Όταν κάνεις σχέδια...

Ένα από αυτά που δεν είχα σκεφτεί προτού κάνω τα παιδιά ήταν το γεγονός ότι δεν θα μπορούσα να προγραμματίσω κάτι χωρίς να έχω στην άκρη του μυαλού μου ότι μπορεί να αναβληθεί για τον οποιοδήποτε λόγο. Αυτό φυσικά δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο αυτών που έχουν παιδιά. Είναι μέρος της ζωής όλων μας. Απλά όταν έχεις παιδιά, και ειδικά μικρά σε ηλικία σου συμβαίνει απείρως συχνότερα οπότε και το εμπεδώνεις θες δεν θες.

Προγραμματίζεις για παράδειγμα να πας στο super market το απόγευμα π.χ. και μισή ώρα πριν κάποιος ανεβάζει πυρετό και τα ψώνια αναβάλλονται μέχρι νεωτέρας. Ή  μπορεί να έχεις σκεφτεί να κάνεις το γαμάτο φαγητό που θα σε βγάλει ασπροπρόσωπη στην οικογένεια χωρίς να χρειαστεί να μπλεχτείς με τα της κουζίνας την επόμενη μέρα, και αφού το ετοιμάσεις αντί να το τσακίσετε οικογενειακώς, κάποιος  φέρνει μια γαστρεντερίτιδα σπίτι, το φαΐ μπαίνει στο ψυγείο και εσύ αν την γλυτώσεις  και δεν κολλήσεις, βρίσκεσαι να βράζεις κάτι νερόβραστο μπας και γλυτώσεις κανένα πλυντήριο τουλάχιστον.

Κάπως έτσι την έπαθα για άλλη μια φορά την προηγούμενη εβδομάδα, όπου σχεδίαζα η καλή σου να πάω σε μια παρουσίαση βιβλίου, και ενώ όλα κυλούσαν ομαλά στην συνηθισμένη λατρεμένη οικογενειακή ρουτίνα, το αμέσως προηγούμενο βράδυ τα δεδομένα ανατράπηκαν σε βαθμό να σκέφτομαι τι να βάλω μέσα στην τσάντα για το νοσοκομείο. 

Αυτό το απρόοπτο, απρόσμενο και αναπάντεχο γεγονός που δεν σου αφήνει κανένα περιθώριο ελιγμού ή έστω σκέψης που όχι απλά σου ξεπρογραμματίζει το super market ή στέλνει ένα φαΐ στα σκουπίδια αλλά έχει συνέπειες πολύ πιο σοβαρές, που αν είσαι τυχερός δεν θα αλλάξει την ίδια σου την ζωή, πάντα θα με κάνει να νιώθω πόσο ελάχιστα μπορώ να επέμβω σε αυτό που μου επιφυλάσσει η ζωή στο μέλλον. Προφανώς πολύ λίγο εξαρτάται από μένα.

Τώρα που πλέον πέρασε η μπόρα, δυο τρία πράγματα μου ήρθαν στον μυαλό...

Το ένα είναι ο ρόλος του ίντερνετ στην ζωή μας. Ένα πολύτιμο εργαλείο πραγματικά.  Το βράδυ που δεν ήξερα τι μου ξημερώνει και ξενυχτούσα κάνοντας  δρομολόγια για  να τσεκάρω αν όλα είναι καλά,  ζήτησα βοήθεια από διάφορους ειδικούς σχετικά με την κατάσταση που βίωνα. Εξεπλάγην ευχάριστα όταν παρόλο του ότι μεσολαβούσαν μη εργάσιμες μέρες σαββατοκύριακου, απάντησαν όλοι σχεδόν  δίνοντας μου πολύτιμες πληροφορίες και συμβουλές σχετικά. Όλα αυτά φυσικά αφού είχα ήδη επικοινωνήσει με τον γιατρό μου προηγουμένως και αφού είχα περάσει ένα τετράωρο τουλάχιστον στο νοσοκομείο κάνοντας εξετάσεις. 

Μετά από αυτό μου ήρθε στον νου η περίπτωση εκείνης της μάνας που άφησε να φύγει ένα μωράκι μηνών μόλις όπου αντί να κινήσει γη και ουρανό να πάει σε γιατρό χρησιμοποίησε το ίντερνετ για να ζητάει συμβουλές από άλλες "μανούλες"...

Το άλλο...τι σου είναι αυτή η τύχη... ένα αργοπορημένο γεύμα ακυρώνει ένα χειρουργείο και τελικά σου βγαίνει σε καλό. Θα μπορούσε όμως και όχι. 

Το βράδυ να σκέφτεσαι πως το επόμενο θα την βγάλεις στο νοσοκομείο και τελικά αντί για αυτό, καθαρά από τύχη πάλι, τα σχέδια που έκανες να μπαίνουν πάλι στο πλάνο και τελικά να βρίσκεσαι στην παρουσίαση που σχεδίαζες και να φεύγεις πανευτυχής με μια αγκαλιά βιβλία! 

Τέλος, αυτό που μου είχε γράψει η Synas  σε σχόλιο της στο ποστ εκείνο όπου ανακοίνωνα ότι περίμενα δίδυμα.  Θα σου φύγει η μαγκιά μου είχε γράψει. Και έτσι ακριβώς έγινε!

Ένας αχταρμάς!

