Lilypie Kids Birthday tickers

Lilypie Kids Birthday tickers
Showing posts with label Nasrudin. Show all posts
Showing posts with label Nasrudin. Show all posts

Thursday, October 18, 2007

Από εκεί που ερχόμαστε, εκεί πάμε...


Όταν πέθαινε ο Νασραντίν, κάποιος τον ρώτησε: "Τι νομίζεις, Νασραντίν; Όταν γεννιούνται οι άνθρωποι, από που έρχονται;"

Ο Νασραντίν απάντησε: "Έχω δει όλα τα παιδιά να κλαίνε όταν γεννιούνται και όλοι μοιάζουν να κλαίνε τη στιγμή που πεθαίνουν. Έτσι, συμπεραίνω ότι δεν είναι καλό το μέρος απ' όπου έρχονται οι άνθρωποι ούτε πηγαίνουν σε καλό μέρος. Όταν έρχονται, κλαίνε. Όταν φεύγουν πάλι κλαίνε."

Wednesday, May 23, 2007

Δεν θέλω να πάω σε γιατρό!!

Ψυχίατρος (χαρωπά): «Μην ξεχνάτε, πως όλοι έχουμε προβλήματα. Εγώ έχω τα προβλήματά μου, ακριβώς όπως έχετε και εσείς τα δικά σας. Υπολογίζω ότι θα χρειαστείτε θεραπεία τουλάχιστον ενός έτους. Η αμοιβή μου είναι 100 ευρώ ανά συνέδριά.»

Mulla Nasrudin (μετά από την σκέψη): «Καλά, αυτό φαίνεται πως λύνει το πρόβλημα σας γιατρέ. ΤΩΡΑ , ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ;»

Όχι! Αρνούμαι να πάω σε γιατρό. Τουλάχιστον όχι ακόμα! Πρώτα θα κάνω το test! Όχι αυτό που έκανα πιο κάτω και λέει ότι, παρόλα όσα μου συμβαίνουν κατά καιρούς, αγρόν αγοράζω. Το test να κοιμηθώ χωρίς παυσίπονο σε άλλο κρεββάτι για να διαπιστώσω κατά πόσο τελικά το στρώμα που κοιμάμαι φταίει για το κατάντημα μου! Γιατί μερικές βδομάδες τώρα κοιμόμουν μια χαρά και ξυπνούσα κουρασμένη σαν να έσκαβα όλο βράδυ! Αν καταφέρω και δεν ξυπνήσω την νύχτα πονώντας θα έχω βγάλει ένα πολύτιμο συμπέρασμα! Ότι το στρώμα είναι για πέταμα!


You Are 12% Hypochondriac

While your physical health isn't always perfect, you don't freak out about it.
You know there's only so much you can do, and worrying doesn't change anything.

Tuesday, March 20, 2007

Είναι πολύ εύκολο να δημιουργηθούν φήμες τελικά...


Ο Mulla Nasruddin και ο φίλος του Rahimtullah στέκονταν σε μια γωνία του δρόμου προσβάλλοντας ο ένας τον άλλον. Ο ένας αποκαλούσε τον άλλο ηλίθιο, απατεώνα, κλέφτη. Ο άλλος φώναζε, "είσαι ένας δειλός, ένας φιλάργυρος, ένας υποκριτής."
Τελικά ήταν θέμα χρόνου να αρχίσουν να προσβάλουν ο ένας την οικογένεια του άλλου.

Ο Mulla Nasruddin κοίταξε τον Rahimtullah κατ' ευθείαν στα μάτια και του λέει, "η αδελφή σου είναι μια βρωμιάρα πόρνη η οποία για ελάχιστα χρήματα θα αφήσει έναν μονόφθαλμο λεπρό να συρθεί πάνω της."

Ο Rahimtullah ακούγοντας αυτό έμεινε να στέκεται άφωνος.

Ένας τύπος που έτυχε να δει την σκηνη κατάπληκτος πηγαίνει και του λέει: "Για όνομα του Θεού, πώς μπορείς και στέκεσαι χωρίς να κάνεις τίποτα, αφήνοντας τον να προσβάλει έτσι την αδερφή σου?"

