Ακούω την αγάπη... και δεν ακούω τις σκέψεις μου...

Γυρνώντας από την θάλασσα, το άκουγα στο αυτοκίνητο. Πριν λίγο, με το που άνοιξα FB, πρώτο πρώτο το είδα. Το είχε δημοσιεύσει κάποιος φίλος. Ιδιαίτερα αγαπημένο τραγούδι, χρόνια τώρα, όπου κάθε φορά που το ακούω μου φέρνει σκέψεις στον νου και μου θυμίζει μια συγκεκριμένη περίοδο της ζωής μου, όπου τα ακούσματα μου και τα στέκια μου ήταν πολύ πιο ροκ από 'τι είναι σήμερα.
Ορίστε το βίντεο:

Στίχοι: Γιάννης Αγγελάκας
Μουσική: Τρύπες
Πρώτη εκτέλεση: Τρύπες


Ακούω τις θάλασσες
και τα ποτάμια σου
Ακούω το γέλιο
ακούω το κλάμα σου

Τις μελωδίες που γεννιούνται στα σπλάχνα σου
Τις πολιτείες και τους ανθρώπους
που ταξιδεύουν κάτω απ' το δέρμα σου
Ακούω την αλήθεια σου κι' ακούω το ψέμα
Και μια μικρή ζεστή αγωνία μου γλυκαίνει το αίμα

Ακούω την Αγάπη
Ακούω την Αγάπη
Ακούω την Αγάπη
και δεν ακούω τις σκέψεις μου

Ακούω τους ήλιους
και τους πλανήτες σου
Ακούω τις χαρές σου
ακούω τις λύπες σου

Τις αρμονίες που γεμίζουν τις νύχτες σου
Τους εραστές και τους τρελούς
που ξενυχτάν κάτω απ' το δέρμα σου
Ακούω την αλήθεια σου κι' ακούω το ψέμα
Και μια μικρή ζεστή αγωνία μου γλυκαίνει το αίμα

Ακούω την Αγάπη
Ακούω την Αγάπη
Ακούω την Αγάπη
και δεν ακούω τις σκέψεις μου

Εντέλει συμφωνώ... Όταν κανείς είναι ερωτευμένος όχι μόνο δεν βλέπει. Δεν ακούει επιπλέον. Σίγουρα δεν ακούει την ίδια του την λογική και σκέψη. Έχει μάτια και αυτιά μόνο για το αντικείμενο του πόθου. Όλες οι αισθήσεις αφιερωμένες στο άλλο μισό...

Πόθος

Πόθος σημαίνει ότι το σεξ είναι το επίκεντρο, το κέντρο των πραγμάτων. Δεν έχεις καμία αίσθηση ομορφιάς, δεν έχεις καμία αισθητική.

Μπορείς να φανταστείς έναν άντρα με αισθητική να πηγαίνει σε μια πόρνη? Αδύνατον. Μπορείς να φανταστείς έναν άντρα με αισθητική να βιάζει μια γυναίκα? Αδύνατον!
Μπορείς να φανταστείς έναν άντρα με αισθητική να χτυπάει μια γυναίκα ή έστω να ακουμπά μέσα στο πλήθος το σώμα μιας γυναίκας με τέτοιο τρόπο, σαν να μην το ήθελε, σαν να συνέβη τυχαία?

Αυτό δεν είναι έρωτας, αυτό δεν είναι ευαισθησία, αυτό είναι πόθος. Πόθος σημαίνει ότι δεν σέβεσαι καθόλου τον άλλο άνθρωπο. Έχεις μια βαθιά καταπιεσμένη επιθυμία, μια καταπιεσμένη σεξουαλικότητα, η οποία βγαίνει με πολλούς διεστραμμένους τρόπους.

Τότε τα μάτια σου καλύπτονται και χρωματίζονται μόνο με σεξουαλικότητα...


Photo from: http://d.j.keller.home.att.net/

Πίστη στο είδωλο

Αυτοί που μένουν πιστοί στο είδωλο τους
γνωρίζουν απλώς την επιπόλαιη όψη του έρωτα.
Μονάχα οι άπιστοι είναι σε θέση
να γνωρίζουν τις τραγωδίες του.

Oscar Wilde

Photo from: http://www.cahlil.com

Μυστικά, αλήθειες & ψέματα...

Μυστικά, αλήθειες...

Είναι πολύ λυπηρό να βλέπεις τις φλόγες του φόβου και της άγνοιας να καίνε έτσι άσκοπα και ανελέητα ο,τι οι φλόγες του πάθους δρόσιζαν και πότιζαν μέσα στην έρημο της μοναξιάς. Της μοναξιάς μιας αγάπης που αμβλώθηκε πριν καλά καλά γεννηθεί...

Είναι κρίμα να θάβεις τον εαυτό σου μέσα στη λάσπη που έφτιαξες για να χτίσεις κάτι που θα 'θέλες να κρατήσει για πάντα...

Είναι κρίμα να προσπαθείς να πείσεις τον εαυτό σου ότι η αγάπη πιέζει ασφυκτικά την ελευθερία σου όταν αυτήν την έχεις εδώ και πολύ καιρό δεσμεύσει στο βωμό της σταθερότητας και της αναλγησίας έτοιμη προς σφαγή καθημερινά λίγο λίγο....

Είναι κρίμα να αφήνεις τις αλλαγές σου να επηρεάζουν την κρίση σου από τον φόβο ότι δεν θα τις αντέξεις...

