50 shades of Grey...

...  και αν είναι έτσι οι 50 εγώ έχω 150! 

Μερικές μέρες πριν είχα δανειστεί το 50  αποχρώσεις του γκρι για να δω και εγώ επιτέλους τι είναι αυτό το βιβλίο που βλέπω συνεχώς φάτσα κάρτα σε όλα τα βιβλιοπωλεία, online  και μη, και για το οποίο  να γίνεται τόση συζήτηση.

Η αλήθεια είναι ότι ήδη από τις πρώτες σελίδες είχα αρχίσει να το βαριέμαι και ως γνωστό αν ένα βιβλίο δεν με κρατήσει από την αρχή σπανίως καταφέρνω να το τελειώσω. Κάνω βέβαια κάποιες φιλότιμες προσπάθειες να το συνεχίσω, γιατί θεωρώ κρίμα να μην δίνουμε δεύτερη ευκαιρία στα πάντα στην ζωή. Σε αυτήν λοιπόν την δεύτερη ευκαιρία (βοήθησαν και κάτι πολύωρες διακοπές ρεύματος που είχαμε τελευταία), διαπιστώνω ότι διαβάζω το πιο αφελές και γλυκανάλατο  βιβλίο που έπεσε ποτέ στα χέρια μου (εξαιρούνται κάποια άρλεκιν της εφηβείας)  και προκειμένου να το σιγουρέψω έφτασα μέχρι τέλους! 

Για να δείτε πόσο αφελές μπορεί να είναι ένα βιβλίο αρκεί να διαβάσετε αυτήν εδώ την κριτική, η οποία με έκανε να λυθώ στα γέλια, αλλά καθόλου δεν με πτόησε από το να συνεχίσω την ανάγνωση, καθότι ως γνήσια ξεροκέφαλη γυναίκα, ήθελα να ανακαλύψω και εγώ τι έκανε αυτό το βιβλίο παγκόσμια εμπορική επιτυχία! 

Τι αποκόμισα λοιπόν από αυτήν την ανάγνωση? 

Καταρχήν ότι δεν είναι τόσο ερωτικό όσο φημολογείται. Οι ερωτικές περιπτύξεις όσο  extreme  και αν προσπαθούσε να τις κάνει η συγγραφέας, καταντούσαν κωμικές αφού ήταν πλαισιωμένες όλες σχεδόν από γελοίους διαλόγους! Οποιαδήποτε σκηνή σεξ είναι καταδικασμένη να αποτύχει αν προσπαθήσει κανείς εκείνη την στιγμή να εκφράσει τα όποια κόμπλεξ ή ανασφάλειες έχει. Σεξ και συζήτηση είναι από φύση ασύμβατα. Και ενώ οπουδήποτε άλλου αυτός ο συνδυασμός θα ήταν η σίγουρη συνταγή για αποτυχία στο συγκεκριμένο μυθιστόρημα τίποτα δεν φαίνεται να πτοεί τους δυο πρωταγωνιστές σε σημείο που να σου δημιουργείται η εντύπωση ότι οι συζητήσεις αυτές εντείνουν την διέγερση. Τώρα από πότε η βλακεία λειτουργεί διεγερτικά δεν το ξέρω. Υπό αυτές τις συνθήκες οι περιγραφές των ερωτικών περιπτύξεων μου ήταν τόσο βαρετές που έπιανα τον εαυτό μου να θέλει να "κλέψει" πηδώντας μερικές σελίδες μέχρι να φτάσω και πάλι στην κανονική ροή  της ιστορίας (ο θεός να την πει) γιατί προφανώς έβρισκα πολύ πιο ενδιαφέρουσες τις μικρότητες και τις κοινοτοπίες της σχέσης τους απ' αυτές! Τόσο καλά!

Το γέλιο το πολύ βέβαια το έκανα όταν διάβασα το εξής στην σελιδα 403 " Σηκώνεται και αδειάζει τις τσέπες του  τζιν του από  blackberry, κλειδιά, πορτοφόλι και λεφτά. Να πάρει... οι άντρες κουβαλούν ένα σωρό σαχλαμάρες στις τσέπες τους" Έλυσα στο γέλιο στην κυριολεξία όταν το διάβασα! Έβγαλε ο άνθρωπος 3 πράγματα στην ουσία από την τσέπη του, όλα απολύτως αναγκαία όταν βγαίνεις εκτός σπιτιού και η συγγραφέας αποφαίνεται ότι ήταν πολλά και σαχλαμάρες! Όταν όλοι ξέρουν ότι οι πλειοψηφία των γυναικών όταν βγαίνει εκτός σπιτιού κουβαλάει τσάντα ολόκληρη, γεμάτη από του κόσμου τα απαραίτητα - άχρηστα! Και ποιος το λέει αυτό? Η συγκεκριμένη συγγραφέας που βάζει την πρωταγωνίστρια του βιβλίου της να πηγαίνει να πάρει συνέντευξη από μεγιστάνα και καλά και να κουβαλάει σακίδιο μαζί της προφανώς για να μπορέσει να χωρέσει μερικές σημειώσεις και ένα μαγνητοφωνάκι ενώ όταν βγαίνει σε μπαρ με φίλους της κουβαλάει φυσικά τσάντα η οποία περιείχε ανάμεσα στα άλλα και ένα πιαστράκι για τα μαλλιά  just in case  βρεθεί σε ξένο σπίτι (όπως και έγινε) να μαζέψει το μαλλί! Σωστά... αυτό είναι απαραίτητο. Ενώ τα κλειδιά, κινητό και χρήματα είναι σαχλαμάρες! 