Τοτε ο Rahimtullah του λέει: "Δεν έχω αδελφή, ποτέ δεν είχα αδελφή, και τώρα που οι γονείς μου είναι και οι δύο νεκροί δεν θα έχω ποτέ μια αδελφή."

Ο τύπος τότε γυρνά προς τον Mulla Nasruddin και του λέει: "Mulla, αυτό που είπες δεν αποτελεί προσβολή αφού δεν έχει αδελφή! "

"Βέβαια," λέει ο Mulla. "Φυσικά και δεν είναι. Το ξέρω και το ξέρει, και τώρα ξέρεις και εσύ.
Αλλά σε ρωτώ, πόσοι από τους ανθρώπους που είχαν τα παράθυρά τους ανοικτά και άκουγαν την
κάθε λέξη μας -- πόσοι από αυτούς το ξέρουν επίσης;".

Είναι πολύ εύκολο να δημιουργηθούν φήμες τελικά...

Wednesday, December 27, 2006

"Ας υποκριθούμε ότι είμαστε παντρεμένοι"

Ο Νασραντίν ταξίδευε με το καράβι νύχτα και είχε πέσει από νωρίς για ύπνο. Κάποια στιγμή ξυπνάει από τον ύπνο του από ένα εξακολουθητικό χτύπημα από την κάτω κουκέτα.
Η φωνή μιας γυναίκας ακούστηκε να του λέει:
"Εχω παγώσει εδώ κάτω. Σας πειράζει να μου φέρεται μια κουβέρτα?"
"Εχω μια καλύτερη ιδέα" λέει ο Νασραντίν.
"Ας υποκριθούμε ότι είμαστε παντρεμένοι."
"Πολύ καλή ιδέα" λέει εκείνη χαζογελώντας
"Ωραία" λέει ο Νασραντίν και γυρνάει πλευρό!
"Τώρα πήγαινε να πάρεις μόνη σου την αναθεματισμένη κουβέρτα"

Το διάβασα μόλις! Και μου φάνηκε πολύ αστείο!

Friday, November 24, 2006

Εσύ έχεις?

Ένας φίλος του Νασραντίν έγινε πάρα πολύ πλούσιος. Και όταν κάποιος γίνεται πλούσιος θέλει να πάει στους παλιούς του φίλους, στους γείτονες , στο χωριό του για να δείξει τι κατάφερε. Πήγε λοιπόν από την πρωτευουσα στο μικρό του χωριό. Ακριβώς στον σταθμό, συνάντησε τον Νασραντίν και του είπε: " Νασραντίν, ξέρεις κάτι? Τα κατάφερα! Έγινα πάρα πολύ πλούσιος! Ούτε μπορείς να φανταστείς! Έχω ένα παλάτι με πεντακόσια δωμάτια, είναι ένα κάστρο!"
Ο Νασραντίν είπε: "Ξέρω μερικούς ανθρώπους που έχουν σπίτια με πεντακόσια δωμάτια."
Ο πλούσιος είπε: "Εχω δύο γήπεδα του γκόλφ, με δέκα οκτώ τρύπες, τρεις πισίνες και πάρα πολλά στρέμματα εύφορης γης."
Ο Νασραντίν απάντησε: "Ξέρω κάποιον στην γειτονική πόλη που, που έχει δύο γήπεδα γκολφ και τρεις πισίνες."
Ο πλούσιος είπε: "Μέσα στο σπίτι?"
Ο Νασραντίν είπε: " Άκου, μπορεί να έκανες πολλά χρήματα, αλλά και εγώ δεν τα κατάφερα άσχημα. Εχω γαϊδούρια, άλογα, γουρούνια, βουβάλια, αγελάδες, κότες"
Ο άλλος άρχισε να γελά και είπε: " Νασραντίν, πολλοί άνθρωποι έχουν γαϊδούρια, άλογα, αγελάδες, άλογα, κότες..."
Ο Νασραντίν τον σταμάτησε στην μέση και είπε: " Μέσα στο σπίτι?"

Saturday, September 30, 2006

Ένα αποτυχημένο βιογραφικό...