Εχθές είχα γενέθλια. Πάτησα αισίως τα σαράντα και μπορώ για ένα εξάμηνο ακόμα να λέω ότι είμαι 39! Μια μικρή περίοδος χάριτος. Στα αυτιά μου το 39 ακούγεται σαφώς καλύτερα από το 40, οπότε ας είναι.

Τώρα που γράφω είναι πρωί, ενώ τα μικρά κοιμούνται και πριν με εγκαταλείψουν οι δυνάμεις μου, πράγμα σίγουρο πια προς το τέλος της μέρας. Θα αναφέρω επιγραμματικά (τρόπος του λέγειν) τα "νέα" μου από την τελευταία φορά που έγραψα εδώ μέσα, άσχετα μεταξύ τους και αμφιβόλου ενδιαφέροντος.
Part I - Ευχάριστα
Χάθηκα διαδικτυακά, είναι αλήθεια. Είχα αρχίσει από πολύ πριν αλλά το αποκορύφωμα ήρθε τον προηγούμενο μήνα που είχαμε πάει οικογενειακώς διακοπές και κατάφερα να αποτοξινωθώ κάπως από το διαδίκτυο μιας και η πρόσβαση εκεί που ήμουν ήταν σχεδόν αδύνατη. Αυτό μου έκανε καλό γενικά, με ξεκούρασε και  τώρα απλά χρησιμοποιώ το διαδίκτυο για να συγκρίνω τιμές για κάποια είδη που χρειάζομαι ενόψει χειμώνα, για να διαβάζω καμιά άποψη και να ενημερώνομαι υποτυπωδώς για τα τεκταινόμενα και φυσικά να παίζω το δικό μου εθιστικό παιχνίδι στο  facebook το οποίο ελπίζω να μην καταφέρει μια μέρα να με αποβλακώσει εντελώς. Τι να κάνουμε? Ο καθένας με τα πάθη και τις αδυναμίες του.

Τα μικρά μου μεγαλώνουν και κάθε μέρα που περνά και συνειδητοποιώ ότι από μωράκια έγιναν πλέον παιδάκια χαίρομαι όλο και περισσότερο. Ναι. Προτιμώ σαφώς τα παιδάκια από τα μωράκια  και δεν μου λείπει καθόλου η μωρουδίστικη ηλικία.  Μου αρέσει που μπορώ να συνεννοούμαι μαζί τους, που μπορώ να παίζω μαζί τους (άσχετα που το μπάσκετ δεν είναι το φόρτε μου. Θα προτιμούσα να ντύνω και να χτενίζω κούκλες αλλά τι να κάνουμε? Γούστα είναι αυτά!) που μπορούμε να βολτάρουμε για ώρες χεράκι χεράκι και που πλέον τρώνε μόνα τους! Άμα ανεξαρτητοποιηθούν περισσότερο νομίζω θα περνάμε ακόμα πιο όμορφα. Αυτόν τον μήνα είμαστε σπίτι  και  κάνουμε training  για την τουαλέτα, ξυπνάμε αργά, παίζουμε "μπάλα μπακετ" πάμε για μπάνια στην θάλασσα και λιώνουμε ενίοτε μπροστά από μια τηλεόραση βλέποντας Cars ασταμάτητα. Είναι η νέα μας εμμονή μετά τον Nemo, Shrek, και Bolt. Μέχρι τον Σεπτέμβρη που ξεκινάμε παιδικό και αναγκαστικά η τηλεόραση και ο πρωινός ύπνος θα ελαττωθούν σημαντικά!
Part II - Δυσάρεστα
Οι διακοπές μάλλον μου έκαναν και άλλο καλό γιατί έπαψα να βλέπω τηλεόραση εντελώς. Πριν φύγω έβλεπα περίπου για μία ώρα το πρωί το πρωινό του Σκάι. Ειδήσεις έχω πάψει να βλέπω χρόνια τώρα και μόνο τυχαία ίσως παρακολουθούσα μια στο τόσο. Είχα την εντύπωση λοιπόν από αυτή την ενημέρωση που είχα (όπως έγραφα στο προηγούμενο μου post ) ότι κάτι  καλό πάει να γίνει ανάμεσα στα δεινά που συμβαίνουν καθημερινά. Νόμιζα ότι θα διορθωθεί κάτι στην καθημερινότητα μου. Νόμιζα ότι  είναι καλό να συνεχίσουμε με το ευρώ. Τελικά καταλήγω να λέω ότι δεν με νοιάζει τι νόμισμα θα έχουμε αρκεί ο κόσμος να μπορεί να βγάζει το ψωμί του και να ζει αξιοπρεπώς. Η εικόνα που έχω σήμερα από το άμεσο μου περιβάλλον είναι τραγική και σε καμιά περίπτωση δεν δείχνει ότι κάτι καλό πάει να γίνει. Το αντίθετο. Και είναι ακόμα καλοκαίρι και το νησί είναι πήχτρα στον κόσμο. Από που να ξεκινήσω να λέω? Ότι η ξαδέρφη μου δίπλα έσπασε πριν ενάμιση χρόνο και βάλε το πόδι της και τραβιέται ακόμα γιατί μια οι γιατροί απεργούν και μια τα νοσοκομεία δεν έχουν υλικά? Ο πατέρας μια φίλης μου έμεινε άνεργος στα 60 του γιατί για πρώτη φορά φέτος δεν ανανεώθηκε η σύμβαση του? Ότι σκάνε ακάλυπτες επιταγές μέρα την μέρα? Ότι ο αδερφός μου είναι απλήρωτος εδώ και ένα τρίμηνο? Ότι όλες οι υπηρεσίες του δημοσίου υπολειτουργούν ενώ θα έπρεπε να εργάζονται φουλ? Ότι ανοίγουν τρύπα στον δρόμο και δεν τον φτιάχνουν ξανά? Όχι δεν φταίει η χαλαρότητα του Αυγούστου. Το ίδιο θα είναι και τον Σεπτέμβρη.
Αυτά και άλλα πολλά σε ένα μέρος που σφύζει από ζωή. Και έρχονται μετά τα ελεεινά ΜΜΕ να μου πουν ότι για την κατάντια μας φταίει ο ανάλγητος φορτηγατζής και το ταξιτζής, φταίει ο δημόσιος υπάλληλος με τον παχυλό του μισθό, φταίει ο ελεύθερος επαγγελματίας με την φοροδιαφυγή  του φταίει ο ένας και ο άλλος συνάνθρωπος μου και δεν φταίνε τα μεγαθήρια οι τράπεζες που μας ξεζουμίζουν και δεν φταίνε αυτοί που οργάνωσαν αυτό το πλαίσιο για να μπορεί ο καθένας να συνεισφέρει στο ποσοστό που του αναλογεί στην κατάντια αυτής της χώρας? Στρέφουν τον έναν εναντίον του άλλου. Αυτό κάνουν για να μπορούν αυτοί να κάνουν την δουλειά τους ανενόχλητοι.