Είναι κρίμα να θεωρείς τον εαυτό σου τυχερό την μία μέρα γιατί βρήκες τον άνθρωπο που πιστεύεις ότι σε ζωντανεύει πίσω από το γυαλί του ενυδρείου που ζεις και σου δείχνει την ανοιχτή θάλασσα...
και την αμέσως επόμενη να τον κατηγορείς ότι προσπαθεί να σε ρίξει στα δόντια του καρχαρία που λέγεται άγνωστο...

Είναι κρίμα να στρουθοκαμηλίζεις στην έρημο για να μην αντιμετωπίσεις τις φοβίες σου , όπως επίσης κρίμα είναι να κατηγορείς ένα χαμαιλέοντα γιατί αλλάζει χρώματα όταν η φύση του είναι αυτή και δεν το έκρυψε ποτέ από το ταίρι του ακόμη και αν αυτό δεν τον βλέπει.....

... και ψέματα...
Δεν άλλαξα εγώ μωρό μου...

Εσύ αλλάζεις...

Θέλω να είμαι μαζί σου στην δύσκολη φάση που περνάς γιατί σε θέλω σε πονώ και σε σκέφτομαι ασταμάτητα καθημερινά...

Απλά θέλω να με θέλεις...

Αν η φροντίδα σου προς μια σχέση περιορίζεται καθημερινά σε 2 μηνύματα από το κινητό τότε σημαίνει ότι δεν την χρειάζεσαι...

Είναι κρίμα να κλειδώσεις κάτι ζωντανό που σε αγαπάει...

Αν δεν το αντέχεις... μην πληγώνεις άλλο τον εαυτό σου και αυτόν που επίσης θεωρεί τον εαυτό του τυχερό που σε βρήκε ακόμη και αν δεν σου το έχει πει...

Θέλω να ξέρεις πως μου λείπεις πολύ περισσότερο από τον πρώτο καιρό απλά όσο μου δίνεις κάτι από εσένα τόσο πιο εύκολα εθίζομαι σε εσένα...

Σε θέλω καθημερινά όλο και πιο πολύ... Δεν το αντέχεις όμως...
Κάπου, κάπως, κάποτε...

Photo from: http://www.angelartist.com

Ποια είναι η διαφορά?

Ποια η διαφορά μεταξύ κοριτσιών ηλικίας:

8, 18, 28, 38, 48, 58, 68?

Στα 8: Την πηγαίνεις στο κρεβάτι και της λές ένα παραμύθι.

Στα 18: Της λές ένα παραμύθι και την πηγαίνεις στο κρεβάτι.

Στα 28: Δεν χρειάζεται να της πεις ένα παραμύθι για να την πας στο κρεβάτι.

Στα 38: Σου λέει ένα παραμύθι και σε πηγαίνει στο κρεβάτι.

Στα 48: Της λες ένα παραμύθι για να αποφύγεις να πας στο κρεβάτι.

Στα 58: Μένεις στο κρεβάτι για να αποφύγεις το παραμύθι της.

Στα 68: Αν την πας στο κρεβάτι, αυτό θα είναι ένα παραμύθι!!

 
Μου το έστειλαν με mail και μου άρεσε πολύ!!

Κλείσε τα μάτια...

Έχεις παρατηρήσει πως κάνουν έρωτα οι γυναίκες? Πάντοτε κλείνουν τα μάτια τους. Κάτι ξέρουν.
Ο άντρας κάνει έρωτα με τα μάτια και τα φώτα ανοιχτά. Παραμένει παρατηρητής. Δεν βρίσκεται απόλυτα μέσα στην πράξη, δεν δίνεται ολοκληρωτικά. Παραμένει θεατής.
Η γυναίκα όμως ξέρει καλύτερα, επειδή είναι περισσότερο συντονισμένη με τον εσωτερικό κόσμο. Πάντοτε κλείνει τα μάτια της.

Τότε, ο έρωτας έχει ένα εντελώς διαφορετικό άρωμα.

Photo from: http://soveroart.com

Powered by ScribeFire.

Όταν θες κάτι ή κάποιον...

...καλό είναι να το διεκδικείς με ειλικρίνεια. Πρώτα απέναντι στον εαυτό του και μετά απέναντι στον άλλον.
Ειδικά αν είσαι γυναίκα. Γιατί συμβαίνει το εξής παράδοξο:

Η γυναίκα παραμένει δυνατή μόνο όταν παρουσιάζεται σαν ορεκτικό, που μπορείς να το έχεις, αλλά που ποτέ δεν το έχεις. Τόσο κοντά αλλά και τόσο μακριά.

Οι γυναίκες προσποιούνται ότι δεν ενδιαφέρονται για το sex. Ενδιαφέρονται το ίδιο, αλλά το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορούν να δείξουν το ενδιαφέρον τους, γιατί χάνουν αμέσως την δύναμη τους και αρχίζουν να τις μεταχειρίζονται.

Πρέπει όλοι να ξεχάσουμε αυτήν την πανάρχαια πεποίθηση ότι ο άντρας είναι αυτός που κάνει έρωτα στη γυναίκα.
Είναι τόσο χαζή αυτή η ιδέα. Σε κάνει να αισθάνεσαι ότι ο άντρας είναι ο δράστης και ότι η γυναίκα δεν είναι παρά το αντικείμενο στο οποίο πρέπει να κάνεις κάτι.
Ακόμα και γλωσσικά, ο άντρας είναι εκείνος που κάνει έρωτα, ο άντρας είναι ο δραστήριος παράγων και η γυναίκα απλώς υπάρχει, μια παθητική δεκτικότητα.