Αυτό βέβαια που κάνει μπαμ από μακριά είναι η απροκάλυπτη διαφήμιση σε  καναπέδες  τσεστερφιλντ,  κινητά blackberry,  λαπτοπ mac  και φυσικά αυτοκίνητα Audi!  Μπορεί να είναι γεμάτο από ένα σωρό άλλες διαφημίσεις προϊόντων  οι οποίες όμως είναι αρκετά συγκεκαλυμμένες σε αντίθεση με αυτά τα τέσσερα που επαναλαμβάνονται εξαιρετικά συχνά. Δεν μπορώ παρά να υποθέσω ότι η συγγραφέας έχει επιπλέον έσοδα από την διαφήμιση αυτή, αλλιώς δεν εξηγείται το γεγονός ότι ο μεγιστάνας που έχει δικό του ολόκληρο επίπεδο σε πάρκινγκ, έχει παρκαρισμένα εκεί 4  διαφορετικά Audi και όταν αποφασίζει στην βδομάδα πάνω σχεδόν να κάνει δώρο στην τύπισσα της παίρνει και αυτής ένα audi   να έχει! Το οποίο, ακούσατε ακούσατε γυναίκες, μπορεί να οδηγηθεί και με ψηλοτάκουνα!!! Ω ναι! Το λέει και αυτό! σελ 429

Τελειώνοντας το, βρήκα τον εαυτό μου να αναρωτιέται , τι έκανε ένα πράγματι τόσο χάλια βιβλίο να έχει μια τόσο μεγάλη επιτυχία. Ένα βιβλίο άρλεκιν στον υπερθετικό, που σε σχέση με ένα άρλεκιν έχει μπόλικο φτύσιμο-κόλλημα,  έχει  περισσότερο σεξ, με τις σεξουαλικές περιγραφές λίγο πιο ωμές, με σεξουαλικές δραστηριότητες στο τόσο όσο  extreme που καμιά δεν θα έλεγε όχι και όλες θα πετούσαν την σκούφια τους (ειδικά αν πρόκειται να τις κάνουν πράξη με κούκλο δισεκατομμυριούχο) και κυρίως με πρωταγωνιστές εντελώς νορμάλ όπου θα μπορούν να ταυτιστούν άνετα, χωρίς σοβαρά εμπόδια στην σχέση τους που να εμποδίζουν την μελλοντική ευτυχία. Γιατί στο μυαλό της μέσης γυναίκας, το να κάνεις τον gay   straight   και στην προκειμένη τον τύπο που είναι εθισμένος όλη του την ζωή σε σαδο μαζό δραστηριότητες να αρχίσει να γουστάρει το γλυκανάλατο σεξ είναι πιο εύκολο από το να έχεις τίποτα πρώην και νυν σχέσεις του να νταλαβεριστείς για να μην αναφέρω τίποτα παιδιά από προηγούμενους γάμους ή πεθερικά που δεν σε γουστάρουν!

Η επιτυχία του λοιπόν έχω την εντύπωση ότι οφείλετε στο ότι έπιασε όλη την μέση γυναικεία φαντασίωση με όλα τα κλισέ που μπορεί να την χαρακτηρίζουν  και την έκανε βιβλίο, με αποτέλεσμα να διαβαστεί και από ανθρώπους, κυρίως γυναίκες υποθέτω,  που όχι μόνο δεν συνηθίζουν να ανοίγουν βιβλίο γενικά στην ζωή τους,  όχι μόνο μυθιστόρημα αλλά ούτε καν μονοσέλιδες ιστορίες  δεν διαβάζουν, όπως περίπου το  facebook  έκανε τις μάζες που είτε απεχθάνονταν την τεχνολογία είτε δεν είχαν ασχοληθεί ποτέ πριν, εξαιτίας του να ξημεροβραδιάζονται εκεί. Κάπως έτσι....

Χάθηκα και πάλι!

Ανωτέρα βία! Ο μεγάλος μου άρχισε να βγάζει τους τραπεζίτες του και μαζί με αυτούς βάλθηκε να βγάλει και την δική μου πίστη! Με τόσο πυρετό, ανορεξία, εμετούς και διάρροια νόμιζα πως είχε κολλήσει καμιά ίωση. Αλλά όχι. Όλα ήταν από τα δόντια. Δεν μπορώ να σας περιγράψω τι καταστάσεις απείρου κάλλους έζησα, αλλά φαντάζομαι οι μυημένοι υποψιάζεστε! Είμαστε στα 11 δόντια τώρα! Ελπίζω να μην έχω τέτοια και για όλα τα υπόλοιπα που απομένουν! Οχι τίποτα άλλο αλλά αν αρχίσει και ο άλλος τέτοια δεν με βλέπω καθόλου καλά!

Μιλούσα με μια φίλη μου στο τηλέφωνο τις προάλλες και της έλεγα πόσο δυσκόλεψαν τα πράγματα από το ειδυλλιακό εκείνο διάστημα μεταξύ 6 και 11 μηνών. Τώρα δεν μπορώ να κάνω σχεδόν τίποτα όσο είναι ξύπνια αυτά και μετά δυσκολίας φέρνω βόλτα τα απολύτως απαραίτητα μιας και μπλέκονται όλη μέρα μες τα πόδια μου. Περιμένω να κοιμηθούν το μεσημέρι για να κάνω οτιδήποτε χρειάζεται ησυχία, αυτοσυγκέντρωση και χαρτιά απλωμένα! Μου έλεγε λοιπόν ότι αυτό το 1-2 όπως το λέει (από τον πρώτο χρόνο να πάνε στο δεύτερο) ήταν κατά την γνώμη της το πιο δύσκολο. Και μπορώ να το καταλάβω τώρα που το ζω. Είναι στην φάση των μεγάλων αλλαγών. Σε αυτό το διάστημα μιλάνε, περπατάνε, μαθαίνουν να τρώνε κτλ. Παρόλα αυτά για μένα το χειρότερο διάστημα ήταν και συνεχίζει να είναι εκείνο απίστευτα άυπνο πρώτο τρίμηνο.
Τώρα κοιμούνται! Όλα μπορώ να τα αντέξω την μέρα! Μόνο που ξέρω ότι 9:30 ώρα είναι στα κρεβατάκια τους και θα ξυπνήσουν μετά από 11-12 ώρες το πρωί πάλι στις 9:30 εγώ αναπληρώνω μέχρι τότε δυνάμεις! Χορταίνω ησυχία και ύπνο!