Δεν ξέρω  πως ήταν η ζωή στον καιρό της χούντας γιατί ήμουν πολύ μικρή για να θυμάμαι. Όμως το σήμερα δεν μου θυμίζει και πολύ δημοκρατία. Τέλος η ανωνυμία στο διαδίκτυο,  χημικά στις πλατείες μόνο και μόνο για να μην φάει καμιά ξώφαλτση ροχάλα κάποιος από τους αναίσχυντους εκπροσώπους μας που για άλλο πράγμα ψηφιστήκαν και το αντίθετο κάνουν, Ουσιαστική μονοφωνία και προπαγάνδα στα ΜΜΕ κ.α. Τι άλλο ακόμα πιο οφθαλμοφανές?

Part III - Βιβλία
Τώρα το καλοκαίρι με το άπλετο φως του ήλιου λέει πολύ το διάβασμα. Τα απογεύματα λοιπόν που δροσίζει και λίγο πριν ξυπνήσουν τα μικρά από τον μεσημεριανό τους ύπνο, διαβάζω λίγο και αυτήν την εποχή έχω τα εξής που περιμένουν να τα τελειώσω κάποια στιγμή:
1. Πως να μιλήσετε στα παιδιά σας για το σεξ
2. Οι φιλόσοφοι και ο έρωτας
Ωραίος συνδυασμός ε?

Καλό μήνα να έχουμε!

Είμαι ένα ερείπιο!

Έχω το μαύρο μου το χάλι! Αρχής γενομένης από το σαββατοκύριακο που άλλαξε ο καιρός, πάω από το κακό στο χειρότερο.

Πήγα με το ξώφτερνο στο χωριό και καθότι εκεί είναι βουνό, και κάνει όσο να πει κανείς λίγο παραπάνω ψύχρα από ότι εδώ στην πόλη, τα κατάφερα να αρπάξω ένα υποτυπώδες συνάχι.

Μετά από αυτό σε μια κρίση τακτοποίησης που με έπιασε να μαζέψω τα καλοκαιρινά ρούχα προς αποθήκευση, κοπάνησα το πόδι μου πάνω στο κρεββάτι με αποτέλεσμα να το πονάω όταν περπατάω.

Το κερασάκι της τούρτας ήρθε και συμπληρώθηκε με την υποψία επιχείλιου έρπη που είχα εχθές το πρωί και κατάφερε να γίνει βεβαιότητα μέχρι το μεσημέρι. Μέχρι να βραδιάσει είχε βγει και σε άλλα 2-3 σημεία! Από μακριά τα χείλη μου πλέον μοιάζουν με αυτά της Αντζελίνας Τζολί! Απο κοντά, δεν το συζητάμε. Δεν βλέπονται!

Α! Και φυσικά συνεχίζει να υπάρχει και το κωλόδοντο! Που μπορεί να μην με πονάει αλλά κάτι πρέπει να γίνει και με αυτό το συντομότερο δυνατόν!

Παλιοκατάσταση!

Powered by ScribeFire.

Που ακριβώς οφείλεται αυτή η κινητικότητα στο Hi5?

Μπορείτε να μου εξηγήσετε που ακριβώς οφείλεται αυτή η κινητικότητα στο Hi5?
Πριν χρόνια, και κατόπιν παραίνεσης του ξαδερφούλη μου ο οποίος ζει στο Λονδίνο, δημιούργησα ένα profile στο Hi5 ίσα για να έχουμε μια επιπλέον επικοινωνία. Πρόσθεσα και περί τους τρεις φίλους (ένας εκ των οποίων ο εν λόγω ξάδερφος) και αυτό ήταν. Έκτοτε ησυχία στο Hi5. Μέχρι που τους τελευταίους μήνες παίρνω κάθε μέρα τουλάχιστον μία πρόσκληση να γίνω φίλη με κάποιον που φυσικά δεν τον γνωρίζω καν.
Και αναρρωτιέμαι τι συνέβη και έτσι ξαφνικά άρχισε αυτό το νταβαντούρι. Ή μήπως απλά έκανε τόσο ώστε να μάθει και η κουτσή Μαρία στην Ελλάδα ότι υπάρχει και μια υπηρεσία που λέγεται Hi5?