Δεν είναι όμως αυτή η αλήθεια. Και το ξέρουμε όλοι. Και οι δυο κάνουν έρωτα ο ένας στον άλλον και οι δυο είναι δραστήριοι και οι δυο συμμετέχουν. Η γυναίκα με τον δικό της τρόπο. Η δεκτικότητα είναι ο δικός της τρόπος συμμετοχής., είναι όμως η ίδια συμμετοχή όπως του άντρα.

Photo from : http://www.parigones.net

Powered by ScribeFire.

Ακατάλληλο για ανηλίκους

Το παρακάτω απόσπασμα που ακολουθεί είναι ακατάλληλο για ανηλίκους και διαβάζει όποιος το επιθυμεί με δική του ευθύνη."Δυστυχώς έχουμε κατασκευάσει μια ηθική όπου είναι απαγορευμένο μια γυναίκα που αισθάνεται τον κόλπο της υγρό, να ορμήξει σ' έναν άντρα και να πάρει το πέος του στα χείλη της, αδιαφορώντας για το αν βρίσκονται στην μέση μιας πλατείας. Κι ένας νεαρός άνδρας που νιώθει την στύση του να τον βασανίζει, τι κάνει? Αντί να ελευθερώσει το ορθωμένο πέος του και καθισμένος σε μια γωνία να αυνανιστεί το ίδιο εύκολα και ανώδυνα όπως θα έπαιρνε ένα πρόχειρο πρόγευμα, κρύβει το ερεθισμένο μέλος του στριμώχνοντας το μέσα στο παντελόνι.
Η ερωτική επαφή θα αποτελούσε την σπουδαιότερη εφεύρεση του ανθρώπινου πνεύματος, αν η διαπίστωση της ύπαρξης των άλλων στο χώρο όπου συμβαίνει ήταν για μας η λυτρωτική ανακάλυψη συντρόφων, κι όχι ο φόβος απέναντι σ' ανύπαρκτους διώκτες."

Αύγουστος Κορτώ - Ραμπαστέν

Το παραπάνω απόσπασμα το μετέφερα από το βιβλίο του Αυγουστου Κορτώ, Ραμπαστέν του οποίου την ανάγνωση τελείωσα εχθές. Για τον συγκεκριμένο συγγραφέα δεν είχα ξανακούσει τίποτα πιο πριν, παρά μόνο έβλεπα διάφορα βιβλία του να περιφέρονται στους πάγκους του βιβλιοπωλείου που συχνάζω. Στην πρόσφατη επίσκεψη μου εκεί, εφοδιάστηκα με διάφορα βιβλία προς ανάγνωση (μιας και το ευνοεί η εποχή) και ένα από αυτά ήταν και αυτό.

Απίστευτα αλληγορικό βιβλίο, άκρως ερωτικό και συνίσταται σε όλους όσους δεν ενοχλούνται από τους συχνά ιδιόρρυθμους ήρωες και τις ρεαλιστικές περιγραφές διεστραμμένων καταστάσεων.

Μου άρεσε αρκετά. Νομίζω ότι θα αποτολμούσα να πάρω και ένα δεύτερο βιβλίο του ίδιου. Αν και δεν ήταν και ότι πιο "ανάλαφρο" μπορούσα να διαβάσω. Σε κάποια σημεία η ατμόσφαιρα που σου δημιουργούσε, εκτός από ερωτική, ήταν και άκρως τρομακτική...

Και αυτό ήταν το μόνο που δεν χρειαζόμουν. Τουλάχιστον όχι αυτήν την περίοδο!

Powered by ScribeFire.

Συζυγική ή αδερφική αγάπη?

Όταν η αγάπη γίνεται βαθιά, τότε οι σύζυγοι γίνονται αδέλφια.
Όταν η αγάπη πηγαίνει βαθύτερα, φεύγει το πάθος, η έξαρση και ο πυρετός.

Αυτή η σχέση μοιάζει δεδομένη.
Κάποια μέρα μέσα από την βαθιά οικειότητα που θα έχει αναπτυχθεί αντιλαμβανόμαστε ότι έχει εκλείψει τελείως από αυτήν την σχέση η σεξουαλικότητα.

Τότε αν κάνεις έρωτα μοιάζει να είναι από συνήθεια.
Αν δεν κάνεις μοιάζει σαν κάτι να λείπει.

Το παρελθόν έχει φύγει και κάθε προσπάθεια να το κάνεις να αναβιώσει θα είναι αποτυχημένη.

Το μόνο που μένει πια είναι να πάει κανείς πιο βαθιά.
Να μείνει με τον άλλον, να τον αγαπήσει ξανά, με έναν καινούργιο τρόπο, σαν να πρόκειται για καινούργιο άνθρωπο.

Αν φυσικά πρόκειται για πραγματική αγάπη...

Photo from: http://www.irenebledelart.com

Powered by ScribeFire.

Το τρίτο πρόσωπο στην σχέση...

Εδώ σας θέλω να δώσετε τα φώτα σας. Πως καταλαβαίνουμε ότι ο σύντροφος μας, μας απατά? Και φυσικά δεν εννοώ τη "μία και αδευτέρωτη" απιστία αλλά την "κατ' εξακολούθηση" με το ίδιο πρόσωπο.