O καιρός όσο πάει και φτιάχνει και αυτό μ' αρέσει πάρα πολύ. Αρχίσαμε να εξοπλιζόμαστε εν τω μεταξύ. Βάλαμε τέντα στην βεράντα, αγοράσαμε καινούργια ψησταριά, και περιμένουμε να μπει για τα καλά το καλοκαιράκι για να την βγάζουμε έξω οικογενειακώς πια. Ο καλός μου δε, φρόντισε να βγάλει εκεί έξω και καλώδια δικτύου (το ασύρματο δίκτυο είναι προς το παρόν απενεργοποιημένο σπίτι μας λόγω των παιδιών), πήρε το παλιό μου το λαπτοπάκι, και είναι εκεί έξω άρχοντας! Τρώει, πίνει, ακούει μουσική, σερφάρει, βλέπει tv, γενικά την έχει καταβρεί όσο εγώ προσέχω τα ζιζάνια μέσα!
Όταν το είπα αυτό στο ξαδερφάκι μου στο Λονδίνο τι γύρισε και μου είπε ο αθεόφοβος? "Με δυο παιδιά μέσα στο σπίτι, πάλι καλά που έχει πάει μέχρι την βεράντα! Εγώ εκτός χώρας θα είχα φύγει!"

The mom song

Το παρακάτω βίντεο μου το έστειλαν με mail και προέρχεται από μια εκκλησία, την Northland Church, μια από τις εκατοντάδες που υπάρχουν στις Η.Π.Α., η οποία ούτε ξέρω τι πρεσβεύει και ούτε θέλω να μάθω για την ακρίβεια.
Παρόλο που είναι γνωστή η απέχθεια μου για τις παντώς είδους εκκλησίες ανά τον κόσμο, αυτή εδώ φαίνεται αν μη τι άλλο τουλάχιστον να έχει χιούμορ, γι' αυτό και είπα να μοιραστω το βίντεο αυτό.


Α! Και γιατί σε λίγο καιρό μάλλον θα με εκφράζει απόλυτα!

Να και κάτι που μου έφτιαξε την διάθεση!

Ολα τα posts ένα προς ένα είναι για πολλά γέλια! Δεν παίρνω και όρκο φυσικά μιας και δεν τα διάβασα όλα, αλλά μερικά που διάβασα στην τύχη ήταν ένα και ένα!
Τι να σχολιάσω? Για τα γραφόμενα τίποτα. Μια που μου έφτιαξε το κέφι μην το χαλάσω από μόνη μου!

Αυτό όπως που πρέπει να συνηθίσω είναι την νέα τάξη πραγμάτων! ΌΛΟΙ πλέον είμαστε "μέσα στην τεχνολογία"!
Μόνο η κουμπάρα μου έμεινε απέξω. Η οποία παρόλο που έχει δυο παιδιά που πάνε σχολείο στο δημοτικό, αρνείται να πάρει υπολογιστή στο σπίτι.

Τον θεωρεί άκαιρο και μη απαραίτητο!!! Απίστευτο ε?

Λέτε να την πάθω έτσι???

Την φωτογραφία μου την έστειλε το ξαδερφάκι μου στο facebook και με έκανε να βάλω τα γέλια!
Έχε γούστο να φάει τέτοιο φτύσιμο το βυζί μου!!

To be or not to be (married!)

Ένας άντρας πήγε στον Σωκράτη και τον ρώτησε.
"Θα ήθελα να παντρευτώ. Είμαι νέος. Τι προτείνεις, γιατί έχω ακούσει πολλές ιστορίες για την γαμήλια ζωή σου. Είσαι ο πιο έμπειρος άνθρωπος σχετικά με τον γάμο. θέλω τις συμβουλές σου. Τι θα έπρεπε να κάνω; Τι είναι πιο απολαυστικό;"
Ο Σωκράτης του είπε: "Καλύτερα θα ήταν να παντρευτείς"
Ο νέος τότε του είπε: "Με μπερδεύεις!"
Και ο Σωκράτης είπε: "Δεν χρειάζεται να μπερδεύεσαι, είναι απλό. Αν πάρεις μια γυναίκα σαν την δικιά μου, θα γίνεις μεγάλος φιλόσοφος. Από την άλλη αν πάρεις μια καλή σύζυγο, θα γίνεις ευτυχισμένος. Και στις δύο περιπτώσεις κερδισμένος θα βγεις. Παντρέψου!"

Αφιερωμένο στον Ασκάρ που είναι αμετανόητος εργένης και του αρέσουν οι ιστορίες με τον Σωκράτη!

Ποια είναι η διαφορά?

Ποια η διαφορά μεταξύ κοριτσιών ηλικίας:

8, 18, 28, 38, 48, 58, 68?

Στα 8: Την πηγαίνεις στο κρεβάτι και της λές ένα παραμύθι.

Στα 18: Της λές ένα παραμύθι και την πηγαίνεις στο κρεβάτι.

Στα 28: Δεν χρειάζεται να της πεις ένα παραμύθι για να την πας στο κρεβάτι.

Στα 38: Σου λέει ένα παραμύθι και σε πηγαίνει στο κρεβάτι.

Στα 48: Της λες ένα παραμύθι για να αποφύγεις να πας στο κρεβάτι.

Στα 58: Μένεις στο κρεβάτι για να αποφύγεις το παραμύθι της.

Στα 68: Αν την πας στο κρεβάτι, αυτό θα είναι ένα παραμύθι!!

 
Μου το έστειλαν με mail και μου άρεσε πολύ!!

Περιμένοντας...