Powered by ScribeFire.

Σήμερα το πρωί...

...ξύπνησα αδικαιολόγητα κακόκεφη.
Άργησα να καταλάβω το γιατί αλλά μέχρι το μεσημέρι βρήκα την άκρη.
Ήμουν στα πρόθυρα ενός πονόδοντου χωρίς τέλος :-( .

Ένα πρόβλημα που είχα πριν 4-5 χρόνια και αναγκάστηκα να υποβληθώ σε χειρουργείο για να απαλλαγώ από αυτό, επανεμφανίστηκε σήμερα το πρωί και υπολογίζω ότι δεν θα έχω καλά ξεμπερδέματα...
Πρώτα από όλα γιατί ο νόμος του Μέρφι χτύπησε ξανά με τα όλα του.
Ο πόνος ξεκίνησε δειλά δειλά σήμερα το πρωί, και τίποτα δεν προμήνυε ότι όσο περνούσε η ώρα ο πόνος θα χειροτέρευε, αλλά αυτό συνέβη Παρασκευή πρωί. Ε! Πως? Να μην υποφέρω ένα σ/κ?
Επίσης αντιβίωση δεν κάνει να πάρω, τουλάχιστον όχι άμεσα.
Και, τέλος, ο οδοντίατρος μου έχει σχεδιάσει να απουσιάσει όλη την επόμενη εβδομάδα.

Το τι τυχερή είμαι φαίνεται μάλλον!
Το κερασάκι της τούρτας είναι όμως οι λύσεις που έχω για την μεθεπόμενη εβδομάδα που θα γυρίσει με το καλό...
'Η πάω χειρουργείο πάλι, που δεν ενδεικνύεται γενικώς, ή ακολουθώ μια μεσοβέζικη λύση με αμφίβολο αποτέλεσμα και σίγουρη ταλαιπωρία, με το να δοκιμάσω μια απονεύρωση εκ νέου, ή τέλος να βγάλω το δόντι...Άστα να πάνε τύχη έχω!

(Η εικόνα είναι gif, animate, αλλά δεν φαίνεται να κουνιέται μετά το publish! Οπότε έβαλα τις δυο βασικές σκηνές της, ξεχωριστά.)

Μεγάλη εφεύρεση...

...τελικά οι ωτασπίδες.

Σε απαλλάσσουν από το να ακούς αηδίες και γενικότερα οτιδήποτε άλλο ενοχλητικό!

Είναι μεγάλη υπόθεση να βρίσκεις την ησυχία σου...

Powered by ScribeFire.

Εγώ, ο καυσωνας, το φαί και η Παρίς!

Σήμερα έκανε πολύ ζέστη. Περισσότερη από κάθε άλλη μέρα φέτος. Ετσι τουλάχιστον μου λεν οι άλλοι γιατί εγώ δεν κατάλαβα και πολλά ως συνήθως. Και χωρίς A/C παρακαλώ!
Παρόλα αυτά η αλήθεια είναι ότι όταν κάνει ζέστη, έστω και λίγη, δύο πράγματα δεν μπορείς να κάνεις! Να τρως και να γράφεις ποστ!
Έτσι τώρα που δρόσισε κάπως, και κατάφερα να βάλω κάτι στο στόμα μου (γιατί νηστικό αρκούδι δεν χορεύει) είπα να δοκιμάσω να γράψω κάτι ανάλαφρο μιας και εγώ αισθάνομαι πολύ βαριά ήδη με τόσο νερό που έχω πιει (μετά το φαΐ όλο!).

Λοιπόν! Μην αναρωτιέστε (όσοι αναρωτιέστε) για τα καμώματα της κοσμικής πάμπλουτης νεαρής Παρίς Χίλτον. Αφού τα είδε όλα όταν αναγκάστηκε να εκτίσει ποινή περίπου δύο εβδομάδων στην φυλακή γιατί οδηγούσε ενώ δεν είχε δίπλωμα (ή κάτι τέτοιο), όντας εκεί μέσα έλαβε γράμματα συμπαράστασης από θαυμάστριες της τα οποία αισθάνθηκε την ανάγκη να τα απαντήσει .
Και ναι! Οι γραφολόγοι έβγαλαν συμπεράσματα για την προσωπικότητα της μέσα από τον γραφικό της χαρακτήρα , τον οποίο μπορείτε να δείτε παρακάτω!


Η γραφή της είναι χαριτωμένα-ελκυστική, πράγμα το οποίο σημαίνει πώς θέλει να κάνει τον κόσμο να την δει. Γράφει συνειδητά τόσο παιδαριώδες χαριτωμένα ώστε να στρέψει την προσοχή του κόσμου σε αυτήν, για να είναι το επίκεντρο.

Έτσι εξηγούνται όλα! Περισσότερα συμπεράσματα για τον χαρακτήρα της Παρίς εδώ.

