Έχω πει ξανά στο παρελθόν ότι αρκετές φορές έχω κάνει αγορές μέσω internet. Αν θέλω να αγοράσω περιφερειακά του υπολογιστή μου ή διάφορα αναλώσιμα ή διάφορα τεχνολογικά gadgets προτιμώ τις αγορές μέσω Internet γιατί συνήθως βρίσκω τα τελευταία μοντέλα φθηνότερα από ότι αν τα αγοράσω από κάποιο κατάστημα.
Το εγχώριο ηλεκτρονικό κατάστημα που προτιμούσα πάντα ήταν το
E-shop. Τελευταία όμως άκουσα από δυο στενά μου πρόσωπα παράπονα εξυπηρέτησης και θυμήθηκα ένα post που είχε γράψει ο
Jim-Hellas πρίν αρκετό καιρό παραπονούμενος για την εξυπηρέτηση τους επίσης. Τότε ακόμα δεν είχε πέσει κάτι ανάλογο στην αντίληψη μου.
Το πρώτο συμβάν έφθασε στα αυτιά μου μέσω ενός ξαδέρφου μου ο οποίος αγόρασε ένα laptop το οποίο ήταν προβληματικό μιας εξαρχής. Η μπαταρία του δεν φόρτιζε. Επικοινωνεί μαζί τους και το στέλνει πίσω προς αντικατάσταση. Δεν έχουν όμως άλλο το ίδιο, ούτε κάποιο άλλο παραπλήσιας αξίας για να το αντικαταστήσουν και ούτε δέχονται να επιστρέψουν τα χρήματα. Η επίσημη απάντηση τους είναι ότι τα χρήματα μένουν μέσα στον λογ/σμό του ως υπόλοιπο και μπορεί να επιλέξει κάτι άλλο να αγοράσει. Συγνώμη, αλλά δεν μιλάμε για 50-100 ευρώ. Μιλάμε για το κόστος ενός laptop και για μια περίπτωση που δεν ευθύνεται καθόλου ο ίδιος.
Το Amazon σε μια αντίστοιχη περίπτωση που είχα παραγγείλει κάτι DVD τα οποία τελικά δεν ήταν αυτά που ήθελα και τα επέστρεψα, μου γύρισε πίσω στο ακέραιο το ποσόν που είχα πληρώσει μέσα σε 2-3 μέρες και ας επρόκειτο για 30 ευρώ μόνο. Θα μου πείτε τι συγκρίνω τώρα.... Μα πως νομίζουν ότι μπορεί να πάνε μπροστά με τέτοια πολιτική?
Το δεύτερο συμβάν μου το μετέφερε εχθές βράδυ ο αδερφός μου. Είχε παραγγείλει μέσω internet κάτι που στοίχιζε 15 ευρώ. Είχε δηλώσει στην παραγγελία του να χρεωθεί η πιστωτική του κάρτα και είχε ορίσει τόπο παράδοσης το κατάστημα της Ρόδου γιατί δεν υπήρχε λόγος να χρεωθεί μεταφορικά την στιγμή που το σπίτι του απέχει από το κατάστημα ούτε 200 μέτρα. Όταν πήγε να το πάρει του ζητήσανε να πληρώσει μετρητά. Τους ρωτάει για ποιον λόγο, εφόσον είχε δηλώσει να γίνει η πληρωμή με πιστωτική. Κάτι άρχισαν να του λένε ότι και καλά είναι φασαρία για ένα τόσο μικρό ποσό κτλ. και προσπαθούσαν να τον πείσουν να πληρώσει μετρητά. Ζήτησε να επικοινωνήσουν με τα κεντρικά και εκείνοι του είπαν ότι είχε δηλωθεί πρώτος τρόπος πληρωμής τα μετρητά και δεύτερη επιλογή η πιστωτική. Κατά πάσα πιθανότητα το κλείσιμο ταμείου για το προσωπικό του εδώ E-shop point είναι όντως μεγάλη "φασαρία" και έτσι επεμβαίνουν στην παραγγελία και την αλλάζουν όπως τους βολεύει. Εν τω μεταξύ το ίδιο ακριβώς συμβάν είχε επαναληφθεί ξανά πριν μερικούς μήνες.
Είναι σαν να σου λένε αν θες κάτι μικρής αξίας θα πληρώνεις μετρητά. Κανένα πρόβλημα. Αλλά να το πουν να ξέρει και ο άλλος να πράξει ανάλογα.
Το e-shopping στην χώρα μας δεν εξελίσσεται προς το καλύτερο αλλά όπως λέει και ο Νίκος Δήμου στο άρθρο του στο τελευταίο RAM είμαστε η χώρα που το συγκεκριμένο κατάστημα που ξεκίνησε να δραστηριοποιείτε πρώτα και μόνο ηλεκτρονικά κατέληξε να έχει 36 καταστήματα σε όλη την Ελλάδα γιατί προφανώς ο ελληνικός πληθυσμός δεν έχει τάση και έφεση στο ηλεκτρονικό εμπόριο εναντι αυτού που σημβαίνει κατά κόρον, δηλαδή ένα κανονικό κατάστημα να εξελιχθεί εντάσσοντας το ηλεκτρονικό εμπόριο στις δραστηριότητες του.
Αντί λοιπόν το ηλεκτρονικό εμπόριο στην Ελλάδα να απλοποιεί τις διαδικασίες και να προσφέρει πλεονεκτήματα για να το προτιμούν έναντι του συμβατικού εμπορίου, δημιουργεί συνεχώς αισθήματα δυσπιστίας προς το καταναλωτικό κοινό. Και αυτό είναι πραγματικά θλιβερό...
Δεν μπορεί να έχεις βάλει στην ουσία συνέταιρο το κράτος όταν πληρώνεις τόσους φόρους που μπορούν να σε γονατίσουν όταν έρθουν δύσκολες μέρες, και ο νομοταγής να καταλήγει να πληρώνει πολλαπλάσια από αυτόν που αφήνει τα χρέη προς το δημόσιο να συσσωρεύονται.