Τον τελευταίο καιρό απλώς δεν έχω διάθεση να γράψω... ούτε στο δικό μου blog ούτε καλά καλά ένα σχόλιο σε άλλα που τυγχάνει να διαβάσω και βρίσκω ενδιαφέροντα. Οχι... Δεν σκέφτομαι να κλείσω το blog. Τι πάει να πει εξάλλου κλείνω το blog? Απλά θα είναι σε αδράνεια όσο καιρό δεν έχω διάθεση ή δεν έχω την δυνατότητα να γράψω κάτι. Πάντα όμως θα είναι μια προέκταση του εαυτού μου και πάντα θα βρίσκεται εκεί.

Ο λόγος είναι ότι εδώ και λίγο καιρό κατάλαβα ότι μου συμβαίνει κάτι πολύ σημαντικό στην ζωή μου. Περιμένω όχι ένα, αλλά δύο μωρά.



Στην αρχή δεν μπορούσα ούτε εγώ η ίδια να το πιστέψω. Για αρκετό καιρό στην αρχή νόμιζα ότι δεν μπορεί να είμαι τόσο τυχερή και να πάνε όλα καλά. Δεν είμαι και κοριτσάκι πια για να με συνεπάρει ο ενθουσιασμός μου. Γι' αυτό και στην αρχή τουλάχιστον δεν ήθελα να το πω σε κανένα σχεδόν. Δεν ήθελα να το πω ούτε καν στην ίδια μου την μάνα. Τελικά κατάλαβα ότι το να το μάθει κάποιος που με νοιάζεται πραγματικά ή τον αισθάνομαι κοντά μου δεν είναι και τόσο λάθος. Γιατί αν κάτι πήγαινε στραβά, ήξερα ότι δεν θα μου έκανε δυσκολότερη την ζωή.
Περνώντας ο καιρός, το έμαθαν και κάποιοι καλοί φίλοι τους οποίους γνώρισα από την ενασχόληση μου με τα blog. Αυτοί ξέρουν ποιοι είναι. Κάποιοι μάλιστα από αυτούς το έμαθαν πρώτοι ακόμα και από συγγενικά μου άτομα.

Τώρα που αποφάσισα να γράψω αυτό το post έχουν περάσει πια οι τρεις πρώτοι μήνες, οι πρώτες εξετάσεις έδειξαν ότι όλα είναι καλά, η μέση μου αρχίζει και χάνεται, τα παντελόνια μου πλέον δεν μου κουμπώνουν, η απίστευτη υπνηλία που ένιωθα, μου έχει πλέον περάσει και αρχίζω πλέον να προσαρμόζω την ζωή μου στα νέα δεδομένα.Τα μικρά θα είναι κατά 99% αγοράκια (παρόλο που είναι ακόμα πολύ μικροσκοπικά όπως βλέπεται στην φώτο αμέσως από πάνω, το φύλο μπορεί να φανεί) και εγώ έτσι και αλλιώς μια χαζομαμά. Ελπίζω να μην το παρακάνω βέβαια και γίνω καμιά από αυτές τις μαμάδες που ξαφνικά όλα περιτριγυρίζουν γύρω από το παιδί τους και παύουν να έχουν άλλα ενδιαφέροντα αφού αυτά γεννηθούν... Αν και αν κρίνω με το πως κάνω με τα γατιά μου μάλλον δεν με βλέπω και πολύ καλά!!

Σήμερα σε μια κουβέντα που είχα με ένα φιλαράκι, με ρώτησε πως πάει με την εγκυμοσύνη και του είπα ότι πλέον δεν αντέχω να είμαι όλη μέρα στο γραφείο νηστική όπως συνήθιζα, και ότι κάθε τρεις και λίγο ξελιγώνομαι!
Και τι μου απάντησε?? Σε καταλαβαίνω... Εγώ είμαι έγκυος εδώ και καμιά δεκαπενταριά χρόνια... Γι' αυτό πεινάω συνεχώς!!!
Τι να του πει κανείς?? :-))

Τα μικρά όπως φαίνονται στον τελευταίο υπέρηχο που έκανα. Αν και φαίνονται τεράστια ήταν ίσα ίσα 62 χιλιοστά το ένα και 64 χιλιοστά το άλλο! Τώρα θα έχουν πάρει μερικούς πόντους ακόμα!

Σήμερα το πρωί...

...ξύπνησα αδικαιολόγητα κακόκεφη.
Άργησα να καταλάβω το γιατί αλλά μέχρι το μεσημέρι βρήκα την άκρη.
Ήμουν στα πρόθυρα ενός πονόδοντου χωρίς τέλος :-( .

Ένα πρόβλημα που είχα πριν 4-5 χρόνια και αναγκάστηκα να υποβληθώ σε χειρουργείο για να απαλλαγώ από αυτό, επανεμφανίστηκε σήμερα το πρωί και υπολογίζω ότι δεν θα έχω καλά ξεμπερδέματα...
Πρώτα από όλα γιατί ο νόμος του Μέρφι χτύπησε ξανά με τα όλα του.
Ο πόνος ξεκίνησε δειλά δειλά σήμερα το πρωί, και τίποτα δεν προμήνυε ότι όσο περνούσε η ώρα ο πόνος θα χειροτέρευε, αλλά αυτό συνέβη Παρασκευή πρωί. Ε! Πως? Να μην υποφέρω ένα σ/κ?
Επίσης αντιβίωση δεν κάνει να πάρω, τουλάχιστον όχι άμεσα.
Και, τέλος, ο οδοντίατρος μου έχει σχεδιάσει να απουσιάσει όλη την επόμενη εβδομάδα.

