Πως κατορθώσαμε όταν νηστεύουμε να τρώμε περισσότερο.

Αχ αυτή την μεγαλοβδόμαδα...με την νηστεία της.
Μαζική υστερία, ένα πράγμα!
Η νηστεία σαν νηστεία δεν με απωθεί. Με απωθεί η υποκρισία.
Ξαφνικά όλοι όσοι όλο τον υπόλοιπο χρόνο βγάζανε τα μάτια τους, τσακωνόντουσαν, βριζόντουσαν και ήταν μες την κακία, φόρεσαν και πάλι την μάσκα του τυπικού χριστιανού και ανταγωνίζονται ο ένας τον άλλον ποιος θα υποδυθεί τον ρόλο καλύτερα.
Βλέπω μέσα στα μάτια όλων την επιθυμία για να αναγνωριστούν. Ο καθένας με την πρώτη ευκαιρία να παινευτεί για το πόσο λίγο τρώει! Πόσο καλός Χριστιανός είναι.
Αποφεύγω επιμελώς να μιλήσω για τις δικές μου συνήθειες για ευνόητους λόγους. Όποτε διαρρέει το "μυστικό" μετράω έκπληκτες εκφράσεις!
Αλλά γιατί νηστεία σημαίνει τρώμε μόνο συγκεκριμένα πράγματα? Δεν θα ήταν καλύτερο να σημαίνει τρώμε απλά λίγο? Θεωρώ υποκρισία να τρώει ο άλλος τρία πιάτα φασολάδα π.χ. στην καθισιά του και να λογαριάζεται ότι και καλά νηστεύει!!! Από που και ως πού??
Το άλλο ζήτημα είναι το χρονικό της υπόθεσης. Γιατί να μην νηστεύουμε όποτε νιώθουμε ότι θα μας κάνει καλό? Το νόημα της νηστείας δεν είναι να νηστέψουμε απλά για να νηστέψουμε γιατί επιβάλλετε ίσως και λόγω της εποχής που ζούμε που η αφθονία των τροφών μας κάνει πολλές φορές να το παρακάνουμε σε αυτόν τον τομέα.
Η ουσία της νηστείας είναι να μπορούμε να αυτοσυγκεντρωθούμε με τέτοιο τρόπου έτσι ώστε να μην γινόμαστε "δούλοι" του σώματος και των αισθήσεων μας. Σημαίνει δηλαδή πάνω απ’ όλα να μπορέσουμε να επιβληθούμε με το πνεύμα μας πάνω στο σώμα μας και να ξεπεράσουμε την ανάγκη που μας δημιουργεί. Αυτό που έκανε δηλαδή και ο Ιησούς. Και αυτό δεν μπορεί να γίνει κατά παραγγελία συγκεκριμένες μέρες τον χρόνο.
Αντί αυτού κάναμε κάτι πολύ πονηρό. Χωρίσαμε τις τροφές σε επιτρεπτές και μη.
Και έτσι κατορθώσαμε όταν νηστεύουμε να τρώμε περισσότερο από ότι συνήθως!!