Σήμερα στο γραφείο έπεσε στα χέρια μου ένα βιογραφικό (ανάμεσα στα άλλα) που μου θύμισε ένα ανέκδοτο του αγαπημένου μου Νασραντίν. Το βιογραφικό αυτό αφορούσε μια θέση στην γραμματειακή υποστήριξη. Τρία πράγματα μου έκαναν εντύπωση. Πρώτον ήταν γραμμένο σε μία λευκή σελίδα Α4 στο χέρι (!!), δεύτερο οι αράδες ήταν στραβογραμμένες χωρίς την χρήση χάρακα προφανώς, και τρίτο ότι στο τέλος ανέφερε «Καλή γνώση χρήσης υπολογιστή» (!!!).
Τα λόγια περιττεύουν μάλλον. Ορίστε το ανέκδοτο.
Κάποτε ο Νασραντίν έκανε αίτηση για δουλειά. Στην αίτηση, έγραψε πολλά προσόντα.. Έγραφε: «Βγήκα πρώτος στο πανεπιστήμιο μου και μου προσφέρθηκε η αντιπροεδρία της εθνικής τράπεζας. Αρνήθηκα, γιατί δεν με ενδιαφέρουν τα χρήματα. Είμαι ένας τίμιος άνθρωπος, ένας αληθινός άνθρωπος. Δεν είμαι άπληστος και δεν με ενδιαφέρει ο μισθός. Ο,τι και να μου δώσετε είναι εντάξει. Και αγαπώ τη δουλειά. Εξήντα πέντε ώρες τη βδομάδα.»
Όταν ο υπάλληλος που έπαιρνε την συνέντευξη είδε την αίτηση, έμεινε κατάπληκτος και είπε: «Θεέ μου! Δεν έχεις κανένα ελάττωμα;»
Ο Νασραντίν είπε: «Μόνο ένα. Είμαι ψεύτης!»

Thursday, September 21, 2006

Δανεικά και αγύριστα!

-Νασραντίν μου δανείζεις το σκοινί της μπουγάδας, γιατί η γυναίκα μου έβαλε να πλύνει πάρα πολλά ρούχα;
-Άτυχος είσαι...μόλις πριν από λίγο έβαλα απάνω τραχανά για να στεγνώσει
-Για όνομα του Θεού! πραγματικά, θέλεις να πιστέψω ότι έβαλες ΤΡΑΧΑΝΑ πάνω στο σκοινί για να στεγνώσει;;;;
-Είσαι πολύ άσχετος...δεν έχεις μάθει ακόμη ότι όταν κάποιος δεν θέλει να
δανείσει το σκοινί της μπουγάδας, είναι ικανός να βάλει ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ απάνω του για να στεγνώσει;;;;
Μάλλον πρέπει να εφαρμόσω αυτήν την μέθοδο γιατί μονίμως ότι και αν δανείσω είναι δανεικό και αγύριστο!
Άσε που μου χαλάει την διάθεση γιατί βρίσκομαι μετά στην δυσάρεστη θέση να το ζητήσω σαν καμιά αξιολύπητη που κάνει έτσι για κάτι τόσο ευτελές και ασήμαντο.

Αλλά χειρότερο από το να μην πάρεις πίσω ποτέ κάτι που δάνεισες είναι μάλλον να το πάρεις πίσω σε κακό χάλι!!

Monday, August 14, 2006

Προκατειλημένες συμπεριφορές


Πόσες φορές δεν συμβαίνει να προσαρμόζουμε την συμπεριφορά μας ανάλογα με αυτόν στον οποίο απευθυνόμαστε? Σαν να φοράμε μια μάσκα για τον καθένα ...

-"Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να διδάξεις ένα κορίτσι να κολυμπά?" ένας φίλος ρώτησε τον Νασραντίν.
-"Πρώτα βάζεις το δεξί σου μπράτσο γύρω από την μέση της" , λέει ο Νασραντίν. "Μετά παίρνεις απαλά το αριστερό της χέρι και..."
- "Το κορίτσι είναι αδερφή μου", τον διακόπτει ο φίλος.
- " Α! Τότε απλά σπρώξε την από την αποβάθρα"!