Το τι τυχερή είμαι φαίνεται μάλλον!
Το κερασάκι της τούρτας είναι όμως οι λύσεις που έχω για την μεθεπόμενη εβδομάδα που θα γυρίσει με το καλό...
'Η πάω χειρουργείο πάλι, που δεν ενδεικνύεται γενικώς, ή ακολουθώ μια μεσοβέζικη λύση με αμφίβολο αποτέλεσμα και σίγουρη ταλαιπωρία, με το να δοκιμάσω μια απονεύρωση εκ νέου, ή τέλος να βγάλω το δόντι...Άστα να πάνε τύχη έχω!

(Η εικόνα είναι gif, animate, αλλά δεν φαίνεται να κουνιέται μετά το publish! Οπότε έβαλα τις δυο βασικές σκηνές της, ξεχωριστά.)

Η τέλεια αντισύλληψη

Μια νεαρή γυναίκα ενώ εξομολογείται, ρωτά τον παπά για τα αντισυλληπτικά.
"Δεν πρέπει να τα χρησιμοποιείς", είπε ο παπάς. "Εναντιώνονται στο νόμο του θεού. Πιες ένα ποτήρι νερό καλύτερα."
"Πριν ή μετά;" ρώτησε η σύζυγος.
"Αντ' αυτού" είπε ο παπάς!

Powered by ScribeFire.

Ησυχάστε...

Δεν είναι ώρα ακόμα να ανησυχείτε!!

(Μου το έστειλαν με mail και μου άρεσε πολύ!)

Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι

Ώρα να πω μερικά πράγματα για την γιαγιά μου,( ναι αυτήν που ανέφερα στο προηγούμενο ποστ),η οποία εδώ και μερικές μέρες βρίσκεται στο νοσοκομείο, (καλύτερα πλέον στην υγεία της) για να καταλάβετε περί τίνος φρούτου πρόκειται.

Η γιαγιά μου ήταν απίστευτη κοκέτα στα νιάτα της. Ήταν από αυτές τις γυναίκες που η εμφάνιση μετρά πάνω από όλα και διέθετε ότι μέσο είχε (χρήμα, χρόνο κτλ) για αυτήν.

Όντας μεσήλικη, δεν την θυμάμαι ποτέ κακοντυμένη. Ακόμα και στο σπίτι μέσα όταν έκανε δουλειές.
Όταν εμφανίστηκαν οι πρώτες φωτογραφίες ζήτησε να της κάνουν το πορτραίτο της και φυσικά τσακώθηκε με τον φωτογράφο γιατί λέει δεν την έβγαλε καλή.

Πάντα χτενισμένη στην τρίχα και επιμελής στην καθαριότητα της. Α! ναι! Μόνο όσον αφορούσε τον εαυτό της. Γιατί για το σπίτι της ίσχυε το "καθαρίζουμε μόνο τα απολύτως απαραίτητα". Δηλαδή ότι φαίνεται!

Όταν είδε την πρώτη άσπρη τρίχα την έκοψε και όταν άρχισε να χάνει τον λογ/σμό και δεν απέδιδε το κόψιμο αναγκάστηκε να το ρίξει στις βαφές. Χρώμα? Μαύρο κορατσίνα.
Τα έβαφε ανελλιπώς μέχρι πριν από μερικά χρόνια όταν από την βιασύνης της, στραβοπάτησε και έσπασε την λεκάνη της.

Αυτό το χτύπημα ήταν καταλυτικό τόσο για την ίδια όσο και για τα μαλλιά της. Η ίδια "έπεσε" πολύ από τότε, καθότι δεν ήταν παιδούλα να μπορεί να αντεπεξέλθει εύκολα, και τα μαλλιά της έμειναν πλέον άσπρα μιας και δεν μπορούσε πια να τα βάφει μόνη της και ούτε υπήρχε κανείς άλλος διατεθειμένος να της το κάνει.
Προσπαθήσαμε λοιπόν να την βεβαιώσουμε ότι ήταν εξίσου όμορφη και με τα άσπρα μαλλιά. Ευτυχώς πείστηκε! Καθόλου εύκολα φυσικά αλλά ευτυχώς το δέχτηκε!

Ενώ ακόμα ήταν πονεμένη, ίσα που την είχαν κάνει εισαγωγή στο νοσοκομείο και πρόλαβε να τακτοποιηθεί σε ένα κρεββάτι, τι λέτε ότι ζήτησε πρώτα???
Καθρέφτη και χτένα! ΝΑΙ!! Αν έχετε τον θεό σας! (Γιατί εγώ είπαμε δεν τον έχω!).
Πέρασε αρκετός καιρός από τότε που μπήκε στο νοσοκομείο με την σπασμένη λεκάνη. Εντω μεταξύ και παρόλο που δεν είχε τίποτα παθολογικό να την ταλαιπωρεί (πίεση, καρδιά κτλ) εκτός από μια χρόνια βρογχίτιδα που είχε από νέα, αδυνάτισε πολύ, αλλά γενικά ήταν καλά.
Απλά έκοψε τις πολλές βόλτες γιατί είχε μια ευαισθησία στη μέση της (ποτέ δεν τα πήγαινε καλά με τα κόκκαλα της. Είχε σπάσει ουκ ολιγα κατά την διάρκεια της ζωής της). Τελευταίο κρούσμα με την μέση της ήταν φέτος το Πάσχα όταν θεώρησε καλό να ξεκινήσει μόνη της, κούτσα κούτσα με το μπαστούνι της, να κάνει μια διαδρομή τουλάχιστον 600 μέτρων πήγαινε έλα από την εκκλησία για να κοινωνήσει! Δεν έβλεπε το χάλι της, που κουραζόταν στα 20 μέτρα, μου ήθελε να μεταλάβει! Τελικά όταν κάποιος δεν έχει μυαλό, δεν πρόκειται να αποκτήσει ούτε στα 80 του! Γεγονός αυτό.