Η σχέση μου με την απιστία συνοψίζετε στην εξής φράση : Πάντοτε ήμουν ή πολύ τυχερή και δεν με απάτησε κανείς (μάλλον απίθανο) ή πολύ βλήμα και δεν πήρα ποτέ τίποτα χαμπάρι (πιο πιθανό!).

Καλά όταν λέω "τίποτα", δεν κυριολεχτώ. Σαφώς και είχα ενδείξεις. Ποτέ όμως αυτές τις ενδείξεις δεν τις έψαξα σε βάθος. Γιατί να το κάνω άλλωστε? Δεν με ενδιέφερε να επιβεβαιώσω ότι κάτι πήγαινε στραβά και μέχρι ποιο βαθμό. Δεν χρειάζεσαι αποδείξεις για να δεις ότι απομακρύνεσαι από τον σύντροφο σου. Προσωπικά το μόνο που ήθελα ήταν να διορθώσω τα κακώς κείμενα της σχέσης. Αν δεν έβλεπα μέλλον, έφευγα και μόνη μου! Δεν ήταν απαραίτητο να δω και την γκόμενα για να το αποφασίσω.

Πριν να φτάσει όμως κανείς σε αυτό το σημείο, να διαλύσει μια σχέση, θέλει να δοκιμάσει να κάνει ότι είναι δυνατόν που θα μπορούσε να αποτρέψει ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Και είναι γεγονός ότι αν υπάρχει ήδη τρίτο άτομο τότε οι όποιες προσπάθειες μας είναι πιθανό να πέφτουν στο κενό. Ποιες είναι όμως εκείνες οι ενδείξεις που μαρτυρούν την ύπαρξη του τρίτου προσώπου?
Αν τουλάχιστον το γνωρίζεις αυτό (και δεν αποφασίσεις να ξεκατινιαστείς) μπορούν οι προσπάθειες σου να φέρεις κοντά σου ξανά τον σύντροφο σου να στεφθούν από επιτυχία.
Ή μήπως όχι?

Photo from: http://www.joaniemitchell.com

O διάβολος στο κορμί.

Ενώ ακόμα πήγαινα Λύκειο, είχα διαβάσει ένα βιβλίο του Ρειμόν Ραντίγκε με τίτλο "Ο διάβολος στο κορμί", το οποίο είχα δανειστεί από μια Δημοτική βιβλιοθήκη (από τότε είχα την ψώρα). Αυτό το βιβλίο μου έμεινε στο μυαλό για κάποιο ακαθόριστο λόγο. Τον οποίο διευκρίνισα πλήρως τώρα που το βρήκα και το ξαναδιάβασα.
Είναι το μοναδικό βιβλίο που έχω διαβάσει και μοιάζει να περιγράφει τόσο ρεαλιστικά τον αντρικό ψυχισμό. Όσες δυσκολεύεστε να καταλάβετε τους άντρες, με αυτό το βιβλίο θα πάρετε μια ιδέα του πως ενεργούν όσον αφορά τον έρωτα.

Το βιβλίο αυτό είναι αυτοβιογραφικό κατά κάποιο τρόπο. Περιγράφει τον πρώτο έρωτα του συγγραφέα στην ηλικία των δεκαπέντε ετών. Ο πρωταγωνιστής είναι ένας μαθητής γυμνασίου που ζει τον πρώτο του έρωτα με μια κοπέλα 2-3 χρόνια μεγαλύτερη του, την περίοδο του τέλους του πρώτου παγκοσμίου πολέμου. Μην βιαστείτε να βγάλετε συμπέρασμα του τι θα διαβάσετε από την ηλικία των πρωταγωνιστών. Δεν θα πιστεύεται ότι αυτά που διαβάζετε αφορούν 16χρονα. Ούτε ότι αυτό το ταλέντο του συγγραφέα εκδηλώθηκε πριν την ηλικία των 20 ετών μιας και έζησε μόνο τόσο (1903-1923) αφού στην ηλικία των 20 ετών αρρώστησε με τυφοειδή πυρετό και πέθανε.

Παραθέτω μερικά αποσπάσματα από το βιβλίο, που με εξέπληξε για δεύτερη φορά στην ζωή μου. Πιστεύω θα τα βρείτε ενδιαφέροντα...

Εκμεταλλευόμουν τον προσποιητό της ύπνο για να ανασάνω τα μαλλιά της, το λαιμό της, τα φλογισμένα της μάγουλα, ίσα ίσα αγγίζοντας τα για να μην την ξυπνήσω-τα χάδια εκείνα που δεν είναι, όπως νομίζουν, τα ψιλοπράγματα του έρωτα αλλά αντιθέτως τα πιο σπάνια και στα οποία μόνο το πάθος μπορεί να οδηγήσει.