Η σημασία του να είσαι ευδιάθετος!

Με εκνευρίζει πάρα πολύ όταν θέλω να δουλέψω και πρέπει να συγκεντρωθώ εκεί, κάποιος να έχει όρεξη για μπλα μπλά και σούξου μούξου και να επιμένει να με απασχολεί με τις φιλοσοφίες του!

Ταυτοχρόνως με εκνευρίζει ακριβώς το ίδιο, όταν εγώ έχω όρεξη για μπλα μπλά και σούξου μούξου, να έχω πολύ δουλειά να κάνω και να πρέπει να κάνω την καρδιά μου πέτρα και να δουλέψω!

Ευτυχώς σήμερα είχα τόσα κέφια που τίποτα από τα δύο δεν κατάφερε να με ενοχλήσει!!!

Ή είσαι κρυουλιάρης ή δεν είσαι!

Πρώτη φορά σήμερα από τότε που μπήκε το καλοκαίρι φόρεσα ξώφτερνα παπούτσια.

Αφού ρώτησα εχθές αγανακτισμένη τον φαζούλη μου "Αμάν πια, πότε θα μπει αυτό το καλοκαίρι, να αρχίσω να φοράω κανένα πέδιλο",
γυρνάει εκείνος και κοιτώντας με απορημένος αναφωνεί "Μα καλά που ζεις? 35 βαθμούς είχε σήμερα έξω".

Μάλλον υπερέβαλε γιατί ήδη νιώθω τα πόδια μου κρύα!

Ένα μήλο την ημερά τον γιατρό τον κάνει πέρα!

Δεν ξέρω αν σας αρέσουν τα μήλα, αλλά πρόκειται για ένα φρούτο που τρώγεται κάλλιστα και χειμώνα και καλοκαίρι. Δεν μου άρεσαν από πάντα. Κάθε άλλο. Επρόκειτο για το τελευταίο φρούτο που θα διάλεγα να φάω. Τελευταία όμως αυτό άλλαξε, και ρόλο σε αυτό έπαιξαν τα Χιλιανά μήλα. Ακριβώς επειδή αγόραζα ότι μήλο έβρισκα μπροστά μου (άρεσαν σε άλλους στο σπίτι), κατέληξα στο συμπέρασμα ότι τα μόνα μήλα που η γεύση τους δεν σε απογοητεύει ποτέ είναι αυτά προέλευσης Χιλής.
Τώρα πως γίνεται, να έρχεται το μήλο από την Χιλή, που βρίσκεται στην άλλη άκρη του κόσμου, και να είναι λουκούμι, ενώ τα μήλα από Νάουσα ή Κρήτη κτλ που είναι σχετικά δίπλα να είναι σε απελπιστική κατάσταση σε σχέση με τα Χιλιανά, αυτό δεν μπορώ να το καταλάβω.
Και από τιμή? Περίπου η ίδια. Όχι ότι έχει καμιά σημασία. Γιατί και τζάμπα να στα δίνουν, είναι δώρο άδωρο όταν με το που τα δοκιμάζεις καταλήγεις στο συμπέρασμα ότι είναι για πέταμα.

Αν έχεις τύχη διάβαινε, που λένε...

Δεν ξέρω αν είδατε εχθές το βράδυ τον αγώνα της Formula 1 που έγινε στο Μόντρεαλ του Καναδά, αλλά αυτοί που είναι φαν του σπορ ξέρουν ότι δεν χάσατε και πολλά και να μην τον είδατε γιατί δεν άξιζε ιδιαίτερα μιας και κάθε τρεις και λίγο έμπαινε το αυτοκίνητο ασφαλείας στον αγώνα.

Ανάμεσα σε όλα τα άλλα μικροατυχήματα που είχε ο αγώνας συνέβη επίσης ένα τρομερό ατύχημα που όταν το δει κάποιος αναρωτιέται τι σου είναι η τύχη!
Ο λόγος για το ατύχημα που είχε ο 22χρονος Πολωνός πιλότος της f1 Robert Kubica οδηγώντας BMW , που όπως θα δείτε στο βίντεο με δυσκολία πιστεύεις ότι αμέσως μετά το ατύχημα είχε τις αισθήσεις του και απλά μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο προληπτικά!

Είναι επίσης φοβερό που δεν προκλήθηκε άλλο ατύχημα από τα άλλα διερχόμενα οχήματα!
Μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για ταχύτητες άνω των 200 χλμ την ώρα. Δεν είναι παίξε γέλασε.

Update : Δυστυχώς μας έφαγαν τα copyright!
This video is no longer available due to a copyright claim by NetResult

Απορία ΚΟΚ

?

Μπορεί να μου εξηγήσει κάποιος γιατί στα νέα μέτρα του ΚΟΚ το να μιλάς στο κινητό την ώρα που οδηγείς είναι αποδεκτό το Bluetooth (και η ανοιχτή ακρόαση, αλλά λόγω μη λειτουργικότητας την προσπερνάμε σαν λύση) ενώ το handsfree όχι?

Να τα, τα γεράματα!

