Πλυντήρια πιάτων και περιβάλλον

Σήμερα το απόγευμα, περιμένοντας τον Φαζούλη μου να έρθει σπίτι για να φάμε, μου την βάρεσε και άνοιξα την τηλεόραση να παίζει και έπιασα το εργόχειρο μου για να περάσει η ώρα.

Κάποια στιγμή άκουσα σε μια διαφήμιση ενός υγρού απορρυπαντικού πιάτων να προτρέπει τους καταναλωτές να χρησιμοποιούν πλυντήριο πιάτων για το πλύσιμο των πιάτων τους αντί να τα πλένουν με το χέρι, όχι φυσικά για να έχουν ανάγκη και το δικό τους προϊόν (αυτό εξυπακούεται) αλλά γιατί αυτό θα σήμαινε πολλά για το περιβάλλον. Για την ακρίβεια έλεγε ότι το πλύσιμο των πιάτων στο χέρι καταναλώνει 7 φορές περισσότερο νερό και 2 φορές περισσότερο ηλεκτρικό ρεύμα από ότι το πλύσιμο αντίστοιχα στο πλυντήριο πιάτων.
Ειλικρινά δεν ξέρω αν όντως ισχύουν αυτά. Αν και δεν μου φαίνεται καθόλου παράλογο το να είναι όντως έτσι.
Ένα όμως έχω να πω. Το πλυντήριο πιάτων είναι η δεύτερη πιο χρήσιμη ηλεκτρική συσκευή μετά το πλυντήριο ρούχων! Όταν πριν αρκετά χρόνια αγόρασα ένα μικρούλι πλυντήριο πιάτων δεν φανταζόμουν ότι θα με εξυπηρετούσε τόσο πολύ! Κυριολεκτικά μου έλυσε τα χέρια (για να ασχολούμαι με το εργόχειρο μου ντε!). Καταρχήν απαλλάχτηκα από μια αγγαρεία καθημερινή. Δεύτερο διαπίστωσα ότι το πλυντήριο έπλενε καλύτερα από εμένα τα πιάτα. Τρίτο και βασικό απολαμβάνω πλέον την μετά φαγητό ώρα! Εκείνη που απλά την αράζεις και χαλαρώνεις νιώθοντας χορτάτος και ευχαριστημένος!
Άσε που όταν έρχονταν φίλοι στο σπίτι δεν με ένοιαζε πλέον καθόλου πόσα ποτήρια, πιατάκια και φλυτζάνια θα λερωθούν!!
Και επειδή υπάρχουν ακόμα κάποιοι που θεωρούν το πλυντήριο πιάτων περιττό ή το πλύσιμο των πιάτων απόλαυση (!!!!!) να ξέρουν ότι αν το αποκτήσουν κάποτε θα βρεθούν σε απίστευτη αμηχανία αν τους χαλάσει! Όπως ακριβώς συμβαίνει και με το πλυντήριο ρούχων!

Όχι τίποτα άλλο, αλλά να... όση ώρα θα έπλενα πιάτα μπορώ να φτιάξω κανένα εργόχειρο σαν αυτό το μισοτελειωμένο της φώτο από κάτω!

Εκτροφή μεταξοσκώληκων για χόμπυ!

Μια συζήτηση που έπιασε το αυτί μου το σ/κ μου θύμισε ότι σαν ήμουν παιδί στο χωριό που μεγάλωσα υπήρχαν πολλές μουριές που τώρα πια δεν υπάρχουν. Δεν θυμάμαι και εγώ πόσα χρόνια έχω να δοκιμάσω αυτό το φρούτο. Τώρα πια η μια και μοναδική μουριά που υπάρχει ακόμα, δυστυχώς είναι εδώ και χρόνια άκαρπη.


Μαζί με τις μουριές και τα μούρα τους μου ήρθαν στον νου και οι μεταξοσκώληκες, λόγω του ότι τα φύλλα της μουριάς είναι η μόνη και αποκλειστική τους τροφή. Είναι η μόνη "κάμπια- σκουλήκι" που άνετα το έπιανα και δεν σιχαίνομαι να πιάσω και τώρα. Είναι ένα πανέμορφο για τα σκουληκίσια δεδομένα, σκουλήκι!

Όταν ήμουν μικρή συνήθιζα να εκτρέφω μερικούς μεταξοσκώληκες. Κάποιος κάποτε μου είχε δώσει μερικούς, τους οποίους μεγάλωνα κρατώντας τους κλεισμένους σε ένα κουτί, σε κάποιο δροσερό μέρος, μακρία από τον ήλιο. Τους διάλεγα τρυφερά φύλλα μουριάς και πετούσα αυτά που ξεραίνονταν. Οταν μεγάλωναν αρκετά και έβλεπα πως ερχόταν η ώρα τους να κάνουν το κουκούλι τους, τους τοποθετούσα μέσα ένα κλαδί θυμάρι για να μπορέσουν να το πλέξουν επάνω του.


Όταν τελείωναν με το πλέξιμο του κουκουλιού τους , καμάρωνα πια, που τα προστατευόμενα μου εξετέλεσαν την απόστολή τους. Και μετά περίμενα υπομονετικά ...


Να βγουν από μέσα οι πεταλούδες που θα μου έκαναν αυγά από μέσα από τα οποία θα ξεπηδούσαν μικροσκοπικά σκουληκάκια για την νέα μου συγκομιδή από μεταξοσκώληκες!
Ούτε λόγος να δώσω τα κουκούλια μου για να τα ψήσουν και να τα κάνουν κάποιο χαζό στόλισμα για τον τοίχο. Το θεωρούσα πολύ μακάβριο για να το έχω στον τοίχο μου. Άσε που ήμουν ήδη συναισθηματικά δεμένη με αυτό που θα έβγαινε μια μέρα από μέσα!

Έλπιζα μόνο να μου βγει μια καλή αντιστοιχία θηλυκών και αρσενικών πεταλούδων, και να έχουν καλή χημεία αναμεταξύ τους για να μου κάνουν πολλά και καλά αυγά!Κατά την διάρκεια της αναμονής, καθαρίζαμε την μουριά από τα μούρα που οι μεταξοσκώληκες μας σνόμπαραν κανονικά!

Θα ήθελα να είχα μερικά τέτοια σκουληκάκια και τώρα. Που θα έβρισκα όμως φύλλα μουριάς να τα ταΐζω?