Όταν κοιμόταν έτσι, με το κεφάλι της ακουμπισμένο στο μπράτσο μου, έσκυβα πάνω της για να κοιτώ το πρόσωπο της κυκλωμένο από τις φλόγες. Ήταν ένα παιχνίδι με την φωτιά. Μια μέρα που πλησίασα πολύ κοντά χωρίς ωστόσο το πρόσωπο μου αγγίξει το δικό της, ήμουν σαν την βελόνα που ξεπερνάει ένα χιλιοστό την απαγορευμένη ζώνη και μπαίνει στο πεδίο του μαγνήτη. Το λάθος είναι της βελόνας ή του μαγνήτη? Έτσι αισθάνθηκα τα χείλη μου απάνω στα δικά της. Είχε κλειστά τα μάτια, αλλά όπως τα κλείνει κάποιος που δεν κοιμάται. Τη φίλησα εκστασιασμένος απ' την τόλμη μου, ενώ στην πραγματικότητα ήταν εκείνη που πλησιάζοντας το πρόσωπο της είχε τραβήξει το κεφάλι μου στο στόμα της. Τα δυο της χέρια κρεμιόντουσαν απ' το λαιμό μου. Δεν θα είχαν κρεμαστεί με περισσότερη μανία σ' ένα ναυάγιο μέσα. Δεν καταλάβαινα εάν ήθελε να τη σώσω ή να πνιγώ μαζί της.

Η γεύση του πρώτου φιλιού με είχε απογοητεύσει, σαν ένα φρούτο που δοκιμάζεις πρώτη φορά. Όχι από το καινούργιο αλλά από το συνηθισμένο αντλούμε τις πιο μεγάλες απολαύσεις.

Οι φόβοι μου με έκαναν να θεωρώ τον έρωτα μας σαν έναν έρωτα σπάνιο. Πιστεύαμε ότι ήμασταν οι πρώτοι που αντιμετωπίζαμε αυτά τα βάσανα, γιατί δεν ξέραμε ότι ο έρωτας είναι σαν την ποίηση και ότι όλοι οι εραστές, ακόμα και οι μετριότεροι, νομίζουν ότι καινοτομούν.

Τίποτα δεν μας συνεπαίρνει σαν τον έρωτα. Δεν είσαι τεμπέλης. Τεμπελιάζεις επειδή ερωτεύεσαι. Ο έρωτας αισθάνεται αόριστα πως ο μοναδικός του αντιπερισπασμός είναι η δουλειά. τη νιώθει σαν αντίζηλο. Όμως ο έρωτας είναι οκνηρία ευεργετική, σαν απαλή βροχή που καρπίζει το χώμα.

Για σένα που είσαι ο μόνος ...

Όχι, ήταν ευτύχημα πραγματικά που ο έρωτας είχε τόση λίγη ανάγκη από λόγια,
αλλιώς ο ίδιος ο έρωτας θα ήταν πικρός, γεμάτος παρεξηγήσεις και τρέλα...

Νάρκισσος και Χρυσόστομος - Έρμαν Έσσε

...που με κάνει να κλαίω...

Photo from: http://photo.net/photodb

Το θαύμα και η φρίκη του έρωτα...

Το θαύμα του έρωτα είναι πως συμπτύσσει τον κόσμο γύρω από το πλάσμα που σε μαγεύει.

Η φρίκη του έρωτα είναι πως συμπτύσσει τον κόσμο γύρω από το πλάσμα που σε αλυσοδένει.

Οι κλέφτες της ομορφιάς- Πασκάλ Μπρυκνέρ

Photo from: http://www.joaniemitchell.com

Η πλάκα του ρολογιού της ζωής

Στα πρώτα του βήματα, ήταν σεμνότυφος και κανόνιζε πάντοτε έτσι ώστε να κάνει έρωτα στο σκοτάδι. Στο σκοτάδι πάντως , κρατούσε τα μάτια του ορθάνοιχτα για να διακρίνει τουλάχιστον κάτι μόλις μια χλωμή ακτίνα έμπαινε μέσα από την κουρτίνα.

Στη συνέχεια, όχι μόνο συνήθισε στο φως, αλλά το αξίωνε. Αν διέκρινε ότι η σύντροφος του είχε τα μάτια κλειστά, την ανάγκαζε να τα ανοίξει.

Έπειτα, παρατήρησε μια μέρα, με έκπληξη, ότι έκανε έρωτα με πλήρη φωτισμό, αλλά ότι τα μάτια του ήσαν κλειστά.

Κάνοντας έρωτα, βυθιζόταν στις αναμνήσεις.

Μέσα στο σκοτάδι, τα μάτια ανοιχτά.
Με άπλετο φως, τα μάτια ανοιχτά.
Με άπλετο φως, τα μάτια κλειστά.

Η πλάκα του ρολογιού της ζωής.

Μίλαν Κούντερα - Αθανασία.

Εσείς σε ποια φάση είστε?

Photo from: http://www.cecilia-letteringart.com/shelleydavies/

Όταν μια γυναίκα...

…Όταν μια γυναίκα αποφασίζει να πλαγιάσει μ’ έναν άντρα, δεν υπάρχει φράχτης που να μην πηδάει, ούτε κάστρο που να μην ρίξει, ούτε κάποια ηθική αρχή που να μην είναι διατεθειμένη ν’ αγνοήσει εντελώς, δεν υπάρχει θεός που να μπορεί να τη σταματήσει.

Gabriel Garcia Marquez- Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας

Μια κουβέντα που είχα το μεσημέρι μου έφερε αυτό στο νου. Το μόνο που μου έμεινε βασικά στο νου γιατί μέχρι προ ολίγου δούλευα (σερί από το πρωί) και αδυνατώ να σκεφτώ οτιδήποτε.

Photo from: http://www.opuseditions.com

Οδύνη και ηδονή...