Και ναι! Σήμερα πρωί πρωί χαπακώθηκα για να μπορέσω να πάω στην δουλειά! Με το ζόρι σηκώθηκα από το κρεβάτι λόγω πόνων στην μέση!
Μέχρι σήμερα αν πονούσα ποτέ την μέση μου ήταν ελαφρύς πόνος. Γενικότερα αν κάτι με πονάει συνήθως πρόκειται για ήπιο πόνο. Σπανίως έχω πόνους που δεν τους αντέχω και χρειάζεται να πάρω παυσίπονο και ευτυχώς για μένα γιατί όποτε ένιωσα να πονάω πολύ σχεδόν πάντα κατέληγε κάπου άσχημα ( σε κανένα χειρουργείο π.χ.).
Λοιπόν, μάλλον πρέπει να το πάρω απόφαση. Θα πρέπει από εδώ και στο εξής να ζήσω και με αυτό. Λίγους μήνες πριν τα γενέθλεια μου, ήρθε αυτό για να μου υπενθυμίσει ότι τα δύσκολα έπονται...

H γκρίνια φέρνει γκαντεμιά μάλλον!

Δεν εξηγήτε αλλιώς το γεγονός, ότι αφού γκρίνιαξα για το αργό internet της dial up όταν επιτέλους έφθασα εχθές στο βράδυ στο γρήγορο internet και στρώθηκα η καλή σου την ώρα που ο φαζούλης μου έβλεπε τον αγώνα με τον Παναθηναικό (μπράβο, παρεμπιπτόντως, στα παιδιά που έπαιξαν), να μουλαρώσει ο googlis και να μην με αφήνει ούτε να γράψω ούτε να δω σχόλια των blogs του blogspot!
Ορίστε τι μήνυμα μου έβγαλε ο άπονος!

Google

Error

We're sorry...

... but your query looks similar to automated requests from a computer virus or spyware application. To protect our users, we can't process your request right now.
We'll restore your access as quickly as possible, so try again soon. In the meantime, if you suspect that your computer or network has been infected, you might want to run a virus checker or spyware remover to make sure that your systems are free of viruses and other spurious software.
We apologize for the inconvenience, and hope we'll see you again on Google.

Ευτυχώς για μένα αυτό το μήνυμα εξαφανίστηκε το ίδιο ξαφνικά όσο εμφανίστηκε. Δυστυχώς για μένα εξαφανίστηκε όταν πλέον ήταν ώρα για νάνι!

Slow Internet Connection τα νεύρα μου!!!

Copyright in this image is owned by the original artist, rights to reproduce or use the image may be obtained from www.CartoonStock.com .

Τι παθαίνει ο άνθρωπος όταν έχει συνηθίσει σε γρήγορη σύνδεση στη δουλειά του και στο σπίτι του και τις ελεύθερες ώρες του σερφάρει ανενόχλητος στις αγαπημένες του ιστοσελίδες ανοίγοντας στον firefox δέκα ιστοσελίδες ταυτόχρονα και ξαφνικά βρεθεί να πρέπει να περιμένει στην καλύτερη των περιπτώσεων 5 λεπτά για να ανοίξει μία τέτοια σελίδα γιατί αναγκάζεται να σερφάρει με μια απλή dial up σύνδεση?

Εκνευρίζεται και το κλείνει! Το internet.

Αυτό συμβαίνει σε εμένα όταν βρίσκομαι τα σ/κ στο χωριό μου!

Για όποιον ενδιαφέρετε - part 2

O DealSend κλήθηκε να απαντήσει ένα ερωτηματολόγιο που μια φορά και ένα καιρό είχε απαντήσει ο Proust (τώρα τι σχέση μπορεί να έχουμε εμείς με τον Proust, ένας θεός ξέρει!) και αφού εξετέλεσε το καθήκον του είπε να χώσει και μερικούς άλλους που πιθανότατα ήθελε να γνωρίσει καλύτερα!

Ιδού λοιπόν οι δικές μου απαντήσεις:

1. Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι;
Ένα χαμόγελο που προκάλεσα.
2. Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;
Το κινητό μου που ντρουντρουνίζει. Σχεδόν όλη την υπόλοιπη μέρα είναι στο αθόρυβο.
3. Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;
Πριν λίγες ώρες που δοκιμάζαμε μια καινούργια συσκευή με τον Φαζούλη
4. Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι;
Γελάω πολύ.
5. Το βασικό ελάττωμά σας;
Ξεχνάω γιορτές, γενέθλια, κτλ. Ξεχνάω να συστήνω ανθρώπους. Ξεχνάω ως και να χαιρετήσω όταν πάω κάπου.
6. Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;
Στα ερωτικά.
7. Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;
Με καμιά. Είμαι ανιστόρητη!
8. Ποιοι είναι οι ήρωες σας σήμερα;
Αυτοί που δεν φοβούνται την ζωή και το δείχνουν.
9. Το αγαπημένο σας ταξίδι;
Οπουδήποτε, αρκεί να έχω άπλετο χρόνο να διαθέσω.
10. Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;
Δεν με ενδιαφέρουν τα πρόσωπα. Με ενδιαφέρουν τα έργα τους.
11. Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άντρα;
Την ευθύτητα και την τόλμη.
12. … και σε μια γυναίκα;
Την ακεραιότητα να υποστηρίζει αυτό που είναι πραγματικά.
13. Ο αγαπημένος σας συνθέτης;
Ομοίως όπως στην 10 ερώτηση
14. Το τραγούδι που σφυρίζετε κάνοντας ντους;
Δεν ξέρω να σφυρίζω!
15. Το βιβλίο που σας σημάδεψε;
Υγεία τώρα ή ποτέ - Osho
16. Η ταινία που σας σημάδεψε;
Δεν με σημάδεψε καμιά ταινία. Όσο και να μου άρεσε, μετά συνέχιζα να ήμουν η ίδια.
17. Ο αγαπημένος σας ζωγράφος;
Ομοίως όπως 13 και 10 ερώτηση
18. Το αγαπημένο σας χρώμα;
Μαύρο
19. Ποια θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;
Που σε έναν έλεγχο του ΣΔΟΕ βγήκα ασπροπρόσωπη! Πλάκα κάνω! Εξαρτάται τι θεωρεί κανείς επιτυχία. Επιτυχία για μένα είναι να μπορώ να κάνω κάποιον άνθρωπο που και που να νιώθει όμορφα. Δεν μπορώ να το απαντήσω εγώ αυτό! :)
20. Το αγαπημένο σας ποτό;
Smirnof Ice!
21. Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;
Που κάποτε χαράμιζα τον χρόνο μου άσκοπα, και που δεν γνώρισα καλύτερα κάποιους ανθρώπους που περάσαν από την ζωή μου.
22. Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ’ όλα;
Το να επεμβαίνουν οι άλλοι σε αυτά που κάνω.
23. Όταν δεν γράφετε, ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;
Ε! Καλά! Είπαμε! Δεν είμαστε ο Προύστ. Αλλά αν έπρεπε να διαλέξω μια αγαπημένη ασχολία αντί του blogging-writing θα έλεγα το σεξ.
24. Ο μεγαλύτερος φόβος σας;
Ότι μια μέρα θα είμαι ανήμπορη.
25. Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;
Σε κάθε περίπτωση που κρίνω ότι είναι απαραίτητο!!
26. Ποιο είναι το μότο σας;
Η νεκροψία θα δείξει!
27. Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;
Μόνη στην φύση.
28. Εάν συνέβαινε να συναντήσετε τον Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;
"Πάρε να μην στα χρωστάω που όλη σου την ζωή με αμφισβητούσες!"
29. Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;
Την πιο διαυγή ever!

Και επειδή δεν θέλω να ξεχωρίσω αυτή την φορά κάποιους από όλους εσάς που μου κρατάτε συντροφιά εδώ μέσα, και να προτείνω κάποιους, θα ήθελα όλοι όσοι από εσάς τύχει και διαβάσετε αυτό το post και θέλετε να το κάνετε, μετά χαράς να διαβάσω ότι γράψετε.

Ειδικά όλοι εσείς που βρίσκεστε στα αριστερά κάτω από τον τίτλο Blog-o-επισκέψεις, θα με ενδιέφερε πολύ να διαβάσω τι θα απαντούσατε!

Ξεμύρωμα! Τι είναι πάλι τούτο??

Μου αρέσει η ελαστικότητα στα τελετουργικά που έχει η Χριστιανική εκκλησία!

Πέρσι είχε βαφτίσει το κοριτσάκι της μια ξαδέρφη στην βόρειο Ελλάδα. Το ξεμύρωμα (Το πλύσιμο από τα λάδια που θα πασαλείψει το μωρό ο παπάς κατά τη διάρκεια της βάφτισης) είθισται να γίνεται 3 μέρες μετά την βάπτιση (τουλάχιστον εδώ στην Ρόδο). Η εν λόγω ξαδέρφη θεώρησε καλό μέσα στο κατακαλόκαιρο που είχε βαφτίσει να αφήσει το μωρό άπλυτο με τα λάδια πάνω του για μία εβδομάδα γιατί λέει όσο περισσότερο τόσο καλύτερο (δικό της συμπέρασμα αυτό)! Και να ήταν τίποτα αρωματικά λάδια πάει καλά! Εχετε υπόψη φαντάζομαι πως βρωμάει το ελαιόλαδο!

Την Κυριακή αυτή λοιπόν, βαφτίζει ο Φαζούλης μου, και το ξεμύρωμα λέει θα γίνει την επομένη της βάφτισης! Κάτι είναι και αυτό.
Ελπίζω μόνο ο παπάς που θα βαφτίσει να μην είναι κανένας από αυτούς που μοιάζει να έχουν άχτι τα μωρά και παίρνουν με την χερούκλα τους μπόλικο λάδι και το ρίχνουν άτσαλα στο κεφάλι και στα μάτια του μωρού γιατί θα του πω καμιά κουβέντα!

Έτσι λοιπόν, πρωί πρωί (καλά όχι και τόσο πρωί, στις 10:00) θα μπούμε στο καράβι που θα μας πάει στην Κω όπου και θα γίνει η βάφτιση. Ελπίζω να έχουμε καλό καιρό και στο πήγαινε και στο έλα, γιατί δεν φημίζομαι για το "ανθεκτικό" μου στομάχι. Άσε που το απόγευμα, έτυχε να δείχνει το National Geographic ένα ντοκιμαντέρ για το Σάμινα, τότε, που έπνιξε ογδόντα τόσους ανθρώπους και αυτοκτόνησε έναν, και σκιάχτηκα όσο να πεις...

Ένα συρτάρι γατιά!

