Βαφτίσια τέλος!

Πάει και αυτό! Πάει τελείωσε!

Βαφτίστηκαν και αφού τους δόθηκε όνομα, ησύχασαν όλοι μιας και τώρα έχουν πως να τα φωνάζουν πια! Γιατί εγώ συνεχίζω να τα προσφωνώ ο μεγάλος και ο μικρός! Ή με τα χαιδευτικά τους στις μεταξύ μας συνομιλίες!! Τουτέστιν "πουφουλάκι" και "μπουρμπουλάκι"!!

Δεν γινόταν φυσικά να γίνει η βάφτιση και να μην ξεχαστεί κάτι, και αυτό το κάτι στην περίπτωση μας ήταν οι λαμπάδες! Κάποιοι είχαν την ιδέα να αφήσουμε την βάφτιση και να τρέχουμε για τις λαμπάδες! Ευτυχώς πρεσβευσε η λογική και συνεχίσαμε με συνοπτικές διαδικασίες και δυο κεριά που με λίγο τούλι τα ντύσαμε λαμπάδες!

Όλα πήγαν καλά! Όπως περίπου τα περίμενα. Η βάφτιση έγινε έξω στην ύπαιθρο, οι καλεσμένοι κάθονταν γύρω γύρω, και οι πρωταγωνιστές της ιστορίας, μωρά νονοί και παπάδες στην μέση. Ευτυχώς γιατί δεν θα το άντεχα να ήμασταν ο ένας πάνω στο άλλο! Ο μεγάλος μου λίγο ήθελε να μην κλάψει καθόλου. Είναι τέτοιο το στυλ του παιδιού. Είναι λίγο τραβάτε με και ας κλαίω, χωρίς το κλαίω! Παράδωσε τα όπλα όταν πέσανε τα λάδια πάνω του. Ο μικρός τώρα έδωσε ρέστα στο κλάμα όπως ήταν αναμενόμενο! Έκλαψε αρκετά και για τους δύο! Το καλό ήταν ότι μερικά λεπτά αφού τελείωσε η βάφτιση, κοιμήθηκαν και οι δύο του καλού καιρού και όταν ξύπνησαν ήταν σαν να μην συνέβη απολύτως τίποτα.

Μπορώ να μιλάω (και να γράφω) ώρες για τα μικρά μου και τα κατορθώματα τους. Μου φαίνονται όλα τόσο αστεία και ενδιαφέροντα! Ευτυχώς συνειδητοποιώ ότι είναι αστεία και ενδιαφέροντα μόνο για μένα! Μιλάω γι' αυτά συνέχεια λες και δεν είχα ξαναδεί μωρά στην ζωή μου. Όλη μου η μέρα είναι αφιερωμένη στην φροντίδα τους η οποία όσο περνά ο καιρός αλλάζει μορφή αλλά μένει ίδια χρονικά. Ο ελεύθερος μου χρόνος πια είναι εκτός από περιορισμένος και κατακερματισμένος κατά την διάρκεια της μέρας. Τώρα πια χρειάζεται να τους μαγειρέψω και να καθαρίζω το χάλι που δημιουργείτε όταν τρώνε. Πράγμα που όσο έπιναν γάλα το μόνο που λερωνόταν ήταν η σαλιάρα τους, άντε και το ρούχο τους. Μόνο όταν βραδιάσει και επιτέλους κοιμηθούνε, μόνο τότε υπάρχει απόλυτη ησυχία και ηρεμία μέσα στο σπίτι που μου θυμίζει με νοσταλγία την προ μωρών εποχή. Το καλό είναι ότι τώρα πια μπορώ να διαβάσω ένα βιβλίο σε αντίθεση με τις αρχές που από την αυπνία δεν έβλεπα την ώρα να κλείσω τα μάτια μου και όχι να τα ανοίξω και να διαβάζω.

Διάβαζοντας προχθές post φίλων, έπεσα πάνω στο Pop Cern, ένα συλλογικό post δύο φίλων μου, του Philos και του Dealsend μαζί με άλλους τρεις bloggers, τους Teleologikos, Spdd και Attackta, το οποίο στάθηκε αφορμή να "ενημερωθώ"¨για το πείραμα Cern! Μπορείτε να φανταστείτε πόσο καιρό έχω να ανοίξω τηλεόραση και να διαβάσω ειδήσεις? Ζω στον απόλυτο μικρόκοσμο μου!