Σήμερα θα συναντήσω πολλούς γνωστούς. Θα δω πολλές μάσκες. Μπορεί να πάρω καμιά μαζί μου για το σπίτι! Αχρείαστη να 'ναι.

Friday, August 04, 2006

Δεν είναι εύκολο να λέμε την αλήθεια

Μια μέρα, ο βασιλιάς αποφάσισε όλοι οι υπήκοοί του να λένε την αλήθεια.
Στήθηκε μια κρεμάλα έξω από τις πύλες τις πόλεις και ανακοινώθηκε ότι όποιος μπαίνει στην πόλη οφείλει να απαντήσει ειλικρινά σε μια ερώτηση που θα του γίνει.
Ο Νασραντίν ήταν πρώτος. Ο λοχαγός της φρουράς τον ρώτησε
- Που πας; Πες την αλήθεια αλλιώς θα εκτελεστείς.
- Πάω, είπε ο Νασραντίν, να πεθάνω στην κρεμάλα.
- Δεν σε πιστεύω.
- Πολύ καλά, αν σου είπα ψέματα να με κρεμάσεις!
- Ναι, αλλά τότε θα είχες πει την αλήθεια!
- Ακριβώς, είπε ο Νασραντίν, την δική σου αλήθεια.

Ειλικρινά... δεν είναι καθόλου εύκολο να λέμε πάντα την αλήθεια...

Thursday, July 06, 2006

Επτά χρόνια φαγούρα....

Πλησιάζω τα επτά χρόνια φαγούρα.
Αφιερωμένο!


Ο Μουλά Νασραντίν για να γιορτάσει τα 30 χρόνια γάμου με τη γυναίκα του, της πήγε δώρο μια μικρή μαϊμού.
- Είσαι τρελός του φώναξε η κυρία Νασραντίν, πού στο καλό θα τη βάλουμε;
-Μην ανησυχείς είπε ο Νασραντίν , θα κοιμηθεί στο κρεβάτι που κοιμόμαστε εμείς.
- Και τι θα γίνει με τη μυρωδιά;
-Εφόσον εγώ την αντέχω για 30 χρόνια, για τη μαϊμού δεν θα 'ναι τίποτα.

Thursday, June 29, 2006

H γκρίνια στο γάμο...

... η γκρίνια στον γάμο πρέπει να είναι ασθένεια!
Δεν εξηγήται αλλιώς! Και προσβάλει όλες τις γυναίκες ανεξαιρέτως όπως φαίνεται από τα γκάλοπ!! Και όχι μόνο.
Δεν υπάρχει παντρεμένος άντρας που να τον ρωτήσεις και να μην παραπονεθεί για αυτό. Οπως επίσης δεν υπάρχει ελευθερος άντρας που να μην έχει την αυταπάτη ότι η δικιά του γυναίκα θα διαφέρει από τον κανόνα.

Μάλλον λοιπόν πρόκειται για ασθένεια που είναι κάτι σαν υιός. Προυπάρχει αλλά δεν ανιχνεύεται. Πρέπει να είναι ο άντρας πολύ οξυδερκής για να καταφέρει να μην νοσήσει η γυναίκα του.

Να και δύο σχετικά ανέκδοτα του αγαπημένου μου Νασραντίν που μου θύμισαν την αστεία πλευρά του θέματος (γιατί υπάρχει και η άλλη... που δεν αντέχετε εύκολα).

«Η γυναίκα μου μιλά στον εαυτό της», λέει ένας φίλος στον Νασραντίν.
«Και η δικιά μου,» λέει ο Νασραντίν, « αλλά δεν νομίζω πως το ξέρει. Νομίζει ότι την ακούω»
Ένας φίλος του Νασραντίν του έκανε παράπονα για τον γάμο του. « Όταν πρωτοπαντρεύτηκα, ήμουν πολύ ευτυχισμένος. Γυρνούσα σπίτι μετά από μια κουραστική μέρα στην δουλειά και ο σκύλος μου στριφογύριζε γύρω μου γαβγίζοντας και η γυναίκα μου, μου έφερνε τις παντόφλες. Τώρα, μετά από δέκα χρόνια γάμου, όλα έχουν αλλάξει. Γυρνάω σπίτι και ο σκύλος μου φέρνει τις παντόφλες και η γυναίκα μου , μου γαβγίζει.
«Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί παραπονιέσαι» του λέει ο Νασραντίν.
«Ακόμα και τώρα, κάπως εξυπηρετήσαι, ή κάνω λάθος?»