Αυτή είναι η καινούργια μου συγκομιδή από γάτους!
Χαίρομαι πολύ που έχω νεογέννητα στο σπίτι! Ονόματα δεν τους έχω δώσει ακόμα γιατί τα ονόματα τα κερδίζουν μεγαλώνοντας αναλόγως χαρακτήρα! Την μαμά την λέω μια "νανάκα" και μια "μουζουθερή". Σαν να λέμε έχει ονοματεπώνυμο!

Εδώ σε στιγμές οικογενειακής θαλμπωρής!

Εδώ η μία "κόρη" που από τον φόβο του φλάς τσίριζε!

Εδώ η άλλη "κόρη" που το είχε πάρει πιο στωικά το θέμα!

Και εδώ ο "γιος" που όλως περιέργως δεν νιαούριζε (είναι ο πιο τσιρίδας) και μοιάζει να τον αδικεί η φωτογραφία.

Περιττό να σας πω ότι είμαι γεμάτη γατότριχες! Πάω επειγόντως για απολύμανση!

Πόσο ακατάστατοι είστε?

Τελικά νόμιζα ότι όλα αυτά τα τεστ δεν αντικατοπτρίζουν ιδιαίτερα την πραγματικότητα. Τα έκανα όταν τα έβρισκα μπροστά μου σε άλλα μλπόγκς αλλά δεν έδινα ιδιαίτερη σημασία ίσως γιατί αυτό που τέσταραν ήταν κάτι που ακόμα και εγώ η ίδια δεν το είχα διαλευκάνει εντελώς.
Τελικά αναθεωρώ, γιατί το παρακάτω τεστ που έκανα είναι απόλυτα σωστό! Ναι! Αυτή η νοικοκυρά είμαι (ο θεός να με πει!!). Ο "φαζούλης" μου χτυπιέται και ωρύεται κάθε φορά σχετικά με την νοικοκυροσύνη μου και εγώ του λέω μες την νιρβάνα να μην εκνευρίζεται για τέτοια ποταπά πράγματα, γιατί του κάνει κακό, και αν όντως έχει πρόβλημα, υπάρχει πάντα η λύση να τα κάνει ο ίδιος αν δεν θέλει να περιμένει όταν δεήσω!
Α!! Θα κάνω και άλλα τεστ στα οποία ξέρω την απάντηση για να δω αν όντως βγαίνουν!

You Are a Little Messy

You aren't the cleanest person in the world, but you're definitely not a slob. You clean up when you have the time, but you're realistic about what you can get done. Generally, you're pretty organized and tidy - though you may have a few hidden messes. You eventually get around to making things spotless, but you do it on your own schedule!

Are You Messy?

Τρίτη ηλικία και τηλέφωνα

Με παίρνει τηλέφωνο έξαλλος ο παππούς μου ( η μαμά μου δηλαδή γιατί ο παππούς δυσκολέυετε με τα πλήκτρα) για να μου πει ότι παίρνει τηλέφωνο στο Οφθαλμολογικό κέντρο (σοικό πάει το βασίλειο στην στραβωμάρα όπως καταλάβατε στην οικογένεια μου!) και βγαίνει μία που του λέει ότι πήρε σωστά και να περιμένει αλλά δεν ακούει που της λέει ότι θέλει να κλείσει ραντεβού με τον γιατρό του! Συμπέρασμα. Αυτά που για εμάς είναι αυτονόητα (τηλεφωνικά κέντρα, τηλεφωνήτές κτλ) για ανθρώπους μεγάλης ηλικίας είναι σενάρια επιστημονικής φαντασίας που δεν μπορούν να κατανοήσουν.

Να μην πω φυσικά πόσο απίστευτο του φαίνεται αυτού του ανθρώπου, που μεγάλωσε χωρίς φως και έφθασε στην ηλικία των σαράντα τόσων για να φθάσει το ηλεκτρικό στο σπίτι του, να βλέπει εμένα να κουβαλάω ένα τηλέφωνο στην τσέπη!

Παρόλη την αδυνάμια του να συμβαδίσει με την τεχνολογία (δισκάκια dvd και cd που βρίσκει στην κυριακάτικη εφημερίδα του τα λέει" πλάκες") ο παππούς μου αυτός μου είναι ιδιαίτερα αγαπητός και συζητώ μαζί του πολλά θέματα της επικαιρότητας (αυτός βλέπει τις ειδήσεις και για μένα) και μαθαίνω επίσης αρκετά του πρόσφατου παρελθόντος τα οποία έζησε προσωπικά.
Του κάνω παρέα και μου κάνει παρέα...

"... Είναι ίδιο γνώρισμα των νέων να δένονται με τους πιο σοφούς και μεγάλους, όχι μόνον εξαιτίας της γοητείας των λόγων και της οξύτητας του μυαλού τους, αλλά και για την εφήμερη όψη του σώματος τους, που γίνεται προσφιλής, όπως η μορφή του πατέρα, που μελετάμε τις κινήσεις και τα ξεσπάσματα του, που κατασκοπευουμε το χαμόγελο του - δίχως η σκιά της φιληδονίας να μολύνει αυτή την μορφή (μοναδική ίσως σε αγνότητα) της σωματικής αγαπής..."

Το όνομα του Ρόδου - Il nome de la rosa- Ουμπέρτο Έκο

Picture from: http://www.annhardy.com
(Δεν είναι άσχετη. Τρελαινόμαστε και οι δύο, παππούς και εγγονή για τα γατιά!)