκει σε αυτήν την κατηγορία. Ίσως αυτό το "τα ετερώνυμα έλκονται" να έχει εφαρμογή και εδώ. Δεν ξέρω αν συμβαίνει και σε άλλα ζευγάρια αλλά έχω την εντύπωση πως ο σύντροφος που επιλέγουμε είναι αυτός που σκοπό έχει να μας φέρει σε μια ισορροπία στην ζωή μας. Δεν μπορώ να φανταστώ πως θα ήμουν αν ο σύντροφος που επέλεγα δεν ήταν "για σπίτι". Υποθέτω πως ότι σπίτι ανοίγαμε θα το κλείναμε νωρίς νωρίς μάλλον.

Για αυτό το ποστ αφορμή στάθηκε ο Φαζούλης μου και η όλη στάση του τον τελευταίο καιρό. Όχι πως δεν ήξερα τι ήταν πριν. Απλά τώρα το αντιλήφθηκα σε όλο του το μεγαλείο μιας και εγώ κάθε μέρα που περνά γίνομαι όλο και πιο άχρηστη. Κάνει ότι μπορεί για να με ξεκουράσει, ασχολείται με το σπίτι μας μόνος του σχεδόν, θυσιάζοντας τον λιγοστό ελεύθερο του χρόνο και εκτός από ηλεκτρολόγος που είναι (Ναι! Ναι! Μου αλλάζει πολλές φορές τα φώτα!) είναι γενικότερα πολυτεχνίτης. Τον τελευταίο καιρό τον έχω δει να κάνει ως και τον υδραυλικό, τον ξυλουργό, τον χτίστη και δεν ξέρω και εγώ τι άλλο! Που αν ήθελα για κάθε μερεμέτι μέσα στο σπίτι να ψάχνω να βρω τεχνίτη και να περιμένω να έρθει τίποτα δεν θα είχε γίνει μέχρι τώρα! Σίγουρα θα είχα γεννήσει και όλο και κάποιος ακόμα "θα ερχόταν"!! Και τώρα με τις ετοιμασίες για το δωμάτιο των μικρών θα έχουμε πολλά να αντιμετωπίσουμε ακόμα και κυρίως εκείνος γιατί εγώ όπως είπαμε όσο πάω και αχρηστεύομαι.

Για να στολίσω για Χριστούγεννα δεν το συζητώ καν ακόμα γιατί το σπίτι μου θυμίζει εργοτάξιο ώρες ώρες. Ελπίζω εκεί κοντά στις γιορτές να έχει συμμορφωθεί έτσι ώστε να στολίσω κάτι τις για το καλό.
Κατά τ' άλλα όλα πάνε καλά. Έχω σταματήσει την δουλειά λόγω του πόνου στην πλάτη που τελικά κατέληγε αφόρητος αν δεν ξάπλωνα σε τακτά χρονικά διαστήματα και έτσι η κατάσταση πλέον είναι υποφερτή.
Οι κινήσεις των μικρών είναι τώρα πιο έντονες από ποτέ και οι κλωτσιές τους πιο συχνές. Ειδικά του ενός κάποιες φορές είναι ιδιαίτερα απότομες και ανατριχιαστικές! Είναι δε τόσο δυνατές που σε αρκετές περιπτώσεις φαίνονται κιόλας!! Και αυτό μπορεί να ανατριχιάζει εμένα κάνει όμως τον Φαζούλη μου όλο και πιο χαζομπαμπά!