Sunday, June 04, 2006

Βράδυ Κυριακής...

.... και νιώθω ότι δεν θέλω καν να σκέφτομαι ότι αύριο θα πρέπει να ξυπνήσω να πάω δουλειά.
Εδώ και ένα χρόνο περίπου έπαψα να φοράω ρολόι στο χέρι. Ένιωσα σαν να έσπασα μια αλυσίδα με την οποία ήμουν δεμένη. Βέβαια πάλι ο χρόνος με κυνηγάει. Πάντα ένας υπολογιστής είναι μπροστά μου (ευτυχώς αυτό έχει πολλά ενδιαφέροντα άλλα να κοιτάζω εκτός από την ώρα!), ένα κινητό ή ένα ρολόι τοίχου.
Και πάλι όμως νιώθω σαν να ελευθερώθηκα. Παρόλο που το ξυπνητήρι του κινητού χτυπάει κάθε πρωί για να μου υπενθυμίσει ότι έχω να πάω στο γραφείο.
Ευτυχώς και αυτό γιατί αλλιώς, με βλέπω να μου ταίριαζε γάντι το παρακάτω ανέκδοτο του Νασραντίν!

"What's the idea of coming in here late every morning, Mulla?" asked the boss.

"IT'S YOUR FAULT, SIR," said Mulla Nasrudin.

"YOU HAVE TRAINED ME SO THOROUGHLY NOT TO WATCH THE CLOCK IN THE OFFICE, NOW I AM IN THE HABIT OF NOT LOOKING AT IT AT HOME."

Friday, May 26, 2006

Μεγάλα λόγια


Είχαν βγάλει τον Μουλά Νασραντίν από το ποτάμι μετά από μια απόπειρα αυτοκτονίας.

Όταν το πήγαν στο τμήμα να δώσει κατάθεση, να τι είπε στην Αστυνομία

"Ναι προσπάθησα να αυτοκτονήσω. Ο κόσμος είναι εναντίον μου και ήθελα να δώσω τέλος. Ήμουν αποφασισμένος να μην κάνω μισές δουλειές, έτσι αγόρασα ένα κομμάτι σκοινί, σπίρτα, κηροζίνη, και ένα πιστόλι. Και για την περίπτωση που τίποτα απ όλα αυτά δεν λειτουργήσει, πήγα δίπλα στο ποτάμι. Έριξα το σκοινί πάνω σε ένα κλωνάρι δέντρου, που βρισκόταν πάνω απ' το ποτάμι, έδεσα το σκοινί γύρω από το λαιμό μου, έχυσα κηροζίνη παντού πάνω μου και άναψα το σπίρτο. Πήδηξα στο ποτάμι, ενώ παράλληλα είχα βάλει το πιστόλι στο κεφάλι μου και τράβηξα τη σκανδάλη. Και ποιος μπορεί να το φανταστεί; Αστόχησα. Η σφαίρα χτύπησε το σκοινί πριν κρεμαστώ, έτσι έπεσα στον ποταμό και το νερό έσβησε τη φωτιά πριν καώ.

Κι ευτυχώς που ξέρω καλό κολύμπι, γιατί θα είχα πνιγεί!!!"


Ποιος δεν έχει συναντήσει τέτοιους ανθρώπους;


"Δεν αντέχω άλλο αυτή τη δουλειά.Θα παραιτηθώ" (και φεύγεις εσύ και εκείνοι ακόμα εκεί! )


"Τσακώνομαι με τους γονείς μου στο σπίτι. θα βρω σπίτι να μείνω μόνος" ( και ακόμα εκεί είναι. Εχουν εξαφανιστεί τα σπίτια. Τι μπορεί να κάνει;)

Τους βαριέμαι πραγματικά...