Πριν μερικές μέρες την βάλαμε στο νοσοκομείο με πυρετό που δεν έλεγε να πέσει. Ήδη άρχισε να αποκαλύπτει τις "ανδραγαθίες"¨που έκανε και την οδήγησαν στο κρεβάτι του πόνου. Τι ότι ίδρωνε και άφηνε τα ρούχα να στεγνώνουν επάνω της. Τι ότι όταν λέει παραζεστενόνταν πήγαινε στο ψυγείο και έριχνε παγωμένο νερό επάνω της για να δροσιστεί. Αποτέλεσμα? Να τρέχουμε όλοι οικογενειακώς να την κάνουμε καλά.

Το κερασάκι όμως της τούρτας δεν ξέρετε πιο ήταν.
Αυτή η αδύνατη, 80χρονη, ασπρομάλλα γριά, με το που αισθάνθηκε λίγο καλύτερα και της έπεσε λίγο ο πυρετός, τι λέτε ότι ζήτησε?
Ξυραφάκι για να ξυρίσει τις τρίχες των ποδιών της γιατί ντρεπόταν να την βλέπουν έτσι αξύριστη οι γιατροί! Το διανοείστε????

Όταν της το πήραμε (ας κάναμε και αλλιώς άμα μπορούσαμε), το τύλιξε να μην φαίνεται, και σε ανύποπτο χρόνο το πήρε και μπήκε στην τουαλέτα του νοσοκομείου να ξυριστεί!!
Απέξω περίμενε μια άλλη ασθενής υπομονετικά με τον ουροσυλλέκτη στο χέρι της, και η δικιά μας τον χαβά της με τις τρίχες!

Απίστευτο!!

Powered by ScribeFire.

Η κιβωτος του Νωε στην σύγχρονη εποχή.

Mου το έστειλαν σήμερα με mail και μου άρεσε πολύ!!

Ο Κύριος φανερώθηκε στον Νώε και του είπε:
- Σε ένα χρόνο θα ρίξω βροχή και θα σκεπάσω ολόκληρη τη Γη με νερό και θα καταστρέψω τα πάντα. Αλλά θέλω εσύ να σώσεις τους δίκαιους και ευσεβείς ανθρώπους και δύο ζώα από κάθε είδος που υπάρχει στη Γη. Σε προστάζω να χτίσεις μία Κιβωτό.

Και ο Θεός παραδίδει στον Νώε τα σχέδια για την Κιβωτό. Με φόβο Κυρίου ο Νώε παίρνει τα σχέδια και συμφωνεί να φτιάξει την Κιβωτό.
- Θυμήσου, είπε ο Κύριος, Πρέπει να έχεις τελειώσει την Κιβωτό και να έχεις μαζέψει όλα τα ζώα σε ένα χρόνο.

Ένα χρόνο αργότερα, αρχίζει να σχηματίζεται μια καταιγίδα και όλες οι θάλασσες της Γης έχουν φουρτούνα. Ο Θεός κοιτάει τι γίνεται και βλέπει τον Νώε να κάθεται στην αυλή του και να κλαίει.

- Νώε! Ανακράζει, Που είναι η Κιβωτός;

- Συγχώρεσε με Κύριε, παρακαλά ο Νώε, έκανα ό,τι μπορούσα αλλά αντιμετώπισα μεγάλα προβλήματα.

• Πρώτα - πρώτα έπρεπε να πάρω άδεια για την κατασκευή και τα σχέδια που μου έδωσες δε συμφωνούσαν με τον ισχύοντα κανονισμό. Χρειάστηκε να προσλάβω ναυπηγό και να ξαναγίνουν τα σχέδια από την αρχή.
• Μετά βρέθηκα σε διαμάχη με το Λιμενικό για το αν χρειαζόταν η Κιβωτός σύστημα πυρασφάλειας, βάρκες και σωσίβια.
• Μετά μου έκανε καταγγελία ο γείτονας μου, γιατί παραβίαζα λέει τα όρια δόμησης χτίζοντας την Κιβωτό στην αυλή μου, και έτσι χρειάστηκα άδεια και από την Πολεοδομία.
• Είχα πρόβλημα και να βρω ξύλα για την Κιβωτό γιατί υπήρχε απαγόρευση υλοτόμησης για την προστασία της Πιτσιλωτής Κουκουβάγιας. Τελικά κατάφερα να πείσω την Υπηρεσία Προστασίας Δασών πως χρειαζόμουν το ξύλο για να σώσω τις κουκουβάγιες.
• Αλλά όμως ο Οργανισμός Προστασίας Ζώων δεν με άφηνε να πιάσω κουκουβάγιες. Και έτσι δεν έχουμε κουκουβάγιες.
• Μετά οι ξυλουργοί κατέβηκαν σε απεργία, αλλά κατάφερα να έρθω σε συμφωνία με το σύλλογο τους. Τώρα έχω 16 ξυλουργούς να δουλεύουν στην Κιβωτό, αλλά δεν έχω κουκουβάγιες.
• Όταν άρχισα να μαζεύω τα υπόλοιπα ζώα, μου έκανε μήνυση μία ομάδα ακτιβιστών, γιατί θα έπαιρνα μόνο δύο από κάθε είδος.
• Όταν ξεμπέρδεψα με αυτή τη μήνυση με ενημέρωσαν από το ΥΠΕΧΩΔΕ ότι δεν γινόταν να συνεχιστούν οι εργασίες αν δεν κάνω δήλωση για την επίδραση στο περιβάλλον του σχεδιαζόμενου κατακλυσμού. Δεν τους αρέσει η ιδέα ότι δεν έχουν αρμοδιότητα στις αποφάσεις του Δημιουργού του Σύμπαντος.
• Μετά οι τοπογράφοι τους Στρατού απαίτησαν χάρτη της προτεινόμενης ροής των υδάτων του κατακλυσμού. Εγώ τους έστειλα μία υδρόγειο.
• Αυτές τις μέρες προσπαθώ να λύσω ένα ζήτημα με την Επιτροπή Ισότητας, που λένε ότι κάνω διακρίσεις επειδή δεν θα πάρω ανθρώπους που δεν πιστεύουν σε Εσένα, Κύριε.
• Μου έστειλαν και αυτή την ειδοποίηση με δικαστικό επιμελητή ότι οφείλω φόρο και πρόστιμο γιατί δεν δήλωσα την Κιβωτό ως σκάφος αναψυχής. Τώρα η εφορία έχει παγώσει τις καταθέσεις μου γιατί πιστεύουν ότι φτιάχνω την Κιβωτό για να φύγω από την χώρα για να μην πληρώσω φόρους.
• Και ακόμη δεν έχει αποφασίσει το Συμβούλιο της Επικρατείας αν ο Κατακλυσμός είναι αντισυνταγματικός, αφού πρόκειται για θρησκευτική πράξη.