Καθώς ούρλιαζε από τον πόνο και βογκούσε, η μητέρα αυτή, οι συσπασμένες γραμμές του προσώπου της ελάχιστα διέφεραν από αυτές που είχε δει τη στιγμή του ερωτικού σπασμού πάνω στα πρόσωπα των γυναικών που είχε σφίξει στην αγκαλιά του. Είναι αλήθεια πως το βλέμμα αγωνίας σ’ αυτό το πρόσωπο ήταν πιο έντονα σημαδεμένο και συνεπώς πιο καθαρό απ’ οποιαδήποτε υπέρτατη ηδονή.
Μα ότι κρυβόταν από κάτω ήταν το ίδιο: το σχεδόν συσπασμένο τράβηγμα των χαρακτηριστικών, η ίδια φλόγα, το ίδιο σβήσιμο.
Τον θάμπωσε η ξαφνική σκέψη: Οδύνη και ηδονή είναι σαν δυο αδέρφια.

Νάρκισσος και Χρυσόστομος – Herman Hesse

Picture from: http://lightcolortime.com/

Ζούμε για να ελπίζουμε...

Ο διευθυντής του ασύλου ξεναγούσε έναν επισκέπτη.

Ένας τρόφιμος καθόταν στεναχωρημένος σε μια γωνιά και ο διευθυντής εξήγησε στον επισκέπτη ότι αυτός ο άνθρωπος είχε τρελαθεί επειδή δεν παντρεύτηκε τη γυναίκα που αγαπούσε.

Ύστερα από λίγο έφτασαν σε ένα κελί, ο τρόφιμος του οποίου ούρλιαζε, προσπαθούσε να σπάσει τα κάγκελα, χτυπούσε το στήθος του και τραβούσε τα μαλλιά του.

Ο διευθυντής εξήγησε ότι αυτός ο άνθρωπος είχε τρελλαθεί επειδή παντρεύτηκε τη γυναίκα που δεν μπόρεσε να παντρευτεί ο προηγούμενος ασθενής.

Ο πρώτος όμως κρατούσε τη φωτογραφία της αγαπημένης του πάνω στην καρδιά του και ήταν ευτυχισμένος μέσα στην τρέλα του, ενώ ο δεύτερος χτυπούσε το κεφάλι του στα κάγκελα!

Τυχεροί είναι οι εραστές που δεν έχουν αποκτήσει τους αγαπημένους τους!

Πώς να αποτύχετε στον έρωτα.

Η Ηλιαχτίδα μου έκανε δώρο ένα ημερολόγιο του 2007 με comics. Στον μήνα Φεβρουάριο τα comics είχαν θέμα το "Πως να αποτύχετε στον έρωτα" και συνοδεύονταν από το πιο κάτω κείμενο.
Παρόλο που οι συμβουλές απευθύνονται στο γυναικείο κοινό, άνετα νομίζω μπορείτε να αναγνωρίσετε ότι μπορούν κάλλιστα να απευθυνθούν και στο ανδρικό. Προσωπικά έχω βρεθεί αποδέκτης κάποιων από τα παρακάτω όπως επίσης υπήρξα (και ίσως πρόκειται να υπάρξω ξανά στο μέλλον) στην θέση του θύτη.

Ορίστε λοιπόν οι οδηγίες για να αποτύχετε στον έρωτα:

1. Να είστε ασαφής. Δεν εννοώ την φθηνή ασάφεια του «δεν ξέρω» αλλά μια επιδέξια αντιδιαμετρική αμφισημία που θα κάνει τον άλλον να εκλάβει το θετικό μήνυμα, κι εσάς να μπορείτε – με ατράνταχτα επιχειρήματα- να δηλώσετε ότι το μήνυμα ήταν αρνητικό.
2. Να φοβάστε τον άλλον που κάνει πράξεις για εσάς και δεν μένει στα λόγια. Διότι αυτό θα υποχρεώσει κι εσάς να πράξετε. Όσο μεγαλύτερη είναι η πράξη που κάνει, τόσο μεγαλύτερη οφείλει να είναι η αδιαφορία σας.
3. Δεσμεύστε τον άλλον με λόγια που δεν θα γίνουν ποτέ πράξεις, αλλά που θα τον κάνουν να ελπίζει συνεχώς. Συμβουλή: Πρώτα πρέπει να τον κάνετε να απελπιστεί πλήρως. Περιμένετε το ξέσπασμα του και μετά κάντε τον πάλι να ελπίζει.
4. Κάθε τόσο να εφευρίσκετε ένα καινούργιο πρόβλημα που σας απασχολεί και στέκεται εμπόδιο ανάμεσα σας. Το πρόβλημα αυτό οφείλει να είναι ασαφές, σοβαρό και άλυτο. Όταν παραπονεθεί ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα, πείτε του πόσο σας στεναχωρεί που δεν σας καταλαβαίνει.
5. Φτάστε τον στα όρια του. Οδηγήστε τον να σπάσει. Όταν το κάνει πάρτε τον πιο γλυκό σας τόνο, και με απαλή φωνή εξηγήστε του πόσο παράλογη είναι η συμπεριφορά του. Και με μια υγρή ειλικρίνεια στα μάτια, κάντε τον να αισθανθεί απελπιστικά μαλάκας.
6. Μετά από οποιαδήποτε σωματική σας επαφή πρέπει να του γίνεται σαφες με τις πράξεις σας πως δεν σας συγκινεί σαν άντρας. Αυτή η ακύρωση του στο επίπεδο του ανδρισμού – πιστέψτε με – θα τον κάνει σιγά σιγά να μην σας αντιμετωπίζει σεξιστικά σαν γυναίκα, αλλά – επιτέλους- σαν ένα άχρωμο, αποκρουστικό ευνουχισμένο δίποδο.
7. Ότι πρόβλημα προκύπτει στις όποιες συναναστροφές σας, στη δουλειά ή στην καριέρα σας, μην το λύνετε μην αποφορτίζεστε και προπαντός μην το εκλογικεύετε. Φέρτε το ακριβώς όπως είναι και φορτώστε του το. Να τον χρησιμοποιείται σαν ένα μαξιλάρι πάνω στο οποίο θα ξεσπάτε όλο τον θυμό σας για τον οποίο ουδεμία ευθύνη φέρει.
8. Να αφήνετε πάντα το περιθώριο στους άντρες να σας φλερτάρουν κυρίως όταν ο άλλος είναι παρών. Όσο εμφανές είναι ότι κάποιος σα την πέφτει, τόσο μεγαλύτερη πρέπει να είναι η απορία σας όταν ο άλλος θα σας το επισημαίνει. Προσπαθήστε να τον πείσετε ότι είστε εντελώς ηλίθια κι αυτός αθεράπευτα ζηλιάρης.
9. Να αντιμετωπίζεται την πραγματικότητα ενός σφάλματος σας σαν φαντασίωση του άλλου. Όταν θα σας εξιστορεί τα γεγονότα που αποδεικνύουν το ατόπημα σας, εσείς - επιθετικά - θα αρνείστε ακόμα και τα πιο προφανή. Όσο πιο αυτονόητο είναι αυτό που σας λέει, τόσο μεγαλύτερη πρέπει να είναι η απορία σας. Φερθείτε του σαν να είναι τρελός. Όταν απελπισμένος θα αρχίσει να αναρωτιέται μήπως όντως είναι τρελός πείτε του πως δεν πειράζει που είναι έτσι, γιατί έχετε κατανόηση.
10. Προς θεού μην ενθουσιάζεστε! Ακόμα και αν αυτό που συμβαίνει είναι πέρα για πέρα καταπληκτικό. Μη δείξετε το παραμικρό. Αυτό θα τον κάνει σύντομα να παραιτηθεί από αυτές τις παιδιάστικες εκδηλώσεις. Στην τελική, ποιος νομίζει πως είναι που θα σας ενθουσιάσει κιόλας;
11. Προσοχή! Οποιαδήποτε στιγμή αντιληφθείτε πως ήρθατε συναισθηματικά κοντά με τον άλλον, τραβηχτείτε αμέσως! Είναι γνωστό πως ό,τι δημιουργείτε είναι καταδικασμένο κάποτε να καταστραφεί. Γιατί λοιπόν να ζείτε με τον φόβο? Σας αξίζει όλη αυτή η ανασφάλεια; Στην τελική γιατί να το αφήσετε να καταστραφεί από μόνο του την στιγμή που μπορείτε να το καταστρέψετε εσείς?
12. Το παράλογο: Αποτελεί την κορωνίδα των όπλων μιας γυναίκας και κανένας άνδρας δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει. Μπορεί πολύ εύκολα να τρελάνει οποιονδήποτε. Μοναδικός τρόπος αντιμετώπισης του από τους άνδρες είναι η φυγή. Μην τον αφήσετε να αποδράσει, μην κάνετε μισές δουλειές. Κρατήστε του τα ανοιχτά τα μάτια και τα αυτιά μέχρι να εισχωρήσει το παράλογο από όλους του τους πόρους. Όταν πια δεν θα έχει καμιά όρεξη να ακούει ή να βλέπει οτιδήποτε, τότε - και μόνον τότε - κατηγορήστε τον ότι δεν σας δίνει σημασία.

Σκιτσογράφος (και ας μην έχω βάλει κανένα σκίτσο του!) : Δημήτρης Τιμπιλής

Κρίση πανικού & κεραυνόβόλος έρωτας

Με αφορμή την σημερινή μέρα που είθισται να γιορτάζουν οι ερωτευμένοι, και μιας και δεν πρόκειται να "γιορτάσω", λέω απλά να πω δυο λόγια για τον καλό μου και το τι σημαίνει για μένα.
Τον γνώρισα ένα βράδυ Σαββάτου, σε ένα μπαρ στην Κρήτη όπου είχα πάει για μία εβδομάδα λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων. Μία μέρα προτού φύγω μου είχε πει μια συνάδερφος μου που καταγόταν από εκεί να βγαίναμε το βράδυ έξω μαζί. Μετά από μιας εβδομάδας σκληρής δουλειάς (πάντα δούλευα στο ρελαντί και σχεδόν ποτέ στο φουλ) σκέφτηκα ότι ήταν μια καλή ιδέα.
Πήγαμε λοιπόν σε ένα μπαρ, απελπιστικά κλειστοφοβικό, που ήταν και καλά in τότε. Ήταν μακρόστενο. Μιλάμε για αρκετά μακρύ και πολύ στενό, και στο βάθος έκανε μια στροφή. Ένα ανάποδο Γ φανταστείτε. Η στροφή ήταν αντί δεξιά, αριστερή. Όταν πήγαμε, ήταν επίσης απελπιστικά γεμάτο με αποτέλεσμα να βρούμε να καθίσουμε στο εντελώς βάθος. Εκεί που δεν είχε άλλο. Πήραμε τα ποτάκια μας, ακούγαμε την μουσικούλα μας (είχε καλή μουσική τουλάχιστον) και περιμέναμε τον αδερφό της συναδέρφου για να πάμε όλοι μαζί κάπου αλλού.
Μετά από λίγο, μπήκε μέσα μια παρέα 5-6 ατόμων. Ανάμεσα σε αυτούς και ο καλός μου.Κάποια στιγμή, με κάποια αφορμή που δεν θυμάμαι, μου έπιασε την κουβέντα. Τα κλασικά που ξέρετε όλοι. Πως σε λένε, από που είσαι, τι κάνεις εδώ, πόσον ετών είσαι κτλ. Μου ήταν σχετικά ευχάριστη η κουβέντα μας, αλλά είχε ημερομηνία λήξης. Ήταν τετριμμένη. Ο ίδιος μου άρεσε, αλλά όσο και να σου αρέσει κάποιος, όταν φεύγεις την επόμενη μέρα δεν ελπίζεις να τον γνωρίσεις καλύτερα.