Wednesday, May 10, 2006

Ο Νασραντίν και ο λόγιος

-Δεν υπάρχει κάτι που να μην μπορώ να το απαντήσω με την επιστήμη μου`, είπε
ένας λόγιος στον Νασραντίν.
-Κι όμως, πριν μια εβδομάδα ένας χωρικός μου έκανε μια ερώτηση που δεν κατόρθωσα να απαντήσω`, είπε ο Νασραντίν.
-Αν ήμουν εκεί θα του είχα απαντήσει`, είπε ο λόγιος.
-Πολύ καλά λοιπόν. Με ρώτησε `Τι γυρεύεις στο σπίτι μου, τρεις η ώρα το πρωί``.

Tuesday, April 25, 2006

Η λύση είναι μπροστά μας αλλά δεν την βλέπουμε!

Κάποτε ο Νασραντίν πήγε στον ψυχίατρο και είπε: «Είμαι πολύ μπερδεμένος, βοήθησε με, σε παρακαλώ! Κάθε βράδυ, βλέπω το ίδιο όνειρο. Βρίσκομαι μπροστά σε μια πόρτα και την σπρώχνω και την σπρώχνω συνέχεια. Υπάρχει μια ταμπέλα στην πόρτα κι εγώ εξακολουθώ να σπρώχνω χωρίς τέλος. Κάθε βράδυ ξυπνάω καταϊδρωμένος, αλλά η πόρτα δεν ανοίγει ποτέ!»
Ο ψυχίατρος κρατούσε σημειώσεις και, μετά από μισής ώρας κουβέντα, τον ρώτησε: «Τι έγραφε η ταμπέλα πάνω στην πόρτα?»
Και ο Νασραντίν είπε: «Έγραφε τραβήξτε.»

Thursday, April 13, 2006

Λατρέυω τα ανέκδοτα με τον Νασραντίν! !

Λατρέυω τα ανέκδοτα με τον Νασραντίν! !
Ευτυχώς για μένα τα γνωρισα και από μια άλλη οπτική γωνία! Οχι δηλαδή μόνο του απλού ανέκδοτου που το λες για να γελάσεις. Αλλά και του ανέκδοτου που κάτι σου δείχνει... κάτι θέλει να σου πει που η αξία του υπερβαίνει αυτή του στιγμιαίου γέλιου που σου χαρίζει ένα ανέκδοτο.
Ετσι λέω όταν η διάθεση μου είναι στα high της να δημοσιευω από ένα!

Να και ένα που έχει να κάνει με την αισιοδοξία! Have fun!

.... Ο Νασραντίν ερέθιζε συνέχώς τους φίλους του με την αιώνια αισιοδοξία του. Οσο άσχημη και αν ήταν μια κατάσταση, εκείνος έλεγε πάντοτε: "Θα μπορούσε να είχε συμβεί κάτι χειρότερο". Για να τον θεραπεύσουν από αυτή του την ενοχλητική συνήθεια, οι φίλοι του αποφάσισαν να του στήσουν μια κατάσταση τόσο μάυρη, τόσο ζοφερή, που να μην μπορούσε ο Νασραντίν να βρει καμία ελπίδα σε αυτήν.
Μια μέρα, ένας απ'αυτούς τον πλησίασε στο μπαρ και του είπε: "Νασραντίν, άκουσες τι συνέβει στον Γιώργο? Χθες βράδυ πήγε στο σπίτι του, βρήκε την γυναίκα του στο κρεβάτι με έναν άλλο άντρα, τους σκότωσε και τους δύο και ύστερα αυτοκτόνησε".
"Τρομερό," είπε ο Νασραντίν, "Θα μπορούσε όμως να είχε συμβεί κάτι χειρότερο".
"Τι στα κομμάτια θα μπορούσε να είχε συμβεί, που να ήταν χειρότερο από αυτό;"
"Αν είχε συμβεί προχθές, τώρα θα μπορούσα να είμαι εγώ ο σκοτωμένος"!!!