Πραγματικά, δεν υπάρχει περίπτωση να τελειώσω για τουλάχιστον 5 - 6 χρόνια.

Και τότε άρχισε να καθαρίζει ο ουρανός, να λάμπει ο ήλιος και να ηρεμούν οι θάλασσες. Το ουράνιο τόξο στόλισε τον ορίζοντα. Ο Νώε κοίταξε τον Θεό με ελπίδα.

- Κύριε, αυτό σημαίνει ότι δεν θα καταστρέψεις τη Γη;

Κι ο Θεός:
- Δε βαριέσαι. Ας το κάνει η κυβέρνηση...

Άλλα ρωτάς....

και άλλα μαθαίνεις!

Αφιερωμένο σε όλους όσους έχουν μικρά παιδιά για ευνόητους λόγους!

Ένας άνθρωπος...

...με πολύ ασήμαντο παρουσιαστικό, λεπτοκαμωμένος, αρρωστιάρης και πολύ ταπεινός, μπήκε σε ένα γραφείο που είχε βάλει αγγελία για νυχτοφύλακα.
Τους λέει: "Έμαθα ότι χρειάζεστε νυχτοφύλακα."
Ο διευθυντής τον κοίταξε διστακτικά και είπε: "Ναι, χρειαζόμαστε νυχτοφύλακα, αλλά έχουμε ανάγκη από έναν άνθρωπο που να είναι ανήσυχος, ιδιαίτερα την νύχτα, έναν άνθρωπος να μην πιστεύει κανέναν. Χρειαζόμαστε έναν σκεπτικιστή που ότι και να κάνεις να μην σου έχει ποτέ εμπιστοσύνη. Θα πρέπει να είναι άνθρωπος που συνεχώς ψάχνει για φασαρία και που πάντα προσέχει τι συμβαίνει γύρω του, που να είναι σχεδόν νευρωτικός και που αν ερεθιστεί, γίνεται ένας πραγματικός δαίμονας."
Τότε σηκώθηκε από την θέση του εκείνος ο ασήμαντος και ταπεινός άνθρωπος και είπε: "Τότε θα σας στείλω την γυναίκα μου."!

Πλαστικές εγχειρήσεις αλά Ε! Dr.90210

Κάθε βράδυ σχεδόν, μετά τις 12, τις καθημερινές, την ώρα που συνήθως σερφάρω, ανοίγω την tv στο κουτσομπολίστικο κανάλι E! Entertainment. Με την άκρη του ματιού μου βλέπω και δεν βλέπω ένα reality show που μεταδίδει εκείνη την ώρα και που έχει να κάνει με πλαστικές επεμβάσεις. Δεν είναι σαν εκείνη την εκπομπή με τις πλαστικές που μεταδίδει κάπου κάπου η ΝΕΤ. Σε εκείνη, οι γιατροί είναι απρόσωποι και αποστασιοποιήμενοι από το reality. Εκτίθεται κυρίως και μόνο το άτομο που το παίρνουν μακριά από την οικογένεια του για κάπου έξι μήνες και το επιστρέφουν σχεδόν αγνώριστο πίσω!

Σε αντίθεση λοιπόν με αυτήν την εκπομπή, το εν λόγω reality-show του Ε! που ονομάζεται Dr.90210 (λόγω του ότι οι γιατροί κατά κανόνα χειρουργούν στο Beverly Hills), οι γιατροί εκτίθενται το ίδιο όπως και οι ασθενείς. Καλά, εντάξει, δεν ξεντύνονται μπροστά στον φακό, αλλά εκθέτουν υποτίθεται τα τρέχοντα προβλήματα τους. Σιγά σιγά τους έμαθα όλους. Αλλά θα παρουσιάσω εδώ τα δύο άκρα. Τον πιο ασόβαρο και την πιο σοβαρή!

Ο σταρ γιατρός της σειράς είναι ο Dr. Robert Rey! Έχει μαλλιά με ξανθές ανταύγειες, φοράει ακόμα και όταν χειρουργεί στολή του tae kwon do που είναι η αδυναμία του και όταν δεν χειρουργεί αλλά εξετάζει φοράει κάτι (υποτίθεται τελευταίας μόδας και φιρμάτα) ριγέ κουστούμια συνδυασμένα με φούξια πουκάμισα ή γραβάτες!

Δεν ξέρω, αλήθεια, τι συναισθήματα μπορεί να δημιουργεί η επαφή του ημιναρκωμένου ασθενή, αντικρίζοντας τον γιατρό του ντυμένο σαν να είναι έτοιμος να πάει σε αγώνα tae kwon do αντί να μπει στο χειρουργείο. Πότε πότε ρίχνει και καμιά κλωτσιά στον αέρα (ακριβώς έξω από το χειρουργείο) χάριν της τηλεθέασης!