Ετσι σκέφτομαι μήπως ήρθε η ώρα να αρχίσω να γράφω ότι μπορώ, και ότι μου κατεβαίνει σε αυτό το blogaki που το έχω παραπεταμένο τόσο καίρο. Ας είναι και μία γραμμή. Μου έλειψε πολύ αυτό.

Εύχομαι να είστε όλοι καλά!

Καλοκαίριασε πια...

...και βγάλαμε τα μπουτάκια μας έξω! Τελικά είναι τέλεια να γεννάς άνοιξη! Γιατί όταν ξεπεταχτούν τα μικρά και έχουν στρουμπουλέψει, τα έχεις ελαφροντυμένα ή και τελείως γυμνά πράγμα που σου δίνει την δυνατότητα να τα τσιμπάς να τα δαγκώνεις και να τα ζουλάς συνεχώς!!! Καταλαβαίνεται φυσικά τι τραβάνε τα καημένα μαζί μου!

Τώρα που και τα δυο πλέον δεν ξυπνάνε την νύχτα επιστρέφω σιγά σιγά στις παλιές μου συνήθειες, που πάει να πει ότι το βράδυ και αφού έχουν κοιμηθεί οι άντρες του σπιτιού, βάζω το ποτάκι μου ή παίρνω την παγωμένη μου μπυρίτσα και την αράζω παρέα με το λαπτοπάκι μου είτε σερφάροντας είτε παρακολουθώντας ξένες τηλεοπτικές σειρές που κατεβάζω. Πράγμα που στις αρχές ούτε να το διανοηθώ δεν μπορούσα! Δεν έβλεπα την ώρα να πάω για ύπνο! (Κάπου εδώ πρέπει να σημειώσω ότι ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα ενός pc είναι το μέγεθος του σκληρού δίσκου. Όσο και να έχει κανείς ποτέ δεν είναι αρκετός!)

Θάλασσα ακόμα δεν πήγαμε, και ευτυχώς που δεν είμαι και πολύ φανατική με το αντικείμενο γιατί το να ξεκουβαληθείς με δύο μωρά να τρέχεις στην παραλία είναι σχεδόν άθλος! Αστε που η κοιλιά ενθύμιο από την εγκυμοσύνη συν τα επιπλέον κιλά υπάρχουν ακόμα και βασιλεύουν! Εγώ που δεν χρειάστηκε ποτέ να κάνω δίαιτα αντιλαμβάνομαι τώρα πόσο δύσκολο πράγμα είναι να πρέπει να στερήσε την τροφή!! Η διατροφή μου ήταν τέτοια που όσο και να έτρωγα απλά διατηρούσα τα κιλά μου. Και τώρα το ίδιο συμβαίνει απλά διατηρώ τα επιπλέον κιλά! Άντε τώρα τέτοια εποχή να πρέπει να στερηθώ το παγωτό το οποίο τσάκιζα στην κυριολεξία. Για να το ευχαριστηθώ έπρεπε να είναι τουλάχιστον μισόκιλο!!

Μερικά άλλα πράγματα που διαπίστωσα σχετικά με την εγκυμοσύνη και την μετά από αυτήν εποχή είναι τα εξής:

• Οι γυναίκες δεν λένε ποτέ στις άλλες γυναίκες υποψήφιες προς κυοφορία τις μικρές πικρές λεπτομέρειες σχετικά με το γεγονός. Όπως το ότι θα φταρνίζεσαι ή θα γελάς και θα έχεις ταυτόχρονα και ακράτεια.
• Είναι μύθος ότι το στήθος το χαλάει η εγκυμοσύνη. Η βαρύτητα είναι αυτή που κάνει την ζημιά και αυτό εξαρτάται από πολλούς άλλους παράγοντες πέρα από την εγκυμοσύνη.
• Είναι επίσης μύθος ότι πολλά αλλάζουν με το σαράντισμα του μωρού. Το μόνο που διαπίστωσα να αλλάζει είναι ότι εγώ συνήθισα την νέα τάξη πραγμάτων έτσι ώστε να μην μου φαίνεται τόσο κουραστική όπως στην αρχή.
• Γίνεσαι βαρετή. Στην περίοδο της εγκυμοσύνης, τα θέματα που μονοπωλούσαν τις συζητήσεις μου ήταν σχετικά με αυτήν, τώρα στις συζητήσεις μου τα θέματα που παίζουν είναι σχετικά με τα μωρά και είναι κυρίως του τύπου, πόσο τρώνε, τι πάνες είναι καλές και πόσο κοιμούνται. Απίστευτα "ενδιαφέροντα"!!

Άντε και καλό καλοκαίρι να έχουμε!