Lilypie Kids Birthday tickers

Lilypie Kids Birthday tickers

Saturday, April 19, 2008

Θέλω αλλά δεν μπορώ.

Ποιος είπε ότι δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει μόνο δεν θέλω???

Ε! Λοιπόν εγώ έχω πολλά θέλω που δεν τα μπορώ και να μερικά από αυτά!

  • Θέλω να μην ξυπνάω τα βράδια αλλά δεν μπορώ γιατί πάντα κάποιος πεινάει!
  • Θέλω να μπορέσω να φάω χωρίς να με διακόψει κάτι αλλά δεν μπορώ γιατί πάντα κάποιος κάτι θέλει!
  • Για πρώτη φορά στην ζωή μου ΘΕΛΩ να μαγειρέψω αλλά δεν μπορώ γιατί αν το τολμήσω μπορεί και να καεί το σύμπαν!
  • Θέλω να κλείσω ραντεβού και δεν μπορώ γιατί εξαρτάτε από το πότε θα πεινάσουν και θα φάνε τα μικρά.
  • Θέλω να φορέσω τα παλιά μου παντελόνια αλλά δεν μπορώ γιατί δεν μου κουμπώνουν λόγω κοιλιάς.

Τελευταία διαπίστωσα, ότι πέραν από αυτά που πρακτικά πλέον δεν μπορώ να κάνω και ας θέλω ,υπάρχουν και αυτά που πάντα ήθελα και πάντα δεν μπορούσα να κάνω.

Όπως το να ανταποδώσω τα ίσα σε κάποιον που μου φέρθηκε στο παρελθόν επιεικώς αναίσθητα.

Αυτό το τελευταίο θα το πολεμήσω γιατί ίσως μπορέσω να το πετύχω. θα προσπαθήσω να φέρω στην μνήμη μου τα τότε συναισθήματα, μπας και μπορέσω να αρνηθώ με την σειρά μου αυτά που μου έχουν αρνηθεί στο παρελθόν, πολλές φορές αναίτια.

Σήμερα, είναι η πρώτη από τις μέρες που θα ακολουθήσουν και θα είμαι εντελώς μόνη με τα μικρά σπίτι. Έχω την εντύπωση ότι είναι καλύτερα έτσι. Ο χρόνος θα δείξει!

13 comments:

resident said...
This comment has been removed by the author.
resident said...

Πολλά άλλαξαν Δέσποινα,ε?Κάποτε θα μπορέσεις να κάνεις αυτά που δεν μπορείς τώρα.

philos said...

Όλα καλά θα πάνε απο εδώ και πέρα.
Σιγά σιγά θα προσαρμοστείς με τους δικούς σου όρους στη νέα πραγματικοτητα!
Φιλιά πολλά!

Dealsend said...

Συμφωνώ με philos θα "προσαρμοστείς"!! Σε 20-22 χρονάκια θα μπορείς ξανά να κάνεις αυτά που θες..!!

:-)

jojo said...

και γω πιστεύω οτι μόνη σου θα τα καταφέρεις καλύτερα.

όσο για τα θέλω σου,
και γω τα θέλω αυτά που λες και ακόμα δεν τα μπορώ!

τουλάχιστον οτι δεν είμαι η μόνη είναι για μένα μια παρηγοριά...

φιλάκια πολλά.

Debby said...

Καλησπέρα σε όλους!

Resident! Πάρα πολλά άλλαξαν! Αναμενόμενο μεν αλλά και πάλι ποτέ δεν μπορείς να είσαι εντελώς προετοιμασμένος για κάτι τέτοιο!!
Με παρηγορεί το ότι είναι μια κατάσταση που δεν θα κρατήσει για πάντα! Είναι και αυτό κάτι!

Phile!!
Ήδη έχω προσαρμοστεί κάπως με το ξενύχτι! Τώρα είμαι στην φάση που προσπαθώ να ξυπνάω μόνο για τον έναν από τους δύο γιατί και για τους δύο πάει πολύ! Ευχήσου μου καλή τύχη!!

Deal!
Ελπίζω να μην βγεις αληθινός γιατί τα θέλω μου για την ώρα δεν είναι και τόσο παράλογα!!!

Jojo! Κουράγιο! Αυτό το βραδυνό ξύπνημα είναι σκότωμα από μόνο του. Πόσο μάλλον να γκρινιάζουν και να μην λένε να ησυχάσουν και να κοιμηθούν. Δράμα!! Ας ελπίσουμε ότι δεν θα είναι για πολύ καιρό ακόμα έτσι!

An-Lu said...

Κουράγιο...φάση είναι, θα περάσει ;-)

ο δείμος του πολίτη said...

Κι όμως κι αυτά τα προβλήματα είναι μέρος της γοητείας του να είσαι μητέρα.

panagiota said...

Καλό Πάσχα σε'σένα και τα παλληκάρια σου!
Με υγεία και αγάπη!

sofi-k said...

Εύχομαι Δέσποινα να είστε όλοι σας καλά και όσο περνάει ο καιρός να φέρνεις τα πράγματα στα μέτρα σου!
Σε σκέφτομαι συχνά!
Πολλά φιλιά!

Theogr said...

Καλημέρα και καλό μήνα. Η μαγική λέξη είναι Υπομονή. Το κακό είναι ότι δεν την πουλάνε πουθενά. Φιλιά στα μικρά σου.

Marina said...

Μαμά, μόνη (στο σπίτι) ψάχνει (για λίγο ύπνο) με δύο μωρά που τα θέλουν όλα, χωρίς χέρι βοήθειας, αλλά που είναι καλά!
Πώς με έφτιαξε το άρθρο σου δεν λέγεται!
Σμούτς

Debby said...

An-Lu! Πάει πέρασε ευτυχώς!!! :-)

Δείμο! Αυτά τα προβλήματα επέτρεψε μου είναι μέρος της ΜΗ γοητείας του να είσαι μητέρα!!

Panagiota!
Σε ευχαριστώ πολύ εντελώς ετεροχρονισμένα!

Sofi! Οσο περνά ο καιρός τόσο προς το καλύτερο πάνε όλα. Οχι μόνο μπαίνει ένα πρόγραμμα αλλά αρχίζουν τα μωρά και σε ανταμείβουν με χαμόγελα και φωνούλες! Απίστευτα όμορφη εμπειρία!

Theogr! Και η υπομονή έχει τα όρια της δυστυχώς. Και όποιος δεν το έχει ζήσει δεν μπορεί να καταλάβει πως ένα μωρό μπορεί να σε φτάσει σε αυτά τα όρια!

Marina! Μαμά μόνη (γενικώς), χωρίς να ψάχνει πλέον ύπνο (ευτυχώς!)είμαι πλέον! Τhank God! ;-)