Lilypie Kids Birthday tickers

Lilypie Kids Birthday tickers

Thursday, June 29, 2006

H γκρίνια στο γάμο...

... η γκρίνια στον γάμο πρέπει να είναι ασθένεια!
Δεν εξηγήται αλλιώς! Και προσβάλει όλες τις γυναίκες ανεξαιρέτως όπως φαίνεται από τα γκάλοπ!! Και όχι μόνο.
Δεν υπάρχει παντρεμένος άντρας που να τον ρωτήσεις και να μην παραπονεθεί για αυτό. Οπως επίσης δεν υπάρχει ελευθερος άντρας που να μην έχει την αυταπάτη ότι η δικιά του γυναίκα θα διαφέρει από τον κανόνα.

Μάλλον λοιπόν πρόκειται για ασθένεια που είναι κάτι σαν υιός. Προυπάρχει αλλά δεν ανιχνεύεται. Πρέπει να είναι ο άντρας πολύ οξυδερκής για να καταφέρει να μην νοσήσει η γυναίκα του.

Να και δύο σχετικά ανέκδοτα του αγαπημένου μου Νασραντίν που μου θύμισαν την αστεία πλευρά του θέματος (γιατί υπάρχει και η άλλη... που δεν αντέχετε εύκολα).

«Η γυναίκα μου μιλά στον εαυτό της», λέει ένας φίλος στον Νασραντίν.
«Και η δικιά μου,» λέει ο Νασραντίν, « αλλά δεν νομίζω πως το ξέρει. Νομίζει ότι την ακούω»
Ένας φίλος του Νασραντίν του έκανε παράπονα για τον γάμο του. « Όταν πρωτοπαντρεύτηκα, ήμουν πολύ ευτυχισμένος. Γυρνούσα σπίτι μετά από μια κουραστική μέρα στην δουλειά και ο σκύλος μου στριφογύριζε γύρω μου γαβγίζοντας και η γυναίκα μου, μου έφερνε τις παντόφλες. Τώρα, μετά από δέκα χρόνια γάμου, όλα έχουν αλλάξει. Γυρνάω σπίτι και ο σκύλος μου φέρνει τις παντόφλες και η γυναίκα μου , μου γαβγίζει.
«Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί παραπονιέσαι» του λέει ο Νασραντίν.
«Ακόμα και τώρα, κάπως εξυπηρετήσαι, ή κάνω λάθος?»

9 comments:

Deepest Blue said...

Μπορώ να σου πω τη λύση του προβλήματος -και μιλάω εντελώς σοβαρά. Λύση βασισμένη και σε πανεπιστημιακές έρευνες και σε προσωπικές μου παρατηρήσεις:
Τα λεφτά.
Όσο υψηλότερο το εισόδημα τόσο χαμηλότερο το ποσοστό διαζυγίων, λένε οι έρευνες (αναλογικά πάντα, μέσα στην εισοδηματική κατηγορία).
Μία εύλογη εξήγηση, την οποία επιβεβαιώνουν και οι δικές μου εμπειρικές παρατηρήσεις, είναι πως όταν οι λογαριασμοί πληρώνονται, οι επιταγές καλύπτονται και οι δόσεις τακτοποιούνται κανονικά, τότε η σχέση παραμένει τουλάχιστον ανθρώπινη. Όταν όμως υπάρχει μόνιμα το άγχος "δεν περισσεύουν τα λεφτά...", τότε ακολουθούν και τα διάφορα: "μόνο τον εαυτό σου σκέφτεσαι, εμένα δε με σκέφτεσαι ποτέ!"

Η γκρίνια είναι προϊόν που καταναλώνεται από τα χαμηλά εισοδήματα, οι πλούσιοι αγοράζουν κατανόηση και διάλογο.

synas said...