Εντελώς ξαφνικά, και ενώ αισθανόμουν περίφημα, είχα μόλις πιει 2-3 γουλιές από το ποτό μου, άρχισα να μην αισθάνομαι καθόλου καλά. Άρχισα να ζαλίζομαι. Τον παράτησα σύξυλο εκεί που μιλούσαμε και πήγα να καθίσω σε ένα σκαμπό λίγο παραπέρα γιατί ένιωθα συνεχώς να χειροτερεύω. Μέσα σε μερικά λεπτά αισθάνθηκα πραγματικά να είμαι στα πρόθυρα της λιποθυμίας και αναγκάστηκα να ζητήσω την βοήθεια της φίλης μου για να μπορέσω να βγω έξω. Για μια στιγμή σχεδόν δεν μπορούσα να δω μπροστά μου.

Βγήκαμε έξω και πήγα και κάθισα σε ένα παγκάκι που είχε εκεί κοντά όντας σε ημιλυπόθυμη κατάσταση, και να έχω καταϊδρώσει . Δεν είχα κάτι. Είχα πάθει μια από τις συνηθισμένες για μένα πλέον κρίσεις πανικού και χρειαζόμουν να ξαπλώσω, να φάω κάτι γλυκό και να περιμένω να πάψω να ιδρώνω για να συνέλθω. Ο καλός μου βγήκε έξω μαζί μας και έμεινε δίπλα μου όλη την ώρα που χρειάστηκε να γίνω καλά.

Όταν συνήλθα κάπως και τον είδα δίπλα μου ένιωσα αυτό που λένε κεραυνοβόλος έρωτας. Ένιωθα να μην θέλω να φύγω στιγμή από δίπλα του. Τον είδα με άλλα μάτια. Όχι με τα ίδια που τον κοίταζα 10 λεπτά πριν. Παράξενο, αλλά έτσι ήταν. Σαν να έγινε ένα κλικ και άλλαξαν τα πάντα. Για πρώτη φορά στην ζωή μου κατάλαβα γιατί λένε ότι ο έρωτας είναι τυφλός. Δεν έβλεπα τίποτα και κανέναν εκτός από αυτόν. Ήταν η μόνη μου σκέψη αυτός.

Είναι αυτός που μέχρι σήμερα στέκεται στο πλάι μου, με φροντίζει και με αγαπάει κάθε μέρα που περνά.
Είναι αυτός που έζησα τον απόλυτο έρωτα μαζί του. Είναι αυτός που έζησα επίσης και την απόλυτη πτώση του έρωτα.
Κάθε μέρα που περνά, νιώθω να θέλω να είμαι μαζί του όλο και πιο πολύ. Θέλω να ζήσω και άλλες χαρές και λύπες μαζί του. Όπως κάθε μέρα…Είναι αυτός που θέλω να ζήσω την υπόλοιπη ζωή μου μαζί του.

Pictures from : http://www.art-of-love.net/

Αγάπη δίχως ανταπόκριση

Όποιος αγαπάει δίχως ανταπόκριση, μπορεί να δαμάσει το πάθος του γιατί ο ίδιος είναι δημιουργός του πόνου του. Αν δεν το κατορθώσει υποφέρει τουλάχιστον από δικό του λάθος.

Όποιος αγαπιέται δίχως να αγαπάει, δεν έχει σωτηρία, γιατί το μέτρο και το όριο αυτού του πάθους δεν βρίσκεται στα χέρια του, μα πέρα από τη δύναμη του και καμιά θέση δεν είναι αρκετά δυνατή μπροστά στην επιθυμία ενός άλλου.

Το αδιέξοδο αυτού του δεσμού, μονάχα ίσως ένας άντρας, μπορεί πραγματικά να το νιώσει, γιατί μονάχα γι΄αυτόν η ανάγκη της αντίστασης που χρειάζεται σε τέτοια περίπτωση είναι μαζί μαρτύριο και έγκλημα. Όταν η γυναίκα αμύνεται απέναντι σε έναν ανεπιθύμητο έρωτα, υπακούει κατά βάθος στο νόμο του φύλου της.

Ανυπόμονη Καρδιά - Στέφαν Τσβάιχ.

Picture from: http://www.art-of-love.net/