Είναι παντρεμένος με δυο μικρά παιδιά και δύο σκυλιά.
Το δράμα που ζει είναι ότι αγόρασε μια βίλα εκατομμυρίων και τώρα για να ξεπληρώσει το δάνειο πρέπει να σταματήσει να αγοράζει ακριβά ρούχα και θα αναγκαστεί να δουλεύει περισσότερες ώρες, και άρα δεν θα βλέπει όσο θέλει την οικογένεια του, και φυσικά θα στερηθεί τις προπονήσεις του στο ταέ! Η γυναίκα του είναι ανορεξική και κάθε φορά που του παραπονιέται ότι κουράζεται με το σπίτι και την φροντίδα των παιδιών αυτός αντί να της πάρει (και καλά) μια οικιακή βοηθό της φέρνει σπίτι και άλλο σκύλο!! Απίστευτος!

Το highlight του ήταν όταν πήγε με μια οργάνωση στο Μεξικό για να προσφέρει εθελοντική βοήθεια σε παιδιά που είχαν από την γέννηση τους δυσμορφίες. Δεν έχετε δει πιο ψεύτικα δάκρυα on screen EVER!
Φυσικά έχει ιστοσελίδα δικιά του, στην διεύθυνση http://www.drrobertrey.com όπου μπορείτε να καταλάβετε και μόνοι σας πόσο μεγάλο ψώνιο είναι!

Παρόλα αυτά κάνει καλή δουλειά όπως βλέπεται!

Μια άλλη γιατρός του show είναι η Dr. Linda Li. Είναι παντρεμένη με ένα επίσης γιατρό, αναισθησιολόγο, με τον οποίο εργάζονται μαζί και μόλις γέννησε ένα υγιέστατο αγοράκι. Το δράμα που ζει είναι ότι θέλει να είναι στο σπίτι με το μωρό πιο πολύ αλλά δεν γίνεται λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων και ότι τους ξενυχτάει κάθε τόσο με αποτέλεσμα να είναι χάλια μαύρα την άλλη μέρα στην δουλεία!

Το highlight της ήταν όταν κάλεσε όλους τους συγγενείς και φίλους να παραστούν στην τελετή περιτομής του νεογέννητου της. Και ενώ καθησύχαζε συνεχώς τον άντρα της (που όπως ήταν λογικό ανησυχούσε) ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα και δεν θα πονέσει καθόλου, το μικρό έμπηξε απίστευτες στριγκλιές όταν του έκοψαν το πετσάκι του! Αναρωτιέμαι αν κοιμήθηκαν εκείνο το βράδυ! Παρεμπιπτόντως το θέμα της περιτομής είναι κάτι που με απασχολεί από καιρό σε καιρό και σκέφτομαι να γράψω για αυτό.

Εχει και αυτή δική της ιστοσελίδα στην διεύθυνση http://www.aestheticperfection.com όπου μπορείτε να δείτε και μόνοι σας την διαφορά από τον προηγούμενο!!

Και αυτή είναι επίσης καλή στην δουλειά της! Παρόλο που ζορίζεται λίγο στις λιποαναρροφήσεις! Θέλει μυική δύναμη όσο να πεις!

Happy Aniversary!

Η τσάντα του Πάπα!!!

Ο Πάπας πήγε ταξίδι στους Αγίους Τόπους.
Την τελευταία μέρα, πήγε στο όρος των Ελεών και έκανε την προσευχή του. Κατέβαινε το λόφο με όψη πολύ άγια και επίσημη, με το λιβανιστήρι να κουνιέται κρεμασμένο στο χέρι του.
Ένας ομοφυλόφιλος, που τον παρακολουθούσε από απόσταση, τον πλησίασε, τράβηξε απαλά το μανίκι του και του είπε: " Γεια σου, χρυσή μου, η τσάντα σου έχει πιάσει φωτιά!"

Αφιερωμένο στον Ασκάρδαμυκτί που μας φεύγει για το Άγιο Όρος την Κυριακή!
Του έκανα χώρο, γιατί του ζήτησα την άποψη του για το αν θεωρεί σωστό το άβατο των γυναικών εκεί!
Τον περιμένω να μου πει!

Το πολύ το κύριε ελέησον...

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας ναύτης. Η θάλασσα τον έριξε σε ένα νησί μαζί με μια νυμφομανή. Τελικά, μετά από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, κατέληξε σε μια συμφωνία μαζί της: Μια μέρα την εβδομάδα θα έπαιρνε ρεπό, για να αναλάβει τις δυνάμεις του.

Ξαφνικά, μια μέρα, κοίταξε πέρα στην θάλασσα και είδε έναν άντρα πάνω σε μια σχεδία, που και εκείνος προφανώς είχε ναυαγήσει. Σκέφτηκε ότι επιτέλους θα βρει κάποια ανακούφιση στους μόχθους του με την νυμφομανή και άρχισε να κολυμπάει προς τα μέσα, για να χαιρετήσει τον νεοφερμένο.

Ο καινούργιος έδειχνε αρκετά θηλυπρεπής και σαν επιβεβαίωση ακούει να του λέει : "Γεια σου γλυκέ μου, πολύ χαίρομαι που σε βλέπω!".
Οπότε ο ναύτης φωνάζει: "Θεέ μου, πάνε και οι Κυριακές μου!".

Brain for sale!

Ο Έκτωρ ήταν ηλίθιος και αποφάσισε να κάνει μεταμόσχευση εγκεφάλου. Πήγε στο νοσοκομείο και του είπαν να διαλέξει ανάμεσα σε δύο εγκεφάλους: τον εγκέφαλο ενός αρχιτέκτονα για πενήντα δολάρια και τον εγκέφαλο ενός πολιτικού για δέκα χιλιάδες δολάρια.

" Αυτό σημαίνει ότι ο εγκέφαλος του πολιτικού είναι πολύ καλύτερος από του αρχιτέκτονα;" ρώτησε ο Έκτωρ.

" Οχι κατ' ανάγκην!" είπε ο πωλητής των μοσχευμάτων εγκεφάλου. "Απλώς ο εγκέφαλος του πολιτικού είναι αμεταχείριστος"!