Γέλασα πολύ με το 1ο ανέκδοτο. Γιατί κι εγώ… όλο μόνη μου μιλάω. Στον τοίχο.
Πολλές φορές, μόλις έχω τελειώσει μια φράση, ρωτάω τον άντρα μου «Ακούς;» «Ακούω» Και μετά: «Και τι είπα μόλις τώρα;» Τον εξετάζω. Όπως στην τάξη.
Κι αυτός ξέρεις τι κάνει; Μου επαναλαμβάνει μηχανικά τις τελευταίες μου λέξεις. Όπως στην τάξη…

Debby said...

Synas! Ετσι ακριβώς γίνεται μόνο που σε μένα γίνεται και από την ανάποδη! Μου μιλάει και σε ανύποπτο χρόνο (που το μυαλό μου εμένα ταζιδευει αλλού) με ρωτάει τι είπε!

Αλλά όταν συμβαίνει κανονικά, διαπίστωσα ότι ο δικός μου είναι παμπόνηρος σε αυτό! Επειδή ακριβώς ξέρει ότι αφαιρούμε συχνά πυκνά, όταν του λέω κάτι και περιμένω απάντηση , (και επανέρχομαι λέγοντας του ότι περιμένω ακόμα τι κάνει λες??? Ξεπροβάλει ωσάν αδικημένος κατάφορα από δικαστήριο και ισχυρίζεται ότι μου απάντησε (και τι είπε φυσικά? ΝΑΙ!!).
Οπως καταλαβαίνεις οταν μια φορά ήμουν όλη εκεί, και διαπίστωσα ότι μου έλεγε ψέματα δεν φαντάζεσαι τι επακολούθησε που λίγο έλειψε να με βγάλει τρελή!!

Deepest Blue, έχεις κατά πάσα πιθανότητα απόλυτο δίκιο. Είναι γεγονός. Οπως επίσης είναι γεγονός το ότι για τους περισσότερους δεν υπάρχει λύση! Ευτυχώς στην περίπτωση μου και τα οικονομικά και η γκρίνια είναι σε υποφερτά επίπεδα! Γι'αυτό με βλέπεις και χιουμορίζω!!

ralou said...

Αρνουμαι ότι ως γυναίκα γκρινιάζω!

Απλώς εκθέτω τα επιχειρήματα μου λίγο πιο αναλυτικά από όσο υποφέρει ο καλός μου!
Εχεις δει αυτή την διαφήμηση που μια κυρία αναρωτιέται γιατι προτιμούν οι άντρες να είναι μόνοι τους ή με τους φίλους τους (και να τα πίνουν)αντί να κάθονται μαζί μας και να συζητουν ενα σωρό ενδιαφέροντα πράγματα για την σχέση μας;
Ε! Καμία σχέση!
Ο δικός μου ακούει την άποψη μου αδιαμαρτύρητα.

Τι;! Ακούει γιατί ειναι δεμένος με χειροπέδα στο πόδι του κρεβατιου;!

Γιατί; Ετσι δεν το κάνετε όλες;!

g help me said...

Ουφ, και είπα να μη γκρινιάξω σήμερα.
Μα να, απ΄ όλο αυτό το χαρούμενο τιτίβισμα στο post, συγκράτησα λίγο απ’ το τέλος, κάτι λέει για το τέλος; Σαμαράκης ίσως ...

Debby said...

@g help me, γιατί "λάθος"? Σε έχασα!

@ralou! H κρεββατομουρμούρα είναι γεγονός ότι είναι γυναικεία εφεύρεση! Και αλάνθαστη. Ο καπάτσος άντρας πάντα κάτι κάνει στο κρεββάτι για να την αποφύγει και συνήθως αυτό το κάτι λέγεται ύπνος!

g help me said...

Ε... λέω στη γκρίνια λειτουργεί όπως σωστά διαπίστωσες η short memory. Μόνο το τέλος μένει και το συνδέεις με ότι θέλεις, με ότι σ’ αρέσει...
Παίρνω ιδέες πάντως...

Debby said...

Ελπίζω η ιδέες να αποβούν εποικοδομητικές τουλάχιστον!!

g help me said...

Ναι... :>)